Τόμσεν: Χρόνια το λέγαμε, επιτέλους ο Τσίπρας έκοψε τις συντάξεις

«Προ­κει­μέ­νου να μην τις μειώ­σουν οι ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις απο­δέ­χθη­καν σχεδόν κάθε άλλη περι­κοπή δαπάνης», σημειώ­νει σε συνέ­ντευξη του στην αυστριακή εφη­με­ρίδα Der Standard ο επι­κε­φα­λής του ευρω­παϊ­κού γρα­φείου του ΔΝΤ στην Ευρώπη Πολ Τόμσεν, ζητώ­ντας παράλ­ληλα ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους με επέ­κταση των λήξεων.

Όπως σημειώ­νει ο κ. Τόμσεν, το ΔΝΤ πάντα ήταν κατά της αύξησης της φορο­λο­γίας. «Πάντα επι­χει­ρη­μα­το­λο­γού­σαμε ότι η στρα­τη­γική της αύξησης των φορο­λο­γι­κών βαρών δεν πρό­κει­ται να έχει απο­τέ­λε­σμα εάν δεν διευ­ρυν­θεί η φορο­λο­γική βάση. Οι φορο­λο­γι­κές διοι­κή­σεις στην Ελλάδα έχουν απο­τύ­χει δρα­μα­τικά γιατί δεν έχουν κάνει κάτι προς αυτή την κατεύ­θυνση. Άλλη μία ανη­συ­χία αφορά τις συντά­ξεις: προ­κει­μέ­νου να μην τις μειώ­σουν οι ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις απο­δέ­χθη­καν σχεδόν κάθε άλλη περι­κοπή δαπάνης. Στο σημείο όμως που δημιουρ­γή­θη­καν μεγάλα προ­βλή­ματα στα νοσο­κο­μεία και η αστυ­νο­μία να λέει ότι δεν έχει χρήματα για να αλλάξει λάστιχα στα περι­πο­λικά! Γενικά οι δαπάνες συγκρα­τή­θη­καν με έναν μη δια­τη­ρή­σιμο τρόπο. Γι αυτό και εμείς, ως ΔΝΤ, απαι­τούμε εδώ και χρόνια μεταρ­ρυθ­μί­σεις τόσο στη φορο­λο­γία όσο και στο συντα­ξιο­δο­τικό σύστημα. Και τελικά η κυβέρ­νηση του πρω­θυ­πουρ­γού Τσίπρα επι­τέ­λους συμ­φώ­νησε».

Όπως σημειώ­νει η επέ­κταση των ωρι­μάν­σεων, το οποίο συζη­τεί­ται, αρκεί αλλά θα πρέπει να είναι σημα­ντική «όχι όμως και 100 χρόνια» σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά.  «Αυτό που ζητάμε είναι χώρος για τους Ελληνες να ανα­πνεύ­σουν, ώστε να ολο­κλη­ρώ­σουν τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που χρειά­ζο­νται και να ανα­κάμ­ψουν», σημειώ­νει ο κ. Τόμσεν απα­ντώ­ντας στην ερώτηση για το πώς μπορεί να εξη­γη­θεί στον αυστριακό φορο­λο­γού­μενο ότι πρέπει να γίνει ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους. Ο κ. Τόμσεν δια­βε­βαιώ­νει ότι οι Αυστρια­κοί πολίτες θα πάρουν όλα τα δανεικά πίσω. «Η Ελλάδα έχει κάνει πολλά, κατά­φερε εντυ­πω­σιακή δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή. Τώρα η χώρα χρειά­ζε­ται μεγα­λύ­τε­ρες προ­θε­σμίες για να απο­πλη­ρώ­σει τα χρέης της και μία περίοδο στην οποία θα επω­φε­λη­θεί από μορα­τό­ριουμ πλη­ρω­μών.

Ερω­τη­θείς για την σκληρή λιτό­τητα που, όπως του λέει ο Αυστρια­κός δημο­σιο­γρά­φος, τον κατέ­στησε υπεύ­θυνο για τις περι­κο­πές και την «κοι­νω­νική δυστυ­χία», ο Τόμσεν επι­χει­ρεί να απο­ποι­η­θεί την ευθύνη δεί­χνο­ντας στην κατεύ­θυνση των ελλη­νι­κών κυβερ­νή­σεων: «Ξέρετε, αυτό είναι η ειρω­νεία του πράγ­μα­τος: για κάποια χρόνια τώρα ήμασταν εμείς που απαι­τού­σαμε μικρό­τερη δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή. Είναι άδικο να επιρ­ρί­πτε­ται σε εμάς η ευθύνη. Από το πρώτο πρό­γραμμα της Ελλάδας το 2010 έχουν αλλάξει πολλά. Οι Ευρω­παίοι έχουν συμ­φω­νή­σει με τους Έλληνες σε αυστη­ρούς στόχους, μη ανα­γκαί­ους και φιλό­δο­ξους που οδή­γη­σαν σε μεγάλες περι­κο­πές. Εμείς ως ΔΝΤ το απο­δε­χθή­καμε. Έπειτα από κάποια στιγμή, όμως όταν τα νούμερα ξεκί­νη­σαν να εκτρο­χιά­ζο­νται όλο και περισ­σό­τερο απ’ τους στόχους, υπο­δεί­ξαμε ότι κάτι είναι στρεβλό. Είχαμε πει τότε ότι χωρίς επι­πρό­σθετα μέτρα, αυτά που συμ­φω­νή­σατε δεν μπορούν να επι­τευ­χθούν. Γι αυτό υπάρχει ίσως η αντί­ληψη ότι αυτοί είναι στόχοι που θέσαμε εμείς. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει».

Σύμφωνα με τον κ. Τόμσεν δεν υπήρχε εναλ­λα­κτική στις περι­κο­πές, αφού δεν θα μπο­ρούσε να χρη­μα­το­δο­τη­θεί ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του ελλη­νι­κού κράτους. Ωστόσο ανα­γνω­ρί­ζει ότι ίσως θα έπρεπε να είναι μικρό­τε­ρες.

Για το εάν πήραν κάποια μαθή­ματα απ’ την εμπλοκή τους στα προ­γράμ­ματα της Ευρώπης ο κ. Τόμσεν σημειώ­νει. «Είναι πολύ δύσκολο να κρίνεις μία συνο­λική κατά­σταση. Ένα μάθημα που σίγουρα πήραμε είναι ότι για να γίνει μία μεταρ­ρύθ­μιση χρειά­ζε­ται περισ­σό­τε­ρος χρόνος απ’ ότι υπο­λο­γί­ζαμε». Ο ίδιος επι­μέ­νει ότι όλα τα προ­γράμ­ματα απο­δεί­χθη­καν επι­τυ­χη­μένα με εξαί­ρεση αυτό της Ελλάδας.

Ερω­τη­θείς όμως για το ότι ακόμα και οι επι­τυ­χίες του ΔΝΤ συνο­δεύ­τη­καν από ύφεση και αύξηση του χρέους σε κάθε χώρα ο κ. Τόμσεν σημειώ­νει: «για να εφαρ­μό­σεις ένα πρό­γραμμα σε μία νομι­σμα­τική ένωση που στόχος του είναι να απο­κα­τα­στή­σεις την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της χώρας είναι δύσκολο. Η υπο­τί­μηση του νομί­σμα­τος πάλι όχι. Η εναλ­λα­κτική είναι μία δια­δι­κα­σία εσω­τε­ρι­κής υπο­τί­μη­σης, με τους μισθούς και τις τιμές να πρέπει να υπο­χω­ρή­σουν τόσο πολύ όσο μία χώρα χρειά­ζε­ται για να ανα­κάμ­ψει αργό­τερα. Σε ένα περι­βάλ­λον που δεν υπάρχει πλη­θω­ρι­σμός, αυτό οδηγεί ανα­πό­φευ­κτα σε αύξηση του χρέους σε σχέση με την οικο­νο­μική παρα­γωγή», σημειώ­νει ο κ. Τόμσεν.

thetoc.gr