Ο Δήμος Ρόδου, τιμά την μνήμη των Γιώργου Κωσταρίδη και Μιχάλη Βρούχου

 Ο Δήμος Ρόδου, τιμά την μνήμη των υπέρ της Πατρί­δας πεσό­ντων που εκτε­λέ­σθη­καν και πέθαναν για τα «ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ» στα πλαίσια του εορ­τα­σμού των εβδο­μή­ντα χρόνων από την ενσω­μά­τωση τους, όπως ανα­κη­ρύ­χθηκε από την Βουλή των Ελλήνων, το έτος «2017-ΕΤΟΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ».

  Στις 20 Σεπτεμ­βρίου 1944 οι Γιώργος Κωστα­ρί­δης και Μιχάλης Βρούχος εκτε­λού­νται από τους Ναζί με συνο­πτι­κές δια­δι­κα­σίες, μετά από δίκη, όπου κατα­δι­κά­στη­καν «εν ονόματι του γερ­μα­νι­κού λαού» για «συν­δρομή προς την υπη­ρε­σία πλη­ρο­φο­ριών του εχθρού».

  Οι δύο Ροδίτες είχαν εντα­χθεί στις υπη­ρε­σίες του κατα­σκο­πευ­τι­κού κλι­μα­κίου του νησιού, που μετέ­φερε σημα­ντι­κές πλη­ρο­φο­ρίες στις συμ­μα­χι­κές δυνά­μεις για της κινή­σεις των κατα­κτη­τών. Το νησί, είχε επι­λε­γεί από τους Συμ­μά­χους ως το κατα­σκο­πευ­τικό κέντρο για να συγκε­ντρώ­νο­νται οι απα­ραί­τη­τες πλη­ρο­φο­ρίες για τις κινή­σεις του εχθρού και να αξιο­ποιού­νται ανα­λό­γως, κυρίως από τη βρε­τα­νική αερο­πο­ρία, αλλά και από το ναυτικό. Μέσω ενός ισχυρού δικτύου πλη­ρο­φο­ριο­δο­τών που είχαν ανα­πτύ­ξει, οι Βρούχος και Κωστα­ρί­δης κατά­φερ­ναν να ενη­με­ρώ­νουν, με κίνδυνο της ζωής τους, το κατα­σκο­πευ­τικό κλι­μά­κιο που βρι­σκό­ταν στο «Λημέρι της Μονο­λί­θου». Η δράση των δύο Ροδιτών ήταν ιδιαι­τέ­ρως χρήσιμη για τις συμ­μα­χι­κές δυνά­μεις, αλλά οι Γερ­μα­νοί –φυσικά με τη συν­δρομή καταδοτών- κατόρ­θω­σαν να τους εντο­πί­σουν και να τους συλ­λά­βουν. Στις πολύ­ω­ρες ανα­κρί­σεις τους, σε καμιά περί­πτωση δεν λύγισαν, ούτε κατέ­δω­σαν τους συνερ­γά­τες τους. Είναι πάντως χαρα­κτη­ρι­στικό ότι στους δύο πατριώ­τες όταν το κατα­σκο­πευ­τικό κλι­μά­κιο αντι­λή­φθηκε ότι στένευε γύρω τους ο γερ­μα­νι­κός κλοιός, τους πρό­τεινε να τους φυγα­δεύ­σει στη Μέση Ανατολή, αλλά αυτοί αρνή­θη­καν Αρνή­θη­καν ως αλη­θι­νοί πατριώ­τες…

  Στο μνημείο που έχει ανε­γερ­θεί στην περιοχή του Μπελ Πάσσο προς τιμή των δύο ηρώων είναι γραμ­μένα τα εξής: «Στις 20 Σεπτεμ­βρίου 1944 εκτε­λέ­στη­καν εδώ από τους Γερ­μα­νούς οι Γιώργος  Κωστα­ρί­δης και Μιχάλης Βρούχος: Άνδρες που είχαν το θάρρος και ήξεραν το χρέος τους προ­σφέ­ρο­ντας στην Πατρίδα το πιο ακριβό που μπο­ρού­σαν να δώσουν».  

 Πέθαναν σαν ήρωες, ζητω­κραυ­γά­ζο­ντας για την Ελλάδα.   Εβδο­μή­ντα τρία χρόνια μετά στεκό­μα­στε περή­φα­νοι και τιμούμε τις θυσίες των ηρώων μας, γιατί οι ήρωες δεν ξεχνού­νται, αλλά τιμού­νται και μένουν αθά­να­τοι στη συνεί­δηση και στην μνήμη όλων μας. «…Οι ανα­μνη­στι­κές στήλες για όλους αυτούς τους ήρωες δεν θα υψώ­νο­νται μόνο μέσα στην καρδιά των συμπα­τριω­τών τους, αλλά θα γίνουν και ψηλα­φητά μνημεία των αισθή­σεων.», όπως γράφει ο Ακα­δη­μαϊ­κός, Αγα­πη­τός Τσο­πα­νά­κης, στο «υπό­μνημα για τα Δωδε­κά­νησα».

Ας είναι αιώνια η μνήμη τους

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΡΟΔΟΥ

ΦΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΔΙΑΚΟΣ