Παυλόπουλος: Δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο

Είμαστε έτοιμοι να συν­δρά­μουμε προς αυτή την κατεύ­θυνση, είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι να υπε­ρα­σπι­στούμε τα σύνορα μας, την εδαφική μας ακε­ραιό­τητα και την εθνική μας κυριαρ­χία, που είναι σύνορα και εδαφική ακε­ραιό­τητα της ΕΕ. Σε αυτό είμαστε ανυ­πο­χώ­ρη­τοι και αυτό ας μη δια­νοη­θεί κανείς να το αμφι­σβη­τή­σει, γιατί θα δοθεί και η ανάλογη απά­ντηση.

Το ξανα­το­νίζω εδώ, είμαστε φίλοι και γεί­το­νες, να ζήσουμε ειρη­νικά, να πορευ­τεί και η Τουρκία στον ευρω­παϊκό της δρόμο, αλλά η Συνθήκη της Λωζάν­νης είναι ο ακρο­γω­νιαίος λίθος των σχέσεων μας και των σχέσεων με την Ευρώπη.

Δεν αφήνει κανένα περι­θώ­ριο ως προς το πού είναι τα σύνορα μας. Δεν υπάρ­χουν γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, ας το κατα­λά­βουν κάποιοι. Δεν ξέρω πότε και πώς το επι­νό­η­σαν, αλλά αυτό να το ξεχά­σουν, αλλιώς δεν θα υπάρξει δυνα­τό­τητα ούτε φιλίας και καλής γει­το­νίας, ούτε πορείας προς την ΕΕ».

Τα παρα­πάνω διε­μή­νυσε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος, κατά την αντι­φώ­νησή του στην τελετή ανα­γό­ρευ­σης του σε επίτιμο δημότη Σαμο­θρά­κης.

«Καθι­στούμε για μιαν ακόμη φορά σαφές προς την φίλη και γείτονα Τουρκία, ότι οια­δή­ποτε αμφι­σβή­τηση της Συν­θή­κης της Λωζάν­νης, συνιστά αφενός παρα­βί­αση του Διε­θνούς Δικαίου, η οποία την εκθέτει ανε­πα­νόρ­θωτα ως μέλος της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας, αλλά και ως κράτος υπο­ψή­φιο προς ένταξη στην Ευρω­παϊκή Ένωση.

Και αφε­τέ­ρου, απο­τε­λεί απα­ρά­δε­κτη επι­βουλή κατά των συνόρων, της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας και της κυριαρ­χίας όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και γι’ αυτό δεν πρό­κει­ται να γίνει ανεκτή ούτε, φυσικά, θα μείνει ανα­πά­ντητη. Οια­δή­ποτε αμφι­σβή­τηση της Συν­θή­κης της Λωζάν­νης δεν πρό­κει­ται να γίνει ανεκτή ούτε φυσικά θα μείνει ανα­πά­ντητη» συνέ­χισε ο κ. Παυ­λό­που­λος.

Στην κατά­με­στη αίθουσα του Φιδέ­λειου Πνευ­μα­τι­κού Κέντρου στη χώρα της Σαμο­θρά­κης, ο κ. Παυ­λό­που­λος υπο­γράμ­μισε πως «η Σαμο­θράκη, λόγω και της μεγάλης σπου­δαιό­τη­τας της γεω­γρα­φι­κής της θέσης, συνιστά καθο­ρι­στικό μέγεθος της ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας, αλλά και της ίδιας της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, αφού –κατά το πρω­το­γε­νές Ευρω­παϊκό Δίκαιο που ορίζει ότι τα σύνορα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης είναι τα σύνορα των κρατών-μελών, όπως κυριάρ­χως ορί­ζο­νται απ’ αυτά- τα σύνορα της Ελλάδας προσ­διο­ρί­ζουν και τα σύνορα της ΕΕ».

Ο κ. Παυ­λό­που­λος σκια­γρά­φησε τη μακραί­ωνη πορεία της Σαμο­θρά­κης μέσω ιστο­ρι­κής ανα­δρο­μής, με αφε­τη­ρία την εγκα­τά­σταση στο ακρι­τικό νησί των πρώτων κατοί­κων των Πελα­σγών και ανα­φο­ρές στη συνέ­χεια στη ρωμαϊκή περίοδο, με ειδική μνεία στην καθιέ­ρωση της νήσου σε διεθνές θρη­σκευ­τικό κέντρο, στη βυζα­ντινή κυριαρ­χία και την οθω­μα­νική κατοχή, στο άγνωστο επί πολλά χρόνια «Ολο­καύ­τωμα της Σαμο­θρά­κης» και στην προ­σάρ­τησή της στην Ελλάδα το 1914.

Σημεί­ωσε πως «η περί­λα­μπρη ιστορία των δια­χρο­νι­κών αγώνων και θυσιών των κατοί­κων της Σαμο­θρά­κης αφενός απο­δει­κνύει ότι για εμάς, τους Έλληνες, η Ελευ­θε­ρία, υφ’ όλες της τις εκφάν­σεις, είναι υπαρ­ξιακή αρχή και αξία. Αφε­τέ­ρου, συνιστά παρα­κα­τα­θήκη ενό­τη­τας μπροστά στα μεγάλα και σημα­ντικά. Παρα­κα­τα­θήκη ιδιαί­τερα κρίσιμη στους τωρι­νούς, κρί­σι­μους για το μέλλον του τόπου μας και του λαού μας, καιρούς».

Δήλωσε βαθύ­τατα συγκι­νη­μέ­νος με την ανα­γό­ρευσή του σε επίτιμο δημότη «του ιστο­ρι­κού και ιδιαί­τερα προι­κι­σμέ­νου από τη φύση Δήμου», συμπλη­ρώ­νο­ντας πως «μ’ επι­φορ­τί­ζει με το ιερό χρέος ν’ αντα­πο­κριθώ με όλες μου τις δυνά­μεις, στην προ­σπά­θεια όλων των Σαμο­θρα­κι­τών για την οικο­δό­μηση ενός καλύ­τε­ρου μέλ­λο­ντος για τον τόπο σας αλλά και για την Ελλάδα μας».

Ανέφερε ότι «πηγή έμπνευ­σης, προς αυτή την κατεύ­θυνση, για όλους μας απο­τε­λεί το δια­χρο­νικό θάρρος και η απα­ρά­μιλλη δύναμη των Σαμο­θρα­κι­τών ν’ αντα­πε­ξέρ­χο­νται σε όλες τις δυσκο­λίες που συνα­ντούν». Χαρα­κτή­ρισε κορυ­φαίο παρά­δειγμα αυτής της δύναμης «το σθένος με το οποίο αντι­με­τώ­πι­σαν την κατα­στροφή από την τελευ­ταία θεο­μη­νία» και δια­βε­βαί­ωσε «ότι σ’ αυτό το δύσκολο έργο θα έχετε την αμέ­ρι­στη συμπα­ρά­σταση όλων μας, έως ότου η Σαμο­θράκη ξανα­βρεί, το συντο­μό­τερο δυνατό, τους κανο­νι­κούς ρυθμούς ζωής που ανα­λο­γούν στο δημιουρ­γικό φρόνημα των κατοί­κων της».