Τα ευχάριστα και δυσάρεστα που συνέβησαν στη Ρόδο

Στη μηχανή του χρόνου.

Και τι χρόνος… πικρός… Κύλησε σαν το νερό. Το νερό που γίνεται ρυάκι και ταξι­δεύει μικρά κλα­δά­κια και τους «κλέφτες» που φυσά­γαμε παιδιά. Το νερό που γίνεται και χεί­μαρ­ρος και παρα­σύ­ρει κορμούς δέντρων και αυτο­κί­νητα. Είναι εκπλη­κτικό αν σκε­φτείς πόσες μορφές μπορεί να πάρει ο χρόνος που αφήνεις πίσω. Αφήνεις; Σε αφήνει;

Τελο­σπά­ντων… Οι επέ­τειοι είναι γιορτές. Και είναι για να κάνεις όνειρα και σχέδια. Είναι, όμως, και για απο­λο­γι­σμούς και ανα­θε­ω­ρή­σεις.

Στη μηχανή του χρόνου λοιπόν, χαμένη στις σκέψεις που 12 μήνες τώρα έκανα και με βασα­νί­ζουν ακόμη. Στους φόβους που μοι­ρά­στηκα και με στοι­χειώ­νουν ακόμη. Σε όσα με σόκαραν και εξα­κο­λουθώ να μην μπορώ να ξεπε­ράσω. Σε αυτά που με θύμωναν και δεν υπο­χώ­ρη­σαν με το χρόνο, σε όσα ένιωσα και συνε­χί­ζουν να με γρα­τζου­νάνε. Σε εκείνα που προ­έ­βλεψα και, δυστυ­χώς, συνέ­βη­σαν. Και σε αυτά που προσ­δο­κούσα και δεν επα­λη­θεύ­θη­καν ποτέ.

Απ΄αυτή τη γωνιά, με τη δύναμη που έχουν οι λέξεις .Μικρά ταξίδια στην ιστορία που γράφει που γρά­φε­ται, που γρά­φουμε, που γράφουν… Ήμασταν εκεί. Συμ­με­τεί­χαμε. Προ­βλη­μα­τι­ζό­μα­σταν. Σκε­φτό­μα­σταν. Μοι­ρα­ζό­μα­σταν. Φοβό­μα­σταν. Ανα­ρω­τιό­μα­σταν. Δια­φω­νού­σαμε. Θυμώ­ναμε. Καλού­σαμε. Εγκα­λού­σαμε. Η αγωνία για το αύριο. Η απο­γο­ή­τευση. Τα αδιέ­ξοδα. Οι προσ­δο­κίες. Η οικο­νο­μία που καταρ­ρέει, το πολι­τικό σύστημα που γκρε­μί­ζε­ται, η κοι­νω­νία που απο­συ­ντί­θε­ται, η ζωή μας που αλλάζει, τα πρόσωπα που γοή­τευ­σαν και αυτά που απο­γο­ή­τευ­σαν. Τα μεγάλα και σπου­δαία, μπερ­δε­μένα με τα μικρά και τα ασή­μα­ντα. Τα καλά και τα άσχημα. Τα ευχά­ρι­στα και τα δυσά­ρε­στα.

Αυτά τα ευχά­ρι­στα και τα δυσά­ρε­στα που συνέ­βη­σαν στη Ρόδο, μας εκμυ­στη­ρεύ­ο­νται συμπο­λί­τες μας για το χρόνο που πέρασε το κατώφλι της ιστο­ρίας.

Πάνος Βενέρης: Στα ευχά­ρι­στα συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται η συμ­με­τοχή στις δια­δι­κα­σίες για την ανά­δειξη της Ρόδου ως Πολι­τι­στική Πρω­τεύ­ουσα της Ευρώπης το 2021 και στα δυσά­ρε­στα η μη επιλογή της πόλης παρότι έφτασε πολύ κοντά.

Στα ευχά­ρι­στα είναι η αρχή εμπέ­δω­σης μιας άλλης κουλ­τού­ρας για τη δια­χεί­ριση – ανά­δειξη του δημό­σιου χώρου μέσω αρχι­τε­κτο­νι­κών δια­γω­νι­σμών τόσο από πλευράς Δήμου όσο και από πλευράς Περι­φέ­ρειας με τη συμβολή – πρω­το­βου­λία του Συλ­λό­γου Αρχι­τε­κτό­νων που πιστεύω ότι έρχεται σαν απο­τέ­λε­σμα ωρί­μαν­σης του αντί­στοι­χου σπόρου που είχαμε ρίξει εδώ και 15 χρόνια σαν ΤΕΕ και εύχομαι η προ­σπά­θεια αυτή να απο­δώ­σει καρπούς και να μη μείνει στα χαρτιά.

Στα δυσά­ρε­στα είναι η αύξηση του ΦΠΑ στον ανώτατο συντε­λε­στή καταρ­γώ­ντας ουσια­στικά τη μονα­δική νησιω­τική πολι­τική και δυσχε­ραί­νο­ντας ακόμη περισ­σό­τερο την ήδη βεβα­ρη­μένη οικο­νο­μική κατά­σταση του νησιού.

Στα ευχά­ρι­στα – αυτή τη φορά για τη χώρα- είναι ότι ένα ακόμη δίσεκτο έτος φεύγει (και μάλιστα σε όλους τους τομείς) και στα δυσά­ρε­στα ότι δεν μπορείς να θυμη­θείς και πολλά ευχά­ρι­στα απ’ αυτό. Καλή χρονιά σε όλους!

Μαρ­τί­νος Κανελ­λά­κης: Στα δυσά­ρε­στα παρα­μέ­νει ότι δεν συνει­δη­το­ποιούμε ότι άλλοι προ­ο­ρι­σμοί προ­χω­ρούν με ταχύ­τητα στο μέλλον σε αντί­θεση με μας που έχουμε καθίσει ανα­παυ­τικά πάνω στην Ιταλική Ρόδο ανα­πο­λώ­ντας περα­σμένα μεγα­λεία. Πρέπει να βρεθεί εκείνος που χωρίς να το κάνει για πολι­τικά οφέλη θα οργα­νώ­σει σοβαρά και σε ουσια­στική συνερ­γα­σία με όλους τους φορείς ένα μάστερ πλαν (Master plan) για τα επόμενα 30 χρόνια το οποίο θα πρέπει να υλο­ποι­η­θεί στο ακέραιο. Επειδή εμείς είμαστε τυφλοί δεν συμ­βαί­νει το ίδιο αλλού που ήδη βρί­σκο­νται εκεί που θα φτά­σουμε σε 30 χρόνια. Στο καλό θα βάλω ότι οι περισ­σό­τε­ροι κάτοι­κοι αυτού του τόπου συγκι­νού­νται ακόμα από κάποια ιδανικά και παλεύ­ουν έστω μόνοι τους για να κάνουν τον κόσμο καλύ­τερο και τους ευχα­ρι­στούμε για αυτό.

Χαρούλα Για­σι­ράνη: Το κορυ­φαίο δυσά­ρε­στο που μού έρχεται στο μυαλό είναι η πρό­σφατη εξαί­ρεση της Ρόδου, μαζί με την Κάρπαθο, από την ανα­στολή των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ, δυσμε­νής εξέλιξη για την τοπική οικο­νο­μία και την δια­βί­ωση μας.

Εξ ίσου δυσά­ρε­στη, είναι η αμφι­σβή­τηση της Συν­θή­κης της Λωζάνης από την πλευρά της τουρ­κι­κής ηγεσίας αλλά και οι θέσεις Ελλήνων υπουρ­γών σχετικά με τα νησιά μας!

Στα­χυο­λο­γώ­ντας τα ευχά­ρι­στα γεγο­νότα, το πρώτο που θυμάμαι είναι η σημα­ντική αύξηση των αφίξεων του­ρι­στών στη Ρόδο, πράγμα που οφεί­λε­ται στη συστη­μα­τική δουλειά από πλευράς Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου με το τριετές στρα­τη­γικό πλάνο για τον του­ρι­σμό.

Αισιό­δοξα και ευχά­ρι­στα γεγο­νότα για το νησί μας, ήταν επίσης η κατά­κτηση του πέμπτου συνε­χό­με­νου κυπέλ­λου Ελλάδας από την ομάδα του Γ.Σ. Δωδε­κά­νη­σος Μπάσκετ με αμα­ξί­διο και το παγκό­σμιο ρεκόρ που κατέ­κτησε ο Μιχάλης Σεΐτης στους Παρα­ο­λυ­μπια­κούς του Ρίο. Και οι δύο αυτές επι­τυ­χίες είναι ελπι­δο­φό­ρες μέσα σ’ ένα περι­βάλ­λον στε­νά­χωρο και δυσμε­νές. Οι αθλητές μας με κινη­τικά προ­βλή­ματα δεν παύουν να αγω­νί­ζο­νται και να κερ­δί­ζουν πρωτιές, δίνουν μήνυμα επί­μο­νης προ­σπά­θειας και μας χαρί­ζουν χαρά και αισιο­δο­ξία.

Γιάννης Λεριάς: Μας χαρο­ποί­ησε το γεγονός ότι κάποιοι νέοι κυρίως επι­χει­ρη­μα­τίες στη Ρόδο συνε­χί­ζουν ναα αγω­νί­ζο­νται και να πετυ­χαί­νουν εντυ­πω­σιακά απο­τε­λέ­σματα, κυρίως στον τομέα του του­ρι­σμού. Μας χαρο­ποί­ησε το γεγονός ότι το καλο­καίρι έλαβε χώρα πλήθος πολι­τι­στι­κών εκδη­λώ­σεων ορι­σμέ­νες από τις οποίες διε­θνούς ενδια­φέ­ρο­ντος, με μεγάλη συμ­με­τοχή του κόσμου. Μας λύπησε το γεγονός της κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ και ορι­σμέ­νων άλλων μέτρων ανα­κού­φι­σης των μειο­νε­κτη­μά­των της παρα­με­θο­ρίου. Μας λύπησε το γεγονός ότι στα θέματα της υπο­δο­μής το νησί μας δεν έκανε ούτε ένα βήμα εμπρός. Μας λύπησε το γεγονός ότι αυτά που θα μπο­ρού­σαν να είναι η αιχμή του δόρατος (π.χ. μαρίνα, εμπο­ρικό λιμάνι) εξα­κο­λου­θούν να παρου­σιά­ζουν μιά άθλια και απο­καρ­διω­τική εικόνα. Μας λύπησαν τα νέα από την τοπική αγορά η οποία έμεινε παγω­μένη και οι επι­δό­σεις της ήταν αρνη­τι­κές σε πρω­το­φανή επίπεδα. Μας λύπησε το γεγονός της (για μιά ακόμα χρονιά) έλλει­ψης πρω­το­τυ­πίας και και­νο­το­μίας στο επι­χει­ρείν. Δεν έχουμε υπόψη καμία περί­πτωση δημιουρ­γίας νέας επι­χεί­ρη­σης του πρω­το­γε­νούς ή του δευ­τε­ρο­γε­νούς τομέα. Αντί­θετα, άνοιξαν νέες καφε­τέ­ριες, νέα μεζεδοπωλεία-εστιατόρια και νέα κέντρα δια­σκέ­δα­σης. Απο­καρ­διω­τικό το θέαμα της Παλιάς Πόλης όπου εν μέσω Ιουνίου οι νύκτες της θύμιζαν Φεβρουά­ριο, τα μαγαζιά ήταν κλειστά και οι δρόμοι άδειοι. Τελευ­ταίο και (δυστυ­χώς) σημα­ντι­κό­τερο και πιό ανη­συ­χη­τικό: Οι μήνες Νοέμ­βριος και Δεκέμ­βριος κλεί­νουν με συνο­λική βρο­χό­πτωση που δε ξεπερνά τα 40 χλστ αντί των 240 που είναι ο μέσος όρος από το 1955 και μετά. Τραγικό ως γεγονός και οι συνέ­πειες του θα φανούν σύντομα. Η κλι­μα­τική αλλαγή είναι κάτι το αδιαμ­φι­σβή­τητο που όμως δεν εξηγεί την τόσο ραγδαία αλλαγή των μεγεθών.

Νίκος Παπα­στα­μα­τίου, Γενικός Γραμ­μα­τέας Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου: Πολλά τα χτυ­πή­ματα που δέχθηκε το νησί μας το 2016. Τι να πρω­το­α­να­φέ­ρουμε;! Αναμ­φι­σβή­τητα όμως , αυτό που «σημά­δεψε» το 2016, η «μαύρη» ημέρα για τη Ρόδο, ήταν η απώλεια των χαμηλών συντε­λε­στών ΦΠΑ. Του μονα­δι­κού μέτρου νησιω­τι­κό­τη­τας, η απώλεια του οποίου επη­ρε­ά­ζει ολό­κληρη την κοι­νω­νία μας, όχι μόνο τους επι­χει­ρη­μα­τίες αλλά και τα νοι­κο­κυ­ριά τα οποία δίνουν τον δικό τους καθη­με­ρινό αγώνα για να επι­βιώ­σουν. Οι οικο­νο­μι­κές απώ­λειες παρα­μέ­νουν τερά­στιες και η κατά­σταση συνεχώς και επι­δει­νώ­νε­ται. Ως θετικό γεγονός, μιλώ­ντας σαν επι­χει­ρη­μα­τίας, θα μπο­ρούσα να αναφέρω την απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την οποία δια­γρά­φηκε οφειλή Δωδε­κα­νη­σια­κής επι­χεί­ρη­σης από την Κάλυμνο, από τους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους Δημο­τι­κού Φόρου Δωδε­κα­νή­σου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.) του οικείου Δήμου, και ταυ­τό­χρονα δια­τάσ­σε­ται η επι­στροφή του Δημο­τι­κού Φόρου, που έχει αχρε­ω­στή­τως κατα­βά­λει, νομι­μό­τοκα με το επι­τό­κιο που ίσχυσε για τα έντοκα γραμ­μά­τια του Δημο­σίου, τρί­μη­νης διάρ­κειας από την κατά­θεση της προ­σφυ­γής μέχρι την πλήρη εξό­φλησή της. Το συγκε­κρι­μένο γεγονός απο­τε­λεί μια ακόμη ηχηρή νομική δικαί­ωση, μετά και το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας – των θέσεων και των αγώνων του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου για την κατάρ­γηση αυτού του καθόλα άδικου, αντι­συ­νταγ­μα­τι­κού, μεσαιω­νι­κού τύπου, φόρου. Μιλώ­ντας σαν πολίτης και δημότης αυτού το νησιού, η συνέρ­για και η συνερ­γα­σία των φορέων και των πολιτών για κοινούς αγώνες, δράσεις και διεκ­δι­κή­σεις για το νησί μας είναι το πλέον θετικό γεγονός. Ένα ευχά­ρι­στο, ενθαρ­ρυ­ντικό γεγονός, που επι­βε­βαιώ­νει την αλλαγή στη νοο­τρο­πία μας. Απο­δει­κνύ­ουμε ότι σε δύσκο­λους καιρούς, η συνοχή των τοπικών κοι­νω­νιών μπορεί να δώσει λύσεις σε προ­βλή­ματα που φαντά­ζουν ανυ­πέρ­βλητα όταν ο καθένας προ­σπα­θεί να αντι­δρά­σει και να δώσει μόνος λύση.

Ρένα Παυλάκη-Διακίδη: Στα αρνη­τικά και τα θετικά της χρονιάς που φεύγει (έφυγε) δεν θα σημεί­ωνα γεγο­νότα, αλλά μια γενι­κό­τερη αίσθηση που δια­μορ­φώ­θηκε από την ίδια την τοπική κοι­νω­νία και τον τρόπο που τοπο­θε­τεί­ται και αντιδρά απέ­να­ντι στα γεγο­νότα. Το 2016 ήταν για τη Ρόδο και τα Δωδε­κά­νησα συνο­λικά, μια ακόμη χρονιά δύσκολη, που χάθηκαν κεκτη­μένα δεκα­ε­τιών, με αμφί­βολη και πάντως πολύ δύσκολη την δυνα­τό­τητά ανά­κτη­σής τους. Απέ­να­ντι σ’ αυτά τα γεγο­νότα, η τοπική κοι­νω­νία – και ανα­φέ­ρο­μαι στους απλούς πολίτες και όχι στους θεσμι­κούς φορείς – αντέ­δρασε ως επί το πλεί­στον με αδια­φο­ρία, απάθεια, μια αίσθηση παραί­τη­σης.

Τα αίτια μπορεί να είναι πολλά. Από την εμπε­δω­μένη άποψη ότι δεν έχουν νόημα οι αγώνες, αφού το “παι­χνίδι είναι από πριν ξεπου­λη­μένο”, μέχρι την λογική που λέει “αφού τη βολεύω εγώ, δεν με ενδια­φέ­ρει για τους άλλους”. Σε κάθε περί­πτωση, έχουμε μια κοι­νω­νία παραι­τη­μένη, παρα­δο­μένη, αδιά­φορη και αυτό δεν προ­οιω­νί­ζε­ται τίποτα θετικό για το μέλλον. Την ίδια στιγμή, οι ίδιοι άνθρω­ποι κάνουν το θαύμα! Ο τρόπος με τον οποίο οι νησιώ­τες έσπευ­σαν να απα­λύ­νουν το δράμα των χιλιά­δων προ­σφύ­γων, που έδωσαν από το υστέ­ρημά τους, που άνοιξαν σπίτια και αγκα­λιές, έγιναν υπό­δειγμα ανθρω­πι­σμού και πολι­τι­σμού σε όλο τον πλανήτη. Αυτή η τέλεια αντί­φαση, είναι για μένα συγκλο­νι­στική. Και απο­δει­κνύει ότι τίποτα δεν έχει χαθεί ορι­στικά, πως όλα είναι δυνατά. Αρκεί να το θελή­σουμε πραγ­μα­τικά, αρκεί να πιστέ­ψουμε ότι μπο­ρούμε!

Ανθούλα Χατζη­γε­ωρ­γίου: Είχαμε πολλά δυσά­ρε­στα φέτος αλλά το χει­ρό­τερο ήταν η δολο­φο­νία των ελαφιών από ανε­γκέ­φα­λους φονιά­δες. Ακο­λου­θεί η φωτιά το καλο­καίρι στη Νότια Ρόδο και τα πολλά σοβαρά τροχαία, με απο­τέ­λε­σμα πολλοί νέοι άνθρω­ποι να χάσουν τη ζωή τους. Όσο για ευχά­ρι­στα, δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάποιο μεγάλο γεγονός. Προ­σω­πικά θεωρώ ευχά­ρι­στο την πολι­τι­στική κίνηση στο νησί με πολλές ερα­σι­τε­χνι­κές θεα­τρι­κές παρα­στά­σεις, μου­σι­κές συναυ­λίες, παρου­σιά­σεις βιβλίων.

Πανα­γιώ­της Σακελ­λα­ρίου: Tο 2015 ήταν μια δύσκολη χρονιά τόσο για τη Ρόδο όσο και για όλα τα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου. Η μνη­μο­νιακή κρίση, σε συν­δυα­σμό με τους ερα­σι­τε­χνι­κούς χει­ρι­σμούς της κυβέρ­νη­σης, καταρ­ρά­κω­σαν την ελπίδα των νησιω­τών για οικο­νο­μική ανά­καμψη . Καταρ­γη­θή­καν οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ, καταρ­γή­θηκε η έκπτωση του 50% του Ειδικού Φόρου Κατα­νά­λω­σης στα αλκο­ο­λούχα ποτά, επι­βλή­θηκε φόρος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης, καταρ­γή­θηκε η εξαί­ρεση του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των και ξενο­δο­χείων από την κατα­βολή ΕΝΦΙΑ, επε­βλήθη στην εστίαση ο υψηλός συντε­λε­στής ΦΠΑ, αυξή­θηκε ο ειδικός φόρος κατα­νά­λω­σης στα καύσιμα, επι­βα­ρύ­νο­ντας την ήδη αυξη­μένη τιμή στην ακρι­τική Ελλάδα. Απο­τέ­λε­σμα να υπάρ­χουν τερά­στιες δυσκο­λίες στην Του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία της Ρόδου και των νησιών μας, με αλυ­σι­δω­τές αντι­δρά­σεις στους νησιώ­τες. Άλλωστε οι αριθμοί μιλούν αμεί­λι­κτα και μάλιστα δια στό­μα­τος της Υπουρ­γού Του­ρι­σμού κ. Κου­ντουρα. Αύξηση των του­ρι­στών μεν, αλλά μείωση του του­ρι­στι­κού τζίρου δε! Όσο για κάτι ευχά­ρι­στο, δεν θα μπο­ρούσα να σκεφτώ κάτι σημα­ντικό, διότι σε επίπεδο ανά­πτυ­ξης και υπο­δο­μών ως τόπος την χρονιά που πέρασε παρα­μεί­ναμε στά­σι­μοι !         Θα τολ­μούσα να πω, ότι μας έκλεψαν ακόμη και το χαμό­γελο μας ! Εύχομαι η νέα χρονιά, να είναι μια χρονιά, συνο­λι­κής προ­σπά­θειας, ασφά­λειας και στα­θε­ρό­τη­τας, με υγεία και αλλη­λεγ­γύη, για όλους.

Σουζάνα Ιωα­κει­μί­δου: Στα δυσά­ρε­στα της χρονιάς συγκα­τα­λέ­γο­νται οι θάνατοι νέων ανθρώ­πων από τροχαία δυστυ­χή­ματα. Ενώ είναι πολύ ευχά­ρι­στο όταν βλέπεις χιλιά­δες ανθρώ­πους να συμ­βάλ­λουν – ο καθένας με τον τρόπο του, στην κάλυψη των αναγκών του νοσο­κο­μείου μας.

Κώστας Ε. Σκαν­δα­λί­δης: Το συμπε­ρα­σμα­τικό απαύ­γα­σμα, αν ρίξει κανείς μια ματιά στα ευχάρι-στα ή δυσά­ρε­στα γεγο­νότα που σημά­δε­ψαν τη Ρόδο το 2016, παίρνει σάρκα και οστά μέσα από τη ρήση “κάθε πέρσι και καλύ­τερα”. Και ιδού τα δαχτυ­λικά απο­τυ­πώ­ματα, άνευ περι­στρο­φών: -Το 2016 μπαίνει χωρίς διοί­κηση στο νοσο­κο­μείο της Ρόδου μέχρι τον Απρίλη. -Ο Πρό­ε­δρος των φαρ­μα­κο­ποιών Ρόδου, υπο­στη­ρί­ζει ότι η λήψη ηρεμι-στικών και αγχο­λυ­τι­κών φαρ­μά­κων αυξή­θηκε κατά 35% στα Δωδε­κά­νησα. [Ιανουά­ριος] -Η Ρόδος υδρο­δο­τεί­ται πλέον από το Φράγμα Γαδουρά. [Ιούνιος] -Η Νότια Ρόδος και πάλι στις φλόγες. [Ιούνιος] -Αποκλεισμός της Ρόδου ως Πολι­τι­στι­κής Πρω­τεύ­ου­σας. [Νοέμ­βριος]-Εξαίρεση της Ρόδου και της Καρ­πά­θου από την μείωση του ΦΠΑ. [Δεκέμ­βριος] -Όλη η χρονιά του 2016 εξα­κο­λου­θεί να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από βαθιά οικο­νο­μική ύφεση στην αγορά, ενώ ένας ακή­ρυ­χτος πόλεμος ανάμεσα στα ελάφια και μια μερίδα πολιτών του νησιού καλά κρατεί. Από το μέτωπο της φτώ­χειας και της ανα­ξιο­πρέ­πειας, τα στοι­χεία μαρ-τυρούν ότι πλέον των 1.000 συμπο­λι­τών μας προ­στρέ­χουν στο κοι­νω­νικό πα-ντοπωλείο της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής προ­κει­μέ­νου να επι­βιώ­σουν.

Έλενα Γιαν­νίκη: Πλη­σιά­ζει το τέλος του 2016, μιας χρονιάς με ανα­σφά­λειες εσω­τε­ρι­κές και κρίσεις διε­θνείς και γεω­πο­λι­τι­κές. Ανα­πό­φευ­κτα από τα δυσά­ρε­στα αυτά επη­ρε­ά­στηκε και η δική μας Ρόδος τόσο σε κοι­νω­νικό όσο και οικο­νο­μικό επίπεδο. Ωστόσο σανίδες σωτη­ρίας στη μικρή μας καθη­με­ρι­νό­τητα απο­τέ­λε­σαν οι αυθόρ­μη­τες κινή­σεις ευαι­σθη­το­ποι­η­μέων πολιτών και η γνήσια μορφή αλλη­λεγ­γύης και ενσυ­ναί­σθη­σης. Αυτή τη Ρόδο θεωρώ και την πιο όμορφη ενώ τέτοιες εκφρά­σεις της κοι­νω­νίας θεωρώ και τις πλέον ευχά­ρι­στες της χρονιάς που φεύγει.

Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη: Ζούμε κοσμο­γο­νι­κές αλλαγές, ο κόσμος όπως τον ξέραμε αλλάζει και μάλιστα πολύ γρήγορα. Σίγουρα είναι πολλά τα δυσά­ρε­στα γεγο­νότα που μας σημά­δευ­σαν, ως Ροδίτες, ως Έλληνες και ως Πολίτες του κόσμου: Προ­σφυ­γικό, τρο­μο­κρα­τία, πόλεμοι, έλλειψη συνεν­νό­η­σης από τους ηγέτες , απουσία αλλη­λεγ­γύης , παγκό­σμια ύφεση, φυσικές κατα­στρο­φές κα, κατα­στά­σεις που βιώ­νουμε κι εμείς στο νησί μας. Αυτό που με γεμίζει ελπίδα και αισιο­δο­ξία είναι ο ανθρω­πι­σμός και η αλλη­λεγ­γύη που ανα­δεί­χθηκε από τις μικρές κοι­νω­νίες των νησιών μας σε πείσμα μιας κοι­νω­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας που πολύ συχνά αντι­με­τω­πί­ζει τους ανθρώ­πους ως αριθ­μούς και όχι ως ανθρώ­πι­νες ψυχές. Οι ροδίτες απέ­δει­ξαν για άλλη μια φορά πως ο θεός της φιλο­ξε­νίας ζει στις καρδιές μας. Λόγω των ημερών δεν θα ήθελα να σταθώ στα θέματα οικο­νο­μίας και γεω­πο­λι­τι­κών τριγμών στην περιοχή μας καθώς είναι σε όλους γνωστά, με σημα­ντι­κό­τερα στην ατζέντα των δυσά­ρε­στων συν­θη­κών το θέμα του ΦΠΑ και τις τουρ­κι­κές απειλές. Ζητή­ματα που σίγουρα μας προ­βλη­μα­τί­ζουν, μας ανη­συ­χούν και μας πονάνε ως Ροδίτες καθώς είναι γνωστό πόσο πολύ προ­σφέ­ρουμε στη χώρα μας, στην ΕΕ ως σύνορο με την Τουρκία αλλά και στην παγκό­σμια κοι­νό­τητα καθώς είμαστε ένας από τους πιο δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς στον κόσμο. Διεκ­δι­κούμε μια δικαιό­τερη αντι­με­τώ­πιση και απεκ­δυό­μα­στε τον μανδύα του πλού­σιου συγγενή. Μια νέα χρονιά ξεκινά και είναι πολύ σημα­ντικό να την υπο­δε­χθούμε με αισιο­δο­ξία και θετική σκέψη και να αφή­σουμε πίσω μας αυτά που μας δίχασαν, μας τραυ­μά­τι­σαν και μας πόνεσαν. Πρέπει να ομο­νο­ή­σουμε, να ενώ­σουμε τις δυνά­μεις μας και να εργα­στούμε με προ­σή­λωση στην ανα­συ­γκρό­τηση της χώρας μας σε όλους τους τομείς γιατί το πρό­βλημα μας δεν είναι μόνο η οικο­νο­μία.. Το 2017 ας είναι μια χρονιά ελπίδας και ανα­κα­τα­τά­ξεων , μια χρονιά δημιουρ­γίας και διαρ­θρω­τι­κών αλλαγών για τη χώρα μας. Το κυριό­τερο, να είναι μια χρονιά ειρη­νική … Χρόνια Πολλά και Καλές γιορτές.

Γιώργος Υψη­λά­ντης –Επι­κε­φα­λής ΡΟΠΟΑΝ: Στην προ­σπά­θεια λακω­νι­κής προ­σέγ­γι­σης του ερω­τή­μα­τος, είμαι βέβαιος ότι θα ξεχάσω ή θα παρα­λείψω αρκετά. Ξεκι­νώ­ντας από τα δυσά­ρε­στα, δεν θα μπο­ρούσα να μην ανα­φερθώ στην κατα­στρο­φική για το βιός των αγροτών και το περι­βάλ­λον φωτιά του καλο­και­ριού, στην απώλεια των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ και βεβαίως στην απο­τυ­χία να εξα­σφα­λί­σουμε τον τίτλο της Πολι­τι­στι­κής Πρω­τεύ­ου­σας της Ευρώπης. Κατά τα λοιπά οι Ρομά εξα­κο­λου­θούν να «μετε­γκα­θί­στα­νται» δια της παρα­μο­νής και δράσης τους στα εντός και επί τ’ αυτά, η Ροδιακή Έπαυλη συνε­χί­ζει να μας «απο­δί­δε­ται» μέχρι να καταρ­ρεύ­σει, η προ­γραμ­μα­τική σύμβαση για την Μεσαιω­νική Πόλη είναι το δώρο που δεν βρέθηκε κάτω από το χρι­στου­γεν­νιά­τικο δέντρο, ενώ το Εθνικό Θέατρο και η Νέα Αγορά μάλλον θα πρέπει ανα­μεί­νουν στην ουρά εξεύ­ρε­σης κατάλ­λη­λου «επεν­δυτή» δια την σωτηρία τους.Στα ευχά­ρι­στα, θα μπο­ρούσα να ανα­φερθώ στη δρα­στική μείωση των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών, στη λει­τουρ­γία του Φράγ­μα­τος Γαδουρά, στην ανά­δειξη της Περι­φέ­ρειας μας σε γαστρο­νο­μική πρω­τεύ­ουσα της Ευρώπης για το 2019 και κυρίως στη συνέ­χιση με αυξα­νό­μενη μάλιστα ένταση των δράσεων κοι­νω­νι­κής συνοχής και αλλη­λεγ­γύης από τους συμπο­λί­τες μας και τους φορείς του τόπου. Το τελευ­ταίο είναι και το πιο σημα­ντικό, γιατί στον ζόφο που βιώ­νουμε, ίσως η μόνη φωτεινή χαρα­μάδα είναι η δια­τή­ρηση της ανθρω­πιάς μας. Ας ευχη­θούμε το 2017, να είναι μια καλύ­τερη χρονιά για τη Ρόδο!

Χρυ­σάνθη Καρά­κιζα: Η κρίση δημιουρ­γεί δυνα­τό­τη­τες, όσο κι αν δε θέλουμε να το δούμε, για ουσια­στι­κές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας. Καμιά αλλαγή σε θετική κατεύ­θυνση δε μπορώ να δω…Αρνη­τικό το γεγονός να βλέπει κανείς την Παλιά Πόλη όλο το καλο­καίρι ένα ατε­λεί­ωτο παζάρι , που ακυ­ρώ­νει την αξία της και υπο­βαθ­μί­ζει το μεγα­λείο της.

Δημή­τρης Τουβράς: Δύσκο­λες οι απα­ντή­σεις σε ερω­τή­ματα απο­λο­γι­σμών. Κάποια από αυτά, περιέ­χουν πολλές φορές το θετικό με το αρνη­τικό μαζί. Οπως, η συλ­λο­γική προ­σπά­θεια για την διεκ­δί­κηση της Ρόδου, σαν πολι­τι­στική πρω­τεύ­ουσα της Ευρώπης. Μπορεί να μην έχει επι­λε­γεί, αλλά η προ­σπά­θεια που έγινε για να φανεί η Ρόδος πιο οργα­νω­μένη σε κάποιους τομείς μακάρι να συνε­χι­στεί για να καθιε­ρω­θεί σαν τόπος – υπό­δειγμα για τις δομές της. Η ζωο­φι­λία που χαρα­κτη­ρί­ζει τις πολι­τι­σμέ­νες κοι­νω­νίες, έχει ανα­πτυ­χθεί αρκετά στο νησί, αλλά ταυ­τό­χρονα, στιγ­μα­τί­στηκε από τις πρό­σφα­τες ομα­δι­κές θανα­τώ­σεις ελαφιών (αγα­πη­μένο σύμβολο της Ρόδου). Τραγικό απο­λο­γι­σμό έχουμε και στα τροχαία. Μας λείπει η παιδεία στην οδηγική συμπε­ρι­φορά. Εύχομαι να είναι καλύ­τερο το νέο έτος, γιατί το απερ­χό­μενο 2016, μας έχει απο­γοη­τεύ­σει πολύ.

Γιάννης Χαρα­λα­μπί­δης: Δεν μπόρεσα να παρα­τη­ρήσω κάποιο αξιο­ση­μεί­ωτα ευχά­ρι­στο γεγονός ώστε να σημα­δέ­ψει την Ρόδο μας αυτή την χρονιά, ενώ αντι­θέ­τως παρα­τή­ρησα με λύπη μου μια σειρά από δυσά­ρε­στα γεγο­νότα που σημά­δε­ψαν το νησί μας, όπως τα απί­στευτα άστοχα και παρά­λογα κυβερ­νη­τικά μέτρα, με κυριό­τερο την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών και προ­νο­μίων, καθώς και την συνέ­χιση του παρα­γκω­νι­σμού εγκα­τά­λει­ψης, και υπο­βάθ­μι­σης της Ρόδου από τα κρατικά κέντρα εξου­σίας.