Ελεύθεροι χωρίς όρους παράγοντες της ΔΕΥΑ Ιαλυσού

Ελεύ­θε­ροι χωρίς όρους αφέ­θη­καν χθες μετά την απο­λο­γία τους με ομόφωνη απόφαση του Ειδικού Ανα­κριτή Δια­φθο­ράς και του Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας ο πρώην δήμαρ­χος Ιαλυσού και πρώην πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑ Ιαλυσού κ. Στέργος Στάγκας και οι κ.κ. Στέργος Στέργου, Μηνάς Μαυρής και Μαρία Ταβερ­νάρη, μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ίδιας επι­χεί­ρη­σης, κατη­γο­ρού­με­νοι για απιστία σε βάρος του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του Ν. 1608/50 περί κατα­χρα­στών του Δημο­σίου.

Οι ανωτέρω βρέ­θη­καν συγκε­κρι­μένα υπό­λο­γοι στην πολύ­κροτη υπόθεση της μετα­τρο­πής συμ­βά­σεων εργα­ζο­μέ­νων της επι­χεί­ρη­σης σε αορί­στου χρόνου.

Η έρευνα που προ­κλή­θηκε μετά από επι­βα­ρυ­ντική έκθεση του ΑΣΕΠ, είχε τεθεί στο αρχείο στο σκέλος αυτής που αφο­ρούσε μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑ Ρόδου για την ενσω­μά­τωση των ίδιων εργα­ζο­μέ­νων στο δυνα­μικό της ενιαίας ΔΕΥΑ μετά την εφαρ­μογή του Καλ­λι­κράτη.

Σύμφωνα με το πόρισμα της εκθέ­σεως, υπήρξαν ενδεί­ξεις ότι ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ ευθύ­νο­ντο ποινικά για παρά­βαση καθή­κο­ντος, γιατί ενέ­τα­ξαν στο προ­σω­πικό της ΔΕΥΑΡ 57 υπαλ­λή­λους, της πρώην Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού (ΔΕΥΑΙ), η οποία συγ­χω­νεύ­θηκε στη ΔΕΥΑΡ, αν και είχαν ακυ­ρω­θεί οι απο­φά­σεις της ΔΕΑΙ που μετέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις τους σε αορί­στου χρόνου και παρά το ό,τι μη νομίμως απα­σχο­λού­ντο αυτοί, με απο­τέ­λε­σμα την εφεξής κατα­βολή απο­δο­χών τους χωρίς νόμιμη αιτία.

Απο­λο­γού­με­νοι ενώπιον του Ειδικού Ανα­κριτή Δια­φθο­ράς οι 4 κατη­γο­ρού­με­νοι αρνή­θη­καν κατη­γο­ρη­μα­τικά τις κατη­γο­ρίες που τους απο­δί­δο­νται.

Τόνισαν μεταξύ άλλων ότι ο Δήμος Ιαλυσού ήταν από τους Δήμους με την μεγα­λύ­τερη πλη­θυ­σμιακή άνοδο και εξυ­πη­ρε­τούσε του­λά­χι­στον 100 ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, οι περισ­σό­τε­ρες πολυ­τε­λείας περίπου 40.000 κλινών συνο­λικά.

Ο Δήμος Ιαλυσού αντι­με­τώ­πιζε σοβαρά προ­βλή­ματα υδρο­δό­τη­σης αλλά και απο­χέ­τευ­σης. Το δίκτυο δεν επαρ­κούσε για την  ομαλή υδρο­δό­τηση, αλλά και ελλεί­ψει απο­χε­τευ­τι­κού υπήρχε κίν­δυ­νος από τα 10.000 νοι­κο­κυ­ριά να μολυν­θεί ανε­πα­νόρ­θωτα ο υδρο­φό­ρος ορί­ζο­ντας.

Για να καλύψει τις ανάγκες σε προ­σω­πικό το Δ.Σ της ΔΕΥΑ απο­φά­σισε να ζητήσει γνω­μο­δό­τηση τόσο από την νομική του υπη­ρε­σία, όσο και από την νομική υπη­ρε­σία του Δήμου Ιαλυσού αλλά και από τον εξει­δι­κευ­μένο δικη­γόρο Πανα­γιώτη Δημη­τρό­πουλο διδά­κτορα του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών. Επι­πλέον η απόφαση αυτή υπο­βλή­θηκε για έγκριση στο Δ.Σ του Δήμου Ιαλυσού και ενε­κρίθη.

Απε­στά­λη­σαν όλες οι απο­φά­σεις στην Περι­φέ­ρεια για έγκριση και είχαν όλοι την πεποί­θηση ότι ενήρ­γη­σαν νομό­τυπα και στα πλαίσια της εξυ­πη­ρέ­τη­σης του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, αφού η Ιαλυσός είχε ανάγκη την λει­τουρ­γία της Υπη­ρε­σίας Υδρευ­σης αλλά και του απο­χε­τευ­τι­κού.

Σε καμία περί­πτωση οι απο­φά­σεις δεν ελή­φθη­σαν για να ωφε­λη­θούν οι εργα­ζό­με­νοι. Οι ανάγκες της ΔΕΥΑ Ιαλυσού ήταν πάγιες και διαρ­κείς και μάλιστα υπήρχαν προ­θε­σμίες για την ολο­κλή­ρωση του έργου.

Επι­πλέον όταν δημιουρ­γή­θηκε το θέμα με τις απο­φά­σεις του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου, οι οποίες σημειω­τέον είχαν εκδοθεί αναρ­μο­δίως και απευ­θύν­θη­καν στην Ευρω­παϊκή Ένωση η οποία και τους δικαί­ωσε, ουσια­στικά ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την οδηγία 99/70/ΕΚ και την ανα­γκαιό­τητα του έργου

Η Δ.Ε.Υ.Α Ιαλυσού επι­πλέον δημο­σί­ευε και ενη­με­ρω­τικό φυλ­λά­διο με το προ­σω­πικό και τα έργα που πραγ­μα­το­ποιεί , αφού αρχή της ήταν η δια­φά­νεια αλλά και η ενη­μέ­ρωση των κατοί­κων της Ιαλυσού για την πρόοδο και την πραγ­μα­το­ποί­ηση των έργων ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης.

Επίσης ότι κάθε έτος δημο­σιευό­ταν ισο­λο­γι­σμός και ανάλυση των εσόδων και εξόδων της Υπη­ρε­σίας. Επίσης καταρ­τί­ζετο απο­λο­γι­σμός και προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός νέου έτους ως και έκθεση ελέγχου από ορκω­τούς λογι­στές.

Σημειω­τέον ότι όλες οι δαπάνες υπε­βάλ­λο­ντο στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο και ουδέ­ποτε υπήρξε απόρ­ριψη των υπο­βλη­θέ­ντων εξόδων.

Στα πλαίσια αυτά  και έχοντας εξα­ντλή­σει την επι­μέ­λεια του μέσου ανθρώ­που, αφού ουδείς από το Δ.Σ είχε ειδικές γνώσεις, πολλώ μάλλον νομικές, απο­φά­σι­σαν την μετα­τροπή των συμ­βά­σεων εργα­σίας, θεω­ρώ­ντας την ενέρ­γεια αυτή νόμιμη και απα­ραί­τητη για την συνέ­χιση της λει­τουρ­γίας της ΔΕΥΑ αλλά και την ολο­κλή­ρωση του απο­χε­τευ­τι­κού έργου και την προ­ά­σπιση των κον­δυ­λίων.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Δημη­τριά­δης.