Ευκαιρία για τον Μ. Κόκκινο η κοπή της πίτας της Ελληνικής Κοινότητας Παρισιού για να πάρει τον σφυγμό της ομογένειας

Στην Ελλη­νική κοι­νό­τητα Παρι­σίων παρα­βρέ­θηκε ο επι­κε­φα­λής της ΓΓ Από­δη­μου Ελλη­νι­σμού Μιχαήλ Κόκ­κι­νος, με την ευκαι­ρία της κοπής της Βασι­λό­πι­τας.

Ο κ. Κόκ­κι­νος είχε την ευκαι­ρία να μιλήσει με το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της Ελλη­νι­κής Κοι­νό­τη­τας Παρι­σίων και περι­χώ­ρων καθώς και με τους εκπρο­σώ­πους της Κυπρια­κής Κοι­νό­τη­τας Γαλλίας.

Παρά­δοση και ορόσημο συνεύ­ρε­σης για τους Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού η κοπή της πίτας, απο­τε­λεί και μια ευκαι­ρία για την πολι­τική ηγεσία για να πάρει τον σφυγμό των ξενι­τε­μέ­νων.

Ο κ. Κόκ­κι­νος είχε την ευκαι­ρία να ανταλ­λά­ξει απόψεις και

να ακούσει τα αιτή­ματα της Κοι­νό­τη­τας για την καλύ­τερη αντι­με­τώ­πιση των θεμάτων που αφορούν μεταξύ άλλων, στην εκπαί­δευση και στη συνερ­γα­σία με τις ελλη­νι­κές αρχές.

Είχε επίσης μια ξεχω­ρι­στή συνά­ντηση με τον διάσημο Έλληνα συνθέτη Βαγγέλη Παπα­θα­να­σίου που με το έργο του και τη στάση του «ανυ­ψώ­νει την Ελλάδα», και όπως ο ίδιος ανα­γνώ­ρισε

εξέλαβε προ­σω­πικά «ως σταθμό ζωής» τη συνά­ντηση και τη συζή­τηση που είχε με «αυτού του μεγέ­θους τον καλ­λι­τέ­χνη».

Κατά την κοπή της Βασι­λό­πι­τας στην Ελλη­νική Κοι­νό­τητα ο κ. Κόκ­κι­νος  απηύ­θυνε χαι­ρε­τι­σμό και ευχές για το νέο έτος, εκ μέρους και της πολι­τι­κής ηγεσίας, του Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Νίκου Κοτζιά και του υφυ­πουρ­γού αρμό­διου για τον απόδημο ελλη­νι­σμό Τέρενς Κουϊκ.

Ο κ. Κόκ­κι­νος ανα­φέρ­θηκε στο έργο που επι­τε­λεί ο από­δη­μος ελλη­νι­σμός στο Παρίσι για την Ελλάδα. Στη συμβολή του για τη δια­τή­ρηση των παρα­δό­σεων και της γλώσσας. «Τα πατρο­πα­ρά­δοτα ήθη και έθιμα και τις αξίες πάνω στις οποίες κρα­τιέ­ται κάθε λαός».

Ο ΓΓ δεν παρέ­λειψε να ανα­φερ­θεί στην οικο­νο­μική κρίση και στην «τιμω­ρη­τική Ευρώπη» που τιμωρεί σήμερα τον «κακό μαθητή» και προτιμά να μετράει τον άνθρωπο με τον τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό του και όχι με την ανθρώ­πινη φύση και την αξιο­πρέ­πειά του.

«Δεν είναι η Ευρώπη που είχαν ονει­ρευ­τεί οι ιδρυ­τι­κοί πατέρες » υπο­γράμ­μισε.

Μίλησε για την «άθλια κατη­γό­ρια» εις βάρος του ελλη­νι­κού λαού, γιατί «αντί να κατη­γο­ρή­σουν πολι­τι­κές και πολι­τι­κούς, αντί να κάνουν αυτο­κρι­τική για λαν­θα­σμέ­νες ευρω­παϊ­κές επι­λο­γές δια­χρο­νικά, κατη­γό­ρη­σαν έναν λαό και αυτό ήταν ένα τερά­στιο σφάλμα» τόνισε.

Ανα­φέρ­θηκε στη συνέ­χεια στη μετα­να­στευ­τική κρίση η οποία κατά την άποψη του κ. Κόκ­κι­νου συνέ­βαλε στην ανα­τροπή της αρνη­τι­κής κατά­στα­σης (εις βάρος των Ελλήνων), λόγω του θαυ­μα­σμού που προ­κά­λεσε παγκο­σμίως, η συμπε­ρι­φορά του ελλη­νι­κού λαού ο οποίος δεν δίστασε να δώσει χέρι βοη­θείας στους συναν­θρώ­πους που είχαν ανάγκη.

« Νομίζω ότι ήλθε η ώρα να δούμε το πρό­βλημα στη βάση του γιατί εμείς και ορι­σμέ­νες άλλες χώρες όπως η Ιταλία, γινό­μα­στε απο­δέ­κτες ενός πολέμου του οποίου βιώ­νουμε τα συγκε­κρι­μένα απο­τε­λέ­σματα.

Είναι σαν να είμαστε σε ένα πλημ­μυ­ρι­σμένο σπίτι όπου προ­σπα­θούμε να αδειά­σουμε το νερό με κου­βά­δες, ενώ κανείς δεν πάει να κλείσει τη βρύση που συνε­χί­ζει να τρέχει.

Ήλθε η ώρα να πούμε παντού ότι θα πρέπει να στα­μα­τή­σει να μετριέ­ται ο άνθρω­πος με τον αριθμό των μηδε­νι­κών στον τρα­πε­ζικό του λογα­ρια­σμό» υπο­γράμ­μισε.

Μετά το τέλος της τελετής με δήλωσή του στο ΑΠΕ- ΜΠΕ εξέ­φρασε τη συγκί­νησή του για την εικόνα της κατά­με­στης αίθου­σας και ιδιαί­τερα για την παρου­σία πολλών νέων τρίτης και τέταρ­της γενιάς, που μιλού­σαν άπται­στα ελλη­νικά.

Δήλωσε επίσης ότι το Παρίσι, απ’ όπου ξεκί­νη­σαν κινή­ματα όπως αυτό του Μάη ’68 δεν είναι μια τυχαία πόλη.

Κατέ­ληξε λέγο­ντας σιβυλ­λικά : «Στη σημε­ρινή εποχή και σε μια Ευρώπη που αδυ­να­τεί να χει­ρι­στεί η ίδια τις κρίσεις, το Παρίσι είναι η πόλη που σημα­το­δο­τεί την ανάγκη για κίνημα».

Ολυμπία Τσίπηρα από το Παρίσι για το ΑΠΕ ΜΠΕ