Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου στην κορυφή των ΑΕΙ της χώρας

Ας ση­μειω­θεί ότι τρία στα δέκα ΑΕΙ πήραν άρι­στα, έξη στα 10 πολύ καλά, και το ένα στα 10 πέ­ρα­σε τη βάση, στις  22 εκ­θέ­σεις για τα πα­νε­πι­στή­μια και 14 για τα ΤΕΙ

Το πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου έλαβε την υψη­λό­τε­ρη βαθ­μο­λο­γία με­τα­ξύ όλων των πα­νε­πι­στη­μί­ων της χώρας, με βάση τις εκ­θέ­σεις Εξω­τε­ρι­κής Αξιο­λό­γη­σης, όπως δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­καν από την ΑΔΙΠ (Αρχή Δια­σφά­λι­σης και Πι­στο­ποί­η­σης της Ποιό­τη­τας στην ανώ­τα­τη εκ­παί­δευ­ση).

Συ­γκε­κρι­μέ­να, το πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου έλαβε ως συ­νο­λι­κή ιδρυ­μα­τι­κή αξιο­λο­γι­κή επί­δο­ση, την υψη­λό­τε­ρη προ­βλε­πό­με­νη, «Worthy of Merit (Άξια Θε­τι­κής Μνεί­ας)», ένα από επτά συ­νο­λι­κά πα­νε­πι­στή­μια με την υψη­λό­τε­ρη αυτή επί­δο­ση (πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου, πα­νε­πι­στή­μιο Κρή­της, Ανω­τά­τη Σχολή Καλών Τε­χνών, Διε­θνές Πα­νε­πι­στή­μιο, Αρι­στο­τέ­λειο πα­νε­πι­στή­μιο Θεσ­σα­λο­νί­κης, Πο­λυ­τε­χνείο Κρή­της, Εθνι­κό και Κα­πο­δι­στρια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών).

Επι­πλέ­ον, το πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου έλαβε τις συ­νο­λι­κά υψη­λό­τε­ρες βαθ­μο­λο­γί­ες στις 26 επι­μέ­ρους ενό­τη­τες, με­τα­ξύ όλων των πα­νε­πι­στη­μί­ων της χώρας: 18 Worthy of Merit (Άξια Θε­τι­κής Μνεί­ας), 7 Positive (Θε­τι­κή), 1 Partially Positive (Εν Μέρει Θε­τι­κή).

Ας ση­μειω­θεί ότι τρία στα δέκα ΑΕΙ πήραν άρι­στα, έξη στα 10 πολύ καλά, και το ένα στα 10 πέ­ρα­σε τη βάση, στις  22 εκ­θέ­σεις για τα πα­νε­πι­στή­μια και 14 για τα ΤΕΙ, που συ­νέ­τα­ξαν οι εξω­τε­ρι­κοί αξιο­λο­γη­τές της ΑΔΙΠ, που «όρ­γω­σαν» όλα τα ΑΕΙ της χώρας (επι­τό­πιες επι­σκέ­ψεις), κατά το διά­στη­μα με­τα­ξύ Οκτω­βρί­ου 2015-Ιου­λί­ου 2016.

Ει­δι­κό­τε­ρα, από τα 36 ΑΕΙ:

Α. Το 27,8% αξιο­λο­γή­θη­κε ως «Άξιο θε­τι­κής μνεί­ας».

Β. Το 61,1% έλαβε «θε­τι­κή αξιο­λό­γη­ση».

Γ. Το 11,1% «με­ρι­κώς θε­τι­κή».

Δ. Δεν υπήρ­ξε αρ­νη­τι­κή αξιο­λό­γη­ση.

Από την ανά­λυ­ση των ευ­ρη­μά­των, δια­φαί­νο­νται πε­ρι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης στις σχέ­σεις των φοι­τη­τών με τα μέλη ΔΕΠ, στη συμ­με­το­χή των φοι­τη­τών στις δια­δι­κα­σί­ες αξιο­λό­γη­σης, καθώς και στην κα­τάρ­τι­ση στρα­τη­γι­κών πλά­νων.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες στα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα αρ­νη­τι­κά ευ­ρή­μα­τα πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται επί­σης ζη­τή­μα­τα δυ­σλει­τουρ­γιών που αφο­ρούν στις σχέ­σεις των ΑΕΙ με το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας Έρευ­νας και Θρη­σκευ­μά­των, τα οποία, κατά την γνώμη των Εμπει­ρο­γνω­μό­νων, πε­ριο­ρί­ζουν την αυ­το­νο­μία των ιδρυ­μά­των.

Σε ση­μεί­ω­μά του στα στε­λέ­χη του πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, ο πρύ­τα­νης του ιδρύ­μα­τος, κα­θη­γη­τής Στέ­φα­νος Γκρί­τζα­λης, ση­μειώ­νει: «Στο πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου τα απο­τε­λέ­σμα­τα της εξω­τε­ρι­κής αξιο­λό­γη­σης μάς έδω­σαν ξε­χω­ρι­στή χαρά, κυ­ρί­ως όμως μας γέ­μι­σαν ευ­θύ­νη για την επό­με­νη μέρα. Χωρίς εκ­δη­λώ­σεις αυ­τα­ρέ­σκειας, χα­μο­γε­λά­με βλέ­πο­ντας να απο­δί­δει καρ­πούς το ορα­μα­τι­κό ακα­δη­μαϊ­κό αφή­γη­μα προ­ο­πτι­κής και ελ­πί­δας που έχουν δρο­μο­λο­γή­σει οι άν­θρω­ποι του Αι­γαί­ου, από το 1984 συ­νε­χώς μέχρι σή­με­ρα, με συ­νέ­πεια στην κα­θη­με­ρι­νή προ­σπά­θεια, ενα­σκού­ντες την ακα­δη­μαϊ­κή λει­τουρ­γία στο Πα­νό­πτι­κον, ως πράξη κοι­νω­νι­κής λο­γο­δο­σί­ας ενός δη­μό­σιου πα­νε­πι­στη­μί­ου που δρα σε δύ­σκο­λες συν­θή­κες στα -συχνά ξε­χα­σμέ­να- ανα­το­λι­κά νη­σιω­τι­κά σύ­νο­ρα της χώρας».

Και συ­νε­χί­ζει ο πρύ­τα­νης: «Όλες και όλοι μας αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε πλή­ρως ότι με­λε­τώ­ντας με χαρά τα ως άνω αξιο­λο­γι­κά στοι­χεία, δεν επι­λύ­θη­καν έξαφ­να τα πολλά και κρί­σι­μα προ­βλή­μα­τα, με­γά­λα και μικρά, που αντι­με­τω­πί­ζει σε πε­ριό­δους μεί­ζο­νος κοι­νω­νι­κής και οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης ένα δη­μό­σιο πα­νε­πι­στή­μιο. Κυ­ρί­ως όταν αυτό εκτεί­νε­ται σε έξι νησιά και δύο γε­ω­γρα­φι­κές πε­ρι­φέ­ρειες, στη Λήμνο και τη Μυ­τι­λή­νη, τη Χίο και τη Σάμο, τη Σύρο και τη Ρόδο. Στο Αι­γαίο χρό­νια τώρα προ­σπα­θού­με, άλ­λο­τε τα κα­τα­φέρ­νου­με καλά, άλ­λο­τε πάλι πέ­φτου­με, μα ση­κω­νό­μα­στε και ξανά και ξανά.

Στην πα­ρού­σα συ­γκυ­ρία, στους δρό­μους της ζωής των νέων απο­φοί­των όλων των πα­νε­πι­στη­μί­ων, το τα­ξί­δι είναι ακόμη πιο δύ­σκο­λο. Για αυτό όλα τα δη­μό­σια πα­νε­πι­στή­μια, μέρα με τη μέρα, με­ρι­μνούν, ως οφεί­λουν, ώστε οι από­φοι­τοι «για το δρόμο, να πά­ρουν μαζί τους νερό, γιατί το μέλ­λον θα έχει πολύ ξη­ρα­σία». Ελ­πί­ζου­με, όμως, ότι και η υπεύ­θυ­νη Πο­λι­τεία, με­λε­τώ­ντας εν­δε­λε­χώς τις Εκ­θέ­σεις Εξω­τε­ρι­κής Αξιο­λό­γη­σης των πα­νε­πι­στη­μί­ων, θα αντι­λη­φθεί ακόμη κα­λύ­τε­ρα ότι, στις πα­ρού­σες δύ­σκο­λες συν­θή­κες, τα δη­μό­σια πα­νε­πι­στή­μια, απο­τε­λού­ντα μέρος της λύσης και όχι μέρος της κρί­σης, χρειά­ζο­νται επι­πλέ­ον πο­λύ­πλευ­ρη στή­ρι­ξη. Με εμπι­στο­σύ­νη στο ρόλο και τη λει­τουρ­γία τους.

Και ο κ. Γκρί­τζα­λης κα­τα­λή­γει: «Τα δη­μό­σια πα­νε­πι­στή­μια πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στους ελά­χι­στους βα­σι­κούς πυ­λώ­νες προ­ώ­θη­σης μιας κοι­νω­νι­κά δί­και­ης ανά­πτυ­ξης της χώρας. Η εθνι­κή ανα­πτυ­ξια­κή στρα­τη­γι­κή οφεί­λει να αξιο­ποιεί το τρί­γω­νο της γνώ­σης [εκ­παί­δευ­ση, έρευ­να, και­νο­το­μία], για την ακύ­ρω­ση του χρε­ο­κο­πη­μέ­νου τρι­γώ­νου της κρί­σης [χρέος, ελ­λείμ­μα­τα, κρα­τι­κο­δί­αι­το ανύ­παρ­κτο “πα­ρα­γω­γι­κό” “μο­ντέ­λο”]. Και τα πα­νε­πι­στή­μια θα συ­νε­χί­σουν να οι­κο­δο­μούν θύ­λα­κες δρά­σε­ων προ­ό­δου, και­νο­το­μί­ας, κοι­νω­νι­κού πο­λι­τι­σμού και κοι­νω­νι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης, στην απα­ραί­τη­τη εθνι­κή προ­σπά­θεια για αλ­λα­γή πα­ρα­δείγ­μα­τος, για τη δια­μόρ­φω­ση μιας νέας εξω­στρε­φούς πα­ρα­γω­γι­κής βάσης, για τη λει­τουρ­γία ενός νέου βιώ­σι­μου ανα­πτυ­ξια­κού μο­ντέ­λου με αν­θρώ­πι­νο πρό­σω­πο, δη­μιουρ­γώ­ντας τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις αναί­ρε­σης των τά­σε­ων φυγής των επι­στη­μό­νων προς άλλες χώρες.

Εμείς στο πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου, μια αγκα­λιά στα νησιά, συ­νε­χί­ζου­με να δρού­με συλ­λο­γι­κά, με όνει­ρο και λο­γι­σμό, υπο­σχό­με­νοι και υπο­σχό­με­νες στους φοι­τη­τές και τις φοι­τή­τριες μας, στους απο­φοί­τους μας και στην κοι­νω­νία των πο­λι­τών, συ­νε­χή προ­σπά­θεια, διαρ­κή μόχθο, δη­μο­κρα­τι­κή λει­τουρ­γία, δια­φα­νή δράση, συ­νε­πή απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα, στα­θε­ρή στο­χο­προ­σή­λω­ση στην ακα­δη­μαϊ­κή απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα με με­τρή­σι­μους στό­χους.

Για την πρό­ο­δο και την ανο­δι­κή κοι­νω­νι­κή κι­νη­τι­κό­τη­τα των νέων μας, για μία επό­με­νη μέρα με φως για τα παι­διά μας, κάθε φύλου, φυλής, θρη­σκεί­ας, για τις οι­κο­γέ­νειες τους, για τον τόπο μας.

“Πάντα ψη­λό­τε­ρα θα ανε­βαί­νου­με, πάντα μα­κρύ­τε­ρα θα κοι­τά­ζου­με”».

ptotothema.gr