Θάνατος – μυστήριο 19χρονης στη Λέρο: «Ο φονιάς του παιδιού μου κυκλοφορεί ελεύθερος 3 χρόνια μετά»

Παρά το γεγονός πως ο εισαγ­γε­λέας έχει ασκήσει δίωξη για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση, ο δολο­φό­νος της Νίκης δεν έχει κληθεί σε απο­λο­γία και παρα­μέ­νει ασύλ­λη­πτος

Μια απί­στευτη στα δικα­στικά χρονικά υπόθεση που αφορά το μυστη­ριώδη θάνατο μιας κοπέλας συγκλο­νί­ζει τη Λέρο.

Η 19χρονη Νίκη Μαυ­ρούδη, είχε βρεθεί απαγ­χο­νι­σμένη από την μητέρα της πριν από τρία χρόνια. Η οικο­γέ­νεια ποτέ δεν πίστεψε πως ήταν αυτο­κτο­νία.

Σήμερα τρία ολό­κληρα χρόνια μετά τον φόνο και λίγα 24ωρα πριν η οικο­γέ­νεια πραγ­μα­το­ποι­ή­σει το ετήσιο μνη­μό­συνο, παρά το γεγονός πως ο εισαγ­γε­λέας έχει ασκήσει δίωξη για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση, ο δολο­φό­νος της Νίκης δεν έχει κληθεί σε απο­λο­γία και παρα­μέ­νει ασύλ­λη­πτος.

Παρά το γεγονός πως αρχικά σχη­μα­τί­στηκε δικο­γρα­φία για την πράξη της συμ­με­το­χής σε αυτο­κτο­νία, οι καταγ­γε­λίες της οικο­γέ­νειας πως η 19χρονη δεν είχε αυτο­κτο­νή­σει, αλλά  ότι δολο­φο­νή­θηκε, καθώς επίσης και τα πρό­σθετα στοι­χεία που εισέ­φερε ήταν αρκετά  ώστε οι δικα­στι­κές αρχές να αρχί­σουν και πάλι τις έρευνες.

Η κ. Ειρήνη Μαυ­ρουδή μιλάει στο protothema.gr υπο­στη­ρί­ζο­ντας: «Πλη­σιά­ζουν οι μέρες για το μνη­μό­συνο του παιδιού μου και ο φονιάς του είναι ακόμα έξω. Η ανα­κρί­τρια θέλει χρόνο ακόμα για να πάρει τη τελική της απόφαση γιατί κοι­τά­ζουν υπο­λο­γι­στές, κινητά, τα πάντα. Έχουν πάρει DNA, δαχτυ­λικά απο­τυ­πώ­ματα από τον κατη­γο­ρού­μενο και ακόμα τίποτα. Έχουν περάσει  πάνω από επτά ολό­κλη­ροι μήνες που έχει στα χέρια της η ανα­κρί­τρια την υπόθεση και ο φονιάς του παιδιού μου παρα­μέ­νει ασύλ­λη­πτος. Πόσος καιρός πρέπει να περάσει για να κλεί­σουν αυτόν τον άνθρωπο στη  φυλακή. Έχουν καθυ­στε­ρή­σει πάρα πολύ και εξα­ντλεί­ται η υπομονή μου και οι δυνά­μεις μου», λέει και προ­σθέ­τει  «Το παιδί το τελευ­ταίο βράδυ μου μίλησε γιατί αν δεν μου μιλούσε το μυαλό μου δεν θα μπο­ρούσε να πάει πουθενά  και να κατα­λάβω ποίος μπορεί να την σκότωσε  γιατί εγώ από την πρώτη στιγμή φώναζα ότι πρό­κει­ται για δολο­φο­νία και όχι για αυτο­κτο­νία. Το παιδί μου δεν είχε κανένα ψυχο­λο­γικό πρό­βλημα , κανένα απο­λύ­τως πρό­βλημα να κάνει κακό στον εαυτό της. Ήταν ένα χαρού­μενο παιδί . Μου ζητούσε τις τελευ­ταίες μέρες πριν το φόνο της να αλλάξει αριθμό στο κινητό της γιατί ήταν σε  έναν πανικό συνέ­χεια, φοβόταν για τη ζωή της γιατί ο φονιάς την ακο­λου­θούσε συνεχώς και την απει­λούσε  , δεν  μπο­ρούσε η Νίκη να πάει πουθενά»,  λέει η κ. Ειρήνη και προ­σθέ­τει «Όταν την βρήκα δολο­φο­νη­μένη είχε και μελα­νιές στο λαιμό της και σημάδια στη δεξιά πλευρά, αλλά δεν έγινε από ολι­γω­ρία των αρχών νεκροψία-  νεκρο­τομή, ούτε εξε­τά­στηκε από ιατρο­δι­κα­στή το πτώμα. Το άφησαν και είπαν ότι ήταν αυτο­κτο­νία».

Από την πρώτη στιγμή και ενώ οι διω­κτι­κές αρχές ανα­ζη­τού­σαν το πρόσωπο το οποίο εκτι­μού­σαν ότι βοήθησε τη Νίκη να βάλει τέλος στη ζωή της,στο πλαίσιο προ­α­νά­κρι­σης για την αξιό­ποινη πράξη της συμ­με­το­χής σε αυτο­κτο­νία , οι γονείς της  ήταν κατη­γο­ρη­μα­τι­κοί, μιλού­σαν  για δολο­φο­νία και μάλιστα υπο­δεί­κνυαν συγκε­κρι­μένο άτομο.

«Ο κατη­γο­ρού­με­νος για την πράξη της ανθρω­πο­κτο­νίας από πρόθεση  είναι από το νησί  της Λέρου. Το παιδί μου το ενο­χλούσε όταν ήταν ακόμα ανήλικο  και ανα­γκά­στηκα να του πω εγώ προ­σω­πικά  να μην  την πλη­σιά­ζει και ότι θα τον πήγαινα στην αστυ­νο­μία. Αυτός προ­φα­νώς τότε να φοβή­θηκε γιατί ήταν ανήλικη η κόρη μου  και στα­μά­τησε.  Όταν ενη­λι­κιώ­θηκε η Νίκη ξανάρ­χισε  ο κατη­γο­ρού­με­νος πάλι τα ίδια. Αυτός ο άνθρω­πος είχε μεγάλη εμμονή με το παιδί μου. Τώρα ο φονιάς του παιδιού μου είναι ακόμα έξω και το κορι­τσάκι μου στο χώμα. Κι αν δεν βρω δικαιο­σύνη θα βρω το δίκιο μόνη μου. Η υπομονή μου εξα­ντλεί­ται, δεν μπορώ, δεν αντέχω άλλο, η καθυ­στέ­ρηση των αρμό­διων αρχών είναι απα­ρά­δε­κτη, ένα παιδί 19 ετών δολο­φο­νή­θηκε πριν από τρία χρόνια και δεν έχει κληθεί να λογο­δο­τή­σει ο δολο­φό­νος. Δεν έχω άλλες αντοχές να περι­μένω. Μου­διά­ζει το σώμα μου στη σκέψη και μόνο να τον συνα­ντήσω κι αν γίνει αυτό δεν υπάρχει περί­πτωση να φύγει από τα χέρια μου  ζωντα­νός αυτός ο άνθρω­πος».

protothema.gr