Από θύμα… κατηγορούμενος ένας Δανός σε υπόθεση συναλλαγματικών

Με ομό­φω­νη από­φα­ση, που εξέ­δω­σε το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, κρί­θη­κε αθώος πλα­στο­γρα­φί­ας και απά­της ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου ένας ηλι­κιω­μέ­νος Δανός υπή­κο­ος, με σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υγεί­ας.

Ο αλ­λο­δα­πός και η σύ­ζυ­γός του, η οποία είναι τυφλή, το έτος 2004 υπήρ­ξαν, όπως δια­τεί­νο­νται, θύ­μα­τα μίας απί­στευ­της υπο­θέ­σε­ως απά­της σε νησί της Δω­δε­κα­νή­σου.

Πα­ρα­κι­νού­με­νοι συ­γκε­κρι­μέ­να από τη με­γά­λη τους αγάπη για την Ελ­λά­δα απευ­θύν­θη­καν σε εν­δια­μέ­σως απο­θα­νό­ντα ημε­δα­πό, ο οποί­ος πέραν της ενα­σχο­λή­σε­ώς του με την ενοι­κί­α­ση αυ­το­κι­νή­των, ασχο­λεί­το και με αγο­ρα­πω­λη­σί­ες ακι­νή­των.

Αυτός δια της υπο­γρα­φής προ­συμ­φώ­νου πω­λή­σε­ως το έτος 2004 υπο­σχέ­θη­κε να πω­λή­σει στους αλ­λο­δα­πούς, ένα οι­κό­πε­δο με οικία, λαμ­βά­νο­ντας ως προ­κα­τα­βο­λή το ποσό των 60.000 ευρώ.

Οι Δανοί, ισχυ­ρί­ζο­νται, ότι από τον Οκτώ­βριο του 2004 έως και τις 31 Οκτω­βρί­ου του 2005, του κα­τέ­βα­λαν στα­δια­κά για την αγορά του ακι­νή­του 97.750 ευρώ.

Το ακί­νη­το εν τού­τοις ου­δέ­πο­τε τους με­τα­βι­βά­στη­κε.

Συ­νει­δη­το­ποιώ­ντας, ότι ου­δέ­πο­τε εκ­πρό­κει­το να του με­τα­βι­βα­σθεί το ακί­νη­το και κα­τό­πιν επα­νει­λημ­μέ­νων πα­ρα­κλή­σε­ων κα­τά­φε­ρε να απο­σπά­σει από τον επι­χει­ρη­μα­τία την απα­τη­λή υπό­σχε­ση, ότι θα του επι­στρέ­ψει τα χρή­μα­τα που του έδωσε, αρχής γε­νο­μέ­νης από της εκ­δό­σε­ως δύο συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κών συ­νο­λι­κής αξίας 40.000 ευρώ. Αλλά και οι εν λόγω συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές ου­δέ­πο­τε πλη­ρώ­θη­καν παρά τη νό­μι­μη και εμπρό­θε­σμη εμ­φά­νι­σή τους, καθώς ο απο­θα­νών είχε φρο­ντί­σει να μην υπάρ­χουν χρή­μα­τα στο συν­δε­δε­μέ­νο με αυτές λο­γα­ρια­σμό του.

Μετά το θά­να­τό του, ο Δανός, επι­δει­κνύ­ο­ντας, όπως το­νί­ζει, αγνή και φι­λάν­θρω­πη διά­θε­ση προς την οι­κο­γέ­νεια του εκλι­πό­ντος, παρά την εις βάρος του τε­λε­σθεί­σα απάτη, απευ­θύν­θη­κε προ­σω­πι­κά προς τη σύ­ζυ­γό του και την πα­ρα­κά­λε­σε να διευ­θε­τη­θεί το θέμα της απο­δό­σε­ως των υπε­ξαι­ρε­θέ­ντων χρη­μά­των εξω­δι­κα­στι­κά.

Προς το σκοπό, λοι­πόν της ικα­νο­ποι­ή­σε­ως των απαι­τή­σε­ών του, αι­τή­θη­κε και πέ­τυ­χε την έκ­δο­ση Δια­τα­γής Πλη­ρω­μής του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου κατά των κλη­ρο­νό­μων του.

Ωστό­σο η χήρα προ­χώ­ρη­σε στην άσκη­ση ανα­κο­πής, προ­βάλ­λο­ντας ως ένα και μο­να­δι­κό λόγο, το γε­γο­νός, ότι κατά τη γνώμη της η μο­νο­γρα­φή του συ­ζύ­γου της, η τε­θεί­σα μαζί με τη σφρα­γί­δα του επί των συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κών δεν απο­τε­λεί και υπο­γρα­φή αυτού με συ­νέ­πεια, η συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κή, σύμ­φω­να με την εν λόγω συλ­λο­γι­στι­κή να είναι άκυρη.

Το αί­τη­μά της για την έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής απορ­ρί­φθη­κε και εν συ­νε­χεία πα­ραι­τή­θη­κε από την εκ­δί­κα­ση της αι­τή­σε­ως ανα­στο­λής και κα­τέ­φυ­γε σε ένα άλλο ισχυ­ρι­σμό, ασκώ­ντας προ­σθέ­τους λό­γους ανα­κο­πής ζη­τώ­ντας νέα προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή, με την αι­τιο­λο­γία αυτή τη φορά ότι ο συ­ντα­ξιού­χος Δανός είχε κάνει χρήση πλα­στού εγ­γρά­φου.

Για την πράξη αυτή που κα­ταγ­γέλ­θη­κε κρί­θη­κε αθώος.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Δια­κο­νής.