“Και όμως… Νησιά ελληνικής ιδιοκτησίας βρίσκονται στην τουρκική κυριαρχία”-Του Δημήτρη Διακομιχάλη

Τόσον οι προη­γού­με­νοι ηγέτες της Τουρ­κίας και πολύ περισ­σό­τερο ο Ταγίπ Ερντο­γάν ανα­δει­κνύ­ο­νται άριστοι μαθητές του Πρώσσου Στρα­τιω­τι­κού και θεω­ρη­τι­κού του πολέμου Κλα­ού­ζε­βιτς ο οποίος χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τον «πόλεμο ως συνέ­χεια της πολι­τι­κής με άλλα μέσα» επι­διώ­κουν με την απειλή χρήσης βίας να δημιουρ­γή­σουν μια δυνα­μική που να επι­φέ­ρει τα μέγιστα πολι­τικά απο­τε­λέ­σματα.

Με την τακτική αυτή η Τουρκία προ­σπα­θεί να δημιουρ­γή­σει παρα­στά­σεις ύπαρξης δια­φο­ρών εκεί που δε υπάρ­χουν, ταυ­τό­χρονα δημιουρ­γεί και παρα­στά­σεις απο­φα­σι­στι­κού αντι­πά­λου που πιστεύει ότι θα μας προ­ξε­νή­σει σημα­ντι­κές ζημίες εάν δεν απο­δε­χθούμε τις επι­θυ­μίες της.

Δεν θα σχο­λιάσω τις διευ­κρι­νή­σεις του Υφυ­πουρ­γού Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολί­τι­κής κυρίου Νεκτά­ριου Σαντο­ρι­νιού μετά τη απα­ρά­δε­κτη αντί­δραση της Τουρ­κι­κής ηγεσίας για τα 28 νησιά.

Θα σταθώ όμως στα όσα προ­κλη­τικά και αυθαί­ρετα είπε ο Ερντο­γάν και ο εκπρό­σω­πος του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών όταν χαρα­κτή­ρισε τα νησιά ως“δια­φι­λο­νι­κού­με­νους γεω­γρα­φι­κούς σχη­μα­τι­σμούς„ υπο­γραμ­μί­ζο­ντας για μια ακόμα φορά ότι η ηγεσία της γει­το­νι­κής χώρας είναι πραγ­μα­τικά επι­κίν­δυνη για την ειρήνη κατα­πα­τώ­ντας κάθε έννοια κράτους που δρα με κανόνες δικαίου αφού προ­σπα­θεί να εξαπατά σταθερά και δια­χρο­νικά τη διεθνή κοι­νό­τητα.

Για τους λόγους αυτούς θα δημο­σιο­ποι­ήσω άλλους τρεις χάρτες, επί πλέον των εννέα χαρτών που δημο­σιο­ποί­ησα σε προη­γού­μενο χρόνο, έναν ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ, ένα ΡΩΣΙΚΟ και ένα ΤΟΥΡΚΙΚΟ που απο­δει­κνύ­ουν και αυτοί οι χάρτες ότι τόσον τα ΙΜΙΑ όσον τα 16, τα 28 και ποιος ξέρει πόσα άλλα νησιά μελ­λο­ντικά θα διεκ­δι­κή­σει ο κύριος Ερντο­γάν, είναι Ελλη­νικά και τον δια­ψεύ­δουν κατη­γο­ρη­μα­τικά.

Κύριε Ερντο­γάν αφού γνω­ρί­ζετε ότι τόσον οι Διε­θνείς Συμ­βά­σεις (Λωζάνης, Παρι­σίων, Δίκαιο της θάλασ­σας), όσον οι δικοί σας στρα­τιω­τι­κοί χάρτες καθώς και οι στρα­τιω­τι­κοί χάρτες των Μεγάλων Δυνά­μεων (USA, Ρωσία, Αγγλία κ.λ.π), σας δια­ψεύ­δουν κατη­γο­ρη­μα­τικά και ανα­τρέ­πουν τη θεωρία των γκρίζων ζωνών, των δια­φι­λο­νι­κού­με­νων γεω­γρα­φι­κών σχη­μα­τι­σμών, που ανα­κα­λύ­ψατε τώρα τελευ­ταία με την ανοχή βέβαια του ΝΑΤΟ του ΟΗΕ και της ΕΕ, γιατί θέλετε να είστε ο διεθνής ταρα­ξίας; Στα­μα­τή­στε αυτή την πολι­τική της εκβια­στι­κής διπλω­μα­τίας, την πολι­τική των προ­κλή­σεων, των εχθρι­κών ενερ­γειών των Ενόπλων Δυνά­μεων της χώρας σας σε βάρος της Ελλάδας, που μπορεί να οδη­γή­σει τις δύο χώρες σε πολε­μική σύγκρουση με κατα­στρο­φικά απο­τε­λέ­σματα και σεβα­στείτε επί τέλους τις διε­θνείς Συν­θή­κες για το καλό των λαών μας.

Όταν εσείς διεκ­δι­κείτε παρά­νομα νησιά, θαλάσ­σιο και εναέριο χώρο της πατρί­δας μας που δεν σας ανήκουν, εμείς μπο­ρούμε και δικαιού­μα­στε και είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να διεκ­δι­κή­σουμε τα νησιά Ελλη­νι­κής Ιδιο­κτη­σίας που ανήκουν σε Καλύ­μνι­κες οικο­γέ­νειες (Μαγκλή, Ολυ­μπίτη) στα παράλια της Μικράς Ασίαςσεβό­με­νοι πάντα το Διεθνές Δίκαιο.

Τα νησιά αυτά βρί­σκο­νται μεν στη Τουρ­κική κυριαρ­χία αλλά ανήκουν σε Έλληνες με επί­ση­μους Οθω­μα­νι­κούς τίτλους κατα­χω­ρη­μέ­νους στο κτη­μα­το­λό­γιο της περιο­χής της Αλι­καρ­νασ­σού και βρέ­θη­καν στη Τουρ­κική επι­κρά­τεια με τη χάραξη των θαλάσ­σιων συνόρων μεταξύ Ιταλίας και Τουρ­κίας το 1932.

Ανα­φέ­ρο­μαι στα νησιά Αρκό­νη­σος ή Ακρό­νη­σος (Karaada) απέ­να­ντι από την Αλι­καρ­νασσό (Bodrum), τα Τσα­τά­λια (Gatalada, Tüllüse ad) απέ­να­ντι από το Karatoprak και τους Άγιους Από­στο­λους (Gavus ad) απέ­να­ντι από το Gümuslük.

Αυτά τα νησιά μαζί και πολλές άλλες χιλιά­δες στρέμ­ματα γης στα παράλια της Μικράς Ασίας ανήκουν σε 140 οικο­γέ­νειες Δωδε­κα­νη­σίων σύμφωνα με το πρα­κτικό του Συλ­λό­γου Δωδε­κα­νή­σιων Γαιο­κτη­μό­νων εν Μικρά Ασία της 8^ης Μαΐου 1952. Τα μέλη του Συλ­λό­γου  Δωδε­κα­νη­σίων Γαιο­κτη­μό­νων εν Μικρά Ασία είναι από τη Κάλυμνο, τη Ρόδο, τη Σύμη, την Κάσο, την Αστυ­πά­λαια.

Τα νησιά αυτά μαζί με τις άλλες ιδιο­κτη­σίες αγο­ρά­στη­καν από εύρω­στες Δωδε­κα­νη­σια­κές οικο­γέ­νειες όσον η περιοχή βρι­σκό­ταν υπό οθω­μα­νική κατοχή. Η νομική βάση για να διεκ­δι­κή­σουν οι κλη­ρο­νό­μοι αυτές τις περιου­σίες είναι ισχυ­ρό­τατη.

Με την υπο­γραφή της Συν­θή­κης της Λωζάνης το 1923 εξαι­ρέ­θη­καν από την ανταλ­λαγή των πλη­θυ­σμών που όρισε η Συνθήκη, οι Ιταλοί υπήκοοι.

Επειδή οι οικο­γέ­νειες Μαγκλή, Ολυ­μπίτη και όχι μόνον, είχαν Ιταλική υπη­κο­ό­τητα την περίοδο εκείνη, ζήτησαν από τη Ιταλική κυβέρ­νηση να ζητήσει απόδοση των περιου­σιών ή απο­ζη­μί­ωση. Στον Ιταλο-Τουρκικό διάλογο της περιό­δου εκείνης τέθηκε ζήτημα απο­ζη­μιώ­σεων για όσους έχασαν την περιου­σία τους. Οι Τούρκοι όμως πρό­σφε­ραν ένα μικρό ποσό. Όμως και μόνη η παρα­δοχή τους ότι όφειλαν απο­ζη­μί­ωση θεμε­λί­ωσε τη νομική βάση των Δωδε­κα­νη­σίων για τη κυριό­τητα τους.

Μετά το Δεύτερο Παγκό­σμιο πόλεμο η Ελλάδα έθεσε στη Τουρκία το θέμα των Δωδε­κα­νη­σια­κών ιδιο­κτη­σιών. Αυτό συνέβει το 1952 επί κυβερ­νή­σεως Ν. Πλα­στήρα. Το 1959 επί Πρω­θυ­πουρ­γίας Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή και Αδνάν Μεντε­ρές προ­κει­μέ­νου να επι­λύ­σουν τα αμφι­σβη­τή­σιμα ζητή­ματα και να βελ­τιώ­σουν τις Ελλη­νο­τουρ­κι­κές  σχέσεις συνέ­στη­σαν επι­τροπή στην οποία οι διπλω­μά­τες Δημ. Μπί­τσιος εκπρο­σω­πούσε την Ελλάδα και ο Ζέκι Κου­νέ­ραλπ εκπρο­σω­πούσε την Τουρκία. Στην έκθεση με τις προ­τά­σεις – λύσεις που συνέ­τα­ξαν οι δύο διπλω­μά­τες περιε­λή­φθη και το θέμα των περιου­σιών των Δωδε­κα­νή­σιων στη Μικρά Ασία, την οποία υπέ­βα­λαν από κοινού στους δύο πρω­θυ­πουρ­γούς τους. Λόγω των πολι­τι­κών ανα­τα­ρά­ξεων και στις δύο χώρες, άλλαξαν οι Πρω­θυ­πουρ­γοί και στις δύο χώρες και η Διμερής έκθεση του Μπίτσιου-Κουνέραλπ μπήκε στο συρτάρι απ’ όπου δεν βγήκε ποτέ. Το θέμα των περιου­σιών των Δωδε­κα­νη­σίων ήταν πάντα στην ατζέντα των Ελλη­νο­τουρ­κι­κών επαφών όμως κολ­λούσε από τους Τούρ­κους λόγω των δια­κυ­μάν­σεων των Ελλη­νο­τουρ­κι­κών σχέσεων και από τα νομικά τερ­τί­πια που προ­έ­βαλ­λαν κάθε φορά. Τελευ­ταία φορά το θέμα τέθηκε από Ελλη­νι­κής πλευράς κατά τη διάρ­κεια των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων Κιτσαρά- Μπέρ­γκεν στις οποίες συμ­με­τείχε και ο νεαρός τότε διπλω­μά­της Πέτρος Μολυ­βιά­της μετέ­πειτα Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδας.

Η υπόθεση αυτή συζη­τή­θηκε κατ’ επα­νά­ληψη στη Βουλή των Ελλήνων με πρω­το­βου­λία του αεί­μνη­στου Δωδε­κα­νή­σιου Υπουρ­γού Ιωάννη Ζίγδη, χωρίς όμως κανένα απο­τέ­λε­σμα.

Με τη νομική βάση ότι οι ιδιο­κτη­σίες τους δεν είναι ανταλ­λά­ξι­μες, κέρ­δι­σαν στο Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των μια αντί­στοιχη υπόθεση διεκ­δί­κη­σης ακι­νή­του στη Χαλ­κι­δική, Τούρκοι υπήκοοι, που διέ­θε­ταν οθω­μα­νι­κούς τίτλους. Η Ελλάδα υπο­χρε­ώ­θηκε σε κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης. Άραοφείλει αυτή η κυβέρ­νηση, αξιο­ποιώ­ντας αυτή την απόφαση να διεκ­δι­κή­σει από την Τουρκία τις περιου­σίες των Δωδε­κα­νή­σιων κλη­ρο­νό­μων, όταν μάλιστα για τα νησιά αυτά από έρευνα που έγινε στο Τουρ­κικό κτη­μα­το­λό­γιο το έτος 1965 προ­έ­κυψεότι τόσο τα νησιά όσον και οι άλλες περιου­σίες ήταν γραμ­μέ­νες στο όνομα των δικαιού­χων Δωδε­κα­νη­σίων και είχαν μετα­φερ­θεί με τη σημεί­ωση ότι ανήκουν σε περιου­σίες μη ανταλ­λά­ξι­μες.

Επίσης οι Έλληνες Ευρω­βου­λευ­τές όλων των κομ­μά­των πρέπει να ανα­δεί­ξουν το θέμα, τόσο στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο όσον και στα άλλα όργανα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, δεδο­μέ­νης της Εθνικής διά­στα­σης που έχει το ζήτημα ιδιαί­τερα αυτές τις δύσκο­λες ώρες που περνά η χώρα αφού ακόμα και ο σύμ­βου­λος του κυρίου Ερντο­γάν,  Γ. Μπου­λούτ έφτασε στο ξεδιά­ντροπο σημείο να κάνει μαθή­ματα Ελλη­νι­κής ιστο­ρίας στο πρω­θυ­πουργό της χώρας κ. Αλέξη Τσίπρα.

Όμως επειδή σε λίγες ημέρες συμπλη­ρώ­νε­ται ένας άλλος χρόνος από την τραγική νύκτα των Ιμίων και τότε παρου­σιά­σθη­καν σημα­ντικά προ­βλή­ματα σχετικά με τo σύστημα δια­χεί­ρι­σης κρίσεων όπως συνέβει με όλες τις κρίσεις που προη­γή­θη­καν της κρίσης των Ιμίων με εξαί­ρεση αυτή του 1987, δημιουρ­γεί­ται επι­τα­κτικά η ανα­γκαιό­τητα ύπαρξης Μηχα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης Κρίσεων και Αξιό­πι­στης Ελλη­νι­κής Απο­τρε­πτι­κής Στρα­τη­γι­κής.

Ο χει­ρι­σμός κρίσεων απο­τε­λεί ένα πολύ λεπτό εγχεί­ρημα για την στρα­τιω­τική αλλά κυρίως για την πολι­τική ηγεσία. Σε μια κρίση ουσια­στικά δοκι­μά­ζε­ται όλο το σύστημα Παρα­γω­γής Εθνικής Ασφά­λειας.

Κατά τη διάρ­κεια χει­ρι­σμού των κρίσεων πρέπει να βρεθεί η λεπτή ισορ­ρο­πία μεταξύτης ανάγκης για αποφυγή της κλι­μά­κω­σης από τη μια πλευρά και της ανάγκης για αξιο­πι­στία της απο­τρε­πτι­κής στρα­τη­γι­κής από τη άλλη.

Με δεδο­μένη την εκβια­στική πολι­τική του κ. Ερντο­γάν σε βάρος της χώρας η οποία τώρα θα ενταθεί λόγω των υπε­ρε­ξου­σιών του με την ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος και ανε­ξάρ­τητα του κατά πόσον η Τουρκία μπορεί να τρα­βή­ξει το σχοινί, τη στιγμή που έχει ανοιχτά μέτωπα τόσον στο Εξω­τε­ρικό ( Συρία, Κούρ­δους Συρίας, Ιράκ) όσο και στο εσω­τε­ρικό με το PKK και τον ISIS με τις τρο­μο­κρα­τι­κές του ενέρ­γειες, μια σύγκρουση με την Ελλάδα θα μπο­ρούσε να είναι μοιραία και να οδη­γή­σει σε κατάρ­ρευση του σύγ­χρο­νου Τουρ­κι­κού κράτους, εν τούτοις εμείς είμαστε ανα­γκα­σμέ­νοι ως Λαός παρά την οικο­νο­μική λαίλαπα των τελευ­ταίων επτά χρόνων στα πλαίσια μιας Αξιό­πι­στης Ελλη­νι­κής Απο­τρε­πτι­κής Στρα­τη­γι­κής πρέπει:

1^ον ) Να ισορ­ρο­πή­σουμε τους ξέφρε­νους στρα­τιω­τι­κούς εξο­πλι­σμούς της Τουρ­κίας αυξά­νο­ντας δυστυ­χώς τις Αμυ­ντι­κές δαπάνες μας και να εντα­τι­κο­ποι­ή­σουμε την αμυ­ντική μας προ­ε­τοι­μα­σία.

2^ον ) Να συνει­δη­το­ποι­ή­σει η γει­το­νική χώρα ότι το κόστος χρήσης στρα­τιω­τι­κής βίας κατά της Ελλάδας θα είναι δυσα­νά­λογα μεγα­λύ­τερο από το όφελος.

3^ον ) Αποφυγή υιο­θέ­τη­σης στρα­τη­γι­κής κατευ­να­σμού με μονο­με­ρείς υπο­χω­ρή­σεις, γιατί αυτό θα αυξήσει τις τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις.

4^ον ) Υιο­θέ­τηση στρα­τη­γι­κής ανά­σχε­σης της Τουρ­κίας σε όλο το μήκος των συνόρων με ταυ­τό­χρονη εκμε­τάλ­λευση των αδυ­να­μιών του αντι­πά­λου.

5^ον ) Προ­μή­θειες οπλικών συστη­μά­των που πρέπει να εξυ­πη­ρε­τούν κυρίως τα Εθνικά μας συμ­φέ­ρο­ντα και δευ­τε­ρευό­ντως τα συμ­μα­χικά, χωρίς απο­κλει­σμούς όσον αφορά τη χώρα κατα­σκευής και προ­έ­λευ­σης τους.

6^ον ) Να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν όλες οι πολι­τι­κές δυνά­μεις της χώρας και ο Λαός ότι το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε σε ενδε­χό­μενη σύγκρουση μας με την Τουρκία δεν θα μας συν­δρά­μουν.

7^ον ) Να προ­χω­ρή­σει άμεσα η θεσμο­θέ­τηση και λει­τουρ­γία του Συμ­βου­λίου Εθνικής Ασφά­λειας. Ένα όργανο παρα­γω­γής πολι­τι­κής, το οποίο θα μπορεί να αναλύει και να αντι­με­τω­πί­ζει σωστά τις γεω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, τα ζητή­ματα ασφα­λείας και άμυνας και να είναι έτοιμο στη δια­χεί­ριση κρίσεων δεδο­μέ­νου ότι το ΚΥΣΕΑ εξά­ντλησε τις δυνα­τό­τη­τες του.

Όμως προ­κει­μέ­νου η χώρα μας να παρα­μεί­νει παρά­γο­ντας στα­θε­ρό­τη­τας στο Αιγαίο και την ευρύ­τερη περιοχή θα πρέπει πέραν της οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης που είναι όρος επι­βί­ω­σης του Λαού μας να αυξηθεί άμεσα η Ελλη­νική στρα­τιω­τική δύναμη και να απο­κα­τα­στα­θεί η ανι­σορ­ρο­πία στρα­τιω­τι­κών δυνά­μεων.

Γιατί αν θέλουμε να δια­τη­ρή­σουμε την ειρήνη πρέπει να προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε για πόλεμο.

*Δημή­τρης Δια­κο­μι­χά­λης

Τέως Δήμαρ­χος Καλυ­μνίων -Πολιτικός Μηχα­νι­κός