Κορυφαίος προορισμός και για τους Γάλλους εφέτος η Ελλάδα

Η Ελ­λά­δα ασφα­λώς και βρί­σκε­ται στους τέσ­σε­ρις κο­ρυ­φαί­ους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς των Γάλ­λων, σε ό,τι αφορά την Ευ­ρώ­πη. Αντι­με­τω­πί­ζει, όμως, έναν αυ­ξα­νό­με­νο αντα­γω­νι­σμό χωρών που μπαί­νουν ως οιο­νεί «εξω­τι­κές» επι­λο­γές στο παι­χνί­δι. Πρό­κει­ται για τη Ρου­μα­νία, το Ιράν, την Τυ­νη­σία, ενώ και η Κύ­προς φαί­νε­ται πως γί­νε­ται όλο και πιο ελ­κυ­στι­κή στα μάτια των γάλ­λων του­ρι­στών.

Δεν είναι μόνο οι Γερ­μα­νοί και οι Βρε­τα­νοί που επι­λέ­γουν εφέ­τος «Ελ­λά­δα» ως προ­ο­ρι­σμό για τις θε­ρι­νές τους δια­κο­πές. Είναι και οι Γάλ­λοι που υπό­σχο­νται αύ­ξη­ση των αφί­ξε­ων στη χώρα μας. Αυτό φαί­νε­ται από το εν­δια­φέ­ρον που εκ­δη­λώ­νουν όσοι σχε­διά­ζουν να πε­ρά­σουν τις εφε­τι­νές δια­κο­πές τους στο εξω­τε­ρι­κό. Πρό­κει­ται, βέ­βαια, για μια μικρή μειο­ψη­φία της δεύ­τε­ρης, μετά τη Γερ­μα­νία, σε πλη­θυ­σμό χώρα της Ευ­ρώ­πης – εξαι­ρου­μέ­νων της Ρω­σί­ας και της Τουρ­κί­ας βέ­βαια.

Διότι μόνο το 16% των Γάλ­λων θα κά­νουν εφέ­τος δια­κο­πές εκτός γαλ­λι­κής επι­κρά­τειας. Το 47% θα εκ­δρά­μουν εντός των συ­νό­ρων της χώρας τους, ενώ σε πο­σο­στό 37% δη­λώ­νουν ότι δεν θα φύ­γουν από τον τόπο δια­μο­νής τους. Για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους ασφα­λώς…

Στο Σα­λό­νι Του­ρι­σμού που διορ­γα­νώ­νε­ται εφέ­τος για 42η χρο­νιά στο Πα­ρί­σι (έως την Κυ­ρια­κή, 19 Μαρ­τί­ου στην Porte de Versailles) οι τα­ξι­διω­τι­κοί πρά­κτο­ρες από τη Γαλ­λία και όλον τον κόσμο πα­ρου­σιά­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρους από 500 του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς στους 100.000 και πλέον επι­σκέ­πτες της εκ­δή­λω­σης. Οι τέσ­σε­ρις κο­ρυ­φαί­οι προ­ο­ρι­σμοί (σε ό,τι αφορά την Ευ­ρώ­πη) είναι η Ισπα­νία, η Πορ­το­γα­λία, η Ελ­λά­δα και η Ιτα­λία.

Την «τι­μη­τι­κή» τους, πά­ντως, όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανα­φέ­ρει στην ιστο­σε­λί­δα της η «Figaro», είχαν εφέ­τος προ­ο­ρι­σμοί για τα­ξι­διώ­τες που αγα­πούν πε­ρισ­σό­τε­ρο την πε­ρι­πέ­τεια. Με­τα­ξύ αυτών προ­ο­ρι­σμοί στη Νότια Αμε­ρι­κή (Περού, Κο­λομ­βία, Κόστα Ρίκα και Κούβα) και επί­σης στην Ευ­ρώ­πη η Ρου­μα­νία. Επί­σης, για πρώτη φορά πα­ρου­σί­α­σαν τις ομορ­φιές των χωρών τους στο πα­ρι­σι­νό Σα­λό­νι του Του­ρι­σμού τα υπουρ­γεία Του­ρι­σμού της Φιν­λαν­δί­ας και της Ταϊ­βάν.

«Σε ό,τι αφορά το εν­δια­φέ­ρον των πε­λα­τών και τις πω­λή­σεις για τη θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο των δια­κο­πών, στην κο­ρυ­φή βρί­σκο­νται η Ισπα­νία, η Πορ­το­γα­λία, η Ελ­λά­δα και η Ιτα­λία. Ακο­λου­θούν σε από­στα­ση οι ΗΠΑ, η Κούβα και ο Κα­να­δάς, που πα­ρα­μέ­νουν στα­θε­ρές του­ρι­στι­κές αξίες. Βλέ­που­με επί­σης να ανα­δύ­ο­νται δυ­να­μι­κά ως προ­ο­ρι­σμοί το Ιράν και η Κύ­προς. Τέλος, δια­πι­στώ­νου­με μια ελα­φρά ανά­καμ­ψη της Τυ­νη­σί­ας» δη­λώ­νει στη γαλ­λι­κή εφη­με­ρί­δα η Μα­ριάν Σα­ντερ­να­γκόρ, διευ­θύ­ντρια του Σα­λο­νιού Του­ρι­σμού.

Οι Γάλ­λοι είναι συ­νή­θως ανή­συ­χοι και απαι­τη­τι­κοί τα­ξι­διώ­τες. Δεν είναι ολι­γαρ­κείς (λόγω οκνη­ρί­ας) ή αδιά­φο­ροι (λόγω αμορ­φω­σιάς) του­ρί­στες. «Πε­ρί­που 1,5 εκα­τομ­μύ­ρια ευ­κα­τά­στα­τοι Γάλ­λοι ανα­ζη­τούν την και­νο­το­μία και τον πο­λι­τι­σμό σε νέους προ­ο­ρι­σμούς» εξη­γεί στη «Figaro» ο Ντι­ντιέ Αρινό, πρό­ε­δρος της Protourisme.

«Για αυ­τούς ο Αγιος Μαυ­ρί­κιος ήταν στη μόδα, αλλά πριν από μια δε­κα­ε­τία. Οπως και τα νησιά Που­κέτ και η Πα­τά­για στην Ταϊ­λάν­δη. Και η Δο­μι­νι­κα­νή Δη­μο­κρα­τία, η οποία φαί­νε­ται πως εφέ­τος επι­στρέ­φει στη μόδα, μαζί όμως και με την Κούβα, τη Βιρ­μα­νία, το Λάος αλλά και τα νησιά Κο Σα­μούι στην Ταϊ­λάν­δη» προ­σθέ­τει ο Αρινό.

Είναι αλή­θεια ότι οι του­ρι­στι­κοί πρά­κτο­ρες στη Γαλ­λία ψά­χνουν διαρ­κώς νέους προ­ο­ρι­σμούς για να κα­λύ­ψουν τη δίψα των πε­λα­τών τους για την πε­ρι­πέ­τεια και το και­νούρ­γιο. «Η συ­ντα­γή που κερ­δί­ζει τους γάλ­λους του­ρί­στες συ­νο­ψί­ζε­ται σε λίγες λέ­ξεις: ασφά­λεια, κλίμα, αυ­θε­ντι­κό­τη­τα και πο­λι­τι­στι­κή λάμψη» δη­λώ­νει ο Ζαν-Πιερ Να­ντίρ, ιδρυ­τής της EasyVoyage.

«Δύο είναι τα στοι­χεία που φέρ­νουν έναν προ­ο­ρι­σμό στη μόδα» προ­σθέ­τει ο Ζαν-Φραν­σουά Ριάλ, διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Voyageurs du Monde. «Η επι­θυ­μία του κό­σμου να τα­ξι­δέ­ψει σε χώρες που ανοί­γουν τα σύ­νο­ρά τους έπει­τα από χρό­νια απο­μό­νω­σης – είναι οι πε­ρι­πτώ­σεις του Ιράν, της Βιρ­μα­νί­ας και της Κο­λομ­βί­ας – και η δυ­να­τό­τη­τα των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών να προ­σφέ­ρουν νέες εμπει­ρί­ες στους επι­σκέ­πτες, όπως εν­δια­φέ­ρο­ντα κα­τα­λύ­μα­τα, γα­στρο­νο­μι­κές απο­λαύ­σεις, πο­λι­τι­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις ή μου­σεία».

Σε ό,τι αφορά το δεύ­τε­ρο στοι­χείο προ­σέλ­κυ­σης επι­σκε­πτών, ο Ριάλ ανα­φέ­ρει τις πε­ρι­πτώ­σεις της Κο­πεγ­χά­γης, του Με­ντε­γίν στην Κο­λομ­βία, αλλά της Ια­πω­νί­ας όπου μπο­ρεί κα­νείς να απο­λαύ­σει μάν­γκας και σούσι, της Κού­βας για τα αυ­θε­ντι­κό­τε­ρα κο­κτέιλ μο­χί­το και βε­βαί­ως τη μου­σι­κή της, ακόμα και του Πρά­σι­νου Ακρω­τη­ρί­ου, μιας χώρας που λι­κνί­ζε­ται στους ρυθ­μούς της Τσε­ζά­ρια Εβόρα.

Αντι­λαμ­βά­νε­ται κα­νείς την ανα­πτυ­ξια­κή δυ­να­μι­κή που έχει η Ελ­λά­δα στους το­μείς, όχι μόνο των μου­σεί­ων, της Ιστο­ρί­ας και των αρ­χαιο­τή­των, αλλά και της σύγ­χρο­νης τέ­χνης, του πο­λι­τι­σμού και ασφα­λώς της κου­ζί­νας… Αλλά προ­ϋ­πό­θε­ση για να αξιο­ποι­η­θεί η δυ­να­μι­κή αυτή είναι να πά­ψουν οι επαγ­γελ­μα­τί­ες του εν ευ­ρεία έν­νοια του­ρι­στι­κού κλά­δου να αντι­με­τω­πί­ζουν τους γάλ­λους επι­σκέ­πτες και εν γένει τους ξέ­νους σαν κου­τό­φρα­γκους.