H Xάλκη τιμά τους ήρωες της

Την Κυριακή 29 Οκτω­βρίου 2017 τελέ­στηκε στην Χάλκη Επι­μνη­μό­συνη Δέηση στον ιερό ναό Αγίου Νικο­λάου, στη μνήμη των ηρώων Διογένη Φανου­ράκη και Αλε­ξάν­δρου Διάκου.

Στη δέηση παρευ­ρέ­θη­καν εκπρό­σω­ποι του Δήμου Καστο­ριάς, του Πολι­τι­στι­κού συλ­λό­γου Ζού­ζου­λης (του τόπου όπου σκο­τώ­θηκε και ετάφη ο Αλέ­ξαν­δρος Διάκος), οι εκπρό­σω­ποι των αρχών της Χάλκης, ο Πολι­τι­στι­κός σύλ­λο­γος Χάλκης, ο Σύλ­λο­γος Χαλ­κι­τών Ρόδου, μέλη του ΔΣ του Ιδρύ­μα­τος Λοχαγού Φανου­ράκη κ.ά.

Κατέ­θε­σαν στεφάνι επίσης στο μνημείο του Διογένη Φανου­ράκη, μαθητές από το Νηπια­γω­γείο και Δημο­τικό σχολείο, από το Γυμνά­σιο Λ.Τ. Χάλκης ‘’Σωκράτης Φανου­ρά­κης”.

Μετά ακο­λού­θησε η προ­σφορά γλυ­κι­σμά­των και ο παρα­δο­σια­κός καφές. Το μνη­μό­συνο έγινε παρου­σία όλων των εκπρο­σώ­πων της απο­στο­λής από την Καστο­ριά και πλήθος κόσμου.

Στην μνήμη του ήρωα Διογένη Φανου­ράκη συστά­θηκε το 2011 το Ίδρυμα Λοχαγού Φανου­ράκη, που ορα­μα­τί­στηκε και έκανε πράξη ο αδελφός του, Σωκρά­της Φανου­ρά­κης προ­κει­μέ­νου να προ­σφέ­ρει κοι­νω­νικό έργο προ­σα­να­το­λι­σμένο στη Χάλκη και στη Κω.

Ποιος ήταν ο Διο­γέ­νης Φανου­ρά­κης

Ο Διο­γέ­νης Φανου­ρά­κης γεν­νή­θηκε το 1914 στη Χάλκη, όπου και έπεσε ηρωικά νεκρός στην Χάλκη Δωδε­κα­νή­σου, στον αγώνα για την απε­λευ­θέ­ρωση της από τις δυνά­μεις Κατοχής.

Πολέ­μησε στο Αλβα­νικό μέτωπο συμ­με­τέ­χο­ντας στην κατά­ληψη της Κορυ­τσάς. Μετά την κατά­ληψη της Ελλάδος κατέ­φυγε στην Μέση Ανατολή και κατα­τά­χθηκε στις Ελλη­νι­κές δυνά­μεις που πολε­μού­σαν στο πλευρό των Συμ­μά­χων. Με δική του επι­θυ­μία υπη­ρέ­τησε σε συμ­μα­χι­κές μυστι­κές βάσεις στα Μικρα­σια­τικά παράλια απέ­να­ντι από την Ρόδο. Στις συχνές απο­στο­λές του στη Ρόδο δεν παρέ­λειπε να επι­σκε­φτεί και την γενέ­τειρά του Χάλκη όπου μετέ­φερε κρυφά, τρόφιμα και φάρμακα για τους έχοντες ανάγκη.

Οι επι­σκέ­ψεις του όμως, έγιναν γνωστές στους Γερ­μα­νούς. Την 1η Νοεμ­βρίου 1944 γρά­φτηκε η τελευ­ταία πράξη του δρά­μα­τος για τον ήρωα Λοχαγό που θυσιά­στηκε για την Ελλάδα.

Μετά την Απε­λευ­θέ­ρωση, η Πατρίδα για να τον τιμήσει τον προ­ή­γαγε σε Ταγ­μα­τάρχη και του απέ­νειμε το «Μετάλ­λιο Εξαι­ρέ­των Πράξεων» και το «Χρυσούν Αρι­στείον Ανδρείας