Ενώπιον του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Νοτίου Αιγαίου προσέφυγαν χθες με αίτημα την ακύρωση της απόφασης του δημοτικού συμβουλίου Ρόδου με την οποία εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΥΑΡ για την αύξηση της τιμής του νερού στο νησί, οι δημοτικοί σύμβουλοι της μειοψηφίας κ.κ. Ιωάννης Φλεβάρης, Στέργος Στάγκας, ο κοινοτικός σύμβουλος Θαρρενός Τσούλλος και οι επιχειρηματίες κ.κ. Δημ. Περίδης, Σάββας Παγωνάκης, Αναστάσιος Κώστας και Στέφανος Κυριαζής.
Οι ανωτέρω αναφέρουν εισαγωγικά στην προσφυγή τους τα εξής:
«Σύμβολο της αρχέγονης ύλης, το νερό υπήρξε ο γεννήτορας της ζωής στις περισσότερες κοσμολογίες. Ο Ωκεανός ο πρώτος Τιτάνας κατά τον Όμηρο και πατέρας όλων των ποταμών, ο θεός Ποσειδώνας ο κυρίαρχος των υδάτων και αμέτρητες άλλες θεότητες του υγρού στοιχείου σφράγισαν την ελληνική και παγκόσμια μυθολογία. Με θαυμαστή πληρότητα, ο Πίνδαρος περιέγραψε με τρεις μόνο λέξεις την πρωταρχική σημασία του νερού στον κόσμο «¶ριστον μεν ύδωρ».
Οι διοικούντες όμως την ΔΕΥΑΡ και τον Δήμο Ρόδου φαίνεται ότι παράφρασαν το ρητό μετατρέποντας το σε «Ακριβόν μεν το Ύδωρ»….».
Επισημαίνουν παραπέρα ότι η προσφυγή ως πολιτική και νομική πράξη «εκφράζει δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες και συνδημότες μας που διαφωνούν με την τιμολογιακή πολιτική των αλόγιστων αυξήσεων του νερού την ώρα που και ο Ροδιακός λαός, όπως άλλωστε και το σύνολο των Ελλήνων συμπατριωτών μας, δοκιμάζεται από την λυσσαλαία οικονομική και δημοσιονομική κρίση που σε συνδυασμό με τα πρωτόγνωρα και ανελαστικά φοροεισπρακτικά μέτρα έχουν γονατίσει τους πάντες. Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για τον χρόνο και τον τρόπο που επέλεξε η δημοτική αρχή να επιβάλει αυξήσεις στην τιμή του νερού, θεωρώντας αυτές προφανώς ως χριστουγεννιάτικο μποναμά για τους ατυχείς δημότες που παίρνουν ήδη μια πρώτη γεύση των αγαθών του Καλλικράτη».
Τονίζουν παραπέρα ότι οι «δημότες διαμαρτύρονται και απαιτούν ανατροπή και ανάκληση της απόφασης άλλως την ακύρωση της με προσφυγή» ενώ επισημαίνουν ότι η απόφαση τους για την υποβολή προσφυγής προέκυψε από τα ερωτήματα δεκάδων διαμαρτυρομένων πολιτών, οι οποίοι αδυνατούν να καταβάλουν τα υπέρογκα ποσά των αυξήσεων που απαιτεί η Δημοτική Επιχείρηση και που συνιστούν μετά το «χαράτσι της ΔΕΗ» και «χαράτσι του νερού».
Στην προσφυγή αναφέρεται επίσης ότι η ΔΕΥΑΡ “πήρε αψυχολόγητα ή κατόπιν υποδείξεων κάποιων στελεχών της που αντί να λάβουν υπόψιν το συμφέρον του δοκιμαζομένου λαού πρόσταξαν ως φαίνεται την «βελτίωση των οικονομικών της ΔΕΥΑΡ» ακολουθώντας την πεπατημένη των αυξήσεων και της αύξησης του «μνημονιακού» φορτίου που έχει μετακυλιστεί στις πλάτες του λαού”.
Δικαιολογώντας το έννομο συμφέρον τους τονίζουν ότι είναι δημότες του ενιαίου Δήμου της Ρόδου, Έλληνες Πολίτες, Νησιώτες που για νησιωτικότητα ακούμε και νησιωτικότητα δεν βλέπουμε από τους Διοικούντες και παροικούντες στο Κράτος των Αθηνών και τέλος μόνιμοι κάτοικοι του Δήμου Ρόδου και καταναλωτές του νερού του οποίου την αύξηση αποφάσισε η ΔΕΥΑΡ και η παράταξη της πλειοψηφίας και καμιά θεωρία, κανένας νομικισμός, καμιά «σιωπηλή απόρριψη» και καμιά προγραφή δεν μπορεί να τους στερήσει το δικαίωμα να διεκδικούν και να υποστηρίζουν την ακύρωση τέτοιων αποφάσεων ή την αξίωση των δικαιωμάτων τους και την αναγνώριση του αυτονοήτου, πηγαίου και θεμελιώδους εννόμου συμφέροντος τους.
Υποστηρίζουν ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν ήταν νόμιμη διότι οι αλλαγές χρεώσεων, κόστους ανά κυβικό, έπρεπε να εγκριθούν πρώτα από το δημοτικό συμβούλιο Ρόδου και όχι πρωθύστερα και μη σύννομα. Εξηγούν δε ότι η μεσοσταθμική αύξηση της τιμής του νερού κατά 12%, εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Ρόδου για την τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΥΑΡ, εν μέσω οικονομικής κρίσης και όταν οι δημότες αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα διαβίωσης.
Ο δεύτερος λόγος που επικαλούνται είναι ότι δεν υπάρχει ανταποδοτικότητα των επιβαλλόμενων τιμών. Επισημαίνουν ειδικότερα ότι η αναπροσαρμογή των τιμολογίων αποσκοπεί στην αύξηση της ρευστότητας της ΔΕΥΑΡ και όχι σε κάλυψη πραγματικών αναγκών της ενώ το κόστος άντλησης ενός κυβικού νερού έχει μειωθεί με την συνεχιζόμενη συρρίκνωση του προσωπικού με την «υποχρεωτική συνταξιοδότηση», την «εφεδρεία» τις αμφισβητούμενης νομιμότητας απολύσεις των δεκάδων συμβασιούχων των ΔΕΥΑ που κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της επιχείρησης, αλλά και την οικονομία κλίμακος λόγω ενοποίησης προμηθειών και χρησιμοποιουμένου υλικού και αναλωσίμων. Κι ενώ η τιμή του νερού να μείνει σταθερή , αδικαιολόγητα αυξάνεται.
Ως τρίτο λόγο προβάλλουν το ό,τι οι αυξήσεις στην τιμή του νερού έρχονται σε αντίθεση με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης γιατί αφορούν κοινό αγαθό απαραίτητο για τη ζωή των ανθρώπων. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες οι αυξήσεις ξεπερνούν σε ποσοστό το 12% ενώ λέγεται ότι οι αυξήσεις στην τιμή του νερού, θα φθάσουν σε ορισμένες δημοτικές ενότητες, όπως η Καλλιθέα πάνω από το 12%.
Ως 4ο λόγο προσφυγής προκρίνουν ότι δεν έχει εγκριθεί πρόγραμμα ανάπτυξης υδατικών πόρων ή σχέδιο διαχείρισης τους από την ενιαία ΔΕΥΑΡ και δεν είναι σύννομη η αύξηση της τιμής του νερού.
5ος λόγος το ό,τι οι πρόεδροι των δημοτικών και τοπικών κοινοτήτων και τα τοπικά συμβούλια δεν κλήθηκαν και δεν παραστάθηκαν νόμιμα στη συνεδρίαση στην οποία είχαν δικαίωμα ψήφου, δεν κλήθηκαν ποτέ όπως θα έπρεπε στην προηγηθείσα συνεδρίαση της ΔΕΥΑΡ, δεν τους διανεμήθηκε ποτέ η εισήγηση, δεν έφεραν ποτέ το θέμα στα τοπικά συμβούλια των Κοινοτήτων τους, δεν τους εδόθη ο λόγος και δεν ενημερώθηκαν όπως θα έπρεπε για την ακολουθούμενη στη συνεδρίαση διαδικασία.
Ως 6ο λόγο προβάλλουν το γεγονός ότι σύμφωνα με τον «Καλλικράτη» το νησί της Ρόδου πρέπει να έχει μια ΔΕΥΑ, ως εκ τούτου η απόφαση αυξήσεων είναι μη σύννομη καθώς η ενοποίηση δεν έχει ολοκληρωθεί.
Μνεία γίνεται μεταξύ άλλων στην προσφυγή και στην τοποθέτηση του επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στην επίμαχη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου.
Ο κ. Χατζηµάρκος, ανέφερε ότι τον Φεβρουάριο 2011, ψηφίστηκε η ένταξη του αγωγού Αρχάγγελος-Βόδι στο πρόγραμμα ΕΠΠΕΡΑΑ µε φερόμενη χρηματοδότηση 100%, και η παράταξή του το είχε καταψηφίσει επειδή είχαν προβλέψει ότι, όταν θα γινόταν η συνένωση, το έργο θα γίνει µε 25% ίδιους πόρους και μίλησε για «εξαπάτηση της κοινής γνώμης».
Ο κ. δήμαρχος Ρόδου δικαιολόγησε τα πράγματα λέγοντας ότι εκείνη την εποχή δεν είχε γίνει ακόμη η ενοποίηση ενώ η ενιαία ΔΕΥΑ κατάφερε να κάνει πρόταση την τελευταία μέρα του προγράµµατος. Ανέφερε, ακόμη, ότι η συγχώνευση των υπολοίπων τεσσάρων Δήµων µε την ενιαία ΔΕΥΑΡ, θα έχει γίνει μέχρι την 1η Ιουλίου του 2012.
Τελικά, η εισήγηση της αύξησης ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία, και από τους προέδρους δέκα Κοινοτήτων που φέρεται να ήταν παρόντες (σ.σ. Ρόδου, Αφάντου, Καλυθιών, Παραδεισίου, Κρεμαστής, Δαµατριάς, Παστίδας, Μαριτσών, Αρχίπολης και Κοσκινού) ενώ δεν παρέστησαν της Ιαλυσού, του Αρχαγγέλου, της Μαλώνας και των Μασάρων, και για κάποιους από αυτούς ακούστηκε ότι είχαν εκφράσει την αντίθεσή τους. Η εισήγηση καταψηφίστηκε από όλες τις παρατάξεις της μειοψηφίας.
