Σ. Χατζησάββας: «Η κοινωνία αντιδρά σύσσωμη απέναντι στα νέα μέτρα»

Κύριε Χατζη­σάββα, να ξεκι­νή­σουμε από την πρό­σφατη απερ­γιακή κινη­το­ποί­ηση για τα επώδυνα νέα μέτρα. Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την συμ­με­τοχή σε τέτοιες κινη­το­ποι­ή­σεις; Τελικά απο­δί­δουν;

Κοι­τάξτε, η τελευ­ταία απεργία που έγινε την περα­σμένη Τετάρτη, ήταν αρκετά αξιο­πρε­πής θα έλεγα. Έχουμε κάνει σίγουρα και μεγα­λύ­τε­ρες κινη­το­ποι­ή­σεις αλλά και με μικρό­τερη συμ­με­τοχή. Νομίζω πως αυτή τη φορά όλοι οι κοι­νω­νι­κοί, επι­στη­μο­νι­κοί και επαγ­γελ­μα­τι­κοί φορείς έλαβαν μέρος κι αυτό έχει μεγάλη αξία διότι απο­δει­κνύ­ε­ται ότι όλη η κοι­νω­νία αντιδρά σύσσωμη απέ­να­ντι σε αυτά τα νέα μέτρα. Οι αγώνες έχουν νόημα, διότι μπορεί πρό­σκαιρα να χάνεις μέσα από την ψήφιση ενός νομο­σχε­δίου όμως κρατάς ζωντανή την ελπίδα στον κόσμο ότι εφόσον παλεύ­εις για τα δίκαια αιτή­ματά σου, μπορεί αυτά να ανα­τρα­πούν κάποια στιγμή. Οι νόμοι ίσως να αλλά­ξουν με μία άλλη κυβέρ­νηση, φτάνει να έχεις ανα­δεί­ξει τα αιτή­ματά σου. Νομίζω ότι έχουν σημασία και μακρο­χρό­νια θα δικαιω­θούν. Μην ξεχνάτε πως μέσα από τις μαζικές κινη­το­ποι­ή­σεις που έγιναν από το 2010 μέχρι και σήμερα, το πολι­τικό σύστημα βρέθηκε σε αδιέ­ξοδο και ανα­γκά­στηκε να κατα­φύ­γει τέσ­σε­ρις φορές σε εκλογές.

Με αυτά τα μέτρα που έχει περάσει (και έχει ήδη εφαρ­μό­σει μέχρι σήμερα) αυτή η κυβέρ­νηση η οποία θέλει να λέει ότι είναι Αρι­στερή, βλέ­πουμε ότι προ­σπα­θεί να συν­θλί­ψει το συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα. Είναι κάτι πρω­το­φα­νές για τα ελλη­νικά δεδο­μένα;

Αυτό που συμ­βαί­νει με την ελλη­νική κυβέρ­νηση, είναι ότι επειδή έχει χάσει τη νομι­μο­ποί­ησή της στην κοι­νω­νία κι επειδή πράγ­ματι και στους οργα­νω­μέ­νους κοι­νω­νι­κούς φορείς οι δυνά­μεις της είναι αναι­μι­κές έως ανύ­παρ­κτες, προ­σπα­θεί να απα­ξιώ­σει την υφι­στά­μενη λει­τουρ­γία του συν­δι­κα­λι­στι­κού κινή­μα­τος, της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, των ανθρώ­πων που υπη­ρε­τούν σε θεσμούς κ.λπ. κυρίως για να μην έχει ‘ενοχλητικούς’ στα πόδια της που θα ξεσκε­πά­ζουν τις παλι­νω­δίες και τις κωλο­τού­μπες που κάνει κατά καιρούς. Είναι πρω­το­φανή αυτά που συμ­βαί­νουν. Όλα αυτά που ψηφί­ζο­νται πλήτ­τουν πρώτα και κύρια τους μικρο­με­σαί­ους, τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους, τους εργα­ζό­με­νους, τους συντα­ξιού­χους αλλά και τους επι­στή­μο­νες, ενώ το άνοιγμα των κατα­στη­μά­των τις Κυρια­κές, που προωθεί η κυβέρ­νηση, απο­τε­λεί τον πιο χρήσιμο ‘κρίκο’ για την εξυ­πη­ρέ­τηση των πολυ­ε­θνι­κών και του μεγάλου κεφα­λαίου.

Για τις Κυρια­κές, στην περιοχή μας έχει βρεθεί μία λύση, επειδή είναι του­ρι­στική περιοχή αλλά και πάλι απαι­τεί­ται η χρυσή τομή.

Εμείς αντί να ξορ­κί­ζουμε το πρό­βλημα στην περιοχή, οι εργα­ζό­με­νοι, το ΕΚΡ και οι έμποροι και να καταγ­γέλ­λουμε μόνον την κυβέρ­νηση ενώ στην ουσία έχουμε νόμους, που είναι εις βάρος μας, δώσαμε διέξοδο. Εδώ και πολλά χρόνια, το ΕΚΡ σε συνεν­νό­ηση με τον ΕΣΡ καθό­ριζε τους κανόνες λει­τουρ­γίας στα του­ρι­στικά κατα­στή­ματα. Δεν θα μπο­ρούσε η Ρόδος να είναι κλειστή για τους του­ρί­στες είτε στην Παλιά Πόλη είτε στο Φαλη­ράκι. Γι αυτό βρήκαμε την λύση πολύ νωρί­τερα και λύσαμε τα του οίκου μας μόνοι μας και καμιά παρέμ­βαση κρατική δεν μπορεί να έρθει και να μας επι­βά­λει κάτι δια­φο­ρε­τικό. Αν ανοί­ξουν όλες τις Κυρια­κές τα κατα­στή­ματα, είναι κάτι που μπορεί ν’ ακού­γε­ται ευχά­ρι­στο για τον κατα­να­λωτή αλλά ποιος ωφε­λεί­ται; Οι μεγάλες αλυ­σί­δες και τα κατα­στή­ματα που απα­σχο­λούν κακο­πλη­ρω­μένο προ­σω­πικό των 200 ευρώ. Αυτό εξο­ντώ­νει τους μικρούς και ΜμΕ και το προ­σω­πικό τους. Η Κυριακή είναι δικαί­ωμα του εργα­ζό­με­νου.

Σε τοπικό επίπεδο πάντως, βλέ­πουμε ότι αυξά­νο­νται και πλη­θύ­νο­νται αυτά τα κατα­στή­ματα των πολυ­θε­νι­κών. Έχετε εικόνα για το πώς γίνεται η απα­σχό­ληση των εργα­ζο­μέ­νων σε αυτά;

Έχουμε πλήρη εικόνα των εργα­ζο­μέ­νων σε αυτά τα κατα­στή­ματα. Προ­σλαμ­βά­νουν προ­σω­πικό με 4ωρο, δεν αμεί­βο­νται με πάνω από 200-250 ευρώ τον μήνα, η ασφά­λιση είναι μερική ενώ πολλοί από αυτούς υπο­χρε­ού­νται να υπο­γρά­φουν συμ­βό­λαιο όπου ανα­φέ­ρε­ται πως θα κάνουν υπε­ρω­ρίες χωρίς να πλη­ρώ­νο­νται κι αν ανοί­γουν Κυρια­κές δεν θα πλη­ρώ­νο­νται παρα­πάνω. Άρα, επι­κρα­τούν συν­θή­κες ζού­γκλας, σκλα­βιάς και εκμε­τάλ­λευ­σης. Ακόμη κι αν ανοί­ξουν τις Κυρια­κές δεν θα δημιουρ­γή­σουν, λοιπόν, θέσεις εργα­σίας.

Τελικά, η εικόνα της Ρόδου όπου δεν υπάρχει μεγάλη ανεργία είναι αληθινή; Η εποχική απα­σχό­ληση είναι για λίγους μήνες, ενώ τον χειμώνα δεν υπάρχει εργασία και φυσικά το επίδομα ανερ­γίας είναι περιο­ρι­σμένο πια.

Η απα­σχό­ληση είναι κακο­πλη­ρω­μένη και μερική. Και ο περισ­σό­τε­ρος κόσμος και ειδικά οι νέοι, απα­σχο­λού­νται σε αντι­κεί­μενα τελείως δια­φο­ρε­τικά από εκείνα που έχουν σπου­δά­σει. Π.χ. εστίαση ή άλλες εργα­σίες που δεν είναι στα­θε­ρές. Η εικόνα συνεπώς, είναι λειψή. Μιλάμε για μερική απα­σχό­ληση το καλο­καίρι και καθόλου απα­σχό­ληση τον χειμώνα. Και αν σκε­φτείτε ότι το επίδομα είναι μόνον για 3 μήνες και 5 μέρες με κάτω από 400 ευρώ…. τι περι­μέ­νουμε; Είναι ένα επίδομα φτώ­χειας που τελικά δίνεται σε λίγους.

Με τα νέα μέτρα, μετράμε συνεχώς απώ­λειες. Βρι­σκό­μα­στε δηλαδή υπό την επήρ­ρεια μια συνε­χι­ζό­με­νης κατά­στα­σης «σοκ».

Ακριβώς και θέλω να επι­κε­ντρωθώ στα μέτρα που έρχο­νται και θα επη­ρε­ά­σουν τους εργα­ζό­με­νους της δικής μας περιο­χής. Η μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του από τις 12.000 στις 6.000 ευρώ σημαί­νει ότι το σύνολο των απα­σχο­λού­με­νων στον Του­ρι­σμό που δεν είχε εισό­δημα πάνω από 6-7.000 ευρώ, τώρα θα φορο­λο­γού­νται από την ώρα που προ­σλαμ­βά­νο­νται. Δηλαδή θα γίνεται παρα­κρά­τηση φόρου από το πρώτο ευρώ και δυστυ­χώς θα δούμε μεγάλες μειώ­σεις στον ήδη κου­τσου­ρε­μένο μισθό των ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων (ίσως από 100 έως 180 ευρώ τον μήνα σε όσους απα­σχο­λού­νται στα ξενο­δο­χεία και στις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις). Επίσης, θα έχουμε δρα­μα­τική μείωση στις συντά­ξεις. Το 18% μείωση στις επι­κου­ρι­κές και στις κύριες, συν την αφαί­ρεση του επι­δό­μα­τος γάμου (10% για κάθε συντα­ξιούχο) θα επι­φέ­ρει μείωση από μία έως τρεις συντά­ξεις τον χρόνο. Άρα εκεί που μας υπό­σχο­νταν ότι θα μας έδιναν την 13η σύνταξη, θα παίρ­νουμε εννέα συντά­ξεις! Κι όποιος δεν θέλει να το παρα­δε­χτεί αυτό, κρύβει το κεφάλι του σαν την στρου­θο­κά­μηλο!!! Έχουμε ακόμη πλήρη απε­λευ­θέ­ρωση των απο­λύ­σεων. Ξέρετε τι σημαί­νει αυτό; Με τον τρόπο με τον οποίο είναι δια­τυ­πω­μέ­νος ο νόμος δεν θα μπορεί κανένα δικα­στή­ριο να κηρύξει άκυρη ή παρά­νομη οποια­δή­ποτε απόλυση εργα­ζό­με­νου –διότι προ­βλέ­πει ότι ο μόνος έλεγχος που θα γίνεται είναι η συμπλή­ρωση των δικαιο­λο­γη­τι­κών και εγγρά­φων. Δεν θα μπορεί να μπει στην ουσία της αιτίας της από­λυ­σης. Και παράλ­ληλα, κιν­δυ­νεύ­ουν τα συν­δι­κα­λι­στικά δικαιώ­ματα των εργα­ζο­μέ­νων, ενώ όσον αφορά τις απερ­γίες, θέτουν ως βασικό αίτημα ότι για να κηρυ­χθεί μια απεργία «νόμιμη» θα πρέπει να ψηφί­σουν με καθο­λική ψηφο­ρο­ρία το…. 50% των εγγε­γραμ­μέ­νων μελών!!! Δηλαδή ποτέ δεν θα ξανα­γί­νει απεργία σ’ αυτό τον τόπο.

Αυτά ακού­γο­νται αδια­νό­ητα από μια κυβέρ­νηση, ένα κόμμα που θέλει να λέγεται ότι εκπρο­σω­πεί την Αρι­στερά…

Είναι μια «χρήσιμη» κυβέρ­νηση για το ‘σύστημα’ με δεδο­μένο ότι μπορεί να περνάει τέτοια μέτρα υπό τον μανδύα της Αρι­στε­ράς ενώ στέλνει προς τους πολίτες ένα ψευ­δε­πί­γραφο μήνυμα που λέει πως θα δώσει αντί­με­τρα. Αυτό είναι μια απάτη, αφού τα μέτρα είναι ούτως ή άλλως ορι­ζό­ντια. Την ώρα που κόβει δηλαδή μισθούς και συντά­ξεις, θα δια­θέ­σει –εάν και εφόσον υπάρ­χουν πρω­το­γενή πλεονάσματα- σε κοι­νω­νι­κές δράσεις, όπως τα συσ­σί­τια! Ο εργα­ζό­με­νος, ο συντα­ξιού­χος και ο πολίτης δεν θέλουν να ζουν με συσ­σί­τια. Προ­σπα­θούν να μας επα­να­φέ­ρουν σε άλλες εποχές όταν η Ελλάδα λιμο­κτο­νούσε. Η Ελλάδα βρί­σκε­ται στην Ευρώπη και δεν είναι δυνατό να μας μοι­ρά­ζουν ‘καθρεφτάκια’ σε ιθα­γε­νείς με δήθεν συσ­σί­τια και πλε­ο­νά­σματα.