Οξύτατη επίθεση του ΠΑΜΕ κατά Ε.Κ.Ρ. και Σωματείου Ξεν/λων

Οξεία επίθεση κατά του Εργατικού Κέντρου Ρόδου και του Σωματείου Ξεν/λων εξαπέλυσε χθες η συνδικαλιστική παράταξη ΠΑΜΕ, με αφορμή την πρόσφατη κοινή ανακοίνωση των δύο πρώτων συνδικαλιστικών φορέων, που αφορούσε την επιμήκυνση της σεζόν.
Στην ανακοίνωση του ΠΑΜΕ αναφέρονται αναλυτικά τα ακόλουθα:
Να θολώσει τα νερά επιχειρεί η πλειοψηφία της διοίκησης του Εργατικού Kέντρου Ρόδου που με επιστολή της προς την Ένωση Ξενοδόχων αρνείται να πάρει μέρος σε σύσκεψη φορέων για την επιμήκυνση της τουριστικής σεζόν. Την επιστολή μάλιστα συνυπογράφει και ο πρόεδρος του σωματείου ξενοδοχοϋπαλλήλων Ρόδου που μόλις πριν λίγες μέρες συναντήθηκε με τους ξενοδόχους (την ημέρα μάλιστα της απεργίας) και αποφάσισαν εργασιακή ειρήνη, την ώρα που κυβέρνηση και μεγάλο κεφάλαιο τσακίζουν τους εργαζομένους.
Βεβαίως παρόλο που αρνούνται προσχηματικά να συμμετέχουν κάνοντας και κριτική, έχουν ταυτόχρονα εκπροσώπους στην “επιτροπή τουριστικής ανάπτυξης και προβολής” του Δήμου Ρόδου, φορέα που προάγει αποκλειστικά τα συμφέροντα των μεγαλοξενοδόχων και των μονοπωλίων που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό του νησιού.
Η κριτική που κάνει η πλειοψηφία της διοίκησης του ΕΚΡ είναι επιδερμική, δε θίγει τη μήτρα που γεννά τα προβλήματα των εργαζομένων που είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. Και δεν τον θίγει γιατί δε διαφωνεί. Απλά θα τον ήθελε καλύτερα φτιασιδωμένο. Σπέρνουν αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει εναλλακτική, – καλύτερη διαχείριση στα πλαίσια του καπιταλισμού. Συνύπαρξη δηλαδή των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου με τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η ίδια η ζωή και η ιστορία έχουν αποδείξει ότι αυτό δε γίνεται.
Η επιστολή καταλήγει με τη φράση : “Οποιαδήποτε συζήτηση θα έχει νόημα, εφόσον αποκατασταθούν οι σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ μας και υπάρξει σεβασμός στα δικαιώματα των ξενοδοχοϋπαλλήλων και τήρηση της εργατικής νομοθεσίας από την πλευρά των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων της περιοχής μας”.
Προσπερνάμε τα περί εμπιστοσύνης και τεταμένων ή μη σχέσεων μεταξύ τους και ρωτάμε: Δηλαδή εάν εφαρμοζόταν επακριβώς η εργατική νομοθεσία οι ξενοδοχοϋπάλληλοι θα είχαν λύσει τα προβλήματά τους; Όχι βέβαια. Αφού η εργατική νομοθεσία είναι στην ουσία αντεργατική και σε αυτό έχει συμβάλει και ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός υπηρετώντας την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Να θυμίσουμε επίσης ότι ετοιμάζεται η απένταξη της πλειοψηφίας των ειδικοτήτων στους ξενοδοχοϋπαλλήλους από τα ΒΑΕ, η κατάργηση στην πράξη του επιδόματος ανεργίας για τους εποχικούς, η αμοιβή των νεολαίων ως τα 25 τους με το 80% του βασικού μισθού κλπ.
Η οδηγία Μπολκενστάιν της ΕΕ που ανάμεσα σε άλλα δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να πληρώνουν τους εργαζόμενους με βάση τη χώρα προέλευσης, την οποία αξιοποιούν σήμερα οι ξενοδόχοι για να φέρνουν νόμιμα φτηνούς ενοικιαζόμενους εργαζόμενους από άλλες χώρες της ΕΕ ψηφίστηκε από ΠΑΣΟΚ – ΝΔ τις κυβερνήσεις δηλαδή που διαχρονικά στήριξε και στηρίζει (και την ΕΕ που αποδέχεται) ο κυβερνητικός συνδικαλισμός.
Η πλειοψηφία της διοίκησης του ΕΚΡ πανηγύρισε την υπογραφή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης για τους σπουδαστές (το γνωστό 17%), την έβαλε μάλιστα και στο χρονιάτικο απολογισμό της ως κατάκτηση. Ακόμα και σήμερα εγκαλεί κάθε τόσο τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και την εργοδοσία γιατί δεν την εφαρμόζουν. Η απόφαση αυτή στην ουσία είναι “κρατική βούλα” της μισθωτής δουλείας στα ξενοδοχεία που λειτουργεί ως πολιορκητικός κριός στα δικαιώματα των εργαζομένων. Οι όποιες προϋποθέσεις θέτει είναι είτε χωρίς κανένα όφελος για τους εργαζομένους είτε αδύνατο, στην πράξη, να ελεγχθούν.
Ας αφήσουν λοιπόν τον όψιμο “σαματά” γιατί έχουν τη φωλιά τους λερωμένη.