Μετά την «Ευρυδίκη» έρχεται ο κυκλώνας «Ζήνωνας»

 Σύμφωνα με τους μετε­ω­ρο­λό­γους ο «Ζήνωνας» πέραν των θυελ­λω­δών ανέμων (ανα­μέ­νο­νται ισχυ­ρό­τε­ροι των 100 km/h) θα συνο­δεύ­ε­ται και από ισχυρές βρο­χο­πτώ­σεις Ο ακριβής εντο­πι­σμός των περιο­χών που θα επη­ρε­α­στούν από τα ισχυρά φαι­νό­μενα θα εξαρ­τη­θεί από την ακριβή κίνηση του κυκλώνα, ωστόσο είναι νωρίς για να γνω­ρί­ζουμε την ακριβή πορεία.
Δορυ­φο­ρική εικόνα της NASA (13:30 ώρα Ελλάδας) απει­κο­νί­ζει τη δημιουρ­γία του Μεσο­γεια­κού κυκλώνα «Ζήνωνα» νοτιο­α­να­το­λικά της Σικε­λίας.
Κυκλώ­νες τέτοιου τύπου έχει επι­κρα­τή­σει να ονο­μά­ζο­νται medi-canes, σύνθεση των λέξεων Mediterranean και hurricanes, και συνο­δεύ­ο­νται από θυελ­λώ­δεις ανέμους και ισχυρές βρο­χο­πτώ­σεις.

Όπως σημειώ­νει το meteo.gr οι «medicanes»  ή αλλιώς μεσο­γεια­κοί τρο­πι­κοί κυκλώ­νες είναι ένα σπάνιο φαι­νό­μενο που παρα­τη­ρή­θηκε εδώ και μερικές δεκα­ε­τίες στη Μεσό­γειο και ακόμη βρί­σκε­ται υπό μελέτη. Οι κυκλώ­νες αυτοί – οι οποίοι, όπως επι­ση­μαί­νουν οι ειδικοί, μπορεί να προ­ϋ­πήρ­χαν, αλλά έγιναν αντι­λη­πτοί από τη δεκα­ε­τία του 1980 και μετά χάρη στην ανά­πτυξη των δορυ­φό­ρων – διχά­ζουν τους επι­στή­μο­νες.

Η μεσο­γειακή κατα­γωγή τους κάνει πολλούς να διστά­ζουν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τον χαρα­κτη­ρι­σμό «τρο­πι­κός» για τα συστή­ματα του είδους. Παρ’ όλα αυτά τόσο οι συν­θή­κες δημιουρ­γίας τους όσο και τα χαρα­κτη­ρι­στικά τους μοιά­ζουν πολύ με εκείνα των τυφώνων που γεν­νιού­νται στα χαμη­λό­τερα γεω­γρα­φικά πλάτη, αν και σε μικρό­τερα «μεγέθη».

Ιστορία … 

Ο πρώτος μεσο­γεια­κός τρο­πι­κός κυκλώ­νας που έχει κατα­γρα­φεί επι­σή­μως στην ιστορία –Ιανουά­ριος 1982- πέρασε και από την Ελλάδα, ερχό­με­νος από τη Λιβύη και τη Σικελία, πέρασε στ’ ανοιχτά της Πελο­πον­νή­σου, της Κρήτης και της Ρόδου προτού στρίψει για να κατευ­θυν­θεί ξανά προς τη Σικελία.

Εκτοτε και άλλοι medicanes έχουν περάσει «ξυστά» ή εξα­σθε­νώ­ντας από το Ιόνιο, αφού οι περισ­σό­τε­ροι κυκλώ­νες του είδους φαί­νο­νται προς το παρόν να σχη­μα­τί­ζο­νται στα ανοιχτά της Σικε­λίας. Πολλοί έχουν δια­λυ­θεί χωρίς να «χτυ­πή­σουν» τις ακτές, κάποιοι όμως έχουν προ­κα­λέ­σει σοβαρές ζημιές με τους ανέμους τους (στη Μαγιόρκα το 1996 ή στην Καλα­βρία την ίδια χρονιά). Ο πιο κατα­στρε­πτι­κός ήταν εκείνος που έπληξε τη Γαλλία και την Ιταλία τον Νοέμ­βριο του 2011 προ­κα­λώ­ντας εκτε­τα­μέ­νες πλημ­μύ­ρες και αφή­νο­ντας πίσω του εκτε­τα­μέ­νες κατα­στρο­φές και 11 νεκρούς.

Η συχνό­τητα αλλά και η ένταση των medicanes φαί­νε­ται να βαίνουν αυξα­νό­με­νες την τελευ­ταία δεκα­ε­τία. Οι προ­βλέ­ψεις θεωρούν ότι στο μέλλον θα αυξη­θούν ακόμη περισ­σό­τερο εξαι­τίας της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, προ­σθέ­το­ντας ακόμη πιο «τροπικό» χρώμα.

protothema.gr