WSJ: Με τις συντάξεις των γονιών τους ζουν οι μισοί Έλληνες

Ένα απο­κα­λυ­πτικό ρεπορ­τάζ για την οικο­νο­μική κατά­σταση που επι­κρα­τεί στην Ελλάδα φιλο­ξε­νεί η αμε­ρι­κα­νική εφη­με­ρίδα Wall Street Journal.

«Πριν από δύο χρόνια, ο 33χρονος Lumbi Nychas, επέ­στρεψε στο παιδικό του δωμάτιο, αφότου οι πωλή­σεις του κατα­στή­μα­τος κοσμη­μά­των του συρ­ρι­κνώ­θη­καν δρα­μα­τικά. Λίγους μήνες μετά, επέ­στρεψε στο σπίτι και η αδερφή του, με τον σύζυγο και την κόρη του. Σήμερα όλοι εξαρ­τώ­νται σε μεγάλο βαθμό από τη σύνταξη του 67χρονου πατέρα τους» σημειώ­νε­ται στο δημο­σί­ευμα της Wall Street Journal.

Η σύνταξη ως δίκτυο κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας

Όπως ανα­φέ­ρει η WSJ, το συντα­ξιο­δο­τικό σύστημα της Ελλάδας έχει γίνει de facto δίκτυο κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας για τους πιο ευά­λω­τους πολίτες της χώρας, με εκα­τομ­μύ­ρια ηλι­κιω­μέ­νους να χρη­σι­μο­ποιούν τα χρήματα της σύντα­ξης για να παρά­σχουν τα ανα­γκαία στις οικο­γέ­νειές τους. Αυτή η ευρεία εξάρ­τηση στις συντά­ξεις εξηγεί και τον πόνο που νιώθουν οι Έλληνες καθώς η κυβέρ­νηση προ­ε­τοι­μά­ζε­ται να θεσπί­σει ένα νέο γύρο περι­κο­πών των συντά­ξεων το 2018 και το 2019. Οι συντα­ξιού­χοι ανα­μέ­νε­ται να δουν τις συντά­ξεις τους μειω­μέ­νες μέχρι και κατά ένα πέμπτο, στην 13η περι­κοπή που θα εφαρ­μο­στεί από την αρχή το καθε­στώ­τος των μνη­μο­νίων το 2010.

«Με τόσο μεγάλο κομμάτι της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας να βασί­ζε­ται στην πληρωμή των συντά­ξεων, οι δαπάνες για συντά­ξεις έχουν λάβει μεγα­λύ­τερη έκταση σε σχέση με άλλες μορφές κοι­νω­νι­κών δαπανών που θα μπο­ρού­σαν να αξιο­ποι­η­θούν καλύ­τερα για να αντι­με­τω­πί­σουν οι μάστι­γες της Ευρώπης, όπως η φτώχεια, τα χαμηλά ποσοστά γεν­νή­σεων, η ανι­σό­τητα εισο­δή­μα­τος και η μη ετοι­μό­τητα του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού για τη σημε­ρινή οικο­νο­μία. Οι συντά­ξεις στην Ελλάδα αντι­προ­σω­πεύ­ουν σήμερα το 17,4% του ακα­θά­ρι­στου εγχώ­ριου προ­ϊ­ό­ντος, σύμφωνα με τα τελευ­ταία στοι­χεία του ελλη­νι­κού Υπουρ­γείου Εργα­σίας, το υψη­λό­τερο ποσοστό στην Ευρώπη. Παρά τις δια­δο­χι­κές περι­κο­πές, οι συντα­ξιο­δο­τι­κές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ έφθασαν στο υψη­λό­τερο σημείο τους κατά την κρίση, καθώς η οικο­νο­μία της χώρας συρ­ρι­κνώ­θηκε κατά περισ­σό­τερο από το ένα τέταρτο» σημειώ­νε­ται στο δημο­σί­ευμα.

Οι αιτίες και το μέλλον

Στη δεκα­ε­τία του 1950 και του 1960, περισ­σό­τε­ροι από τους μισούς Έλληνες που έλαβαν συντά­ξεις δεν είχαν κατα­βά­λει εισφο­ρές. Μέχρι το 2011, οι κομ­μω­τές, τα μοντέλα και οι παρου­σια­στές δελτίων της κρα­τι­κής τηλε­ό­ρα­σης ήταν στα “βαρέα και ανθυ­γιεινά επαγ­γέλ­ματα”, για τα οποία ένα έτος εισφο­ρών απέφερε τα ίδια οφέλη με τρία χρόνια που κατα­βλή­θη­καν από έναν λογιστή ή έναν πωλητή λια­νι­κής, σημειώ­νει το δημο­σί­ευμα της Wall Street Journal. Όπως τονίζει η παρά­δοση τέτοιων υπερ­βο­λών δημιουρ­γεί ένα αίσθημα ότι οι γηραιό­τε­ροι Έλληνες, ίσως χωρίς να ευθύ­νο­νται οι ίδιοι, υπο­θή­κευ­σαν το μέλλον των παιδιών και των εγγονών τους. Με το άγχος της προ­σέλ­κυ­σης ψηφο­φό­ρων, οι κυβερ­νή­σεις ευνο­ού­σαν την πρόωρη συντα­ξιο­δό­τηση.

«Με την κατάρ­ρευση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και την ανεργία στο 21%, οι συντα­ξιού­χοι παρέ­χουν την κύρια πηγή εισο­δή­μα­τος για το ήμισυ των κατοί­κων της χώρας» σημειώ­νε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά στο δημο­σί­ευμα και προ­σθέ­τει:

Το 2016, η Ελλάδα χορή­γησε 30 δισ. ευρώ σε συντά­ξεις, αλλά λιγό­τερο από 1 δισ. ευρώ σε επι­δό­ματα ανερ­γίας, τα οποία λαμ­βά­νει μόνο ένας στους τρεις Έλληνες ανέρ­γους.  Η χώρα δαπανά λιγό­τερο από το 2% του ΑΕΠ για τη στήριξη των οικο­γε­νειών, τη στέγαση και την ανα­κού­φιση από τη φτώχεια.

Όπως σημειώ­νει η Wall Street Journal, όλα αυτά τα καθι­στούν τις συντα­ξιο­δο­τι­κές περι­κο­πές που ζητούν οι διε­θνείς πιστω­τές της Ελλάδας ιδιαί­τερα οδυ­νη­ρές, ειδικά μετά από πολλές προη­γού­με­νες μειώ­σεις.

thetoc.gr