Κυριάκος Μητσοτάκης: Μεγάλη τιμή, μεγαλύτερη ευθύνη

Του Κυριά­κου Μητσο­τάκη, Αρχηγού της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης

Προ­έ­δρου της Νέας Δημο­κρα­τίας

Πριν από έναν χρόνο, μέσα από μια ανοιχτή δημο­κρα­τική δια­δι­κα­σία, εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες πολίτες μού έκαναν την τιμή να με εκλέ­ξουν Πρόεδρο της Νέας Δημο­κρα­τίας.

Ακόμα μεγα­λύ­τερη από την τιμή είναι η ευθύνη που συνο­δεύει το αξίωμα.

Από την ημέρα εκείνη μία σκέψη υπάρχει στο μυαλό μου: Πώς θα κάνουμε τη Νέα Δημο­κρα­τία πιο δυνατή, πιο σύγ­χρονη, πιο ανα­νε­ω­μένη, πιο αξιό­πι­στη. Για να μπο­ρέ­σουμε να βάλουμε τη χώρα ξανά σε έναν σωστό δρόμο. Και να φέρουμε έτσι ξανά αισιο­δο­ξία και αυτο­πε­ποί­θηση στον τόπο μας.

Αυτόν τον έναν χρόνο κάναμε πολλά βήματα μπροστά.

Στο συνέ­δριό μας πήραμε απο­φά­σεις που εκσυγ­χρό­νι­σαν τη λει­τουρ­γία του Κόμ­μα­τος.

Καθιε­ρώ­θηκε, για πρώτη φορά, θητεία για τον Πρόεδρο.

Θεσπί­στηκε η υπο­χρέ­ωσή μας να έχουμε ισο­σκε­λι­σμέ­νους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς, ώστε να απο­φύ­γουμε λάθη του παρελ­θό­ντος. Για πρώτη φορά Κόμμα στην Ελλάδα πέρασε στο κατα­στα­τικό του την απα­γό­ρευση δανει­σμού από τις τρά­πε­ζες.

Καθιε­ρώ­θηκε ασυμ­βί­βα­στο κομ­μα­τι­κών και κυβερ­νη­τι­κών θέσεων. Ενι­σχύ­θηκε ο ρόλος των μελών στη δια­δι­κα­σία δια­μόρ­φω­σης πολι­τι­κής και λήψης απο­φά­σεων. Λει­τουρ­γούμε ενω­μέ­νοι, μακριά από λογικές και ομα­δο­ποι­ή­σεις του παρελ­θό­ντος.

Παράλ­ληλα, ανα­νε­ω­νό­μα­στε σε όλα τα επίπεδα. Με το Μητρώο Στε­λε­χών μας φέρ­νουμε νέο κόσμο στην πολι­τική. Πολίτες με ικα­νό­τη­τες που μέχρι τώρα δεν είχαν τη δυνα­τό­τητα να εμπλα­κούν ενεργά στην πολι­τική μέσα από μια ανοιχτή, διαφανή και αξιο­κρα­τική δια­δι­κα­σία.

Δια­μορ­φώ­νουμε ένα σύγ­χρονο και πει­στικό πολι­τικό πρό­γραμμα, τη “Συμ­φω­νία Αλή­θειας”, που θα θέσουμε σε εφαρ­μογή της επόμενη μέρα της εκλο­γι­κής μας νίκης.

Ένα πρό­γραμμα φτιαγ­μένο από εμάς, με εθνικό πρόσημο, για τις ανάγκες της δικής μας χώρας. Που δεν υπό­σχε­ται ότι θα αλλάξει τη ζωή μας “με έναν νόμο και ένα άρθρο”, αλλά που δια­πνέ­ε­ται από μια συγκε­κρι­μένη φιλο­σο­φία:

Λιγό­τε­ρους φόρους για να ανα­πνεύ­σουν πολίτες και επι­χει­ρή­σεις.

Αλλαγές στο Κράτος και στην οικο­νο­μία για να μπο­ρέ­σουμε να προ­σελ­κύ­σουμε επεν­δύ­σεις και να βρουν δουλειά οι άνεργοι και όσοι φεύγουν στο εξω­τε­ρικό.

Αλλαγές στα δημόσια σχολεία και πανε­πι­στή­μια, που χρειά­ζο­νται μεγα­λύ­τερη ελευ­θε­ρία ανά εκπαι­δευ­τική μονάδα.

Αξιο­λό­γηση στο Δημόσιο για να γίνει πιο απο­τε­λε­σμα­τικό, προς όφελος του πολίτη και του επι­χει­ρείν.

Αλλαγές στην υγεία, με έμφαση στην πρω­το­βάθ­μια φρο­ντίδα.

Μόνιμη και σταθερή προ­τε­ραιό­τητά μας είναι τα συμ­φέ­ρο­ντα και τα όνειρα των πολλών. Της μέσης ελλη­νι­κής οικο­γέ­νειας. Όλων όσοι αισθά­νο­νται ξεχα­σμέ­νοι τα χρόνια της κρίσης.

Το γεγονός ότι η Νέα Δημο­κρα­τία είναι σήμερα η μεγα­λύ­τερη πολι­τική δύναμη στη χώρα δεν είναι για μένα λόγος εφη­συ­χα­σμού, αλλά κίνητρο για περισ­σό­τερη και πιο συστη­μα­τική δουλειά.

Γνωρίζω καλά ότι πρέπει να αλλά­ξουμε πολλά ακόμα. Γνωρίζω ότι ένα μεγάλο τμήμα συμπο­λι­τών μας στέ­κε­ται ακόμη με δυσπι­στία απέ­να­ντί μας, παρά την απο­στροφή του για τη σημε­ρινή Κυβέρ­νηση.

Ξέρω ότι πολλοί ανα­ρω­τιού­νται πώς ένα “παλιό” κόμμα θα γίνει η δύναμη αλλαγής που έχει ανάγκη η χώρα μας. Όπως ξέρω ότι πολλοί συμπο­λί­τες μας αμφι­σβη­τούν ότι τα πράγ­ματα στη χώρα μας μπορούν να αλλά­ξουν.

Η απο­τυ­χία της σημε­ρι­νής Κυβέρ­νη­σης, η απο­γο­ή­τευση από τα ψέματά της, έχει φέρει τους Έλληνες στα όρια της συλ­λο­γι­κής κατά­θλι­ψης. Όμως η απά­ντηση στην απο­γο­ή­τευση δεν είναι η παραί­τηση.

Από όλους όσοι ακόμη δυσπι­στούν, ζητώ απλώς να μας ακού­σουν. Να ακού­σουν τις θέσεις μας, να συζη­τή­σουν μαζί μας. Να μας αντι­με­τω­πί­σουν χωρίς κάποια αφο­ρι­στική προ­κα­τά­ληψη. Είμαι βέβαιος πως θα δια­πι­στώ­σουν ότι είμαστε μια παρά­ταξη που αλλάζει, ανα­νε­ώ­νε­ται, διδά­σκε­ται από τα λάθη της και κοι­τά­ζει μπροστά. Με σχέδιο, υπευ­θυ­νό­τητα και αυτο­πε­ποί­θηση.

Έχοντας απο­κτή­σει και ο ίδιος πρό­σθε­τες εμπει­ρίες και παρα­στά­σεις αυτόν τον χρόνο, για ένα πράγμα είμαι ακόμα πιο σίγου­ρος. Ότι μπο­ρούμε να τα κατα­φέ­ρουμε. Η σημε­ρινή μιζέρια δεν αρμόζει στους Έλληνες. Η απά­ντηση σε όσους λένε “αυτά δεν γίνο­νται” είναι: “Κι όμως, γίνεται”.

Το έχουμε ξανα­κά­νει ως έθνος. Έχουμε ξεπε­ρά­σει τρα­γω­δίες πολύ μεγα­λύ­τε­ρες από την κρίση των τελευ­ταίων ετών. Σηκώ­σαμε τη χώρα μας και πάλι όρθια. Κερ­δί­σαμε τον σεβασμό της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας. Κατα­κτή­σαμε πολι­τική στα­θε­ρό­τητα και ένα υψηλό επίπεδο Δημο­κρα­τίας και ποιό­τη­τας ζωής.

Αυτό που πέτυχαν οι προη­γού­με­νες γενιές μπορεί και πρέπει να το πετύχει και η δική μας.

Είναι το χρέος καθενός από εμάς, για το οποίο έγραψε ο Νίκος Καζαν­τζά­κης: “Να σώζει και να σώζεται. Και πάντα να αντι­κρύ­ζει πρόσωπο με πρόσωπο την αγέ­λα­στη κι αδά­κρυτη θεά: Την Ευθύνη”.

Ας δεί­ξουμε ότι το πνεύμα δημιουρ­γίας των Ελλήνων, που μεγα­λούρ­γησε μέσα στον χρόνο, παρα­μέ­νει ζωντανό.

Ως πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας, αυτό το πατριω­τικό όραμα υπηρετώ. Να κάνουμε ξανά την Ελλάδα δυνατή και περή­φανη. Να κάνουμε καλύ­τερη τη ζωή όλων μας. Και πιστεύω βαθιά ότι μέσα από τη σχέση εμπι­στο­σύ­νης που χτί­ζουμε μέρα με τη μέρα μπο­ρούμε να τα κατα­φέ­ρουμε.

Μαζί θα φέρουμε ξανά αισιο­δο­ξία και αυτο­πε­ποί­θηση στην πατρίδα μας.