Μήνας βαρόμετρο για αξιολόγηση ή εκλογές ο Ιανουάριος

Η συνε­δρί­αση του EuroWorkingGroup στις 12 Ιανουα­ρίου σημα­ντική ημε­ρο­μη­νία καθώς θα απο­φα­σι­στεί εάν θα ξεπα­γώ­σουν τα βρα­χυ­πρό­θε­σμα μέτρα για την ελά­φρυνση του χρέους

Με τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις ανάμεσα σε κυβέρ­νηση και δανει­στές να βρί­σκο­νται στον αέρα, καθώς ο Δεκέμ­βριος απο­δεί­χθηκε «προ­βλη­μα­τι­κός» ως προς την πρόοδο των συζη­τή­σεων για την ολο­κλή­ρωση της β’αξιο­λό­γη­σης, η έναρξη αυτή της νέας χρονιάς φαί­νε­ται ιδιαί­τερα κρίσιμη για την συνο­λική πορεία των πολι­τι­κών πραγ­μά­των. Είναι πλέον πολύ πιθανό, να κριθούν όλα μέσα στον Ιανουά­ριο, καθώς η κυβέρ­νηση έχει θέσει στόχο να κλείσει η αξιο­λό­γηση στο Eurogroup, που είναι προ­γραμ­μα­τι­σμένο για τις 26 του μήνα.

Νωρί­τερα θα υπάρ­ξουν κι άλλες ημε­ρο­μη­νίες – σταθμοί.

Πρώτη και ιδιαί­τερα σημα­ντική η 12η Ιανουα­ρίου, όταν και είναι προ­γραμ­μα­τι­σμένη η συνε­δρί­αση του EuroWorkingGroup το οποίο θα απο­φα­σί­σει εάν θα ξεπα­γώ­σουν τα βρα­χυ­πρό­θε­σμα μέτρα για την ελά­φρυνση του χρέους, μετά την απο­λο­γη­τική επι­στολή Τσα­κα­λώ­του για τις έκτα­κτες παροχές της κυβέρ­νη­σης στους συντα­ξιού­χους. Η πρώτη αντί­δραση των Βρυ­ξελ­λών στην επι­στολή ήταν μάλλον θετική, ωστόσο απο­μέ­νει να τοπο­θε­τη­θεί και η πλευρά Σόιμπλε στο θέμα, καθώς είναι εκείνη που ανα­κί­νησε την υπόθεση. Η κυβέρ­νηση δεν έχει περι­θώ­ριο άλλης καθυ­στέ­ρη­σης στο συγκε­κρι­μένο μέτωπο, καθώς είναι προ­φα­νές ότι τυχόν εμπλοκή στις 12 Ιανουα­ρίου θα σημαί­νει ότι εισερ­χό­μα­στε σε νέα φάση κρίσης με τους δανει­στές, με άγνωστο ορί­ζο­ντα ολο­κλή­ρω­σης της δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Δύο μέρες μετά το ΔΝΤ θα δημο­σιο­ποι­ή­σει την έκθεσή του για τη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους. Ανάλογα με το τι θα περι­λαμ­βά­νει αυτή η έκθεση ως προς την πορεία της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, θα φανεί και εάν το Ταμείο θέλει να συμ­με­τά­σχει στο ελλη­νικό πρό­γραμμα και με ποιους όρους. Στην περί­πτωση που επα­να­λη­φθούν στην έκθεση οι γνωστές θέσεις του Πολ Τόμσεν περί της ανάγκης νέων συγκε­κρι­μέ­νων μέτρων για τη διετία 2019-2020, τότε το εγχεί­ρημα εξεύ­ρε­σης μίας συμ­βι­βα­στι­κής λύσης θα απο­μα­κρυν­θεί ακόμη περισ­σό­τερο. Ως προς το ρόλο του ΔΝΤ σημα­ντική ημε­ρο­μη­νία είναι και η 20ή Ιανουα­ρίου, όταν ο Ντό­ναλντ Τραμπ θα εγκα­τα­στα­θεί και επίσημα στον Λευκό Οίκο και μία από τις πρώτες κινή­σεις του θα είναι να απο­φα­σί­σει εάν το Ταμείο πρέπει να δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην Ευρω­ζώνη.

Σε κάθε περί­πτωση πάντως και εφόσον δεν δια­χω­ρι­στεί αυτή καθαυτή β’ αξιο­λό­γηση (για την οποία απο­μέ­νουν μόνο μερικές, έστω και δύσκο­λες, εκκρε­μό­τη­τες) από το μεσο­πρό­θε­σμο πρό­γραμμα για την περίοδο μετά το 2018, είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολο να υπάρξει συμ­φω­νία έως τις 26 Ιανουα­ρίου, με τα χρονικά περι­θώ­ρια να σφίγ­γουν απελ­πι­στικά ως προς την επι­δί­ωξη της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης να εντα­χθεί η χώρα στο πρό­γραμμα της ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ μέχρι τον Μάρτιο.

Σε αυτή την περί­πτωση και ειδικά εάν ο άξονας Βερο­λίνο – ΔΝΤ επι­μέ­νουν στη λήψη μέτρων λιτό­τη­τας και για τη διετία 2019-2020, η κυβέρ­νηση θα βρεθεί προ του διλήμ­μα­τος να συνε­χί­σει τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, δίδο­ντας μίας αμφί­βο­λου απο­τε­λέ­σμα­τος και υψηλού ρίσκου παρά­ταση στις συζη­τή­σεις, ή να προ­χω­ρή­σει σε εκλογές. Η κυρί­αρχη τάση αυτή την ώρα στο Μαξίμου, πίσω από το πέπλο της τεχνη­τής αισιο­δο­ξίας που καλ­λιερ­γούν τα κυβερ­νη­τικά στελέχη, είναι να κερ­δη­θεί κι άλλος χρόνος, με την ελπίδα ότι τελικά θα επι­κρα­τή­σει στους κόλπους των δανει­στών η άποψη ότι πρέπει να δώσουν μία συμ­βι­βα­στική λύση στην Αθήνα, ώστε να μην ανα­ζω­πυ­ρω­θεί και πάλι η ελλη­νική κρίση. Ωστόσο και επειδή το κλειδί των απο­φά­σεων το κρατά το Βερο­λίνο και κανείς δεν γνω­ρί­ζει τις πραγ­μα­τι­κές προ­θέ­σεις ή τις ισορ­ρο­πίες στο δίδυμο Μέρκελ – Σόιμπλε, η κυβέρ­νηση δείχνει να προ­ε­τοι­μά­ζε­ται και για το δεύτερο, αυτό των πολι­τι­κών εξε­λί­ξεων δηλαδή με προ­σφυγή σε πρόωρες εκλογές.

Κυβερ­νη­τικά στελέχη επι­μέ­νουν πάντως να εκφρά­ζουν αισιο­δο­ξία για την ολο­κλή­ρωση της β’ αξιο­λό­γη­σης. Ο υπουρ­γός Ενέρ­γειας Γιώργος Στα­θά­κης εκτιμά ότι οι εκκρε­μό­τη­τες μπορεί να κλεί­σουν τις επό­με­νες εβδο­μά­δες, τονί­ζο­ντας μάλιστα πως «έχει ήδη επέλθει συμ­φω­νία» κατ’ ουσίαν, με όλες τις πλευρές να συγκλί­νουν στην ανάγκη λύσης μέσα στον Ιανουά­ριο.

Σε συνέ­ντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Στα­θά­κης τονίζει ότι χρειά­ζο­νται πιο γεν­ναίες απο­φά­σεις από την πλευρά του ΔΝΤ ή συμ­βι­βα­στι­κές λύσεις, που θα είναι όμως συμ­βα­τές με το πλαίσιο συμ­φω­νίας που ήδη έχει επι­τευ­χθεί με τους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς.

Από την πλευρά του ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, επι­βε­βαιώ­νει (με συνέ­ντευξή του στην Καθη­με­ρινή) ότι η κυβέρ­νηση θα δεχόταν, στο πλαίσιο ενός συμ­βι­βα­σμού, την παρά­ταση του αυτό­μα­του «κόφτη» δαπανών μετά το 2018 που λήγει το πρό­γραμμα. Δια­μη­νύει επίσης ότι θα μπο­ρού­σαν από τώρα να περι­γρα­φούν τα μέτρα που θα ληφθούν, δηλαδή οι περιο­χές των δαπανών που θα εφαρ­μο­στεί ο κόφτης, εάν επι­βε­βαιω­θούν οι εκτι­μή­σεις του ΔΝΤ ότι με όσα έχουν ήδη συμ­φω­νη­θεί δεν επι­τυγ­χά­νε­ται πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα 3,5% του ΑΕΠ. Απο­κλείει όμως κατη­γο­ρη­μα­τικά τη θεσμο­θέ­τηση αυτών των μέτρων από τώρα.

protothema.gr