Μήνυμα του Δημάρχου Ρόδου για την εθνική επέτειο, 25ης Μαρτίου 1821.

    Η Επα­νά­στα­ση του 1821, με όσα προη­γή­θη­καν της έναρ­ξής της, όσα συ­νέ­βη­σαν στη διάρ­κειά της και όσα ακο­λού­θη­σαν στη συ­νέ­χεια συν­δέ­ο­νται άρ­ρη­κτα με την υπό­στα­ση του Ελ­λη­νι­κού Κρά­τους. Οι αγώ­νες των Ελ­λή­νων για την ελευ­θε­ρία και οι αρχές και τα ιδα­νι­κά τους, πη­γά­ζουν από την απο­δο­χή της πα­τρί­δας ως υπέρ­τα­της αξίας.  

 Οι ιδέες, που δια­πο­τί­ζουν τον νε­ο­ελ­λη­νι­κό δια­φω­τι­σμό και αφυ­πνί­ζουν τους ΄Ελ­λη­νες στον εθνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κό τους αγώνα κατά την Επα­νά­στα­ση του 1821, όπως αυτό φαί­νε­ται από το έργο του Ρήγα Φε­ραί­ου «Νέα Πο­λι­τι­κή Διοί­κη­σις», είναι οι αξίες- δι­καιώ­μα­τα για την ελευ­θε­ρία, την ισό­τη­τα, την ασφά­λεια στη ζωή, την ανε­κτι­κό­τη­τα, την ει­ρή­νη, την δι­καιο­σύ­νη και την δη­μο­κρα­τία, οι οποί­ες απο­τε­λούν  αξίες κα­θα­ρά αν­θρώ­πι­νες, όπως αυτές εκ­φρά­ζο­νται στη πε­ρί­φη­μη «Δια­κή­ρυ­ξη των δι­καιω­μά­των του αν­θρώ­που και του πο­λί­τη» της Γαλ­λι­κής Επα­νά­στα­σης (1789).   

  Η Ελ­λη­νι­κή επα­νά­στα­ση  ξε­κί­νη­σε το Μάρ­τιο του 1821 από την Πε­λο­πόν­νη­σο και εδραιώ­θη­κε στη Στε­ρεά Ελ­λά­δα και σε νησιά του Αι­γαί­ου. Επε­κτά­θη­κε προς βορρά από την ΄Η­πει­ρο έως τη Θράκη, προς νότο μέχρι και την Κρήτη και προς ανα­το­λάς έως τη Μικρά Ασία και την Κύπρο. 

  Μέσα σ’ αυτόν τον πο­λύ­χρο­νο αγώνα τα εγ­γε­νή χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά των Ελ­λή­νων, το ανυ­πό­τα­κτο πνεύ­μα τους, το απο­φα­σι­στι­κό και αγέ­ρω­χο τα­μπε­ρα­μέ­ντο τους, η εμπι­στο­σύ­νη στις δυ­νά­μεις τους, η ανι­διο­τε­λής αγάπη τους για την πα­τρί­δα,  με κυ­ρί­αρ­χο το αί­σθη­μα της κα­τα­γω­γής, της κοι­νής ελ­λη­νι­κής γλώσ­σας και το ομό­θρη­σκο, εν­σω­μα­τώ­νο­νται και εξα­το­μι­κεύ­ο­νται στα πρό­σω­πα- σύμ­βο­λα της Ελ­λη­νι­κής Επα­νά­στα­σης, Κο­λο­κο­τρώ­νη, Κα­ραϊ­σκά­κη, Πα­πα­φλέσ­σα, Πε­τρό­μπεη Μαυ­ρο­μι­χά­λη, Αθα­νά­σιο Διάκο, Νι­κη­τα­ρά,  στους αρ­μα­τω­λούς και κλέ­φτες και σε πολ­λούς άλ­λους ήρωες, που κα­θό­ρι­σαν και δια­μόρ­φω­σαν τα ιστο­ρι­κά γε­γο­νό­τα της Επα­νά­στα­σης και ξα­νά­φε­ραν την ελευ­θε­ρία στην Ελ­λά­δα. Η ιδέα της ύστα­της θυ­σί­ας των ηρώων της Επα­νά­στα­σης για την πα­τρί­δα, είναι ηθικό με­γα­λείο και η εθνι­κή ανε­ξαρ­τη­σία απο­τε­λεί ιερόν κα­θή­κον. Ο άδο­λος πα­τριω­τι­σμός και ο απα­ρά­μιλ­λος ηρω­ϊ­σμός των αγω­νι­στών του 1821 εμπνέ­ουν τους λαούς της Ευ­ρώ­πης, τους ζω­γρά­φους, τους ποι­η­τές, τους δια­νοη­τές, τους Φι­λέλ­λη­νες, αλλά και όλους εμάς τους Νε­ο­έλ­λη­νες, που έχου­με ηθικό χρέος να τους τι­μού­με. “Aυτοί οι άν­θρω­ποι, το κα­λύ­τε­ρο, που έχει η Ελ­λά­δα», όπως γρά­φει ο εθνι­κός μας ποι­η­τής Γ.ΣΕ­ΦΕ­ΡΗΣ. 

  Σ’ αυτόν τον Με­γά­λο Αγώνα της Ανε­ξαρ­τη­σί­ας, για την ελευ­θε­ρία του ΄Ε­θνους οι Δω­δε­κα­νή­σιοι προ­σφέ­ρουν τον στόλο τους, τους ναυ­τι­κούς τους και τα ολο­καυ­τώ­μα­τα τε­λειω­τι­κής κα­τα­στρο­φής των νη­σιών (Κάσος 1824). Πολ­λοί είναι και οι Ρό­διοι αγω­νι­στές, που πο­λέ­μη­σαν για την ελευ­θε­ρία και έχου­με χρέος να τους μνη­μο­νεύ­ου­με και να τους τι­μού­με:  1)ΠΑ­ΝΑ­ΓΙΩ­ΤΗΣ ΡΟ­ΔΙΟΣ, ο οποί­ος υπη­ρέ­τη­σε σε όλο τον Αγώνα ως αξιω­μα­τι­κός του πε­ζι­κού και διε­τέ­λε­σε υπουρ­γός των Στρα­τιω­τι­κών και Εξω­τε­ρι­κών. 2)ΑΘΑ­ΝΑ­ΣΙΟΣ ΚΑ­ΖΟΥΛ­ΛΗΣ, ο οποί­ος ευ­ρι­σκό­με­νος στην Αί­γυ­πτο έστει­λε με­γά­λα χρη­μα­τι­κά ποσά για την ενί­σχυ­ση του Εθνι­κού Αγώνα. 3)ΚΩΝ­ΣΤΑ­ΝΤΙ­ΝΟΣ ΚΑ­ΣΤΡΙ­ΣΙΟΣ, ο οποί­ος πο­λέ­μη­σε με γεν­ναιό­τη­τα στην φά­λαγ­γα των Φι­λελ­λή­νων ως λο­χα­γός. 4)ΜΙ­ΧΑΗΛ ΡΟ­ΔΙ­ΤΗΣ, ο οποί­ος έφθα­σε μέχρι του βαθ­μού του συ­νταγ­μα­τάρ­χη και είχε απο­κτή­σει αρ­γό­τε­ρα την εύ­νοια και αγάπη του Βα­σι­λιά ΄Ο­θω­να. 5)ΒΑ­ΣΙ­ΛΕΙΟΣ ΒΕ­ΝΕ­ΤΟ­ΚΛΗΣ, ο πα­τέ­ρας των Με­γά­λων Ευ­ερ­γε­τών της Ρόδου, ο οποί­ος πο­λέ­μη­σε ως υπα­ξιω­μα­τι­κός στο ιπ­πι­κό του Χαζη-Χρί­στου. 6)ΑΝΑ­ΣΤΑ­ΣΙΟΣ ΡΟ­ΔΙΟΣ, που έφθα­σε στο βαθμό του συ­νταγ­μα­τάρ­χη και ήταν άρι­στος ξι­φο­μά­χος. 7)ΧΡΙ­ΣΤΟ­ΦΗΣ ΜΗ­ΛΙΩ­ΝΗΣ, ο οποί­ος έγινε κα­τό­πιν Πρό­ξε­νος της Ελ­λά­δας στην Αί­γυ­πτο. 8)ΑΝΑ­ΣΤΑ­ΣΙΟΣ ΧΑ­ΖΗ­ΣΤΑΥ­ΡΗΣ, από την συ­νοι­κία της Ρόδου Πάνω ΄Α­γιος Γε­ώρ­γιος. 9)ΚΑ­ΠΙ­ΤΑΝ ΤΖΑΝ­ΝΗΣ από την ενο­ρία του Αγίου Γε­ωρ­γί­ου του Κα­μέ­νου. 10)ΓΕ­ΩΡ­ΓΙΟΣ ΚΥ­ΡΙΑ­ΖΗΣ (του Δα­σκά­λου) από την ενο­ρία της Μη­τρο­πό­λε­ως Ρόδου. 11)ΚΥ­ΡΙΑ­ΚΟΣ ΚΥ­ΡΙΑ­ΚΑΣ από το χωριό Πα­ρα­δεί­σι. 12)ΣΤΕ­ΦΑ­ΝΗΣ ΓΕ­ΩΡ­ΓΙΟΥ ή ΚΛΕ­ΦΤΟ­ΓΙΑΝ­ΝΗΣ από την Ια­λυ­σό.

                                       Ο ΔΗ­ΜΑΡ­ΧΟΣ ΡΟΔΟΥ

ΦΩΤΗΣ ΧΑ­ΤΖΗ­ΔΙΑ­ΚΟΣ