Υποχρεώνεται να αποχωρήσει από το Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Θηλέων

Με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε χθες το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων, υπο­χρε­ώ­νε­ται προ­σω­ρι­νά μια 75χρονη, η οποία διε­τέ­λε­σε υπάλ­λη­λος του Κέ­ντρου Παι­δι­κής Μέ­ρι­μνας Θη­λέ­ων Ρόδου για δε­κα­ε­τί­ες, να απο­χω­ρή­σει από τον δεύ­τε­ρο όροφο και από το κτή­ριο του πα­ραρ­τή­μα­τος Προ­στα­σί­ας του Παι­διού, πα­ρα­δί­δο­ντας τα κλει­διά εντός προ­θε­σμί­ας 45 ημε­ρών από την επί­δο­ση της από­φα­σης.

Απαγ­γέλ­λε­ται εξάλ­λου σε βάρος της χρη­μα­τι­κή ποινή υπέρ του κέ­ντρου «Κοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου» ύψους 2.000 ευρώ για την πε­ρί­πτω­ση μη συμ­μόρ­φω­σής της με την από­φα­ση.

Το κέ­ντρο «Κοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου» στην αί­τη­σή του υπο­στή­ρι­ξε ότι η ηλι­κιω­μέ­νη, εκ­με­ταλ­λευό­με­νη ρύθ­μι­ση νόμου του έτους 1987, που ίσχυ­σε μόνο επί τριε­τία, εγκα­τα­στά­θη­κε στον χώρο του Κέ­ντρου μό­νι­μα.

Μετά την αλ­λα­γή της ρύθ­μι­σης και την απα­γό­ρευ­ση δια­μο­νής του προ­σω­πι­κού εντός του Κέ­ντρου, με εξαί­ρε­ση τον διευ­θυ­ντή, η 75χρονη συ­νέ­χι­σε να κα­τοι­κεί εντός του χώρου του Κέ­ντρου, στην ουσία πα­ρά­νο­μα.

Συ­ντα­ξιο­δο­τή­θη­κε την 31η Δε­κεμ­βρί­ου 2005, οπότε έπρε­πε να απο­χω­ρή­σει οπωσ­δή­πο­τε από το Κέ­ντρο, καθώς δεν υπήρ­χε πλέον κα­νέ­να νο­μι­κό έρει­σμα για την πα­ρα­μο­νή και οί­κη­σή της στο χώρο.

Για τον σκοπό κλή­θη­κε να απο­χω­ρή­σει από την τότε διοί­κη­ση του Κέ­ντρου ωστό­σο αρ­νή­θη­κε, επι­κα­λού­με­νη κοι­νω­νι­κούς λό­γους και κυ­ρί­ως ότι ήταν μόνη της και δεν είχε οι­κο­γέ­νεια.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει το Κέ­ντρο «με διά­φο­ρες προ­φά­σεις αλλά και χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ισχυ­ρές πο­λι­τι­κές δια­συν­δέ­σεις, πέ­τυ­χε την πα­ρα­μο­νή της, απο­λύ­τως πα­ρά­νο­μα, στον χώρο του Κέ­ντρου» κι έκτο­τε και μέχρι σή­με­ρα «αρ­νεί­ται πει­σμα­τι­κά να απο­χω­ρή­σει από το Κέ­ντρο, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες προ­σκλή­σεις από την Διοί­κη­ση».

Η διοί­κη­ση του Κέ­ντρου, δια­τεί­νε­ται ότι για να πε­τύ­χει την αθέ­μι­τη πα­ρα­μο­νή της, δεν δί­στα­ζε συ­νε­χώς και μέχρι σή­με­ρα να χρη­σι­μο­ποιεί πο­λι­τι­κές και άλλες δια­συν­δέ­σεις ως μέσο πί­ε­σης για να εκ­δί­δο­νται  πα­ρά­νο­μες στην ουσία απο­φά­σεις.

Η 75χρονη, είχε κα­τα­λά­βει αυ­θαί­ρε­τα και πα­ρά­νο­μα το 1/3 της επι­φά­νειας του δεύ­τε­ρου ορό­φου του προ­α­να­φερ­θέ­ντος κτη­ρί­ου, κα­τα­λαμ­βά­νο­ντας επί­σης τε­λεί­ως τον διά­δρο­μο που οδη­γεί στο δώμα του κτη­ρί­ου.

Είχε κλει­διά και δεν άφηνε κα­νέ­ναν άλλο να ει­σέλ­θει στον διά­δρο­μο, με απο­τέ­λε­σμα να είναι αδύ­να­τη η πρό­σβα­ση   στο δώμα, ενώ επι­πλέ­ον απο­κλεί­ο­νταν και οι σχε­τι­κές έξο­δοι κιν­δύ­νου.

Φέ­ρε­ται να πα­ρα­μέ­νει πα­ρά­νο­μα κά­το­χος ενός θα­λά­μου του δευ­τέ­ρου ορό­φου, επι­φα­νεί­ας πε­ρί­που 100 τ.μ., έχο­ντας τα σχε­τι­κά κλει­διά, ενώ δια­τη­ρεί πράγ­μα­τά της και στο λου­τρό του δευ­τέ­ρου ορό­φου, απο­κλεί­ο­ντας την πρό­σβα­ση σε αυτό.

Η διοί­κη­ση του Κέ­ντρου υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι η  75χρονη, προ­κα­λεί πολλά προ­βλή­μα­τα στη λει­τουρ­γία του Πα­ραρ­τή­μα­τος, εμπλε­κό­με­νη σε εξω­θε­σμι­κή επι­κοι­νω­νία και δια­λό­γους με τα παι­διά, επι­χει­ρώ­ντας μά­λι­στα και νου­θε­σί­ες προς αυτά, γε­γο­νός αν μη τι άλλο αδό­κι­μο και έως και επι­κίν­δυ­νο, εάν λη­φθεί υπόψη ότι πολλά από τα φι­λο­ξε­νού­με­να παι­διά έχουν ψυ­χι­κά παι­δι­κά τραύ­μα­τα, και επαφή τους με μη ει­δι­κούς, βρε­φο­νη­πιο­κό­μους ή παι­δο­ψυ­χί­α­τρους ή άλλο ει­δι­κευ­μέ­νο προ­σω­πι­κό, στους χώ­ρους του πα­ραρ­τή­μα­τος, μπο­ρεί ακόμα και να είναι μοι­ραία για τα παι­διά με την ευαί­σθη­τη και τραυ­μα­τι­σμέ­νη ψυ­χο­σύν­θε­ση.