Α. Αγγελόπουλος: «Πρέπει να είναι άσχετοι αυτοί που εμπνεύστηκαν το τέλος διανυκτέρευσης»

Συ­νέ­ντευ­ξη

στην Πέγκυ Ντό­κου

Για όλους και για όλα ομι­λεί στην «δη­μο­κρα­τι­κή» ο, εντε­ταλ­μέ­νος σύμ­βου­λος Ομί­λου Aldemar κ. Αλέ­ξαν­δρος Αγ­γε­λό­που­λος, δυ­να­μι­κό στέ­λε­χος των ξε­νο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σε­ων. Τον κ. Αγ­γε­λό­που­λο, συ­να­ντή­σα­με στο Φό­ρουμ του ΤΕΖ ΤΟUR, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στην Ρόδο, στο ξε­νο­δο­χείο Amilia Mare Paradise στην Καλ­λι­θέα και μαζί του εί­χα­με μια συ­ζή­τη­ση εφ όλης της ύλης για τα ‘καυτά’ ζη­τή­μα­τα που απα­σχο­λούν τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Αγ­γε­λό­που­λε, να ξε­κι­νή­σου­με από την ερώ­τη­ση… κλισέ: ποια είναι τα μη­νύ­μα­τα για τη φε­τι­νή του­ρι­στι­κή σεζόν που ήδη ξε­κί­νη­σε;

‘Κλισέ’ θα είναι και η απά­ντη­ση! Υψη­λές προ­κρα­τή­σεις που δεί­χνουν μια προ­τί­μη­ση στην χώρα μας –συ­γκυ­ρια­κή ή ευ­και­ρια­κή, δεν έχει ση­μα­σία- αυτή είναι. Δυ­στυ­χώς οι με­γά­λες προ­κρα­τή­σεις ση­μαί­νουν και με­γά­λες εκ­πτώ­σεις. Άρα η χρο­νιά θα κρι­θεί και το τε­λι­κό της απο­τέ­λε­σμα αρ­κε­τά αρ­γό­τε­ρα. Εξαρ­τά­ται απο­κλει­στι­κά και μόνο από τα αντα­να­κλα­στι­κά των ξε­νο­δό­χων, όσο μπο­ρούν να ‘μα­ζέ­ψουν’ τις απώ­λειες από τις πολ­λές εκ­πτώ­σεις στην αρχή της σεζόν (το λε­γό­με­νο early booking) –κατά τ’ άλλα… πρέ­πει να λέμε κι ένα ευ­χα­ρι­στώ που εί­μα­στε σε αυτή την υψηλή ζή­τη­ση και η χώρα μας, κι­νεί­ται αρ­κε­τά καλά σε αυτό το επί­πε­δο. Το στοί­χη­μα θα είναι να το εκ­με­ταλ­λευ­τού­με και όχι να το αφή­σου­με απλά να συμ­βαί­νει.

• Από εκεί και πέρα, μπαί­νου­με στην σεζόν –και κατ’ επέ­κτα­ση στην high season. Το ‘παι­χνί­δι’ θα κρι­θεί εκεί κατά την άποψή σας;

Πα­ρα­δο­σια­κά, Απρί­λη, Μάη, Οκτώ­βρη οι ξε­νο­δό­χοι ‘επι­δο­τούν’ τις αφί­ξεις. Δη­λα­δή οι τιμές είναι χα­μη­λές, κι­νού­νται κάτω από το κό­στος σε πάρα πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις σχε­δόν στη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία που ση­μαί­νει τον Ιού­λιο, τον Αύ­γου­στο και τον Σε­πτέμ­βρη –για κά­ποιους, όχι για όλους- να ισο­φα­ρί­σου­με τις απώ­λειες και να δη­μιουρ­γή­σου­με ένα θε­τι­κό πρό­ση­μο, ένα θε­τι­κό απο­τέ­λε­σμα. Θεωρώ ότι τους μήνες αυ­τούς, οι πλη­ρό­τη­τες θα είναι 100% είτε έχουν γίνει μέσω early booking είτε θα γί­νουν από κρα­τή­σεις που θα γί­νουν από εδώ και στο εξής. Εύ­χο­μαι πραγ­μα­τι­κά να είναι στις σω­στές τιμές, να είναι καλή η πε­λα­τεία και κυ­ρί­ως να έρ­θουν οι πε­λά­τες απρο­βλη­μά­τι­στα. Διότι, ξέ­ρε­τε, όταν η ζή­τη­ση είναι με­γα­λύ­τε­ρη της προ­σφο­ράς –κι αυτό συμ­βαί­νει σ’ αυ­τούς τους τέσ­σε­ρις μήνες- εκεί δη­μιουρ­γού­νται και διά­φο­ρα ‘βρα­χυ­κυ­κλώ­μα­τα’. Αυτό θα ήθελα να το απο­φύ­γου­με.

• Όταν λέτε ότι η ζή­τη­ση είναι με­γα­λύ­τε­ρη της προ­σφο­ράς, δεν θα υπάρ­χουν… κλί­νες για να εξυ­πη­ρε­τή­σε­τε τον κόσμο;

Δεν υπάρ­χουν –ούτε πέρσι υπήρ­ξαν. Νο­μί­ζω ότι τον Αύ­γου­στο και τον Σε­πτέμ­βρη συ­νή­θως έχου­με αυτό το πρό­βλη­μα, η ζή­τη­ση ξε­περ­νά­ει την προ­σφο­ρά. Από την άλλη, έχου­με πολύ με­γα­λύ­τε­ρη προ­σφο­ρά τους μήνες που τους λέμε ‘shoulder’ –δη­λα­δή τους μήνες που ση­κώ­νου­με στους ώμους– Απρί­λη, Μάη και Οκτώ­βρη. Το ανη­συ­χη­τι­κό ίσως είναι ότι όταν ο άλλος έχει βάλει τα αε­ρο­πλά­να του και έχει σκε­φτεί να δη­μιουρ­γή­σει το πρό­γραμ­μα κι εσύ δεν μπο­ρείς να απορ­ρο­φή­σεις, στη συ­νέ­χεια ανα­ζη­τά­ει τι θα κάνει τα αε­ρο­πλά­να του στο επό­με­νο διά­στη­μα. Γι αυτό πρέ­πει να εκ­με­ταλ­λευό­μα­στε τη συ­γκυ­ρία κι όχι να την αφή­νου­με να συμ­βαί­νει. Διότι εάν την αφή­σου­με να συμ­βεί είμαι 100% βέ­βαιος ότι κά­ποιος θα δη­μιουρ­γή­σει την ευ­και­ρία της επό­με­νης ημέ­ρας –και θα το κάνει και κα­λύ­τε­ρα από εμάς.

• Σας ανη­συ­χεί το γε­γο­νός πως άνοι­ξε πάλι δυ­να­μι­κά η αγορά της γεί­το­νος Τουρ­κί­ας; Ή μάλ­λον πρέ­πει να μας ανη­συ­χεί;

Δεν πρέ­πει να μας ανη­συ­χεί αλλά είναι απο­λύ­τως φυ­σιο­λο­γι­κό ότι την πε­λα­τεία που τρα­βή­ξα­με από την χα­μη­λή ζή­τη­ση που υπήρ­ξε από την Τουρ­κία δεν θα την έχου­με φέτος. Θα μου πείτε, την θέ­λου­με; Απο­δεί­χτη­κε ότι την θέ­λου­με. Θα ήθελα να λέω ότι έχου­με το δικό μας κοινό. Όμως, να σας πω δύο αλή­θειες που δεν τις λέει ο κό­σμος. Ο πε­λά­της επι­λέ­γει πρώτα και κύρια από την τιμή, μετά τον προ­ο­ρι­σμό και δεύ­τε­ρο και πάρα πολύ ση­μα­ντι­κό, δεν εί­μα­στε εμείς που απο­φα­σί­ζου­με από­λυ­τα. Οι Τουρ Οπε­ρέι­τορς έχουν το ‘πάνω χέρι’. Εμείς δεν έχου­με όχι μόνον το ‘πάνω χέρι’…. δεν έχου­με κα­νέ­να χέρι! Αυτά, με ρε­α­λι­σμό εάν τα λάβει κα­νείς ως μη­νύ­μα­τα μπο­ρεί και να τα δια­χει­ρι­στεί. Εάν δεν τα λάβει ρε­α­λι­στι­κά και πραγ­μα­τι­κά και δε­δο­μέ­να, τότε το απο­τέ­λε­σμα απλά θα του πα­ρου­σια­στεί είτε είναι έτοι­μος γι αυτό, είτε δεν είναι έτοι­μος γι αυτό.

• Πώς βλέ­πε­τε το Τέλος Δια­νυ­κτέ­ρευ­σης –είναι ένας ακόμη φόρος…

Δεν τον είδα και δεν θέλω να τον δω!!! Δεν τον είδα, τον άκου­σα. Πρέ­πει οπωσ­δή­πο­τε να δώ­σου­με τα πραγ­μα­τι­κά στοι­χεία σε αυ­τούς που τον έχουν εμπνευ­στεί διότι είναι είτε ελ­λι­πώς ενη­με­ρω­μέ­νοι είτε προ­φα­νώς, άσχε­τοι. Τέσ­σε­ρα ευρώ, με μέση τιμή στα 88 ευρώ τα πε­ντά­στε­ρα ξε­νο­δο­χεία στην Ελ­λά­δα- είναι υψηλό. Μαζί με όλους τους άλ­λους φό­ρους, τις φο­ρο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις των τε­λευ­ταί­ων χρό­νων, κα­τα­λή­γει να είναι ανέκ­δο­το να δου­λεύ­ου­με σ’ αυτό τον κλάδο. Και προ­σω­πι­κά, σας το λέω, εάν επι­βλη­θεί αυτός ο φόρος, θα κοι­τά­ξω τι δου­λειά θα κάνω στο επό­με­νο διά­στη­μα….

• Αυτές βέ­βαια οι αυ­ξή­σεις, εκ των πραγ­μά­των, δεν μπο­ρούν να απορ­ρο­φη­θούν ούτε από εσάς τους ξε­νο­δό­χους, ούτε από τους πε­λά­τες…

Μα είναι αδια­νό­η­το! Όποιος το σκέ­φτη­κε είναι άσχε­τος, τέρμα. Δεν έχει πραγ­μα­τι­κά με­γέ­θη. Κι έπει­τα να σας πω και το άλλο: να δεχτώ ότι κά­ποιες άλλες χώρες τον έχουν επι­βά­λει. Είναι δη­μο­τι­κός φόρος με αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τα. Αλλά επι­βάλ­λε­ται μέχρι 2 ευρώ στην μέση τιμή μέχρι των 280 ευρώ. Όχι στην μέση τιμή των 88 ευρώ, τέσ­σε­ρα ευρώ ο φόρος. Και βέ­βαια, εφό­σον υπάρ­χει η αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τα και ο φόρος απο­δί­δε­ται στον Δήμο ή στην Πε­ρι­φέ­ρεια, μπο­ρεί ο κα­θέ­νας να απαι­τή­σει ένα κα­λύ­τε­ρο αε­ρο­δρό­μιο, ή κα­θα­ριό­τη­τα, ή υπη­ρε­σί­ες. Αλλά εδώ μι­λά­με κα­θα­ρά για έναν φόρο που λέει… τα έκανα χάλια στα δη­μό­σια οι­κο­νο­μι­κά, δώσε μου κι άλ­λους φό­ρους να τα βγάλω πέρα. Ε, δεν είναι φόρος αυτός, αυτό είναι κο­ροϊ­δία.

• Θέλω να σας ρω­τή­σω για το πε­ρι­βό­η­το all inclusive, το οποίο απα­σχο­λεί πολλά χρό­νια την Ρόδο. Μπο­ρού­με να το απο­φύ­γου­με, να το αλ­λά­ξου­με ή να το βελ­τιώ­σου­με κατά την άποψή σας;

Δεν μπο­ρού­με να το απο­φύ­γου­με –δεν επι­βλή­θη­κε από τους ξε­νο­δό­χους και δεν είναι επι­λο­γή τους. Εάν κά­ποιος μπαί­νει στο αε­ρο­πλά­νο για το all inclusive αυτός, είναι ο πε­λά­της μας. Σκε­φτεί­τε ότι πριν από το all inclusive η ζή­τη­ση ήταν χα­μη­λό­τε­ρη. Τα ρεκόρ που κάνει η Ελ­λά­δα στον Του­ρι­σμό, τα κάνει πάνω στο all inclusive. Είναι σα να θέ­λου­με να εθε­λο­τυ­φλή­σου­με και να μην κοι­τά­ξου­με την ζή­τη­ση. Το πα­κέ­το προ­σφέ­ρει ελ­κυ­στι­κό τρόπο. Αλλά εί­πα­τε και τη μα­γι­κή ερώ­τη­ση: να το βελ­τιώ­σου­με. Το all inclusive βελ­τιώ­νει με τέσ­σε­ρις τρό­πους –κι αυ­τούς πρέ­πει να συ­γκρα­τή­σου­με όλοι: κατ’ αρχάς το τι είναι all inclusive δεν είναι ένα πράγ­μα. Είναι κλί­μα­κες. All inclusive για οι­κο­γέ­νειες, all inclusive για αν­θρώ­πους που θέ­λουν μια πο­λυ­τέ­λεια, για εκεί­νους που κοι­τά­νε απο­κλει­στι­κά την τιμή και θα φάνε και θα πιού­νε ό,τι τους δώσει ο άλλος –σε αυ­τούς, εύ­χο­μαι καλή τύχη, αλλά είναι άλλο θέμα. Το all inclusive έχει δια­βαθ­μί­σεις. Πάρτε πα­ρά­δειγ­μα την TUI έχει βάλει εφτά δια­φο­ρε­τι­κές δια­βαθ­μί­σεις στο all inclusive (για ζευ­γά­ρια, για οι­κο­γέ­νειες, για πε­ντά­στε­ρα, για τε­τρά­στε­ρα κ.ά.)

Εμείς ως χώρα, πρέ­πει να ‘δια­βαθ­μί­σου­με’ το προ­ϊ­όν μας. Και να μην λέμε all inclusive γιατί είναι ένας πε­ριο­ρι­στι­κός χα­ρα­κτη­ρι­σμός της υπη­ρε­σί­ας που θέ­λου­με να προ­σφέ­ρου­με. Υπάρ­χουν όμως και άλλες πλευ­ρές που πρέ­πει να κοι­τά­ξει κα­νείς. Τι κά­νου­με με την το­πι­κή αγορά; Είναι το ζη­τού­με­νο. Τα με­γά­λα ορ­γα­νω­μέ­να ξε­νο­δο­χεία που έχουν το all inclusive είναι συ­γκε­κρι­μέ­να σε αριθ­μό. Όλη η άλλη αγορά που δου­λεύ­ει όπως δου­λεύ­ει, έχει στα χέρια της έναν μο­να­δι­κό πλού­το για το all inclusive τον οποίο δεν έχει σκε­φτεί και δεν έχει αξιο­ποι­ή­σει. Δεν μπο­ρεί να βάλει τμή­μα­τα. Δεν μπο­ρεί να κάνει τα δω­μά­τια από 50 σε 150 και να βάλει και τρία εστια­τό­ρια μέσα. Μπο­ρεί όμως να κάνει συμ­φω­νία με την αγορά –διότι και ο πε­λά­της που επι­σκέ­πτε­ται αυτά τα ξε­νο­δο­χεία και θέλει το all inclusive να μπο­ρεί να πάει σε αυτό που εγώ ονο­μά­ζω ‘Αστι­κό all inclusive’. Κάνω μια συμ­φω­νία με το καφέ που είναι δίπλα μου, με το εστια­τό­ριο που είναι πα­ρα­δί­πλα κι έτσι δη­μιουρ­γώ για τις ώρες μη αιχ­μής ένα ελ­κυ­στι­κό πα­κέ­το –ένα είδος yielding πάνω στην τιμή με τα υφι­στά­με­να μα­γα­ζιά που είναι έξω στην αγορά. Ομοί­ως τα κα­τα­στή­μα­τα, που δεν πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στην δια­δι­κα­σία υπη­ρε­σί­ας του all inclusive. Γι αυτό κι εμείς φέ­ρα­με τα μα­γα­ζιά μέσα –ενοι­κιά­ζο­ντας κα­τα­στή­μα­τα στον χώρο. Ακόμη κι έτσι να μην ήταν πά­ντως, ο Τουρ Οπε­ρέι­τορ προ­σπα­θεί να τρα­βά­ει τον κόσμο έξω –με εκ­δρο­μές κ.λπ. Εκεί ο άλλος χρειά­ζε­ται μόνον μία λέξη: Value (αξία). Άμα του σερ­βί­ρεις τον καφέ με 4,5 ευρώ, ε! …. καλή τύχη! Συγ­γνώ­μη κιό­λας, αλλά φταί­με κι εμείς. Γι αυτό λέω, πως πρέ­πει λοι­πόν, να δη­μιουρ­γού­με αξία.

 • Θέλω να σας ρω­τή­σω για το ‘Airbnb’. Δη­μιουρ­γεί ζή­τη­μα αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού –και φο­ρο­δια­φυ­γής, φυ­σι­κά.

Μέχρι το 2020 υπο­λο­γί­ζε­ται πως οι κλί­νες που είναι σε τέ­τοιο σύ­στη­μα –δεν είναι μόνον το ‘Airbnb’, είναι και άλλες εται­ρεί­ες που προ­σφέ­ρουν τέ­τοιες υπη­ρε­σί­ες, θα είναι πε­ρί­που το 50% του συ­νό­λου των κλι­νών σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο. Που ση­μαί­νει η τάση είναι τέ­τοια. Άρα, τι λέμε; Το απο­δε­χό­μα­στε. Δεν μπο­ρού­με να κά­νου­με τί­πο­τα. Θέ­λουν απε­λευ­θέ­ρω­ση της αγο­ράς, σε­βα­στό και αυτό. Τι δεν είναι σε­βα­στό: εγώ πρέ­πει να έχω αστι­κή ευ­θύ­νη στο ξε­νο­δο­χείο μου, ενώ αυτός που δια­θέ­τει μέσω ‘Airbnb’ δεν έχει. Εάν κά­ποιος πέσει μέσα στο ντους του δια­με­ρί­σμα­τος που έκλει­σε (ή του συμ­βεί κάτι άλλο)…. καλή τύχη και σ’ αυτόν. Που ση­μαί­νει πως θα το απο­δε­χτού­με, είναι μέρος της φι­λο­ξε­νί­ας, αλλά να γί­νε­ται επί ίσοις όροις. Και να φο­ρο­λο­γού­νται. Διότι αλ­λιώς, ο ίδιος άν­θρω­πος ο οποί­ος το παί­ζει κυ­νη­γός της φο­ρο­δια­φυ­γής, είναι αυτός ο ίδιος που την επι­τρέ­πει. Απλά την οδη­γεί αλλού. Λοι­πόν, η απά­ντη­ση του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κό­σμου θα ήταν κατά την γνώμη μου κα­τα­λυ­τι­κή και μ έναν τρόπο εντε­λώς άκομ­ψο. Ξέ­ρε­τε τι βλέπω εγώ σ’ αυτή την ιστο­ρία; Ότι απε­λευ­θε­ρώ­νε­ται ένα κομ­μά­τι αυτής της αγο­ράς, αλλά σφίγ­γουν τα λου­ριά σε ένα άλλο κομ­μά­τι της αγο­ράς –κυ­ρί­ως σε αυτό που πρέ­πει να απο­δώ­σει και να φέρει την ανά­πτυ­ξη.

Και κλεί­νω λέ­γο­ντας: ψά­χνουν, ζη­τά­νε 80 εκ. ευρώ επι­βάλ­λο­ντας τον φόρο δια­νυ­κτέ­ρευ­σης από τους ξε­νο­δό­χους και χά­νουν 400 εκ. ευρώ από φό­ρους, επι­τρέ­πο­ντας, με τις δικές τους ευ­λο­γί­ες, να λει­τουρ­γεί αυτό το σύ­στη­μα έξω από οποια­δή­πο­τε ρύθ­μι­ση. Άρα, αφή­στε το να υπάρ­χει, το ‘Airbnb’ αλλά βάλτε ένα πλαί­σιο από το οποίο να υπάρ­χει ει­σπρα­ξι­μό­τη­τα και μέσα στο οποίο, εγώ, αντα­γω­νι­ζό­με­νος, να μην νιώθω ο χα­μέ­νος της πα­ρέ­ας….