ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Επίθεση Γ. Παπανδρέου κατά Καραμανλή, Τσίπρα και Σαμαρά

news room 8 λεπτά ανάγνωση
Παπανδρέου Γιώργος
Δριμεία επίθεση κατά του Κώστα Καρα­μανλή, αλλά και των Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα εξα­πο­λύει ο Γιώργος Παπαν­δρέου, μέσω ανα­κοί­νω­σης του Κινή­μα­τος Δημο­κρα­τών Σοσια­λι­στών.

Η ανα­κοί­νωση απο­τε­λεί ουσια­στικά και απά­ντηση προς τον κ. Καρα­μανλή, μετά την παρου­σία του τελευ­ταίου σε παρου­σί­αση μελέτης που ανα­φέ­ρει πως η κυβέρ­νηση της ΝΔ του 2004 ανέλαβε μία ήδη προ­βλη­μα­τική οικο­νο­μία, καθώς η κυβέρ­νηση Σημίτη είχε μετα­θέ­σει όλες τις λήξεις ομο­λό­γων και τις δόσεις για τα εξο­πλι­στικά που είχαν υπο­γρα­φεί επί ΠΑΣΟΚ για το μέλλον.

«Η αξιο­πι­στία της χώρας τραυ­μα­τί­στηκε από την κυβέρ­νηση της ΝΔ του Κώστα Καρα­μανλή, η οποία το 2004 ζήτησε να γίνει απο­γραφή των στα­τι­στι­κών στοι­χείων, για να αρχίσει αμέσως μετά την αλλοί­ωση τους και να οδη­γή­σει τη χώρα στη δημο­σιο­νο­μική εκτροπή του 2009 και την αύξηση του δημό­σιου χρέους από τα 180 δισ. στα 300 δισ. ευρώ», επι­ση­μαί­νει, μεταξύ άλων, στην μακρο­σκελή τοπο­θέ­τησή του το Κίνημα Δημο­κρα­τών Σοσια­λι­στών.

Παράλ­ληλα, στρε­φό­μενο και κατά των Αντώνη Σαμαρά και Αλέξη Τσίπρα το ΚΙΔΗΣΟ υπο­γραμ­μί­ζει, μεταξύ άλλων, ότι «η παρα­μονή της χώρας σε μνη­μό­νιο μέχρι σήμερα, κατέστη μονό­δρο­μος από τη στάση της αντι­πο­λί­τευ­σης, για να γίνουν Πρω­θυ­πουρ­γοί οι Αντώνης Σαμαράς και Αλέξης Τσίπρας. Είναι και αυτό που με τους μύθους θέλουν να απο­κρύ­ψουν».

«Γιατί θα απο­κα­λυ­φθεί ότι, εκτός από την εγκλη­μα­τική πολι­τική της κυβέρ­νη­σης Καρα­μανλή που μας οδήγησε ένα βήμα πριν από μια εθνική κατα­στροφή, οι Έλληνες συνε­χί­ζουν να πλη­ρώ­νουν πολύ ακριβά ένα αχρεί­α­στο κόστος εκα­το­ντά­δων δισ. ευρώ, για δύο πρω­θυ­πουρ­γίες και κάποιες άλλες πολι­τι­κές καριέ­ρες που οικο­δο­μή­θη­καν πάνω στο ψεύδος και τις πολι­τι­κές απάτες», τονί­ζε­ται ακόμη.

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση του ΚΙΔΗΣΟ:

«Η προ­σπά­θεια ανα­βί­ω­σης του μύθου της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και του πρώην Πρω­θυ­πουρ­γού, Κώστα Καρα­μανλή – συνε­πι­κου­ρού­με­νου από φίλια think tanks, περί δυνα­τό­τη­τας απο­φυ­γής του πρώτου μνη­μο­νίου, για τη διάσωση της χώρας από τις κατα­στρο­φι­κές τους επι­λο­γές, έχει ήδη απα­ντη­θεί, έχει κατα­γρα­φεί στην ιστορία και θα λάβει εκ νέου την απά­ντηση που της πρέπει.

Για όσους δεν αρκούν τα στοι­χεία των διεθνών και ευρω­παϊ­κών οργάνων, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου και της Eurostat, για όποιον δεν είναι αρκετές οι δικα­στι­κές απο­φά­σεις ενα­ντίον σκευω­ριών, όπως του Πάνου Καμ­μέ­νου, ή υπέρ των θυμάτων τους, όπως ο κ. Γεωρ­γίου,

Αλλά και,

Με αφορμή και τη συνέ­ντευξη του Προ­έ­δρου του Γρα­φείου Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της Βουλής, όπου ερω­τη­θείς σε βραδινό δελτίο ειδή­σεων, δήλωσε ότι θα μπο­ρού­σαμε να απο­φύ­γουμε το πρώτο μνη­μό­νιο αν συνέ­τρε­χαν δυο προ­ϋ­πο­θέ­σεις:

1) Αν δεν είχε κλο­νι­στεί η αξιο­πι­στία της χώρας από τις συνε­χείς ανα­θε­ω­ρή­σεις των στοι­χείων

2)  Αν είχαμε φρο­ντί­σει να δανει­στούμε έγκαιρα.

Παρα­θέ­τουμε τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά

«Γιατί δεν συνε­χί­στηκε η στα­τι­στική ΑΠΑΤΗ Καρα­μανλή;»

Η αξιο­πι­στία της χώρας τραυ­μα­τί­στηκε από την κυβέρ­νηση της ΝΔ του Κώστα Καρα­μανλή, η οποία το 2004 ζήτησε να γίνει απο­γραφή των στα­τι­στι­κών στοι­χείων, για να αρχίσει αμέσως μετά την αλλοί­ωση τους και να οδη­γή­σει τη χώρα στη δημο­σιο­νο­μική εκτροπή του 2009 και την αύξηση του δημό­σιου χρέους από τα 180 δισ. στα 300 δισ. ευρώ.

Για τα πλαστά στα­τι­στικά στοι­χεία της περιό­δου Καρα­μανλή μιλάνε τόσο η έκθεση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής όσο και η έκθεση του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου για τον ρόλο της Τρόικας, έκθεση την οποία αρνή­θη­καν να ψηφί­σουν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

Την αξιο­πι­στία των στα­τι­στι­κών στοι­χείων απο­κα­τέ­στησε η χώρα όταν η κυβέρ­νηση του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπαν­δρέου προ­χώ­ρησε στη δημιουρ­γία της ανε­ξάρ­τη­της ΕΛΣΤΑΤ.

Έτσι, από το 2010 και μετά όλα τα στοι­χεία της χώρας γίνο­νται απο­δε­κτά από το αρμόδιο προς επι­κύ­ρωση όργανο της ΕΕ, τη Eurostat.

Σε ό,τι αφορά την ανα­θε­ώ­ρηση των στοι­χείων για το έλλειμμα του 2009 οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους.

Η ΤτΕ, αμέσως μετά τις εκλογές, είχε ανα­κοι­νώ­σει πως το έλλειμμα ήταν του­λά­χι­στον διπλά­σιο από αυτό που ισχυ­ρι­ζό­ταν η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση.

Επίσης,

Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή, με κείμενό της προς το Εurogroup τον Ιούλιο του 2009,  προ­έ­βλεπε ότι το έλλειμμα του 2009 θα ξεπερ­νούσε το 10%.

Το κείμενο αυτό κρα­τή­θηκε κρυφό από την Ελλη­νική κοι­νω­νία και τη νέα κυβέρ­νηση – δεν δημο­σιο­ποι­ή­θηκε ποτέ από την κυβέρ­νηση της ΝΔ.

(Δείτε το κείμενο εδώ: SGP Note 2009)

Επι­προ­σθέ­τως, στις 14 Ιουλίου 2009 ο Πρό­ε­δρος του Eurogroup, J.C. Juncker, στέλνει προς τον τότε Υπ. Οικο­νο­μι­κών, κ. Παπα­θα­να­σίου, επι­στολή σχετικά με το έλλειμμα στην οποία επα­να­λαμ­βά­νει την αμφι­σβή­τηση στη βιω­σι­μό­τητα των μέτρων που είχε ανα­κοι­νώ­σει η ελλη­νική κυβέρ­νηση. Και αυτή η επι­στολή κρα­τή­θηκε κρυφή και δεν δόθηκε ποτέ στη δημο­σιό­τητα ή τη νέα κυβέρ­νηση.

(Δείτε την επι­στολή εδώ: Juncker-Papathanasiou)

Άρα, πέραν της δημό­σιας τοπο­θέ­τη­σης της ΤτΕ και η Ευρώπη γνω­ρί­ζει ήδη πλέον πως το έλλειμμα είχε ξεφύγει εκτός ελέγχου στην περίοδο της δια­κυ­βέρ­νη­σης Καρα­μανλή.

Είναι, επο­μέ­νως, σαφές, πως η νέα κυβέρ­νηση δεν μπο­ρούσε να υπο­βά­λει στη Βουλή έναν προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό βασι­σμένο σε κατα­φα­νώς και γνωστό της πάση ψευδή στοι­χεία, για να υπο­χρε­ω­θεί μετά να παρα­δε­χτεί την πραγ­μα­τι­κό­τητα, στε­ρώ­ντας τη χώρα από την αξιο­πι­στία που μπο­ρούσε να φέρει η απόφαση του Ελλη­νι­κού λαού για αλλαγή κυβέρ­νη­σης και πολι­τι­κής πρα­κτι­κής.

Η συνέ­χιση μίας πολι­τι­κής εξα­πά­τη­σης δεν ήταν ποτέ μία ρεα­λι­στική επιλογή για την κυβέρ­νηση.

Και θα ήταν πολύ χει­ρό­τερα για τη χώρα αν η νέα κυβέρ­νηση είχε απο­δει­χθεί συνερ­γός σε αυτήν.

Η συζή­τηση και μόνον ότι έπρεπε – ή ακόμη ότι μπο­ρού­σαμε με κάποιον τρόπο – να κρύ­ψουμε το πρό­βλημα του δημο­σιο­νο­μι­κού ελλείμ­μα­τος παρα­πέ­μπει στην επι­θυ­μία να συνε­χι­στεί η λαθρο­χει­ρία στα στα­τι­στικά στοι­χεία της χώρας.

Αυτή η συζή­τηση, που πέτυχε να απο­προ­σα­να­το­λί­σει τους πολίτες όλα αυτά τα χρόνια, καλ­λιερ­γεί­ται δυστυ­χώς ακόμα και σήμερα.

Όπως δεν ήταν δυνατόν το τελευ­ταίο τρίμηνο να αλλάξει η δυνα­μική του δημο­σιο­νο­μι­κού ελλείμ­μα­τος.

Το ταμειακό έλλειμμα μέχρι τον Οκτώ­βριο, κατα­γε­γραμ­μένο επι­σή­μως μετε­κλο­γικά από την ΤτΕ, ήταν ήδη 10% του ΑΕΠ. Κάθε μήνα, το έλλειμμα αυξα­νό­ταν με ρυθμό άνω της μίας μονάδας του ΑΕΠ. Αυτή ήταν η κλη­ρο­νο­μιά της κυβέρ­νη­σης Καρα­μανλή που επι­χει­ρεί ακόμα να αθωωθεί, τρέ­φο­ντας τον αντι­μνη­μο­νιακό μύθο, εις βάρος της χώρας.

Με αυτήν τη δυνα­μική, ήταν αδύνατο να κατα­λή­ξει στο τέλος του έτους σε επίπεδο χαμη­λό­τερο του 13-14% του ΑΕΠ.

Παράλ­ληλα, μισθοί, συντά­ξεις και δώρο Χρι­στου­γέν­νων έπρεπε να πλη­ρω­θούν στο τελευ­ταίο τρίμηνο· και όσο η ύφεση βάθαινε, τόσο τα έσοδα αδυ­νά­τι­ζαν.

Συνεπώς, ακόμα και η αρχική εκτί­μηση για ετήσιο έλλειμμα στο 12,5% του ΑΕΠ απε­δεί­χθη αισιό­δοξη.

Τι έκανε η κυβέρ­νηση Παπαν­δρέου πριν το πρώτο μνη­μό­νιο

Η κυβέρ­νηση έθεσε ως στόχο να περιο­ρί­σει τη ζημιά και κατέ­βαλε κάθε προ­σπά­θεια στο διά­στημα που είχε έως το τέλος του έτους.

Συγκρα­τή­θη­καν  οι λει­τουρ­γι­κές δαπάνες του Δημο­σίου, αυξή­θη­καν τα τέλη κυκλο­φο­ρίας, ακυ­ρώ­θη­καν δαπα­νηρά προ­γράμ­ματα, όπως αυτό της επι­δό­τη­σης για από­συρση παλαιών αυτο­κι­νή­των.

Με συντρι­πτικά το μεγα­λύ­τερο μέρος των δαπανών, όμως, να απο­τε­λεί­ται από μισθούς, συντά­ξεις και άλλες κοι­νω­νι­κές δαπάνες, τα περι­θώ­ρια παρέμ­βα­σης ήταν ελά­χι­στα.

Για να μειωθεί το έλλειμμα κατά 3 ποσο­στιαίες μονάδες την περίοδο Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου, θα έπρεπε από την πρώτη ημέρα μετά τις εκλογές να γίνουν περι­κο­πές περίπου 7 δισ. ευρώ.

Με τη συνο­λική μισθο­δο­σία και τις συντά­ξεις του δημό­σιου τομέα στα 30 δισ. ευρώ, αυτό θα σήμαινε να μην πλη­ρω­θούν καθόλου μισθοί και συντά­ξεις το τελευ­ταίο τρίμηνο. Όχι να ανα­βλη­θούν οι πλη­ρω­μές – να μη γίνουν καθόλου.

Εάν κάποιος θέλει να μειώσει το έλλειμμα, λαμ­βά­νει μέτρα στην αρχή του έτους. ∆εν περι­μέ­νει τον Οκτώ­βριο. Το τελευ­ταίο τρίμηνο, οπότε και ανέλαβε η κυβέρ­νηση Παπαν­δρέου, η συνο­λική δημο­σιο­νο­μική εικόνα του έτους έχει ήδη δια­μορ­φω­θεί στο μεγα­λύ­τερο μέρος της.

Μύθος: «Η κυβέρ­νηση δεν αντέ­δρασε έγκαιρα» – ο πρώτος προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός

Στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που κατα­τέ­θηκε μερικές μόλις εβδο­μά­δες μετά τις εκλογές, η νέα κυβέρ­νηση δεσμεύ­τηκε για τη μεγα­λύ­τερη δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή που είχε ποτέ ανα­κοι­νω­θεί, ύψους 3,3% του ΑΕΠ στο προ­σχέ­διο και 3,6% στο τελικό σχέδιο.

Σε αντί­θεση με το παρελ­θόν, ο στόχος υπο­στη­ρι­ζό­ταν από συγκε­κρι­μένα μέτρα.

Μύθος: «Η κυβέρ­νηση δεν δανεί­στηκε όταν μπο­ρούσε»

Όσο για το θέμα έγκαι­ρου δανει­σμού όσο ήταν ακόμη ανοι­κτές οι αγορές, αυτός δεν ήταν πλέον εφικτός και δεν θα έκανε καμία απο­λύ­τως διαφορά στο τελικό απο­τέ­λε­σμα της προ­σφυ­γής της χώρας στη βοήθεια των Ευρω­παίων εταίρων και, κατόπιν Γερ­μα­νι­κής απαί­τη­σης, του ∆ΝΤ. Ήταν ήδη αργά για τη χώρα. Όπως και για τις άλλες χώρες που μπήκαν στα μνη­μό­νια.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα

Τον Οκτώ­βριο του 2009 η κυβέρ­νηση της ΝΔ είχε ήδη δανει­στεί 66 δισ. όταν ο ετήσιος στόχος δανει­σμού για το 2009 ήταν 44 δισ. Η χώρα είχε δηλαδή υπερβεί τον ετήσιο στόχο κατά 50%.

Ποσά  επι­πλέον να δανει­ζό­ταν η χώρα χωρίς να προ­κα­λέ­σει εκείνη πανικό για τις πραγ­μα­τι­κές δανεια­κές ανάγκες και την πραγ­μα­τική της δημο­σιο­νο­μική θέση; Αν δανει­ζό­ταν άλλα 30 δισ., το μήνυμα που θα έστελνε θα ήταν ότι η χώρα έχει πολύ μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα, ακόμα και από αυτά που ανα­γνώ­ρισε, σε μία άσκηση ανά­κτη­σης της απα­ραί­τη­της και μέχρι τότε χαμένης αξιο­πι­στίας, με τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που κατέ­θεσε.

Η χώρα είχε φτάσει στο  σημείο που, οι αγορές δεν ανα­ζη­τού­σαν πλέον μία πιο πει­στική στρα­τη­γική δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής· γνώ­ρι­ζαν πως κάθε στρα­τη­γική θα χρεια­ζό­ταν χρόνο για να απο­δώ­σει, γιατί η υλο­ποί­ησή της θα ενείχε σημα­ντι­κούς οικο­νο­μι­κούς, κοι­νω­νι­κούς και πολι­τι­κούς κιν­δύ­νους.

«Το μνη­μό­νιο δεν ήταν μονό­δρο­μος»

Αυτό που ζητού­σαν όλο και πιο επι­τα­κτικά οι αγορές, ήταν μια εγγύηση ότι εάν τα πράγ­ματα έφταναν στα άκρα, η Ευρω­ζώνη δεν θα επέ­τρεπε την πτώ­χευση ενός κράτους-μέλους.

Αυτού του είδους η δέσμευση δεν υπήρχε, μία δέσμευση που ήρθε με μεγάλη καθυ­στέ­ρηση, το [ημε­ρο­μη­νία] μετά την αλλαγή του Προ­έ­δρου της ΕΚΤ, με απο­τέ­λε­σμα η χώρα να χάσει την πρό­σβαση στις αγορές και να υπο­χρε­ω­θεί σε ανα­γκα­στικό δανει­σμό.

Αν κάτι δεν ήταν – και δεν είναι μονό­δρο­μος, είναι η παρα­μονή της χώρας μέχρι σήμερα, σε καθε­στώς μνη­μο­νίων.

Γιατί;

Γιατί αυτό ήταν το απο­τέ­λε­σμα της άρνησης των πολι­τι­κών δυνά­μεων για συνεν­νό­ηση και συναί­νεση. Ήταν απο­τέ­λε­σμα όσων αρνή­θη­καν και αρνού­νται να βάλουν το Εθνικό συμ­φέ­ρον πάνω από το μικρο­κομ­μα­τικό και προ­σω­πικό όφελος. Ήταν απο­τέ­λε­σμα των σενα­ρίων συνω­μο­σίας που εξυ­φάν­θη­καν για να απα­λει­φθούν ευθύνες. Ήταν απο­τέ­λε­σμα των δυνά­μεων που ακόμα και σήμερα αντι­πα­λεύ­ο­νται τις ανα­γκαίες αλλαγές στη χώρα, αλλά οδύ­ρο­νται κρο­κο­δεί­λια για τους νέους που φεύγουν.

Η παρα­μονή της χώρας σε μνη­μό­νιο μέχρι σήμερα, κατέστη μονό­δρο­μος από τη στάση της αντι­πο­λί­τευ­σης, για να γίνουν Πρω­θυ­πουρ­γοί οι Αντώνης Σαμαράς και Αλέξης Τσίπρας.

Είναι και αυτό που με τους μύθους θέλουν να απο­κρύ­ψουν.

Γιατί θα απο­κα­λυ­φθεί ότι, εκτός από την εγκλη­μα­τική πολι­τική της κυβέρ­νη­σης Καρα­μανλή που μας οδήγησε ένα βήμα πριν από μια εθνική κατα­στροφή, οι Έλληνες συνε­χί­ζουν να πλη­ρώ­νουν πολύ ακριβά ένα αχρεί­α­στο κόστος εκα­το­ντά­δων δισ. ευρώ, για δύο πρω­θυ­πουρ­γίες και κάποιες άλλες πολι­τι­κές καριέ­ρες που οικο­δο­μή­θη­καν πάνω στο ψεύδος και τις πολι­τι­κές απάτες.

Κάποιοι, νομί­ζουν ότι η Ελλάδα μπορεί να ζει με τα ψέμματα. Κοροϊ­δεύ­ουν πρώτα απ’ όλους τον Ελλη­νικό λαό.

Εμείς γνω­ρί­ζουμε ότι, μια ισχυρή Ελλάδα χτί­ζε­ται πάνω σε αλή­θειες».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.