Γερμανικά ΜΜΕ-Αλ.Τσίπρας: «Ο υποτιμημένος»

«Ο υπο­τι­μη­μέ­νος» είναι ο τίτλος σχολίου στην εφη­με­ρίδα Süddeutsche Zeitung που σημειώ­νει:

«Στην Ευρώπη η καγκε­λά­ριος Μέρκελ δεν είναι η μονα­δική πρω­τα­θλή­τρια αντοχών σε καιρούς κρίσης. Και ο Αλέξης Τσίπρας κλήθηκε να δια­χει­ρι­στεί πολλά ζητή­ματα σε μόλις δυόμιση χρόνια. Με τον ανε­ξέ­λεγ­κτο λαϊ­κι­σμό του ο έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός φέρει και αυτός μεγάλη ευθύνη για την κρίση εμπι­στο­σύ­νης του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. (Ο Αλ. Τσίπρας) κλη­ρο­νό­μησε την κρίση χρέους. Η προ­σφυ­γική κρίση ξέσπασε εν μέσω της δια­κυ­βέρ­νη­σής του. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν έχει κατα­φέ­ρει να επι­λύ­σει καμία από αυτές τις κρίσεις. Αλλά στα­θε­ρο­ποί­ησε τη χώρα. Το τρίτο πρό­γραμμα βοή­θειας για την υπερ­χρε­ω­μένη χώρα εισέρ­χε­ται στον τελευ­ταίο του χρόνο».

Όπως σχο­λιά­ζει η εφη­με­ρίδα, είναι αξιο­ση­μεί­ωτο ότι ο «εκτε­λε­στής της αυστη­ρής πολι­τι­κής των περι­κο­πών ταυ­τί­ζε­ται με τον πολι­τικό που έβαλε την υπο­γραφή του κάτω από το κείμενο το 2015. Πρό­κει­ται για τον Αλέξη Τσίπρα», υπο­γραμ­μί­ζει ο σχο­λια­στής, σημειώ­νο­ντας ότι στην ιστορία των επι­χει­ρή­σεων διά­σω­σης, κάθε πακέτο κατά­φερνε οδη­γούσε αργά ή γρήγορα στην απο­πο­μπή του εκά­στοτε πρω­θυ­πουρ­γού. Αυτό ισχύει τόσο για τον Γ. Παπαν­δρέου, όσο και για τον Αντ. Σαμαρά.

«Ο Τσίπρας όμως κρατάει. Φυσικά και υπάρχει μια δόση ειρω­νείας. Εντέλει ο 43χρονος αρι­στε­ρός πολι­τι­κός ανέλαβε μετά τον Σαμαρά με την υπό­σχεση να τερ­μα­τί­σει τη βάρβαρη πολι­τική των περι­κο­πών. Κανένας άλλος πριν από αυτόν δεν αθέτησε τόσο γρήγορα την υπό­σχεσή του. Κανο­νικά μια τόσο κραυ­γα­λέα αθέτηση υπό­σχε­σης συνε­πά­γε­ται το τέλος της πολι­τι­κής καριέ­ρας. Ο Τσίπρας όμως έθεσε την απο­γο­ή­τευση στην αρχή της θητείας του. Δεν μπο­ρούσε να συνε­χί­σει να απο­γοη­τεύει. Μπο­ρούσε μόνον να τα παρα­τή­σει. Όντας άνθρω­πος της εξου­σίας όμως δεν το έκανε».

Η εφη­με­ρίδα ανα­φέ­ρε­ται στη συνέ­χεια σε ορι­σμέ­νες πρό­σφα­τες καλές ειδή­σεις από το χώρο της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, όπως τη δοκι­μα­στική έξοδο στις αγορές ή το νέο ρεκόρ στον του­ρι­σμό, σχο­λιά­ζο­ντας ότι και στο Βερο­λίνο παρα­κο­λου­θούν στενά τις εξε­λί­ξεις. «Ο υπ. Οικο­νο­μι­κών Σόιμπλε, που θα προ­τι­μούσε να δει τον Τσίπρα να απο­τυγ­χά­νει, δεν κατά­φερε να τον ξεφορ­τω­θεί. Και η επόμενη γερ­μα­νική κυβέρ­νηση θα πρέπει να ασχο­λη­θεί μαζί του. Από τη σκοπιά των διεθνών δανει­στών ο Τσίπρας παρα­μέ­νει ένας μη βολικός εταίρος. Τίποτα δεν προχωρά μόνο του, αντι­θέ­τως πάντα πρέπει να κάμ­πτο­νται αντι­στά­σεις στην Αθήνα. Ο Τσίπρας δεν πιστεύει ότι η χώρα του μπορεί να ξανα­στα­θεί στα πόδια της κόβο­ντας μισθούς και αυξά­νο­ντας τους φόρους όπως του ζητεί­ται. Από την άλλη πλευρά, ο Τσίπρας αντα­πο­κρί­νε­ται εντέλει πάντα, κάτι που δεν θα μπο­ρού­σαν να πουν οι δανει­στές για τους προ­κα­τό­χους του. Το ότι θα ενερ­γούσε με αυτό τον τρόπο ο πιο σφοδρός αντί­πα­λος των περι­κο­πών, έπεισε μάλλον τους πολίτες ότι δεν υπάρχει πιο εύκολος δρόμος. Υπό τον Τσίπρα υλο­ποιεί­ται η μια επώδυνη μεταρ­ρύθ­μιση μετά την άλλη», γράφει η SZ, σημειώ­νο­ντας ότι ενώ μέχρι πριν από μερικά χρόνια η οργή των πολιτών εκφρα­ζό­ταν στους δρόμους, με επει­σό­δια που παρέ­λυαν τη χώρα, απο­δέ­κτες της είναι πλέον απο­κλει­στικά ο πρω­θυ­πουρ­γός και το κόμμα του.

«Εκ των υστέρων φαί­νε­ται πόσο θαρ­ρα­λέο και προ­νοη­τικό ήταν η απόφασή του το 2015 να μην ανα­ζη­τή­σει τον μεγάλο συνα­σπι­σμό των προ­θύ­μων για μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Επέλεξε να κινηθεί μόνος του με το μικρό δεξιό λαϊ­κί­στικο κόμμα ΑΝΕΛ, που σε γενικές γραμμές του επι­τρέ­πει να υλο­ποιεί την πολι­τική του. Έτσι φέρει σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος την ευθύνη των απο­φά­σεων. Κανείς δεν πίστευε ότι θα άντεχε ο περί­ερ­γος αυτός κεντρο­δε­ξιός συνα­σπι­σμός που δια­θέ­τει πλειο­ψη­φία μόλις τριών ψήφων. Ένας μεγάλος συνα­σπι­σμός δεν θα του έδινε ποτέ την ελευ­θε­ρία που χρεια­ζό­ταν. Απλώς θα κατέρ­ρεε».

Σύμφωνα με την εφη­με­ρίδα, στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανείς που θα μπο­ρούσε να υπο­σχε­θεί στους πολίτες κάτι δια­φο­ρε­τικό και να κερ­δί­σει την εύνοιά τους. «Οι νοσταλ­γοί της δραχμής έχουν σωπήσει, το μόνο που είχαν να προ­σφέ­ρουν ήταν το παρελ­θόν. Το μεγα­λύ­τερο κόμμα της αντι­πο­λί­τευ­σης, η συντη­ρη­τική ΝΔ δεν μπορεί να προ­σφέ­ρει πολι­τικά μια πραγ­μα­τική εναλ­λα­κτική, όσο το πρό­γραμμα διά­σω­σης υπα­γο­ρεύει τα πάντα. Ούτε ο λαϊ­κι­στής Τσίπρας που ανήλθε στην εξουσία το 2015 υπάρχει πια. Δεν έχει νόημα να τολμά κανείς να κάνει προ­βλέ­ψεις για το μέλλον του πολι­τι­κού ρεα­λι­στή. Βέβαιο είναι πάντως ότι ήδη κατά τα τελευ­ταία δυόμιση χρόνια τον είχαν ξεγρά­ψει, συχνά πρόωρα. Ο πολι­τι­κός αυτός σίγουρα δεν θα μπο­ρέ­σει να οδη­γή­σει τη χώρα σε ευη­με­ρία. Το χρέος είναι τόσο δυσθε­ώ­ρητο που και μετά το πρό­γραμμα διά­σω­σης η Ελλάδα θα παρα­μεί­νει για δεκα­ε­τίες μια φτωχή χώρα. Το ζητού­μενο θα είναι τα χρόνια αυτά να είναι αξιο­πρεπή. Και σε αυτό ο Τσίπρας μπορεί να κάνει ακόμη πολλά».

Στη χαλά­ρωση των capital control και την αύξηση του ορίου στις ανα­λή­ψεις στα 1.800 ευρώ το μήνα από την 1η Σεπτεμ­βρίου ανα­φέ­ρε­ται η Frankfurter Allgemeine Zeitung στην έκδοση του Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κου. «Πρό­κει­ται μόνον για ένα μικρό βήμα προς την κατεύ­θυνση ενός μεγάλου στόχου που είναι η άρση των ελέγχων εν ευθέτω χρόνω», ανέφερε σύμφωνα με την εφη­με­ρίδα υψη­λό­βαθ­μος αξιω­μα­τού­χος του ελλη­νι­κού υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών. Όπως σημειώ­νει η FAZ επι­κα­λού­μενη κυβερ­νη­τι­κούς κύκλους, στόχος είναι να αρθούν πλήρως οι περιο­ρι­σμοί τον Αύγου­στο του 2018, οπότε και ολο­κλη­ρώ­νε­ται και το τρέχον πρό­γραμμα διά­σω­σης. Η εφη­με­ρίδα υπεν­θυ­μί­ζει ότι τα capital control είχαν επι­βλη­θεί το 2015 προ­κει­μέ­νου να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί το χρη­μα­το­πι­στω­τικό σύστημα.

Κώστας Συμε­ω­νί­δης -dwde.com