Γιώργος Μαυρομάτης: «Η καρέκλα του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου δεν προσφέρεται για ίδιον όφελος»

Αί­σθη­ση προ­κα­λούν οι θέ­σεις που ανα­πτύσ­σει στην πρώτη προ­ε­κλο­γι­κή συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή», ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιώρ­γος Μαυ­ρο­μά­της, που χωρίς πε­ρι­στρο­φές ανα­φέ­ρε­ται στις πα­θο­γέ­νειες, που υφί­στα­νται στον πρώτο επι­στη­μο­νι­κό σύλ­λο­γο του νη­σιού και απα­ριθ­μεί σειρά λύ­σε­ων για την επί­λυ­σή τους.

Aνα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του υπο­ψη­φί­ου προ­έ­δρου του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Γιώρ­γου Μαυ­ρο­μά­τη

• Κύριε Μαυ­ρο­μά­τη γιατί επι­λέ­ξα­τε να είστε υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος στις εκλο­γές του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου;

Μετά από δε­κα­πε­ντα­ε­τή συ­νε­χή θη­τεία ως μέλος του Δ.Σ. και ως τα­μί­ας αυτού για δώ­δε­κα χρό­νια, εκτι­μώ, όπως πολύ φίλοι συ­νά­δελ­φοί μου έχουν εκ­φρά­σει επα­νει­λημ­μέ­να, ότι έχω αρ­κε­τές γνώ­σεις και εμπει­ρία για να συμ­βάλ­λω από τη θέση αυτή – θέση ευ­θύ­νης πρω­τί­στως και τιμής, όπως πι­στεύω – στην λύση των σο­βα­ρών προ­βλη­μά­των τα οποία συσ­σω­ρεύ­ο­νται σε όλους μας, ιδίως μετά την με­γά­λη κρίση στον κλάδο μας.

Έχω κρα­τή­σει και βε­βαί­ως έχω λάβει σο­βα­ρά υπόψη πρό­σφα­τη δή­λω­ση του εκλε­κτού συ­να­δέλ­φου Θ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, ο οποί­ος ορθά επι­σή­μα­νε ότι:

Ιδού πεδίο λα­μπρόν για τους επί­δο­ξους προ­έ­δρους και μα­κά­ρι και προ­ε­δρί­νες, που πρέ­πει κα­θη­με­ρι­νά να απο­δει­κνύ­ουν ότι η γυ­ναί­κα του Καί­σα­ρα δεν αρκεί να είναι αλλά και να φαί­νε­ται τίμια. Ιδιαί­τε­ρα μά­λι­στα σε τέ­τοιους πο­νη­ρούς και κα­χύ­πο­πτους και­ρούς που η «κα­ρέ­κλα» του προ­έ­δρου, από ηλε­κτρι­κή κα­ρέ­κλα βα­ριών ευ­θυ­νών και προ­σω­πι­κών στε­ρή­σε­ων επαγ­γελ­μα­τι­κού χρό­νου αλλά και ψυ­χι­κής ηρε­μί­ας, δεν προ­σφέ­ρε­ται και δεν πρέ­πει καν να περ­νά­ει από το μυαλό ότι μπο­ρεί να γίνει πο­λυ­θρό­να και ερ­γα­λείο αράγ­μα­τος ή εξυ­πη­ρέ­τη­σης άλλων ιδιο­τε­λών και εξαι­ρε­τι­κά επω­φε­λών ίδιων σκο­πών.

Τα προ­βλή­μα­τα της δι­κη­γο­ρί­ας είναι τε­ρά­στια και εφιαλ­τι­κά και όσοι θέ­λουν να κα­τε­βούν στο στίβο, πρέ­πει πρώτα να συ­ζη­τή­σουν με τον εαυτό τους και τη συ­νεί­δη­σή τους γιατί δια­φο­ρε­τι­κά κυ­ριο­λε­κτι­κά θα εκτε­θούν…

• Τι μπο­ρεί πράγ­μα­τι να προ­σφέ­ρει κα­νείς από την θέση του προ­έ­δρου του Δ.Σ.Ρ.;

Το τι μπο­ρεί να προ­σφέ­ρει κα­νείς από τη θέση του προ­έ­δρου του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου στους συ­να­δέλ­φους στο χώρο μας, ο οποί­ος πα­ρου­σιά­ζει την ιδιαι­τε­ρό­τη­τά του, ότι η επι­τυ­χία του ενός να εξαρ­τά­ται από την απο­τυ­χία του άλλου, στο με­γα­λύ­τε­ρο βε­βαί­ως πο­σο­στό των υπο­θέ­σε­ων, είναι ένα ερώ­τη­μα το οποίο μπο­ρεί να απα­ντη­θεί τόσο από τις θέ­σεις τις οποί­ες θα λά­βουν αυτοί οι οποί­οι επι­θυ­μούν την ανά­λη­ψη των κα­θη­κό­ντων αυτών, κά­νο­ντας απο­τί­μη­ση της πα­ρου­σί­ας εκά­στου, όσο και από τον τε­λι­κό απο­λο­γι­σμό.

Κατ΄ αρχήν όσοι ασχο­λή­θη­καν ή θα ασχο­λη­θούν με την διοί­κη­ση του συλ­λό­γου, οφεί­λουν πρω­τί­στως να μην χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν ή να εκ­με­ταλ­λευ­τούν την ιδιό­τη­τα αυτή, προς ίδιον όφε­λος. Νο­μί­ζω ότι γί­νε­ται αντι­λη­πτό τι εννοώ και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο να μην την χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν καθ΄ οιον­δή­πο­τε τρόπο για τις αντι­δι­κί­ες τους.

Ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του Δ.Σ. για μένα είναι δε­δο­μέ­νο ότι οφεί­λουν να απέ­χουν από οποια­δή­πο­τε ενέρ­γεια η οποία θα ήθελε εν­νοη­θεί ότι απο­τε­λεί εκ­με­τάλ­λευ­ση της θέσης, όπως διο­ρι­σμός σε δη­μό­σια έμ­μι­σθη θέση συ­νερ­γα­σία με τον τρόπο αυτό κ.λ.π. πρω­τί­στως κατά τη διάρ­κεια της θη­τεί­ας τους, αλλά και μετά από τη λήξη της.

Η πρό­θε­σή μας δεν είναι να δια­χει­ρι­στού­με την λει­τουρ­γία του συλ­λό­γου κατά την διάρ­κεια της θη­τεί­ας μας στην πε­ρί­πτω­ση κατά την οποία οι συ­νά­δελ­φοί μας κά­νουν την τιμή να μας επι­λέ­ξουν γι’ αυτό αλλά χωρίς να υπο­σχό­μα­στε αδύ­να­τα πράγ­μα­τα αλλά να πα­ρα­θέ­του­με με­ρι­κές απλές προ­τά­σεις, οι οποί­ες αν υλο­ποι­η­θούν μπο­ρούν να συμ­βά­λουν άμεσα στην βελ­τί­ω­ση των συν­θη­κών ερ­γα­σί­ας των συ­να­δέλ­φων, παρά την δυ­σμε­νή οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση την οποία όλοι βιώ­νου­με και κα­νείς δεν γνω­ρί­ζει πόσο θα διαρ­κέ­σει αυτή. Χωρίς να υπο­σχό­μα­στε μα­γι­κές λύ­σεις προ­τεί­νου­με ενέρ­γειες, οι οποί­ες μπο­ρούν να υλο­ποι­η­θούν και τα απο­τε­λέ­σμα­τά τους να είναι ορατά σε όλους.

• Μπο­ρεί­τε να ανα­φερ­θεί­τε σε ορι­σμέ­νες από αυτές;

Θα πε­ριο­ρι­στώ στην πα­ρού­σα φάση στις πρω­το­βου­λί­ες που πρέ­πει να ανα­λη­φθούν για τους νέους δι­κη­γό­ρους.

Η κρίση την οποία βιώ­νου­με όλοι, του­λά­χι­στον από το έτος 2010 έχει κα­τα­στή­σει την άσκη­ση της δι­κη­γο­ρί­ας για όλους τους δι­κη­γό­ρους αλλά πρω­τί­στως για τους νέους, οι οποί­οι ει­σέρ­χο­νται τώρα στο σώμα άκρως προ­βλη­μα­τι­κή και δυ­σχε­ρή.

Το δια­νε­μό­με­νο μέ­ρι­σμα, το οποίο απο­τε­λού­σε κά­πο­τε μία ση­μα­ντι­κή πηγή εσό­δων, για τους νέους συ­να­δέλ­φους, αφού απο­τε­λού­σε μία μο­να­δι­κή για επαγ­γελ­μα­τι­κό κλάδο δι­καιό­τε­ρη ανα­δια­νο­μή εσό­δων, λόγω ακρι­βώς της κα­τά­στα­σης αυτής, δεν αρκεί πλέον για την κά­λυ­ψη ούτε των στοι­χειω­δών ανα­γκών. Ωστό­σο υπάρ­χουν κά­ποιες δυ­να­τό­τη­τες από την νο­μι­κή βο­ή­θεια για τους αδύ­να­μους οι­κο­νο­μι­κά πο­λί­τες, το αυ­τε­πάγ­γελ­το διο­ρι­σμό συ­νη­γό­ρων και τον ορι­σμό ως δι­κα­στι­κών αντι­προ­σώ­πων για τα επαγ­γελ­μα­τι­κά σω­μα­τεία – ύλη η οποία προ­στέ­θη­κε πρό­σφα­τα.

Από μία δί­καιη και ανα­λο­γι­κή επι­λο­γή ει­δι­κά και κατά προ­τε­ραιό­τη­τα των νέων συ­να­δέλ­φων με βάση τους συ­ντασ­σό­με­νους κα­τα­λό­γους, αλλά και το εν­δια­φέ­ρον εκά­στου εξ΄ αυτών μπο­ρεί να προ­κύ­ψει μία αξιό­λο­γη πηγή εσό­δων αλλά και ταυ­τό­χρο­νη από­κτη­ση εμπει­ρί­ας, για αυ­τούς. Ωστό­σο η ανά­θε­ση των κα­θη­κό­ντων αυτών δεν μπο­ρεί να γί­νε­ται σε καμία πε­ρί­πτω­ση αντι­κεί­με­νο εκ­με­τάλ­λευ­σης και δια­νο­μής υπο­θέ­σε­ων, προ­κει­μέ­νου να απο­κο­μί­ζε­ται ίδιον όφε­λος από τυχόν «μοί­ρα­σμα» των υπο­θέ­σε­ων, των ανα­θέ­σε­ων και των διο­ρι­σμών και την άσκη­ση με αυτό τον τρόπο πο­λι­τι­κής.

Η πρό­τα­ση και επι­λο­γή μου είναι απλή και κα­θα­ρή: Κα­τά­λο­γος με τους νέους δι­κη­γό­ρους κατά από­λυ­τη προ­τε­ραιό­τη­τα υπό τον αυ­το­νό­η­το όρο πραγ­μα­τι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος και ετοι­μό­τη­τας για την ανά­λη­ψη της υπό­θε­σης και δια­νο­μή των υπο­θέ­σε­ων με από­λυ­τα αντι­κει­με­νι­κά και ανα­λο­γι­κά κρι­τή­ρια.

Η απο­ζη­μί­ω­ση για την πα­ρο­χή των υπη­ρε­σιών αυτών, επι­βάλ­λε­ται να κα­τα­βάλ­λε­ται αν όχι άμεσα το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τόν και αν αυτό δεν είναι τε­χνι­κά και οι­κο­νο­μι­κά δυ­να­τό, λόγω της ανι­κα­νό­τη­τος της Πο­λι­τεί­ας, να γί­νε­ται άμε­σος συμ­ψη­φι­σμός με τυχόν οφει­λές του δι­κη­γό­ρου από φό­ρους, ή ΕΦΚΑ, κάτι τε­χνι­κά και οι­κο­νο­μι­κά εφι­κτό.

• Ποιες είναι οι προ­τά­σεις σας για το χρο­νί­ζον πρό­βλη­μα του Δι­κα­στι­κού Με­γά­ρου;

Στη διάρ­κεια της δε­κα­πε­ντα­ε­τούς θη­τεί­ας μου ως μέ­λους του Δ.Σ. είχα την ατυ­χία μάλ­λον παρά την τύχη, να γνω­ρί­σω από κοντά σχε­δόν όλους τους εκά­στο­τε υπουρ­γούς Δι­καιο­σύ­νης, (Χα­τζη­γά­κη, Κα­στα­νί­δη, Ρου­πα­κιώ­τη, Αθα­να­σί­ου) και τον Υπουρ­γό Υγεί­ας Δ. Αβρα­μό­που­λο!!! Όλοι ανε­ξαι­ρέ­τως υπο­σχέ­θη­καν – ορι­σμέ­νοι έβα­λαν και την υπο­γρα­φή τους, για την διά­θε­ση του Πα­λαιού Νο­σο­κο­μεί­ου ως χώρου στον οποίο θα με­τα­φέ­ρο­νταν τα Δι­κα­στή­ρια. Γνώ­ρι­σα και με­ρι­κούς γραμ­μα­τείς του Υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης, πολ­λοί από τους οποί­ους ήρθαν στη Ρόδο έκα­ναν αυ­το­ψία συ­νέ­τα­ξαν και πρού­πο­λο­γι­σμούς αλλά το απο­τέ­λε­σμα το βλέ­που­με. Δεν έγινε απο­λύ­τως τί­πο­τα, ή μάλ­λον έγι­ναν συ­σκέ­ψεις επί συ­σκέ­ψε­ων βρα­βεύ­σεις ενί­ο­τε και κα­βγά­δες…

Οι λόγοι πολ­λοί και γνω­στοί ανι­κα­νό­τη­τα και αδυ­να­μί­ες της Ελ­λη­νι­κής Διοί­κη­σης, άγνοια υπη­ρε­σια­κών πα­ρα­γό­ντων και βε­βαί­ως αδια­φο­ρία της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας, όπως αυτή λει­τουρ­γού­σε έως σή­με­ρα.

Για να μην υπο­τι­μή­σω και αγα­πη­τό μου φίλο εκλε­κτό συ­νά­δελ­φο και υπο­ψή­φιο επί­σης Φώτη Κω­στό­που­λο, υπήρ­ξε και η αξιό­λο­γη λύση της επέ­κτα­σης στην ένα­ντι ευ­ρι­σκό­με­νη επί της οδού Ε. Μα­κα­ρί­ου Λέ­σχης Αξιω­μα­τι­κών, για την οποία και με­λέ­τες έχουν συ­ντα­χθεί και υπο­λο­γι­σμοί έχουν γίνει, χωρίς ωστό­σο έως σή­με­ρα και εκεί να υπάρ­ξει απο­τέ­λε­σμα, όπως δεν υπήρ­ξε και πα­λαιό­τε­ρα απο­τέ­λε­σμα με τα κτή­ρια στα οποία λει­τουρ­γού­σαν υπη­ρε­σί­ες της ΑΔΤΕ επί της οδού Ιερού Λόχου, για τα οποία έρι­ζαν για χρό­νια Δήμος και Πε­ρι­φέ­ρεια.

Επει­δή όμως η κα­τά­στα­ση του Δι­κα­στι­κού Με­γά­ρου μας, στο οποίο κατά τα φαι­νό­με­να πρέ­πει να αρ­κε­στού­με είναι από κάθε πλευ­ρά ορια­κή, οφεί­λου­με να προ­τεί­νου­με την άμεση αρ­χι­κά συ­ντή­ρη­σή του, το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τόν και όχι όπως συ­νέ­βη με την απο­κα­τά­στα­ση του ακρο­α­τη­ρί­ου 1 μετά τον εμπρη­σμό, για την οποία χρειά­σθη­καν οκτώ μήνες παρά την άμεση επί­σκε­ψη των τότε Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη και Δη­μάρ­χου, ούτε όπως συ­νέ­βη με την διε­νέρ­γεια αυ­το­ψί­ας μη­χα­νι­κών πρό­σφα­τα. Με πα­ρέμ­βα­ση προς το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης αλλά και την Πε­ρι­φέ­ρεια, το Δήμο και το ΤΕΕ πρέ­πει να προ­χω­ρή­σουν άμεσα τα στοι­χειώ­δη με­τα­ξύ των οποί­ων είναι και η στε­γα­νο­ποί­η­ση της ορο­φής για να μην πα­ρου­σιά­ζε­ται το γρα­φι­κό φαι­νό­με­νο της εισ­ρο­ής υδά­των στα ακρο­α­τή­ρια, στα γρα­φεία και τους δια­δρό­μους όταν βρέ­χει. Οφεί­λου­με να επι­βά­λου­με τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό του, με την αντι­κα­τά­στα­ση των ηλε­κτρο­λο­γι­κών και μη­χα­νο­λο­γι­κών εγκα­τα­στά­σε­ών του, την ψη­φιο­ποί­η­ση των υπη­ρε­σιών του και την δια­σύν­δε­σή τους με το δια­δί­κτυο, την αντι­κα­τά­στα­ση του ανε­παρ­κούς φω­τι­σμού, του κλι­μα­τι­σμού των τη­λε­φω­νι­κών του κέ­ντρων, των γρα­φεί­ων αρ­χειο­θη­κών και φθαρ­μέ­νων επί­πλων κ.λ.π. των τουα­λε­τών του, οι οποί­ες απο­τε­λούν ντρο­πή για ένα χώρο στον οποίο απο­νέ­με­ται η δι­καιο­σύ­νη, ενώ βε­βαί­ως πρέ­πει να κα­τα­σκευα­σθούν υπο­δο­μές, μέσω των οποί­ων θα είναι δυ­να­τή η αξιο­πρε­πής πρό­σβα­ση των ΑΜΕΑ. Αυτά μπο­ρεί να επι­τευ­χθούν ακόμη και με εθε­λο­ντι­κές προ­σφο­ρές υλι­κών ή ερ­γα­σί­ας όπως συ­νέ­βη στο πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν με τον ελαιο­χρω­μα­τι­σμό της αί­θου­σας του Εφε­τεί­ου.

Επει­δή τα γρα­φεία έχουν με­τα­τρα­πεί και σε αρ­χειο­θή­κες, είναι δυ­να­τή και επι­βάλ­λε­ται η ανεύ­ρε­ση άλλων εγκα­τα­στά­σε­ων, – υπάρ­χουν πολλά ακόμα δη­μό­σια κτή­ρια κενά – όπου μπο­ρούν να με­τα­φερ­θούν όλες οι δι­κο­γρα­φί­ες, ώστε με μία αί­τη­ση του εν­δια­φε­ρό­με­νου να μπο­ρεί να πα­ρα­λαμ­βά­νει αντί­γρα­φα των εγ­γρά­φων που ζη­τή­θη­καν.

Με μία προ­σε­κτι­κό­τε­ρη ανα­κα­τα­νο­μή των δι­κα­σί­μων και την αύ­ξη­ση αυτών, είναι δυ­να­τή και η απο­συμ­φό­ρη­ση των ακρο­α­τη­ρί­ων ιδίως ορι­σμέ­νες ημέ­ρες της εβδο­μά­δος, όπου πα­ρου­σιά­ζε­ται το φαι­νό­με­νο να έχουν ορι­σθεί ταυ­τό­χρο­να πολ­λές αστι­κές και ποι­νι­κές δια­δι­κα­σί­ες.

• Ενα από τα μεί­ζο­να προ­βλή­μα­τα του κλά­δου είναι και το νέο ασφα­λι­στι­κό. Ποιές είναι οι προ­τά­σεις σας;

Για την κα­τά­στα­ση στην οποία έχου­με πε­ριέλ­θει λόγω της επι­βο­λής του δη­μευ­τι­κού πο­σο­στού – ου­σια­στι­κά αυτό απο­τε­λεί άμεση κα­τα­βο­λή φόρων – παρά την εν­νε­ά­μη­νη αποχή μας, ασφα­λώς μπο­ρού­με να γε­μί­σου­με πολ­λές σε­λί­δες με τις πα­ρα­τη­ρή­σεις και τις από­ψεις μας. Όμως το ζή­τη­μα είναι τι είναι εφι­κτό να γίνει ώστε αυτό το μόρ­φω­μα το οποίο ονο­μά­σθη­κε ασφα­λι­στι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση και κα­τέ­λη­ξε στον ΕΦΚΑ, όπως τον βιώ­σα­με από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2017, με την λη­στρι­κή υπο­χρε­ω­τι­κή κα­τα­βο­λή πο­σο­στού ανερ­χο­μέ­νου σε 26,95% επί του κα­θα­ρού ει­σο­δή­μα­τος του έτους 2015, εντός του επο­μέ­νου μηνός, αφαι­ρου­μέ­νων των ει­σφο­ρών, οι οποί­ες πα­ρα­κρα­τή­θη­καν από τυχόν εκ­δο­θέ­ντα γραμ­μά­τια.

Ο συ­ντά­κτης του ασφα­λι­στι­κού αυτού συ­στή­μα­τος είναι προ­φα­νές ότι θε­ω­ρεί δε­δο­μέ­νο ότι οι δι­κη­γό­ροι και οι λοι­ποί ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες έχουν και άλλα έσοδα από άλλες «κρυ­φές» πηγές και εκ του λόγου αυτού, οφεί­λουν να κα­τα­βά­λουν συ­νο­λι­κά πο­σο­στό 40%- γιατί στο πο­σο­στό αυτό θα ανέλ­θουν εν τέλει οι ει­σφο­ρές- επί του ει­σο­δή­μα­τός τους, του έτους 2015 και όχι βε­βαί­ως αυτού εντός του οποί­ου ερ­γά­ζο­νται και ει­σπράτ­τουν – ανε­ξαρ­τή­τως του τι ει­σπράτ­τουν, κα­θό­σον είναι σφό­δρα πι­θα­νόν ή βέ­βαιο να έχουν ει­σπρά­ξει πολύ ολι­γό­τε­ρα ή και κα­θό­λου, αφού σε αυτό το πο­σο­στό θα ανέλ­θουν συ­νο­λι­κό οι κρα­τή­σεις, και με την δια­φο­ρά η οποία απο­μέ­νει θα πρέ­πει να χρη­μα­το­δο­τή­σουν τις δα­πά­νες λει­τουρ­γί­ας του γρα­φεί­ου τους και δια­βί­ω­σής τους. !!!!! Από­λυ­τη αδι­κία, πα­ρα­λο­γι­σμός και αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα, η οποία δεν χρειά­ζε­ται ιδιαί­τε­ρη ερ­μη­νεία, ή επε­ξή­γη­ση, αφού γί­νε­ται άμεσα αντι­λη­πτή κατά την έκ­δο­ση του γραμ­μα­τί­ου.

Κι αυτό το οποίο κά­νου­με μετά την δια­κο­πή της απο­χής, ανα­κοι­νώ­σεις, δια­μαρ­τυ­ρί­ες και ανα­μο­νή των απο­φά­σε­ων του ΣτΕ και των Ευ­ρω­παϊ­κών ορ­γά­νων ενώ­πιον των οποί­ων έχει προ­σφύ­γει πρώ­τος ο δι­κη­γο­ρι­κός σύλ­λο­γος Αι­γί­ου.

Ενώ ήταν δυ­να­τό και εφι­κτό ανε­ξαρ­τή­τως του δη­μευ­τι­κού πο­σο­στού 40% επί του ει­σο­δή­μα­τος, ο υπο­λο­γι­σμός των κρα­τή­σε­ων να γί­νε­ται επί των πραγ­μα­τι­κών ει­σο­δη­μά­των του έτους εντός του οποί­ου κα­τα­βάλ­λο­νται μέσω των δη­λώ­σε­ων ΦΠΑ οι οποί­ες υπο­βάλ­λο­νται ανά τρί­μη­νο – κάτι το οποίο θα μπο­ρού­σε να γίνει ανά μήνα, ώστε οι κρα­τή­σεις να υπο­λο­γί­ζο­νται επί των πραγ­μα­τι­κών ει­σο­δη­μά­των του φο­ρο­λο­γού­με­νου δι­κη­γό­ρου – ελεύ­θε­ρου επαγ­γελ­μα­τία και στο τέλος του χρό­νου να γί­νε­ται ορι­στι­κή εκ­κα­θά­ρι­ση υπο­λο­γι­ζο­μέ­νων ανα­λό­γως των πι­στω­τι­κών υπέρ του φο­ρο­λο­γού­με­νου υπο­λοί­πων για το επό­με­νο ασφα­λι­στι­κό έτους ή ακόμη και επι­στρε­φο­μέ­νων αυτών, στην πε­ρί­πτω­ση κατά την οποία με την υπο­βο­λή της τε­λευ­ταί­ας δή­λω­σης Πραγ­μα­τι­κά κα­νείς δεν το σκέ­φτη­κε αυτό, είναι τόσο δύ­σκο­λη η εφαρ­μο­γή του ή δεν συμ­φέ­ρει τους συ­ντά­κτες του νόμου αφού ασφα­λώς τα έσοδά τους θα είναι κατά πολύ ολι­γό­τε­ρα. Η πρό­τα­σή είναι του­λά­χι­στον σε αυτό το ση­μείο να ζη­τη­θεί μέσω της ολο­μέ­λειας η εφαρ­μο­γή του πα­ρα­πά­νω. Ενη­με­ρω­τι­κά οι κρα­τή­σεις ακόμη και τώρα εξα­κο­λου­θούν να υπο­λο­γί­ζο­νται επί του ει­σο­δή­μα­τος του 2015, ενώ του­λά­χι­στον το αρ­γό­τε­ρο από την 17/7/2017 είναι γνω­στό στο σύ­στη­μα ΤΑΧΙS το ει­σό­δη­μα έστω του 2016!!!!, επί του οποί­ου θα έπρε­πε να γίνει ο υπο­λο­γι­σμός έστω και πα­ρά­νο­μα. Πά­ραυ­τα εκ του ασφα­λούς συ­νε­χί­ζουν να ει­σπράτ­το­νται ει­σφο­ρές επί πλα­σμα­τι­κού με­γα­λύ­τε­ρου ει­σο­δή­μα­τος.

Εί­μα­στε εν ανα­μο­νή των απο­φά­σε­ων του ΣτΕ όπου ελ­πί­ζου­με να γί­νουν αντι­λη­πτά τα πα­ρα­πά­νω και να κρι­θεί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός ο ασφα­λι­στι­κός νόμος.