Οι κινήσεις στη σκακιέρα του Αιγαίου για να αποφευχθεί το «ατύχημα» με τους Τούρκους

Μπο­ρεί τα «τζαρ­τζα­ρί­σμα­τα» και οι εμπλο­κές με­τα­ξύ οπλι­σμέ­νων τουρ­κι­κών και ελ­λη­νι­κών μα­χη­τι­κών πάνω από τα νησιά του Αι­γαί­ου να πύ­κνω­σαν το 2016 αυ­ξά­νο­ντας τον κίν­δυ­νο ενός αε­ρο­πο­ρι­κού ατυ­χή­μα­τος, ωστό­σο η Αθήνα πα­ρα­κο­λου­θεί με ανη­συ­χία τις δρα­μα­τι­κές εξε­λί­ξεις στη γεί­το­να χώρα, και με ψυ­χραι­μία προ­βαί­νει αθό­ρυ­βα σε ση­μα­ντι­κές κι­νή­σεις σε δι­πλω­μα­τι­κό και στρα­τιω­τι­κό επί­πε­δο ώστε να μην επη­ρε­α­στεί το status quo στο Αι­γαίο.

Η εκτί­μη­ση σε συμ­μα­χι­κό επί­πε­δο είναι ότι για τον Ταγίπ Ερ­ντο­γάν το Αι­γαίο είναι τε­λευ­ταία προ­τε­ραιό­τη­τα ως προς τη διά­νοι­ξη με­τώ­που, καθώς στην πα­ρού­σα φάση βρί­σκε­ται σε πλή­ρες αδιέ­ξο­δο αφού έχει εγκλω­βι­στεί στον «βάλτο» της Συ­ρί­ας. Με την αλ­λο­πρό­σαλ­λη εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή που ακο­λού­θη­σε κατά την κρίση στη Συρία έχει γίνει μέρος του προ­βλή­μα­τος και όχι δια­με­σο­λα­βη­τής στην προ­σπά­θεια επί­λυ­σής του!

Πλέον εντός και εκτός της Τουρ­κί­ας έχουν στρα­φεί όλοι ενα­ντί­ον του Τούρ­κου προ­έ­δρου. Ηδη αντι­με­τω­πί­ζει σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα, από τους Αμε­ρι­κα­νούς και τους Ευ­ρω­παί­ους μέχρι τους Σύ­ρους, τους Κούρ­δους και τους Ελ­λη­νες. Στο εσω­τε­ρι­κό της χώρας του έχει ανοί­ξει μέ­τω­πο με τους γκιου­λε­νι­στές, ενώ έχουν με­τα­τρα­πεί σε βρα­δυ­φλε­γείς βόμ­βες στα σω­θι­κά του οι οπλι­σμέ­νοι -από τον ίδιο- τζι­χα­ντι­στές και τα «γε­ρά­κια των πό­λε­ων», οι ένο­πλοι Κούρ­δοι που τους είχε με­τα­φέ­ρει στα αστι­κά κέ­ντρα από τις πα­τρο­γο­νι­κές τους εστί­ες μόνο και μόνο για να τους απο­δυ­να­μώ­σει και να απο­τρέ­ψει τη δυ­να­τό­τη­τα δη­μιουρ­γί­ας αυ­τό­νο­μου κουρ­δι­κού κρά­τους στην τουρ­κο­συ­ρια­κή με­θό­ριο.

«Θύ­ελ­λες»

Η εμπλο­κή του Ερ­ντο­γάν στον «βάλτο» της Συ­ρί­ας μόνο και μόνο για να απο­τρέ­ψει τη δη­μιουρ­γία του αυ­τό­νο­μου κουρ­δι­κού κρά­τους φαί­νε­ται ότι είναι η «χα­ρι­στι­κή βολή» για τον ίδιο. Πρό­σφα­τα δύο τουρ­κι­κά άρ­μα­τα μάχης που επι­χει­ρού­σαν στην πε­ριο­χή Αλ-Μπαμπ δέ­χτη­καν αμε­ρι­κα­νι­κά βλή­μα­τα TOW τα οποία κατά το πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν είχε πα­ρα­χω­ρή­σει λα­θραία ο τουρ­κι­κός στρα­τός στο ISIS! Κοι­νώς: Ολα αυτά τα χρό­νια με την αδιέ­ξο­δη και αλ­λο­πρό­σαλ­λη πο­λι­τι­κή του ο Ερ­ντο­γάν έσπερ­νε ανέ­μους και τώρα θε­ρί­ζει θύ­ελ­λες. Μέσα από τα απο­κα­ΐ­δια προ­σπα­θεί να ανα­μορ­φώ­σει το κρά­τος του με στυλ Ατα­τούρκ. Ομως κάτι τέ­τοιο είναι αδύ­να­τον, διότι ο Κεμάλ ξε­κί­νη­σε τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις χωρίς προη­γου­μέ­νως να έχει δια­λύ­σει το Δη­μό­σιο και τις Ενο­πλες Δυ­νά­μεις. Απε­να­ντί­ας στη­ρί­χθη­κε στους βα­σι­κούς πυ­λώ­νες του κρά­τους και «απο­κε­φά­λι­ζε» όσους στην πο­ρεία αντι­δρού­σαν στις επι­λο­γές του.

Ομως ο Ερ­ντο­γάν σή­με­ρα δεν μπο­ρεί να στη­ρι­χθεί ούτε στο Δη­μό­σιο ούτε στον Στρα­τό καθώς ήδη τους έχει απο­δε­κα­τί­σει. Μόνο τους τε­λευ­ταί­ους μήνες μετά το απο­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα του πε­ρα­σμέ­νου Ιου­λί­ου έχει απο­πέμ­ψει 110.000 δη­μό­σιους λει­τουρ­γούς.

Ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος παρά την πρό­σκαι­ρη λυ­κο­φι­λία του με τους κε­μα­λι­στές στο στρά­τευ­μα, κάθε άλλο παρά τους εμπι­στεύ­ε­ται. Δείγ­μα της ανα­σφά­λειάς του είναι ότι σε κάθε μο­νά­δα έχει δι­κούς του το­πο­τη­ρη­τές, ενώ έχει αφαι­ρέ­σει τα καύ­σι­μα από τις κε­ντρι­κές μο­νά­δες πέριξ των αστι­κών κέ­ντρων (Αγκυ­ρα, Κων­στα­ντι­νού­πο­λη, Σμύρ­νη) ώστε να μην μπο­ρεί να κι­νη­θεί η στρα­τιω­τι­κή μη­χα­νή (άρ­μα­τα, πλοία και αε­ρο­πλά­να) και να στρα­φεί ενα­ντί­ον του όπως τον πε­ρα­σμέ­νο Ιού­λιο. Επί­σης, η αδιέ­ξο­δη στρα­τη­γι­κή του στη Συρία προ­κα­λεί ήδη την έντο­νη δυ­σφο­ρία των οι­κο­γε­νειών των θυ­μά­των που χά­θη­καν στα πεδία των μαχών. Το 2016 έχα­σαν τη ζωή τους συ­νο­λι­κά 420 στρα­τιω­τι­κοί και ο μεν Ερ­ντο­γάν σπεύ­δει να τους χα­ρα­κτη­ρί­σει «μάρ­τυ­ρες», οι δε χα­ρο­κα­μέ­νες μάνες και τα γυ­ναι­κό­παι­δα των θυ­μά­των επα­να­στα­τούν ενα­ντί­ον του!

Λαϊκή οργή

Η λαϊκή δυ­σα­ρέ­σκεια κλι­μα­κώ­νε­ται στην Τουρ­κία για τα θύ­μα­τα στη Συρία που αυ­ξά­νο­νται κα­θη­με­ρι­νά όσο κρα­τά­ει η εμπλο­κή της χώρας, ενώ αυτό που κάνει την οργή του κό­σμου να ξε­χει­λί­ζει είναι ότι χά­νο­νται Τούρ­κοι στρα­τιώ­τες από… βόλια που χρυ­σο­πλή­ρω­σε ο ίδιος ο τουρ­κι­κός λαός! Επι­πλέ­ον, η όψιμη συν­θη­κο­λό­γη­ση του Ερ­ντο­γάν με τη Ρωσία και το Ιράν δεν αγ­γί­ζει το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της κοι­νω­νί­ας της Τουρ­κί­ας, καθώς άπα­ντες κα­τα­νο­ούν ότι τόσο η Μόσχα όσο και η Τε­χε­ρά­νη δεν πρό­κει­ται να στη­ρί­ξουν τον με­γα­λοϊ­δε­α­τι­σμό του και τα σχέ­διά του περί δη­μιουρ­γί­ας του σουλ­τα­νά­του της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης.

Απέ­να­ντι σε όλα αυτά, η Ελ­λά­δα, χωρίς πο­λε­μι­κές ιαχές και ανέ­ξο­δες δια­μαρ­τυ­ρί­ες, σπεύ­δει με τις πε­νι­χρές οι­κο­νο­μι­κές δυ­να­τό­τη­τες που έχει να κα­λύ­ψει τα νώτα της στο Αι­γαίο ώστε να απο­κρού­σει επι­τυ­χώς οποια­δή­πο­τε απο­κο­τιά, που -μία στις χί­λιες- εν­δέ­χε­ται να επι­χει­ρή­σει ο Ερ­ντο­γάν, καθώς λαμ­βά­νε­ται υπόψη ότι ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος βρί­σκε­ται σε σύγ­χυ­ση εξαι­τί­ας των πολ­λα­πλών με­τώ­πων που έχει ανοί­ξει εντός και εκτός των τει­χών.

Ναι! Η Ελ­λά­δα ξε­σκο­νί­ζει το οπλο­στά­σιό της, το συ­ντη­ρεί, το εκ­συγ­χρο­νί­ζει και το ενι­σχύ­ει με το μι­κρό­τε­ρο δυ­να­τό κό­στος. Το ΚΥΣΕΑ διά πε­ρι­φο­ράς δίνει το «πρά­σι­νο φως» για συ­γκε­κρι­μέ­νες εξο­πλι­στι­κές ανά­γκες μι­κρής κλί­μα­κας που, ση­μειω­τέ­ον, δεν αφο­ρούν -προς το παρόν- προ­μή­θεια και­νούρ­γιου υλι­κού. Πά­ντως, στα άμεσα σχέ­δια του υπουρ­γεί­ου Αμυ­νας είναι η αγορά μίας μοί­ρας (12) και­νούρ­γιων F-35, όπως είχε απο­κα­λύ­ψει το «Εθνος της Κυ­ρια­κής», καθώς και η προ­μή­θεια μίας συ­στοι­χί­ας αντια­ε­ρο­πο­ρι­κών πυ­ραύ­λων με­γά­λου βε­λη­νε­κούς, όπως και η αντι­κα­τά­στα­ση των ναυ­τι­κών Penguin με αντί­στοι­χο ανα­βαθ­μι­σμέ­νο νορ­βη­γι­κό πυ­ραυ­λι­κό σύ­στη­μα.

Ψυ­χραι­μία

Αυτό που συ­νά­γε­ται είναι ότι η Αθήνα δεν βρί­σκε­ται σε πα­νι­κό από τις σπα­σμω­δι­κές επι­θε­τι­κές κι­νή­σεις της τουρ­κι­κής Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας πάνω από τα ελ­λη­νι­κά νησιά. Πρώ­τον, διότι από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση πρω­τί­στως επλή­γη το προ­σω­πι­κό με τη δρα­στι­κή μεί­ω­ση των απο­δο­χών του και μόνο δευ­τε­ρευό­ντως επη­ρε­ά­στη­κε -ευ­τυ­χώς ελά­χι­στα- η ισχύς της στρα­τιω­τι­κής μη­χα­νής.

Ευ­τυ­χώς, η οι­κο­νο­μι­κή κρίση βρήκε τις ελ­λη­νι­κές Ενο­πλες Δυ­νά­μεις πλή­ρως εξο­πλι­σμέ­νες με απο­τέ­λε­σμα να «αντέ­χουν», και σε συν­δυα­σμό με το υψηλό φρό­νη­μα του προ­σω­πι­κού το Αι­γαίο να πα­ρα­μέ­νει απόρ­θη­το κά­στρο! Αυτό το γνω­ρί­ζει η Τουρ­κία και το δια­πι­στώ­νουν κα­θη­με­ρι­νά οι πι­λό­τοι της που δέ­χο­νται σκλη­ρή απά­ντη­ση κάθε φορά που ξε­προ­βάλ­λουν απροει­δο­ποί­η­τα στο FIR Αθη­νών. Η συ­νε­χι­ζό­με­νη τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα στο Αι­γαίο με τα οπλι­σμέ­να μα­χη­τι­κά σε συν­δυα­σμό με τη σθε­να­ρή αντί­δρα­ση της ελ­λη­νι­κής Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας στα­τι­στι­κά δεν μπο­ρούν να απο­κλεί­σουν την πι­θα­νό­τη­τα αε­ρο­πο­ρι­κού ατυ­χή­μα­τος, που εάν ποτέ συμ­βεί δεν θα πρέ­πει να οδη­γή­σει σε θερμό επει­σό­διο.

Για τον λόγο αυτόν πα­ρα­μέ­νουν ανοι­χτοί οι δί­αυ­λοι επι­κοι­νω­νί­ας και τα «κόκ­κι­να τη­λέ­φω­να» των στρα­τιω­τι­κών ηγε­σιών των δύο χωρών για την πα­ρο­χή αμοι­βαί­ων εξη­γή­σε­ων. Προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση λει­τουρ­γούν και η συμ­μα­χι­κή πα­ρου­σία (ΝΑΤΟ και 6ος Στό­λος) στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή.

Οσο για τα «ναυ­τι­κά επει­σό­δια» πέριξ των Ιμίων με­τα­ξύ Τούρ­κων και Ελ­λή­νων ψα­ρά­δων που εκ­δη­λώ­νο­νται κάθε Ια­νουά­ριο κατά τη «μάχη της τσι­πού­ρας», απο­φεύ­γε­ται η εμπλο­κή των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων ώστε να μην υπάρ­ξει κλι­μά­κω­ση της έντα­σης.

Για την επί­λυ­ση των όποιων δια­φο­ρών με­τα­ξύ Ελ­λή­νων και Τούρ­κων ψα­ρά­δων πα­ρεμ­βαί­νουν οι λι­με­νι­κοί των δύο χωρών.