Απολογισμός πεπραγμένων 20ετίας του απερχόμενου προέδρου του ΔΣΡ Κώστα Σαρή

Ανα­βλή­θηκε η προ­γραμ­μα­τι­σμένη για χθες πανη­γυ­ρική γενική συνέ­λευση του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, που συνε­κλήθη για την παρου­σί­αση του απο­λο­γι­σμού πεπραγ­μέ­νων του απερ­χό­με­νου προ­έ­δρου κ. Κ. Σαρή, μετά από ένταση του δικη­γό­ρου κ. Γιάννη Κου­μπιάδη, για τη νομι­μό­τητα της δια­δι­κα­σίας καθώς δεν είχε εξα­σφα­λι­στεί απαρτία.

Ο πρό­ε­δρος ανα­κοί­νωσε μετά από κατα­μέ­τρηση ότι θα απο­στα­λεί στα μέλη νέο μήνυμα για τον καθο­ρι­σμό νέας συνε­δρί­α­σης του σώματος.

Σκοπός της χθε­σι­νής συνε­δρί­α­σης ήταν να ευχα­ρι­στή­σει ο κ. Σαρής τους συνα­φέλ­φους του από βάθος καρδιάς για την στήριξη αλλά και την κατα­νό­ησή τους όλα τα χρόνια της θητείας του ως προ­έ­δρου του Δικη­γο­ρι­κού μας Συλ­λό­γου.

«Μέσα από μια μακρό­χρονη θητεία σίγουρα θα έχουν γίνει και λάθη και παρα­λεί­ψεις, εκείνο όμως για το οποίο θέλω να σας δια­βε­βαιώσω είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ καμία σκο­πι­μό­τητα. Υπεράνω όλων ήταν για μας το συμ­φέ­ρον των συνα­δέλ­φων, το συμ­φέ­ρον του Συλ­λό­γου. Πιστεύω ότι δώσαμε δεν πήραμε από τον Σύλλογο. Προ­σω­πικά θα τολμήσω να πω ότι δεν πήρα ποτέ από το ΛΕΑΔΡ τα όσα αυτό παρέχει» ανα­φέ­ρει στον απο­λο­γι­σμό του για να προ­σθέ­σει:

«Πέραν των άλλων απο­φθεγ­μά­των του Κλε­ό­βου­λου του Λινδίου όπως το γνωστό “Μέτρον Άριστον”, είναι και το άλλο περισ­σό­τερο σοφό κατά την γνώμη μου “Αρχή Σοφίας της Αγνοίας η Γνώσις”. Υπήρξαν στιγμές πραγ­μα­τικά, που αισθα­νό­μουν, όταν ανέλαβα την Προ­ε­δρία του Συλ­λό­γου, ότι ανέ­βαινα ένα κακο­τρά­χαλο ανη­φο­ρικό δρόμο, χωρίς νερό και μέσα στην βράση του καλο­και­ριού. Όμως η αγάπη η δική σας και η βαθειά πιστεύω συναί­σθηση του καθή­κο­ντος μου έδιναν την δύναμη να προ­σπε­ράσω αυτόν τον κακο­τρά­χαλο δρόμο και να φτάσω στο τέρμα της δια­δρο­μής, το οποίο τέρμα είναι η ημε­ρο­μη­νία λήξεως της παρού­σας θητείας μου, όπου πλέον δεν θα είμαι υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος».

Στον απο­λο­γι­σμό του ο κ. Σαρής επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι η δικη­γο­ρία είναι πλέον υπο­βαθ­μι­σμένη γεγονός που είναι απόρ­ροια της γενι­κευ­μέ­νης κρίσης αρχών, αξιών, οικο­νο­μίας και λοιπών που μαστί­ζει την χώρα.

«Στην μακρό­χρονη πορεία ο Σύλ­λο­γός μας υπήρξε μια ζωντανή και υπο­λο­γί­σιμη οντό­τητα, απαι­τώ­ντας σεβασμό προς το πρόσωπο κάθε συνα­δέλ­φου γενικώς, ιδίως από τους Δικα­στές, παρεμ­βαί­νο­ντας στην όποια απα­ρά­δε­κτη συμπε­ρι­φορά, χωρίς φόβους, υστε­ρο­βου­λίες ή σκο­πι­μό­τη­τες, την οποία άμεσα κατα­δι­κά­ζαμε, με την επι­σή­μανση να μην επα­να­λη­φθεί, χωρίς ποτέ να υπο­λο­γί­σουμε ότι πολλές φορές η στάση μας αυτή θα επέφερε την οποιαν­δή­ποτε αντί­δραση και τιμωρία. Όσο ποτέ άλλοτε στη­ρί­ξαμε τους νέους συνα­δέλ­φους με την καθιέ­ρωση του νεό­ση­μου και των παι­δι­κών σταθμών για τις συνα­δέλ­φους μητέρες. Επα­νεκ­δό­σαμε την Δωδε­κα­νη­σιακή Νομο­λο­γία, της οποίας η έκδοση συνε­χί­ζε­ται μέχρι σήμερα και θα συνε­χι­στεί και στο μέλλον. Ενι­σχύ­σαμε το Κτη­μα­το­λό­γιο στην μετα­γραφή των πράξεων. Υπε­ρα­σπι­στή­καμε όλους τους συνα­δέλ­φους οι οποίοι είτε δικαίως είτε αδίκως είχαν εμπλοκή με την Δικαιο­σύνη. Τούτο έπραξα και ανα­λαμ­βάνω την ευθύνη, διότι αν ένας συνά­δελ­φος κατα­δι­κα­ζό­ταν, στην κοι­νω­νία ένοχοι θα ήταν όλοι οι δικη­γό­ροι της Ρόδου και όχι ο κατα­δι­κα­σθείς. Τούτο έπραξα δεχό­με­νος πολλές φορές κριτική για την θέση μου αυτή, όχι από οποια­δή­ποτε ιδιο­τέ­λεια άλλα από την βαθειά μου πίστη στο θεσμικό ρόλο του δικη­γό­ρου και την θέση του μέσα στην κοι­νω­νία. Οι επι­στη­μο­νι­κές ημε­ρί­δες με σκοπό την επι­μόρ­φωση των συνα­δέλ­φων, ήταν ένα από τα πρω­ταρ­χικά μας μελή­ματα. Να σημειώσω επίσης ότι στην προ­σπά­θεια μας επι­μόρ­φω­σης, αξιο­ποι­ή­σαμε και πάρα πολλούς συνα­δέλ­φους, οι οποίοι είχαν τις απα­ραί­τη­τες προς τούτο γνώσεις, τους οποίους και ευχα­ρι­στούμε. Ποιός δεν θυμάται το Συνέ­δριο της Ένωσης Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων στο Γκράντ Οτέλ, όπου εκεί είχαμε το θάρρος και την γνώση να επι­ση­μά­νουμε πολλά πράγ­ματα γύρω από την Δικαιο­σύνη, τους Δικα­στές αλλά και την κατά­σταση των Δικα­στη­ρίων της Ρόδου. Ποιός δεν θυμάται το Συνέ­δριο των Αστι­κο­λό­γων στην Ρόδο στο Ευγε­νί­δειο Ίδρυμα όπου τόσες απόψεις ακού­στη­καν για το άρθρο 41 του κτη­μα­το­λο­γι­κού κανο­νι­σμού, τα δημόσια και τα εκκλη­σια­στικά κτήματα. Ποιός δεν θυμάται πρό­σφατα το Συνέ­δριο του Διοι­κη­τι­κού Δικαίου με την ανά­πτυξη τόσο σπου­δαίας θεμα­τι­κής. Το συνέ­δριο Οικο­νο­μο­λό­γων και τις πολύ συχνές ημε­ρί­δες Ποι­νι­κο­λό­γων. Πρέπει επίσης να τονίσω ότι τα συνέ­δρια αυτά διε­ξή­χθη­σαν χωρίς επι­βά­ρυνση του Συλ­λό­γου διότι φρο­ντί­ζαμε τα έξοδα αυτά να βαρύ­νουν κάποιους χορη­γούς».

Ανα­φέ­ρε­ται εξάλλου στην κατάρ­γηση το έτος 1999 δια νόμου του Ταμείου Προ­νοίας Δικη­γό­ρων Επαρ­χιών και στην κατάρ­τιση του ΛΕΑΔΡ, ενώ από τον απο­λο­γι­σμό του δεν λείπει και σαφής αιχμή για τα όσα ακού­γο­νται από μερίδα δικη­γό­ρων ενόψει των εκλογών για διανομή των χρη­μά­των του Συλ­λό­γου:

«Τα χρήματα αυτά ανήκουν μόνο στον Σύλλογο ως Νομικό Πρόσωπο Δημο­σίου Δικαίου, αυτο­δια­χει­ρι­ζό­μενο βέβαια και θα υπάρ­χουν και επι­βάλ­λε­ται να υπάρ­χουν μέχρι να υπάρχει και ο Σύλ­λο­γος».

Μνεία γίνεται ακο­λού­θως στις έγγρα­φες και προ­φο­ρι­κές καταγ­γε­λίες στις οποίες προέβη ο Σύλ­λο­γος για κατευ­θυ­νό­μενη πελα­τεία προς συγκε­κρι­μέ­νους συνα­δέλ­φους και στην προ­σπά­θεια που κατα­βλή­θηκε να στα­μα­τή­σει η πληγή αυτή.

«Ο Σύλ­λο­γος μας δεν υπήρξε μονό­πλευ­ρος ασχο­λού­με­νος μόνο με τα νομικά ζητή­ματα και με τα ανα­κύ­πτο­ντα προ­βλή­ματα στον χώρο απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης, αλλά πολυ­πράγ­μων, ασχο­λη­θείς με όλα τα σοβαρά κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα τα οποία είχαν ανα­κύ­ψει, με παρεμ­βά­σεις και τοπο­θε­τή­σεις. Επίσης ανέ­πτυξε έντονη πολι­τι­στική και κοι­νω­νική δρα­στη­ριό­τητα. Η Επι­τροπή Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των και η ομάδα Κοι­νω­νι­κής Δράσης του Δ.Σ.Ρ. με αξιο­ση­μεί­ω­τες εκδη­λώ­σεις. Η θεα­τρική ομάδα, το φωνη­τικό Σύνολο, η στήριξη της ποδο­σφαι­ρι­κής και της ομάδας καλα­θο­σφαί­ρι­σης, οι δεν­δρο­φυ­τεύ­σεις, οι εκδρο­μές του Συλ­λό­γου στην Σμύρνη, με επι­σκέ­ψεις και εκδη­λώ­σεις στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο, ως και οι αντί­στοι­χες επι­σκέ­ψεις στη Ρόδο του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Σμύρνης, η εκδρομή στην Ρώμη και σ’ όλη την Νότια Ιταλία, στην Κων­στα­ντι­νού­πολη και στα Πρι­γκη­πό­νησα, στην Αγία Πετρού­πολη, στην Κύπρο, ήταν από τις αξέ­χα­στες εκδρο­μές και συνάμα εκδη­λώ­σεις του Συλ­λό­γου. Με τις δρα­στη­ριό­τη­τες του αυτές και άλλες πολλές ο Σύλ­λο­γος μας κατέστη ο σπου­δαιό­τε­ρος Επι­στη­μο­νι­κός Σύλ­λο­γος στην Κοι­νω­νία της Ρόδου και παρά­δειγμα προς μίμηση από άλλους Δικη­γο­ρι­κούς Συλ­λό­γους της χώρας και τους άλλους Επι­στη­μο­νι­κούς Φορείς. Ο Σύλ­λο­γος λει­τουρ­γικά οργα­νώ­θηκε με την κατάρ­τιση της Υπη­ρε­σίας Προ­εί­σπρα­ξης, της Γραμ­μα­τείας του Συλ­λό­γου και την λει­τουρ­γία της Βιβλιο­θή­κης. Ο Σύλ­λο­γος ανα­βαθ­μί­στηκε και μετέβη στην ηλε­κτρο­νική εποχή, με ανά­πτυξη των πιο σύγ­χρο­νων μεθόδων επι­κοι­νω­νίας και συναλ­λα­γών. Ούτως ώστε κανένας από το Δ.Σ. να μην έχει σχέση με τον χει­ρι­σμό και την άμεση δια­χεί­ριση των χρη­μά­των και ποσών, όταν όλα τα έσοδα και έξοδα του Συλ­λό­γου διε­νερ­γού­νται μέσω των Τρα­πε­ζών. Όταν για κάποιο σύντομο χρονικό διά­στημα έπρεπε να προ­φυ­λά­ξουμε τα χρη­μα­τικά απο­θέ­ματα του Συλ­λό­γου από τυχόν κούρεμα, με απόφαση του Δ.Σ. μετα­φέ­ραμε τα χρήματα του Συλ­λό­γου για διά­στημα ενός μηνός σε περισ­σό­τε­ρες Τρά­πε­ζες στο όνομα το δικό μου και του Ταμία του Συλ­λό­γου Γιώργου Μαυ­ρομ­μάτη και μετά την πάροδο του κιν­δύ­νου επα­να­φέ­ραμε τα χρήματα με τον τόκο τον οποίον είχαν απο­φέ­ρει και πάλιν στο όνομα του Συλ­λό­γου. Κατά το διά­στημα αυτό του εγχει­ρή­μα­τος τα βιβλιά­ρια των κατα­θέ­σεων ευρί­σκο­ντο στα χέρια της Γραμ­μα­τέως του Συλ­λό­γου Σοφίας Λάππα. Οι Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κες γιορτές του Συλ­λό­γου και η βρά­βευση των παιδιών των συνα­δέλ­φων τα οποία είχαν επι­τυ­χίες στα Α.Ε.Ι. με συμ­βο­λικά έστω χρη­μα­τικά ποσά, ανήκουν στις πρω­το­βου­λίες του Συλ­λό­γου για την σύσφιξη των μεταξύ μας σχέσεων και την από­κτηση αισθη­μά­των πραγ­μα­τι­κής συνα­δελ­φο­σύ­νης» επι­ση­μαί­νε­ται στον απο­λο­γι­σμό.

Ο κ. Σαρής στον απο­λο­γι­σμό του ανα­φέ­ρε­ται στις σχέσεις του Συλ­λό­γου με Δικα­στές:

«Επι­διώ­ξαμε την αγαστή συνερ­γα­σία με τους Δικα­στές και δεν ανε­χθή­καμε αλα­ζο­νι­κές ή υβρι­στι­κές ή απα­ξιω­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές, οπότε αυτές υπήρξαν. Ποτέ δεν επι­διώ­ξαμε σχέσεις προς ίδιο όφελος, ούτε επι­διώ­ξαμε την δημιουρ­γία σχέσεων εκτός Δικα­στη­ρίων. Άπαντες δε γνώ­ρι­ζαν ότι ο Σύλ­λο­γος μας τιμά και σέβεται τους συνερ­γά­τες του Δικα­στές και Υπαλ­λή­λους. Όλοι όμως γνώ­ρι­ζαν ότι η σχέση αυτή θα πρέπει να στη­ρί­ζε­ται μόνο στον αμοι­βαίο σεβασμό, όποτε δε υπήρξαν απα­ρά­δε­κτες συμπε­ρι­φο­ρές αντι­με­τω­πί­σθη­καν άμεσα και δυνα­μικά αγνο­ώ­ντας το οποιο­δή­ποτε κόστος είχε αυτή η αντι­πα­ρά­θεση».

Σε ό,τι αφορά το θέμα που έχει ανα­κύ­ψει με το Κτη­μα­το­λό­γιο ο κ. Σαρής ανα­φέ­ρει τα εξής:

«Στη­ρί­ξαμε και στη­ρί­ζουμε ευθαρ­σώς τον Διευ­θυ­ντή του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου Νικόλαο Ματσάκη διότι πιστεύ­ουμε στην αθω­ό­τητα του, την οποία δια­κη­ρύ­ξαμε μέχρι την κ. Εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου η οποία έφτασε στην Ρόδο για να δια­μορ­φώ­σει κατάλ­ληλο κλίμα σε βάρος του Νικ. Ματσάκη».

Για το θέμα του δικα­στι­κού μεγάρου ο κ. Σαρής ανα­φέ­ρε­ται διε­ξο­δικά σε όλες τις πρω­το­βου­λίες που ανέλαβε από την μετα­στέ­γαση μέρους των υπη­ρε­σιών στην παρα­κεί­μενη λέσχη αξιω­μα­τι­κών ως και στις πρω­το­βου­λίες για την μετα­στέ­γαση στο παλαιό νοσο­κο­μείο Ρόδου και τονίζει τα εξής:

«παρά τις προ­σπά­θειες μου δεν κατορ­θώ­σαμε να ικα­νο­ποι­η­θεί ένα δίκαιο αίτημα όχι μόνο των ασχο­λού­με­νων με την απονομή της Δικαιο­σύ­νης, αλλά της κοι­νω­νίας μας η οποία δικαιού­ται και απαιτεί να υπάρχει στη Ρόδο κατάλ­λη­λος χώρος απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης, αντά­ξιος της ιστο­ρίας της πόλης και του πολι­τι­σμού της».

Μνεία κάνει στη συνέ­χεια στο ότι ο Σύλ­λο­γος αλλά και η Ολο­μέ­λεια των Συλ­λό­γων δεν μπόρεσε να αντι­δρά­σει στην σε πολλά σημεία ατυχή τρο­πο­ποί­ηση του ΚΠολΔ.

Για τους νέους δικη­γό­ρους τονί­ζε­ται στον ίδιο απο­λο­γι­σμό ότι δεν μπόρεσε ο Σύλ­λο­γος να κάνει κάτι επι­πλέον της προ­τι­μή­σεως τους στον κατά­λογο των αυτε­πάγ­γελτα διο­ρι­ζο­μέ­νων ενώ αναφορά γίνεται και στο Πρό­γραμμα Νομικής Βοή­θειας για Νέους 2012-2014 και το νέο το οποίο θα ξεκι­νή­σει το επόμενο διά­στημα.

Μνεία γίνεται και στο Πρό­γραμμα Νομικής Βοή­θειας για Γυναί­κες θύματα Έμφυλης Βίας αλλά και στην στήριξη της πρω­το­βου­λίας για ίδρυση Συλ­λό­γου Νέων Δικη­γό­ρων.

Σε ό,τι αφορά τις Γενικές Συνε­λεύ­σεις του Συλ­λό­γου στον απο­λο­γι­σμό καθί­στα­ται σαφές ότι δεν άφησε κανένα απο­λύ­τως θέμα το οποίο να απα­σχο­λεί τους δικη­γό­ρους ενώ ως τελευ­ταίο ζήτημα έθεσε την δια­φά­νεια.

«Με ρώτησε κάποιος συνά­δελ­φος ποια είναι η παρα­κα­τα­θήκη την οποία αφήνω στο Σύλλογο. Η απά­ντησή μου είναι Αγάπη, Ομόνοια και Αλλη­λο­κα­τα­νό­ηση μεταξύ μας. Δεν μας χωρίζει τίποτα μας ενώνουν ο κοινός σκοπός, η κοινή επι­δί­ωξη. Το λει­τούρ­γημα μας πρέπει όχι μόνο να το περι­φρου­ρή­σουμε αλλά και να το τιμή­σουμε. Θα παρα­μείνω και μετά το πέρας της θητείας μου κοντά στον Σύλλογο, κοντά στους Συνα­δέλ­φους. Φεύγω δε με την συνεί­δηση μου ήσυχη ότι έπραξα το καθήκον μου απέ­να­ντι στους συνα­δέλ­φους μου στην δικη­γο­ρία και στην κοι­νω­νία γενι­κό­τερα» τονίζει στον απο­λο­γι­σμό του ο κ. Σαρής.