Τσακαλώτος: Η πρότασή μας για να κλείσει η αξιολόγηση

Την πρόθεση της κυβέρ­νη­σης να κατα­θέ­σει πρόταση με περί­γραμμα κατη­γο­ριών μέτρων, τα οποία θα ενερ­γο­ποι­η­θούν σε περί­πτωση που δεν πια­στούν οι στόχοι για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα μετά το 2018, προ­κει­μέ­νου να αρθούν οι αντιρ­ρή­σεις κυρίως από το ΔΝΤ, απο­κα­λύ­πτει σε συνέ­ντευξή του στο «Έθνος της Κυρια­κής» ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος.

Ξεκα­θα­ρί­ζει, πάντως, ότι σε καμία περί­πτωση δεν θα χρεια­στούν νέα μέτρα και στέλνει μήνυμα πως δεν πρό­κει­ται να γίνει εκ των προ­τέ­ρων νομο­θέ­τησή τους.

Ο υπουρ­γός επι­ση­μαί­νει ότι το κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης θα πρέπει να περιέ­χει μια συμ­φω­νία – πακέτο για τα δημο­σιο­νο­μικά και τα μεσο­πρό­θε­σμα μέτρα για το χρέος.

Τέσ­σε­ρις ημέρες πριν από το κρίσιμο Eurogroup, υπο­γραμ­μί­ζει πως «κανένας δεν θέλει να δει την ανα­βί­ωση του 2015» και επα­να­λαμ­βά­νει πως το 1% του πλε­ο­νά­σμα­τος θα πρέπει να πάει για μείωση φόρων και εισφο­ρών.

Στη συνέ­ντευξή του, ο Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος προ­α­ναγ­γέλ­λει τη στα­διακή υπο­χρε­ω­τική χρήση πλα­στι­κού χρή­μα­τος σε όλες τις επαγ­γελ­μα­τι­κές ομάδες, με πρώτο βήμα την τοπο­θέ­τηση μηχα­νη­μά­των POS σε 200.000 επαγ­γελ­μα­τίες.

Παράλ­ληλα, καθιστά σαφές πως θα εντα­τι­κο­ποι­η­θούν οι έλεγχοι για το χτύπημα της φορο­δια­φυ­γής που σε συν­δυα­σμό με το περιου­σιο­λό­γιο θα φέρουν πρό­σθετα έσοδα στο Δημόσιο για τη δικαιό­τερη κατα­νομή των βαρών.

Δια­βά­στε απο­σπά­σματα από τη συνέ­ντευξη του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών:

Η επέ­κταση του κόφτη μετά το 2018 είναι στο τραπέζι για να βρεθεί λύση με τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα. Ωστόσο στο στρα­τό­πεδο των δανει­στών υπάρ­χουν φωνές για εκ των προ­τέ­ρων ψήφιση μέτρων. Ποια είναι η γραμμή άμυνας της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης; Θα δεχό­σα­σταν στο πλαίσιο ενός συμ­βι­βα­σμού μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του, κατάρ­γηση της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς στις συντά­ξεις και αύξηση του ΦΠΑ;

«Μόνο το ΔΝΤ ζητά εκ των προ­τέ­ρων ψήφιση των μέτρων γιατί μόνο το ΔΝΤ αμφι­σβη­τεί ότι θα φτά­σουμε στο 3,5% πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα το 2018.

Ωστόσο, όλες οι νέες εξε­λί­ξεις στην οικο­νο­μία (ανά­πτυξη, έσοδα κ.λπ.) δια­ψεύ­δουν τις δυσοί­ω­νες προ­βλέ­ψεις του ΔΝΤ, ενώ και η ελλη­νική κυβέρ­νηση έχει ξεκα­θα­ρί­σει ότι δεν πρό­κει­ται να νομο­θε­τή­σει τώρα μέτρα για το 2019 και μετά.

Έχω πει δημο­σίως, επα­νει­λημ­μέ­νως (για κάποιο λόγο, όμως, αυτή η «επα­νά­ληψη» περι­γρά­φε­ται στα Μέσα με ιδιαί­τερη γλα­φυ­ρό­τητα, είτε σαν «βόμβα» Τσα­κα­λώ­του είτε σαν «σάλ­πι­σμα υπο­χώ­ρη­σης»…), ότι είμαστε δια­τε­θει­μέ­νοι να περι­γρά­ψουμε κάποιες κατη­γο­ρίες μέτρων τα οποία κατά την άποψη των δανει­στών ενδε­χο­μέ­νως να χρεια­στούν μετά το τέλος του προ­γράμ­μα­τος. Όμως, όπως έχω επίσης δημο­σίως και επα­νει­λημ­μέ­νως πει, θεωρώ ότι αυτές οι κατη­γο­ρίες μέτρων είναι απίθανο να χρεια­στούν».

Η Γερ­μα­νία προ­τεί­νει πλε­ο­νά­σματα 3,5% και μετά το 2018. Από την ελλη­νική πλευρά η πρόταση είναι για 2,5% συν 1% που θα κατευ­θύ­νε­ται για ανά­πτυξη. Για να καμ­φθούν οι αντι­δρά­σεις, θα κατα­θέ­σετε συγκε­κρι­μένο σχέδιο για το πώς θα «μοι­ρα­στεί» αυτό το 1%; Είστε αισιό­δο­ξος πως μπορεί αυτή η πρόταση να οδη­γή­σει στην άρση του αδιε­ξό­δου;

«Τo 1% όπως έχουμε ήδη εξη­γή­σει, είναι για τη μείωση των κοι­νω­νι­κών εισφο­ρών και των φόρων. Για να ελα­φρυν­θεί το βάρος στις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, δεδο­μέ­νου και του γεγο­νό­τος ότι ο Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε θεωρεί πως το μεγάλο πρό­βλημα για την Ελλάδα δεν είναι το χρέος, αλλά η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα. Η οικο­νο­μική λογική της πρό­τα­σής μας είναι ακλό­νητη γιατί:

-Θα ενι­σχύ­σει την ανά­πτυξη

-Θα υπο­στη­ρί­ξει τη δυνα­τό­τητά μας να εξυ­πη­ρε­τή­σουμε το χρέος και

-Θα επι­τα­χύ­νει τη μείωση της ανερ­γίας.

Νομίζω πως με αυτό το τελευ­ταίο, την ανεργία, ίσως «γελάσει και το χειλάκι» του κ. Τόμσεν, ο οποίος προ­έ­βλεψε, προ­σφά­τως, ότι στην Ελλάδα η πτώση της ανερ­γίας θα συμπέ­σει περίπου με την περίοδο που ο Αντε­το­κούν­μπο θα γίνει παππούς! Πρέπει, όμως, να προ­σθέσω ότι, από την έως τώρα εμπει­ρία μου, δεν έχω πειστεί απο­λύ­τως ότι οι συζη­τή­σεις που γίνο­νται πηγά­ζουν, πάντα, από την εγκυ­ρό­τητα των οικο­νο­μι­κών επι­χει­ρη­μά­των».