Απόσυρση του νομοσχεδίου για τη διαμεσολάβηση ζητούν οι Δικηγορικοί σύλλογοι

Η Ολο­μέ­λεια των προ­έ­δρων των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων της χώρας συνε­δρί­ασε σήμερα εκτά­κτως στην Αθήνα για να τοπο­θε­τη­θεί επί του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης για τον θεσμό της δια­με­σο­λά­βη­σης και σε ανα­κοί­νωσή της ζητεί την από­συρση του νομο­σχε­δίου για την υπο­χρε­ω­τική δια­με­σο­λά­βηση με τη σημε­ρινή του μορφή, ή αλλιώς την ουσια­στική του τρο­πο­ποί­ηση.

Στην Ολο­μέ­λεια των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων Ελλάδος (παρέ­στη­σαν 58 από τους 63 πρό­ε­δρους των Συλ­λό­γων) παρέστη και απά­ντησε σε ερω­τή­σεις, ο πρό­ε­δρος της νομο­πα­ρα­σκευα­στι­κής επι­τρο­πής του επί­μα­χου νομο­σχε­δίου, αρε­ο­πα­γί­της Χαρά­λα­μπος Μαχαί­ρας.

Η Ολο­μέ­λεια σε σχετική ανα­κοί­νωση ανα­φέ­ρει, κατ΄ αρχάς, ότι «ο χρόνος δια­βού­λευ­σης των τριών εργα­σί­μων ημερών που δόθηκε από το υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης, εν μέσω δικα­στι­κών δια­κο­πών, δεν εξα­σφα­λί­ζει ουσια­στική δια­βού­λευση και παρα­βιά­ζει τον νόμο 4046/2012 περί καλής νομο­θέ­τη­σης».

Παράλ­ληλα, οι δικη­γό­ροι επι­ση­μαί­νουν ότι «προ­κα­λεί κατά­πληξη η εισα­γωγή του νομο­σχε­δίου με τη δια­δι­κα­σία του κατε­πεί­γο­ντος, παρότι δεν προ­κύ­πτει από τα μέχρι σήμερα δια­θέ­σιμα στην Ολο­μέ­λεια έγγραφα στοι­χεία ότι, πρό­κει­ται για προ­α­παι­τού­μενο των θεσμών στο πλαίσιο της παρού­σας αξιο­λό­γη­σης.

Ακόμη, η Ολο­μέ­λεια ανα­φέ­ρει ότι «το δικη­γο­ρικό σώμα τάσ­σε­ται σταθερά υπέρ των εναλ­λα­κτι­κών μορφών επί­λυ­σης δια­φο­ρών, όπως η δια­με­σο­λά­βηση, η δικα­στική μεσο­λά­βηση και η διαι­τη­σία, που μπορούν να συμ­βά­λουν στην ταχεία και απο­τε­λε­σμα­τική επίλυση των δια­φο­ρών» και τονίζει ότι «απο­τε­λεί θεμε­λιακό χαρα­κτη­ρι­στικό του θεσμού της δια­με­σο­λά­βη­σης η εκούσια υπαγωγή των μερών σε αυτόν».

Η Ολο­μέ­λεια «τάσ­σε­ται σταθερά κατά της υπο­χρε­ω­τι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης, όπως εισά­γε­ται με το προ­κεί­μενο νομο­σχέ­διο», καθώς μάλιστα «εισά­γε­ται σε αδι­καιο­λό­γητα εκτε­τα­μένο εύρος δια­φο­ρών και μάλιστα προ­βλέ­πει αυξη­μένο κόστος για τους πολίτες».

Επίσης, ανα­φέ­ρει η Ολο­μέ­λεια, ότι «παρα­βιά­ζει το ενω­σιακό δίκαιο (βλ. απόφαση του Δικα­στη­ρίου Ευρω­παϊ­κής Ένωσης της 14ης Ιουνίου 2017) και δημιουρ­γεί ζητή­ματα συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας, καθώς θέτει δυσα­νά­λογο εμπόδιο για την πρό­σβαση στον φυσικό δικαστή και την παροχή δικα­στι­κής προ­στα­σίας (Σύνταγμα 8 και 20 και Ευρω­παϊκή Σύμβαση Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που 6)» και προ­σθέ­τει ότι «η νομο­θε­τική επιλογή της υπο­χρε­ω­τι­κό­τη­τας απο­κλί­νει ουσιω­δώς από όλα σχεδόν τα ευρω­παϊκά νομο­θε­τικά πρότυπα, όπου η δια­με­σο­λά­βηση δεν είναι υπο­χρε­ω­τική».

Η Ολο­μέ­λεια κατα­λή­γει ότι θεωρεί «επι­βε­βλη­μένη την από­συρση του νομο­σχε­δίου με τη σημε­ρινή του μορφή, άλλως την ουσια­στική του τρο­πο­ποί­ηση».

^{Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ}