Αντιδράσεις από τους δικηγόρους για τις αλλαγές στα συναινετικά διαζύγια

Με­τα­ξύ των ζη­τη­μά­των που θέτει η Ολο­μέ­λεια στην από­φα­σή της, είναι το γε­γο­νός πως η συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κή λύση του γάμου, όπως προ­βλέ­πε­ται στο νο­μο­σχέ­διο, δεν πε­ρι­βάλ­λε­ται από τις εγ­γυ­ή­σεις της δι­κα­στι­κής από­φα­σης, ενώ γεν­νά­ται ο κίν­δυ­νος να μην ανα­γνω­ρί­ζε­ται αυ­τό­μα­τα από άλλες χώρες μέλη της Ε.Ε. Πα­ράλ­λη­λα, επι­ση­μαί­νει συγ­χρό­νως πως η αντί­δρα­ση αυτή δεν έρ­χε­ται λόγο μεί­ω­σης της δι­κη­γο­ρι­κής ύλης, αφού προ­βλέ­πε­ται υπο­χρε­ω­τι­κή πα­ρά­στα­ση δι­κη­γό­ρων.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται, η προ­ω­θού­με­νη από το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης τρο­πο­ποί­η­ση των δια­τά­ξε­ων για την έκ­δο­ση συ­ναι­νε­τι­κού δια­ζυ­γί­ου, ώστε να εκ­δί­δε­ται από τους συμ­βο­λαιο­γρά­φους, δη­μιουρ­γεί – με­τα­ξύ άλλων- τα εξής κρί­σι­μα νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα:

1. Αν εκ­δί­δε­ται το συ­ναι­νε­τι­κό δια­ζύ­γιο από συμ­βο­λαιο­γρά­φο, γεν­νά­ται ο κίν­δυ­νος να μην ανα­γνω­ρί­ζε­ται αυ­τό­μα­τα από άλλες χώρες μέλη της Ε.Ε. ενό­ψει των δια­τά­ξε­ων του Κα­νο­νι­σμού 2201/2003, στα άρθρα 1§ 1, 2 § 1, 3 § 1, 4, 21 § 1 και την αι­τιο­λο­γι­κή σκέψη 7 του οποί­ου ανα­φέ­ρο­νται οι όροι «δι­κα­στή­ριο» και «από­φα­ση».

2. Η έκ­δο­ση συ­ναι­νε­τι­κού δια­ζυ­γί­ου από συμ­βο­λαιο­γρά­φο, και όχι από Δι­κα­στή­ριο, θέτει ζή­τη­μα μη συμ­βα­τό­τη­τας με τα άρθρα 26 § 3, 94 § 1,2 και 96 § 1 του Συ­ντάγ­μα­τος

6. Πα­ρα­μέ­νει αδιευ­κρί­νι­στη η δυ­να­τό­τη­τα προ­σβο­λής της συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κής πρά­ξης όταν υπάρ­χουν ελατ­τώ­μα­τα στη βού­λη­ση των συ­ζύ­γων. Αντι­θέ­τως, στην πε­ρί­πτω­ση δι­κα­στι­κής από­φα­σης είναι σαφές ότι μπο­ρεί να ανα­τρα­πεί με την άσκη­ση έφε­σης.

3. Δεν είναι σαφές σε ποια αρχή και με ποια δια­δι­κα­σία θα γί­νε­ται πα­ραί­τη­ση από τα έν­δι­κα μέσα και θα εκ­δί­δε­ται πι­στο­ποι­η­τι­κό τε­λε­σι­δι­κί­ας ή αμε­τα­κλή­του ή πι­στο­ποι­η­τι­κό ότι λύ­θη­κε ή ότι δεν λύ­θη­κε ένας γάμος.