Ανάλγητο το κράτος μας και απέναντι στα ΑΜΕΑ!

Το ανάλ­γητο κράτος, δείχνει για άλλη μια φορά το σκληρό του πρόσωπο απέ­να­ντι στα παιδιά αλλά και στους ενή­λι­κες ΑΜΕΑ, για τους οποίους η στο­μα­τική φρο­ντίδα απο­τε­λεί πολυ­τέ­λεια στη Ρόδο αφού ακόμα και για ένα σφρά­γι­σμα πρέπει να μετα­βαί­νουν σε νοσο­κο­μείο των Αθηνών!

Το θέμα, ανέ­δειξε ο δημο­σιο­γρά­φος Κώστας Σαμιω­τά­κης, ο οποίος μιλώ­ντας στην «δημο­κρα­τική» έκανε λόγο για τον απόλυτο παρα­λο­γι­σμό με το οποίον έρχο­νται αντι­μέ­τωπα τα παιδιά των Ιδρυ­μά­των του Αγίου Ανδρέα και των Κολυ­μπίων, όπως επίσης και τα παιδιά των οικο­γε­νειών που δεν μπορούν να υπο­στη­ρί­ξουν οικο­νο­μικά το δυσβά­στα­κτο αυτό έξοδο της μετά­βα­σης σε νοσο­κο­μείο των Αθηνών, ακόμα και για ένα απλό σφρά­γι­σμα!

Όπως δήλωσε ο Κ. Σαμιω­τά­κης, έχει θέσει το θέμα στην διοί­κηση του Νοσο­κο­μείου της Ρόδου, απ’ όπου και ενη­με­ρώ­θηκε ότι δεν υπάρχει εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό στην οδο­ντια­τρική κλινική για να επι­με­λη­θεί τις οδο­ντια­τρι­κές εργα­σίες σε παιδιά και ενή­λι­κες ΑΜΕΑ.

«Αυτή τη στιγμή και κάθε στιγμή στο νησί μας κάποιοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ, παιδιά και ενή­λι­κες, με σοβαρά προ­βλή­ματα, με ειδικές ανάγκες υπο­φέ­ρουν φρικτά από πόνους στα δόντια. Κάποιοι απ’ αυτούς, παιδιά δυστυ­χώς, δεν μπορούν να συνερ­γα­στούν ούτε κατ’ ελά­χι­στον με οδο­ντί­α­τρο. Χρειά­ζο­νται μερική ή ολική νάρκωση για μια εξαγωγή, ένα σφρά­γι­σμα, μια απο­νεύ­ρωση… Η στο­μα­τική υγιεινή; Λέξη άγνωστη. Τα ιδρύ­ματα του Αγίου Ανδρέα και των Κολυ­μπίων, τα ειδικά σχολεία, ξέρουν τι συμ­βαί­νει. Αν έχεις λεφτά, κου­ρά­γιο και υπομονή μπορείς να πάρεις το παιδί σου στην Αθήνα στη Θεσ­σα­λο­νίκη κ.λ.π Πόσες φορές όμως για πόσα σφρα­γί­σματα για πόσες εξα­γω­γές; Το Νοσο­κο­μείο μας έχει αναι­σθη­σιο­λο­γους, έχει οδο­ντια­τρείο. Ο Οδο­ντια­τρι­κός Σύλ­λο­γος προ­σφέ­ρε­ται εθε­λο­ντικά. Κι όμως λύση δεν υπάρχει. Τα έχουμε όλα κι όμως κάποιες Ανθρώ­πι­νες Υπάρ­ξεις είναι κατα­δι­κα­σμέ­νες στην εγκα­τά­λειψη. Ο λόγος; Κανείς δεν ενδια­φέ­ρε­ται πραγ­μα­τικά για να λύσει ένα πρό­βλημα. Τον ενδια­φέ­ρει απλά να δια­χει­ρι­στεί την διοι­κη­τική του θέση υπη­ρε­τώ­ντας το “γράμμα του νόμου”. Εν τω μεταξύ παιδιά υπο­φέ­ρουν και οικο­γέ­νειες δυστυ­χούν.

Το παρά­λογο και σχι­ζο­φρε­νικό στην όλη υπόθεση είναι ότι απ΄όλη την Ελλάδα, όλα τα παιδιά με Ειδικές Ανάγκες, μετα­κι­νού­νται στην Αθήνα για οδο­ντί­α­τρο, παι­δο­ψυ­χί­α­τρο, παι­δο­νευ­ρο­λόγο, κ.λ.π αντί να μετα­κι­νεί­ται ένας γιατρός μια στις τόσες… Τόσες διοι­κή­σεις, τόσες ΔΥΠΕ τόσοι υπουρ­γοί… Τι κρίμα… Αλλά μάλλον είναι πολλά τα λεφτά που παράγει ο ανθρώ­πι­νος πόνος», δήλωσε ο Κώστας Σαμιω­τά­κης.

Περαι­τέρω, έκανε γνωστό ότι ακόμα κι αν κάποιος γονέας μπορεί να υπο­στη­ρί­ξει οικο­νο­μικά την δια­δι­κα­σία μετά­βα­σης του παιδιού του στην Αθήνα, θα πρέπει να περι­μέ­νει του­λά­χι­στον τρεις μήνες για να κλείσει ραντε­βού αφού εξυ­πη­ρε­τού­νται οδο­ντια­τρικά περι­στα­τικά από όλη την Ελλάδα. Μέχρι τότε θα πρέπει το παιδί να περι­μέ­νει υπο­φέ­ρο­ντας από φρι­κτούς πόνους. Τα λιγό­τερο τυχερά παιδιά που δεν μπορούν να μετα­βούν στην Αθήνα, είναι κατα­δι­κα­σμένα να υπο­φέ­ρουν μέχρι να βρεθεί τρόπος για να μετα­βούν στο Νοσο­κο­μείο Παίδων της Αθήνας.

Όπως είπε ο Κ. Σαμιω­τά­κης, η διοί­κηση του Νοσο­κο­μείου της Ρόδου, υπο­σχέ­θηκε ότι θα διε­ρευ­νη­θεί αν υπάρχει δυνα­τό­τητα να γίνο­νται περιο­δικά οι εργα­σίες στην οδο­ντια­τρική κλινική με μετα­κλη­τούς για­τρούς, ζητώ­ντας από τον ίδιο, αν μπορεί, να κάνει προ­σω­πική έρευνα προ­κει­μέ­νου να κατα­γρα­φούν οι ανάγκες τοπικά, ώστε να επι­σπευ­σθούν οι δια­δι­κα­σίες και ενδε­χο­μέ­νως να ανα­ζη­τη­θεί μόνιμη λύση. «Ας πούμε ότι το θέμα αφορά για παρά­δειγμα, τρία παιδιά – που δεν είναι τρία αλλά πολλά παρα­πάνω. Τι σημαί­νει αυτό; Οτι θα πρέπει να τα αφή­σουμε να υπο­φέ­ρουν και ότι θα πρέπει να είναι 53 τα παιδιά για να ανα­ζη­τη­θεί λύση;», ανα­ρω­τή­θηκε.

Θα πρέπει να σημειω­θεί ότι ο Κ. Σαμιω­τά­κης, καλεί τον Σύλλογο Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, αν όχι να βρει λύση σε συνερ­γα­σία με την Κοι­νω­νική Συνε­ται­ρι­στική Εται­ρεία του και το Νοσο­κο­μείο, του­λά­χι­στον να πάρει επι­σή­μως θέση. Επι­πλέον, καλεί την διοί­κηση του Νοσο­κο­μείου να αφήσει «τις τυπι­κού­ρες, να σηκώσει το τηλέ­φωνο και να μιλήσει απευ­θείας με την 2η ΥΠΕ, τους υπουρ­γούς και κάθε αρμόδιο φορέα προ­κει­μέ­νου να δρο­μο­λο­γη­θεί λύση άμεσα» όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά και να μην επι­τρέ­ψει να «σέρ­νε­ται» άλλο αυτό το θέμα το οποίο επί χρόνια ταλαι­πω­ρεί τα παιδιά ΑΜΕΑ αλλά και τους ενή­λι­κες, που πρέπει να υπο­βλη­θούν σε μέθη από αναι­σθη­σιο­λόγο ακόμα και για την πιο απλή οδο­ντια­τρική εργασία.