Τσίπρας: Αν μας ξαναδώσουν τη λύση του Μαΐου δεν θα δεχτούμε και θα πάμε στη Σύνοδο Κορυφής

Αθήνα, 13

Σε «απο­λο­γία» για την επι­λο­γή του να συν­δέ­σει τα ζη­τή­μα­τα του χρέ­ους και της αξιο­λό­γη­σης εξε­λί­χθη­κε η το­πο­θέ­τη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού, Αλέξη Τσί­πρα, στο υπουρ­γι­κό συμ­βού­λιο, εν όψει της κρί­σι­μης συ­νε­δρί­α­σης του Eurogroup στις 15 Ιου­νί­ου.

Ο κ. Τσί­πρας επι­χεί­ρη­σε να πεί­σει ότι δεν «αυ­το­ε­γκλω­βί­στη­κε», πα­ρα­δε­χό­με­νος ου­σια­στι­κά ότι δεν πρό­κει­ται να πάρει καμία από τις διεκ­δι­κή­σεις του ανα­φο­ρι­κά με το χρέος.

Έκανε επί­σης προ­σπά­θεια να πεί­σει ότι ο στό­χος του δεν είναι να κρα­τη­θεί στην εξου­σία, ενώ δεν πα­ρέ­λει­ψε και μια ανα­φο­ρά περί «ηθι­κού πλε­ο­νε­κτή­μα­τος», το οποίο συ­νέ­δε­σε κυ­νι­κά με τα φο­ρο­μπη­χτι­κά μέτρα, που εξο­ντώ­νουν ένα με­γά­λο μέρος της κοι­νω­νί­ας -ακόμα και το πλέον υγιές. «Κα­θα­ρί­σα­με το τρα­πέ­ζι από δικές μας υπο­χρε­ώ­σεις» είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Πα­ράλ­λη­λα, επι­χει­ρώ­ντας να κάνει το «άσπρο-μαύρο», είπε ότι η κυ­βέρ­νη­σή του διεκ­δι­κεί λύση με τα χα­μη­λό­τε­ρα δυ­να­τά πλε­ο­νά­σμα­τα, όταν είναι γνω­στό ότι έχει απο­δε­χτεί υψηλά πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα, της τάξης του 3,5%, μέχρι το 2022.

Ανα­λυ­τι­κά τα κυ­ριό­τε­ρα ση­μεία της το­πο­θέ­τη­σης του πρω­θυ­πουρ­γού στο Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο

Έχου­με μπρο­στά μας ίσως την πιο κρί­σι­μη δια­πραγ­μά­τευ­ση, από την έναρ­ξη της κρί­σης.

Όχι κρί­σι­μη με την έν­νοια της απο­φυ­γής της χρε­ο­κο­πί­ας ή της κα­τα­στρο­φής όπως εί­χα­με συ­νη­θί­σει μέχρι σή­με­ρα. Άλλα κρί­σι­μη για την προ­ο­πτι­κή εξό­δου της χώρας από την κρίση.

Επι­τέ­λους μετά από 7 χρό­νια.

Σε αυτήν την μάχη λοι­πόν πη­γαί­νου­με συ­γκρο­τη­μέ­να με σχέ­διο, με συμ­μα­χί­ες, γνω­ρί­ζο­ντας τι θέ­λου­με να κερ­δί­σου­με, τι να απο­φύ­γου­με και πρέ­πει αυτός ο σχε­δια­σμός καθώς και οι εναλ­λα­κτι­κές να είναι συλ­λο­γι­κά συ­μπε­φω­νη­μέ­να από το Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο

Επι­τρέψ­τε μου επο­μέ­νως 4 πα­ρα­τη­ρή­σεις:

Η πρώτη πα­ρα­τή­ρη­ση

Κά­να­με καλά που ανοί­ξα­με το θέμα του χρέ­ους; Μήπως αυ­το­ε­γκλω­βι­στή­κα­με;

Κά­να­με άρι­στα, στο βαθμό που σε­βό­μα­στε τον εαυτό μας και δεν εί­μα­στε υπο­κρι­τές όπως οι προη­γού­με­νοι.

Τις υπο­χω­ρή­σεις, τους συμ­βι­βα­σμούς, τις θυ­σί­ες εμείς δεν τις απο­δε­χθή­κα­με για να κρα­τη­θού­με στην εξου­σία, αλλά προ­κει­μέ­νου να υλο­ποι­ή­σου­με ένα στρα­τη­γι­κό σχέ­διο εξό­δου από την κρίση.

Χωρίς διευ­θέ­τη­ση του χρέ­ους ανα­στέλ­λε­ται επ’ αό­ρι­στον η αυ­το­δύ­να­μη έξο­δος στις αγο­ρές και μαζί η έξο­δος από μνη­μό­νια και κρίση.

Η δεύ­τε­ρη πα­ρα­τή­ρη­ση

Μήπως το timing τώρα δεν είναι καλό; Μήπως μετά τις γερ­μα­νι­κές εκλο­γές θα ήταν κα­λύ­τε­ρο;

Το timing είναι το κα­λύ­τε­ρο που έχου­με βρε­θεί τα 7 χρό­νια μνη­μο­νί­ων και πι­θα­νό­τα­τα στο εγγύς μέλ­λον δύ­σκο­λα θα ξα­να­βρού­με κα­λύ­τε­ρο.

Γιατί:

1) έχου­με το ηθικό πλε­ο­νέ­κτη­μα, κα­θα­ρί­σα­με το τρα­πέ­ζι από δικές μας υπο­χρε­ώ­σεις. Όλος ο πλα­νή­της ανα­γνω­ρί­ζει ότι είναι η σειρά των εταί­ρων να υλο­ποι­ή­σουν τις δικές τους

2) Έχου­με επί­σης ισχυ­ρές συμ­μα­χί­ες καθώς δεν είναι μόνο η Ελ­λά­δα που διεκ­δι­κεί βιώ­σι­μη λύση για το χρέος αλλά μια σειρά χώρες καθώς και το σύ­νο­λο των θε­σμών

3) Οι γερ­μα­νι­κές εκλο­γές απο­τε­λούν αστάθ­μη­το πα­ρά­γο­ντα μπρο­στά μας

4) Δεν πρέ­πει να χαθεί άλλος χρό­νος καθώς πλη­σιά­ζου­με στο τέλος του προ­γράμ­μα­τος αλλά και επει­δή με βάση τα πρό­σφα­τα στοι­χεία η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία βρί­σκε­ται σε φάση ανά­καμ­ψης που πρέ­πει να ενι­σχυ­θεί

Η τρίτη πα­ρα­τή­ρη­ση

Ξέ­ρου­με τι διεκ­δι­κού­με ή ό,τι μας δώ­σουν;

Ό,τι τους έδι­ναν έπαιρ­ναν οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις που επί 7 χρό­νια έλε­γαν το χρέος, το οποίο πα­ρέ­λα­βαν στο 120% του ΑΕΠ και το διό­γκω­σαν στο 180%, βιώ­σι­μο επει­δή τους είπαν «forget it».

Εμείς διεκ­δι­κού­με λύση που θα ανοί­γει δρόμο για αυ­το­δύ­να­μη στα­θε­ρή δυ­να­τό­τη­τα εξό­δου στις αγο­ρές με βιώ­σι­μους όρους.

Η βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους απο­τε­λεί εξί­σω­ση 3 πα­ρα­μέ­τρων

Πρώ­τον τα ανα­γκαία μέτρα για το χρέος:

α) Η πε­ρί­ο­δος χά­ρι­τος για τα επι­τό­κια

β) Η επέ­κτα­ση των ωρι­μάν­σε­ων ομο­λό­γων

γ) Επι­στρο­φή κερ­δών από τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα που δια­κρα­τεί η ΕΚΤ

Δεύ­τε­ρον, οι ρυθ­μοί ανά­πτυ­ξης

Τρί­τον, τα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα

Εμείς διεκ­δι­κού­με τα χα­μη­λό­τε­ρα δυ­να­τά πλε­ο­νά­σμα­τα ώστε να έχου­με λύση κοι­νω­νι­κά βιώ­σι­μη.

Διεκ­δι­κού­με δε­σμεύ­σεις για συ­γκε­κρι­μέ­νες ανα­πτυ­ξια­κές δρά­σεις ώστε να πε­τύ­χου­με υψη­λό­τε­ρους ρυθ­μούς ανά­πτυ­ξης.

Και βε­βαί­ως τη με­γα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή επέ­κτα­ση καθώς και την ομα­λο­ποί­η­ση της κα­μπύ­λης των απο­πλη­ρω­μών.

Ποιο είναι το κλει­δί για τη λύση;

Το κλει­δί βρί­σκε­ται στην απο­δο­χή της πρό­τα­σης για έναν αυ­τό­μα­το μη­χα­νι­σμό σύν­δε­σης των με­σο­πρό­θε­σμων μέ­τρων για το χρέος με την ανά­πτυ­ξη ώστε να γε­φυ­ρω­θούν οι δια­φο­ρές με­τα­ξύ θε­σμών και να δοθεί η δυ­να­τό­τη­τα για θε­τι­κά DSA από όλους τους θε­σμούς συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της ΕΚΤ.

Πρό­κει­ται για μια λε­λο­γι­σμέ­νη και δί­καιη πρό­τα­ση που σέ­βε­ται τις επι­φυ­λά­ξεις όλων των πλευ­ρών και δη­μιουρ­γεί τους όρους για την ορι­στι­κή υπέρ­βα­ση της κρί­σης.

Η τέ­ταρ­τη πα­ρα­τή­ρη­ση

Αν δεν υπάρ­ξει λύση τότε Σύ­νο­δος Κο­ρυ­φής.

Αν δεν επι­τευ­χθεί αυτή η λύση και μεί­νου­με σε μια πρό­τα­ση πα­ρό­μοια με αυτή του EG του Μαΐου η πρό­τα­σή μου στο Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο είναι να μην δε­χθού­με, να μην συμ­φω­νή­σου­με στο Eurogroup και να πάμε στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής και να ζη­τή­σου­με από όλους να ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες τους.

Η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει και μπο­ρεί να απο­δεί­ξει ότι ξε­περ­νά τις αδιαλ­λα­ξί­ες.

Διότι δεν υπάρ­χουν αδιάλ­λα­κτοι και διαλ­λα­κτι­κοί εντός των κυ­βερ­νή­σε­ων

Υπάρ­χουν εκλεγ­μέ­νες κυ­βερ­νή­σεις που στις κρί­σι­μες στιγ­μές οφεί­λουν να ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες τους.