ΡΕΠΟΡΤΑΖ

«Εσύ τι αισθάνεσαι όταν βλέπεις έναν πρόσφυγα;»

news room 3 λεπτά ανάγνωση
1

Γράφει

ο Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

«Εσύ τί αισθά­νε­σαι όταν βλέπεις έναν πρό­σφυγα;» Το ερώτημα έθεσε ευθέως προς τη «δημο­κρα­τική» η νεαρή δασκάλα από τη Συρία, που εγκα­τέ­λειψε τη χώρα της, ταξί­δεψε με κάθε μέσο και τώρα βρί­σκε­ται στη Ρόδο, ως ενδιά­μεση στάση για τη συνέ­χιση της πορείας της μέχρι τη Γερ­μα­νία, εκεί όπου ήδη βρί­σκο­νται οι συγ­γε­νείς της. Το ερώτημα «εσύ τι αισθά­νε­σαι όταν βλέπεις έναν πρό­σφυγα», ετέθη στη διάρ­κεια της έκθεσης φωτο­γρα­φίας «το κινητό μου, το ταξίδι μου» και η απά­ντηση που δόθηκε από τη «Δημο­κρα­τική» δεν έχει τόση σημασία, καθώς στο βάθος τους τα λόγια της κοπέλας έκρυβαν την αγωνία για την ανα­γνώ­ριση της αξιο­πρέ­πειας που κρύβουν μέσα τους οι άνθρω­ποι αυτοί.

Η έκθεση «το κινητό μου, το ταξίδι μου» φιλο­ξε­νή­θηκε για δύο ημέρες (19 & 20 Ιουνίου) στο κατά­λυμα της Γαλλίας, στην οδό Ιπποτών της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, στο πλαίσιο των δράσεων που έγιναν σε όλο τον κόσμο για να τιμηθεί η παγκό­σμια ημέρα προ­σφύ­γων. Στους εκθε­σια­κούς χώρους αναρ­τή­θη­καν οι φωτο­γρα­φίες που είχαν στα κινητά τους οι πρό­σφυ­γες δίνο­ντας έτσι την ευκαι­ρία στο κοινό να κατα­λά­βει και να πάρει μια μικρή γεύση από τις εικόνες και τις μνήμες που τους συνο­δεύ­ουν. Ιδιαί­τερο χαρα­κτήρα στην έκθεση έδινε η παρου­σία των ίδιων των «φωτο­γρά­φων», που εξη­γού­σαν το τι απει­κό­νιζε η κάθε εικόνα.

Μία δασκάλα από τη Συρία και μία από το Αφγα­νι­στάν ήταν εκείνες που παρου­σί­α­σαν στη «δημο­κρα­τική» τις φωτο­γρα­φίες από τα μέρη τους, τις τάξεις των σχο­λείων στις οποίες δίδα­σκαν και τους μαθητές τους. Οι τελευ­ταίοι, στις φωτο­γρα­φίες, φαί­νε­ται ξεκά­θαρα να μην κρύβουν την αγάπη τους για το πρόσωπο που τη στιγμή εκείνη τα απα­θα­νά­τιζε. Τα λόγια των δύο δασκά­λων ήταν γεμάτα υπε­ρη­φά­νεια για τη δουλειά που έκαναν με τα παιδιά, αλλά και για το ότι κατά­φε­ραν να φτάσουν σώες μέχρι τη Ρόδο και από δω να συνε­χί­σουν τη μακριά πορεία της ζωής τους. Τόσο η νεαρή από τη Συρία, όσο και η νεαρή από το Αφγα­νι­στάν τόνισαν ότι «το όνειρό μας είναι να ξανα­σμί­ξουμε όλη η οικο­γέ­νεια, αλλά και να δου­λέ­ψουμε ώστε να τεθεί ένα τέρμα στην αδικία που υπάρχει στον κόσμο».

Σε μια άλλη γωνιά της έκθεσης φιλο­ξε­νή­θη­καν οι φωτο­γρα­φίες του «Α.», 32 ετών, από τη Συρία και σε αυτές απει­κο­νί­ζο­νταν οι δυο του γονείς ανάμεσα στα ερείπια που απέ­μει­ναν μετά τους συνε­χείς βομ­βαρ­δι­σμούς της πόλης του. Ο πατέρας και η μάνα με τα ελά­χι­στα που κατά­φε­ραν να περι­σώ­σουν κινού­νται σ’ ένα συνον­θύ­λευμα απο­γο­ή­τευ­σης και οργής. Μεταξύ των ελά­χι­στων αντι­κει­μέ­νων που έσωσαν ήταν και η φωτο­γρα­φία των δικών τους γονέων, που όπως περιέ­γραψε ο «Α.» δεν την απο­χω­ρί­ζο­νται ποτέ, γιατί η μνήμη τους δίνει δύναμη για να συνε­χί­σουν.

«Εσύ τι σκέ­φτε­σαι όταν βλέπεις έναν πρό­σφυγα;». Η απά­ντηση στο ερώτημα δεν έχει τόση σημασία, όσο η κατα­νό­ηση όλης της ανάγκης που κρύ­βε­ται πίσω από τις λέξεις αυτές για τοπο­θέ­τηση της αξιο­πρέ­πειας των συγκε­κρι­μέ­νων προ­σώ­πων στη θέση που της πρέπει. Οι άνθρω­ποι αυτοί δεν είναι πρό­σφυ­γες, είναι πρόσωπα που ξενι­τεύ­τη­καν είτε από ανάγκη, είτε από πεποί­θηση κόντρα στο πολι­τικό καθε­στώς της περιο­χής τους. Από μόνη της αυτή η ανάγκη εμπε­ριέ­χει τόση αξιο­πρέ­πεια και τόσο θάρρος ώστε είναι αδύνατο να περι­γρα­φεί με μια και μόνη λέξη: «πρό­σφυ­γας».

Πρέπει να σημειω­θεί ότι τα πρόσωπα των πρω­τα­γω­νι­στών της έκθεσης «το κινητό μου, το ταξίδι μου», έχουν αφαι­ρε­θεί σκο­πί­μως από τις φωτο­γρα­φίες που δημο­σιεύει σήμερα η «δημο­κρα­τική». Η πολι­τική προ­στα­σίας των προ­σώ­πων είναι από τις βασικές που ακο­λου­θεί η Υπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ, αρμόδια για θέματα ασύλου και προ­σφύ­γων.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.