Αγανάκτηση για την επανεμφάνιση νεοναζιστικών τάσεων εκφράζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Την αγα­νά­κτηση και την απο­γο­ή­τευσή του για την επα­νεμ­φά­νιση και διάδοση νεο­να­ζι­στι­κών τάσεων και κινη­μά­των στον σημε­ρινό κόσμο, εξέ­φρασε ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος, με αφορμή την πρώτη επίσημη παρου­σί­αση του βιβλίου του κ. Γεωρ­γίου Πηλιχού, «’Αου­σβιτς: Έλληνες – Αριθμός Μελ­λο­θα­νά­του», η οποία πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σήμερα, στο Μέγαρο Μου­σι­κής Θεσ­σα­λο­νί­κης, με πρω­το­βου­λία του Υπουρ­γείου Ψηφια­κής Πολι­τι­κής, Τηλε­πι­κοι­νω­νιών και Ενη­μέ­ρω­σης της Ελλάδος. Ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης, σε μαγνη­το­σκο­πη­μένο μήνυμά του, επι­σή­μανε ότι το εκδοθέν βιβλίο απο­τυ­πώ­νει, στις 1.188 σελίδες του, «τας ειδε­χθε­στά­τας σελίδας απαν­θρω­πίας της ιστο­ρίας, αι οποίαι συν­δέ­ο­νται με το “Ολο­καύ­τωμα” και ειδι­κώ­τε­ρον με τον εκτο­πι­σμόν και αφα­νι­σμόν του 90% των Ελλήνων Εβραίων εις το στρα­τό­πε­δον συγκε­ντρώ­σεως, κατα­να­γκα­στι­κής εργα­σίας και εξο­ντώ­σεως, ‘Αου­σβιτς, το σύμ­βο­λον του ριζικού κακού και της απυθ­μέ­νου θηριω­δίας».

«Το ‘Αου­σβιτς», συνέ­χισε ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης, «είναι η από­δει­ξις, μέχρι ποίου σημείου κατα­στρο­φι­κό­τη­τος και βιαιό­τη­τος δύναται να φθάση ο άνθρω­πος, όταν καταστή έρμαιον πλύσεως εγκε­φά­λου και ρητο­ρι­κής του μίσους, όταν νεκρω­θούν τα συναι­σθή­ματά του και στε­ρεύ­σουν αι δημιουρ­γι­καί του δυνά­μεις. Η εικών, την οποίαν έχομεν διά τον άνθρω­πον, καθο­ρί­ζει την συμπε­ρι­φο­ράν μας προς αυτόν. Η βία γεν­νά­ται πρώτον εις τον νούν και την καρδίαν του ανθρώ­που, πριν εκφρα­σθή εμπρά­κτως. Δυστυ­χώς, η ανθρω­πό­της δεν φαί­νε­ται ότι διδά­σκε­ται από την ιστο­ρίαν.

Αι συγκλο­νι­στι­καί εμπει­ρίαι εξευ­τε­λι­σμού του ανθρω­πί­νου προ­σώ­που, κατά τον 20ον αιώνα, δεν εσυ­νέ­τι­σαν το ανθρώ­πι­νον γένος, δεν απέ­τρε­ψαν την συνέ­χι­σιν της βίας, των πολέμων, της εκμε­ταλ­λεύ­σεως του ανθρώ­που από τον συνάν­θρω­πόν του. Ανε­πτύ­χθη­σαν κατα­στρο­φικά πυρη­νικά όπλα, τα οποία απει­λούν και αυτήν ταύτην την δια­τή­ρη­σιν της ζωής επί της γης. Ο κόσμος μας παρα­μέ­νει πλήρης αντα­γω­νι­σμών, δια­κρί­σεων και αδικίας, στυγνής κατα­πα­τή­σεως των θεμε­λιω­δών δικαιω­μά­των του ανθρώ­που. Είναι απο­γοη­τευ­τι­κόν το γεγονός ότι, ενώ το 2018 συμπλη­ρώ­νο­νται 70 έτη από της Οικου­με­νι­κής Δια­κη­ρύ­ξεως των δικαιω­μά­των του ανθρώ­που, η οποία, εκφρά­ζουσα τον απο­τρο­πια­σμόν της παγκο­σμίου κοι­νό­τη­τος απέ­να­ντι εις την απαν­θρω­πίαν του ολο­κλη­ρω­τι­κού πολέμου και την φρίκην του Ολο­καυ­τώ­μα­τος, ανέ­δειξε τας θεμε­λιώ­δεις αξίας και τα οικου­με­νικά ιδανικά, τα οποία οφεί­λουν να σέβω­νται και να προ­ά­γουν όλοι οι λαοί και τα κράτη, σήμερον, σκό­πι­μοι παρερ­μη­νείαι, αθε­τή­σεις της Δια­κη­ρύ­ξεως και κατα­χρή­σεις των δικαιω­μά­των του ανθρώ­που διά πολι­τι­κούς σκοπούς, υπο­σκά­πτουν τον σεβα­σμόν και την πραγ­μά­τω­σίν των».

Ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης επι­σή­μανε ότι «οφεί­λο­μεν να αγω­νι­σθώ­μεν άπαντες, πρόσωπα και λαοί, κράτη και διε­θνείς οργα­νι­σμοί, η κοι­νω­νία των πολιτών, τα ανθρω­πι­στικά κινή­ματα, αι θρη­σκείαι και η Εκκλη­σία, διά την ειρήνην και την δικαιο­σύ­νην, διά τον σεβα­σμόν της ελευ­θε­ρίας και της αξιο­πρε­πείας του ανθρώ­που, διά να μη βιώση η ανθρω­πό­της νέα Ολο­καυ­τώ­ματα. Το Οικου­με­νι­κόν Πατριαρ­χείον αγω­νί­ζε­ται διά την νίκην της αγάπης ενα­ντίον της μισαν­θρω­πίας, διά την ειρήνην και την καταλ­λα­γήν, διά την συνερ­γα­σίαν των θρη­σκειών, διά την προ­στα­σίαν του ανθρώ­που και της κτίσεως. Η χρι­στια­νική ημών πίστις είναι ανάχωμα ενα­ντίον των τάσεων αντι­κει­με­νο­ποι­ή­σεως του ανθρώ­που, του “ηγα­πη­μέ­νου του Θεού”, και αρνή­σεως του σεβα­σμού της ιερό­τη­τος του προ­σώ­που του».

Με σαφή και κατη­γο­ρη­μα­τικό τρόπο ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης κατα­δί­κασε, για άλλη μια φορά, κάθε μορφή ρατσι­σμού, φυλε­τι­κού μίσους αλλά και κάθε ιδε­ο­λο­γία που προωθεί την επιβολή της ισχύος ενός ανθρώ­που σε έναν άλλο άνθρωπο. «Απορ­ρί­πτο­μεν τας ιδέας και τας ιδε­ο­λο­γίας, αι οποίαι τρο­φο­δο­τούν και ευνοούν τας τάσεις αυτο­α­πο­θε­ώ­σεως του ανθρώ­που και του τιτα­νι­σμού της ισχύος, του ρατσι­σμού και του φυλε­τι­κού μίσους, της μετα­τρο­πής του ανθρώ­που εις αριθμόν, εις απρό­σω­πον οντό­τητα, εις μετρή­σι­μον μέγεθος και εκμε­ταλ­λεύ­σι­μον αντι­κεί­με­νον.

Εκφρά­ζο­μεν την αγα­νά­κτη­σιν και την απο­γο­ή­τευ­σιν ημών διά την επα­νεμ­φά­νι­σιν και διά­δο­σιν νεο­να­ζι­στι­κών τάσεων και κινη­μά­των εις τας ημέρας μας. Παρα­κα­λού­μεν αδια­λεί­πτως τον πανοι­κτίρ­μονα Θεόν να δια­φυ­λάξη την ανθρω­πό­τητα από την βίωσιν και την εμπει­ρίαν νέας απαν­θρω­πίας εις το παρόν και το μέλλον. Προ­σευ­χό­μεθα υπέρ ανα­παύ­σεως των ψυχών των θυμάτων της πρω­το­φα­νούς θηριω­δίας, των ακάκων παιδίων, των αμε­τρή­των αθώων ανδρών και γυναι­κών, των αγνών ανθρώ­πων με ειδικάς ανάγκας, όλων αυτών, οι οποίοι ηφα­νί­σθη­σαν με κρι­τή­ριον την κατα­γω­γήν, την θρη­σκείαν, τον πολι­τι­σμόν, τας πολι­τι­κάς των πεποι­θή­σεις, την δια­νοη­τι­κήν, ψυχικήν και σωμα­τι­κήν των κατά­στα­σιν», τόνισε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης.

Στο μήνυμά του ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης συνε­χάρη όλους τους συντε­λε­στές της έκδοσης και ιδιαι­τέ­ρως τον συγ­γρα­φέα κ.Γεώργιο Πηλιχό, ο οποίος με τον καρπό της πολυ­ε­τούς έρευνάς του, «εγχα­ράσ­σει βαθέως εις την μνήμην και εις την συνεί­δη­σιν της ανθρω­πό­τη­τος τα παθή­ματα, τα μαρ­τύ­ρια και τας μαρ­τυ­ρίας των θυμάτων της βίας, τα οποία εβίωσαν τον φόβον και τον τρόμον, την πώρωσιν και την σκλη­ρο­καρ­δίαν των συναν­θρώ­πων των, και υπέ­στη­σαν ανει­πώ­τους ταπει­νώ­σεις, εξευ­τε­λι­σμούς, αφο­ρή­τους βασά­νους και βιαίαν θανά­τω­σιν». Τόνισε δε, πως το έργο “‘Αου­σβιτς: Ελληνες – Αριθμός Μελ­λο­θα­νά­του” συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά στον εμπλου­τι­σμό των γνώσεών μας για τον αφα­νι­σμό των Ελλήνων Εβραίων.

«Μας υπεν­θυ­μί­ζει το βάθος της εκπτώ­σεως και του εκβαρ­βα­ρι­σμού του ανθρώ­που, απο­κα­λύ­πτει όμως, εκ παραλ­λή­λου, ότι, ακόμη και μέσα εις το πέλαγος και τας αβύσ­σους της βαρ­βα­ρό­τη­τος, δια­σώ­ζε­ται το μεγα­λείον της ψυχής και η αξιο­πρέ­πεια, το φως της θυσια­στι­κής αγάπης, η ευσπλα­χνία και η αυτο­θυ­σία, η δύναμις της αντι­στά­σεως εις το κακόν και του αγώνος διά την ελευ­θε­ρίαν».

Καθη­με­ρινή