ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Επικήδειος λόγος Τσίπρα για τον Φιντέλ Κάστρο

news room 3 λεπτά ανάγνωση
89

Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε στους εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες των Κου­βα­νών που συγκε­ντρώ­θη­καν στην Αβάνα για να απο­χαι­ρε­τή­σουν τον ηγέτη τους, Φιντέλ Κάστρο. Αυτή είναι η επι­κή­δεια ομιλία του:

«Hermanos y hermanas, (σσ: αδέρφια και αδερφές), γενναίε λαέ της Κούβας,

Απο­χαι­ρε­τούμε σήμερα τον Κομα­ντά­ντε Φιντέλ, εδώ από την πλατεία της Επα­νά­στα­σης, όπως αρμόζει σε αυτόν τον μεγάλο επα­να­στάτη του 20ου αιώνα. Απο­χαι­ρε­τούμε ένα παγκό­σμιο σύμβολο αγώνα και αντί­στα­σης που με το παρά­δειγμά του ενέ­πνευσε τους αγώνες των λαών σε ολό­κληρο το κόσμο. Τους αγώνες για ανε­ξαρ­τη­σία, ελευ­θε­ρία, δικαιο­σύνη και αξιο­πρέ­πεια.

Απο­χαι­ρε­τούμε τον Φιντέλ των φτωχών, των κατα­πιε­σμέ­νων, των ανυ­πό­τα­κτων.

Τον δικό σας Φιντέλ, τον δικό μας Φιντέλ, τον Φιντέλ που ανήκει σε κάθε γωνιά του πλανήτη, τον Φιντέλ που ανήκει στην ιστορία. Είναι μεγάλη τιμή να συμ­με­τέχω σε μια τόσο ιστο­ρική στιγμή, εκπρο­σω­πώ­ντας τον ελλη­νικό λαό. Έναν λαό που ζει σε μια μακρινή σε εσάς γωνιά του πλανήτη, μα βρί­σκε­ται ταυ­τό­χρονα τόσο κοντά στις αξίες και στα ιδανικά για τα οποία κι εσείς παλέ­ψατε και παλεύ­ετε.

Γιατί όπως ο κου­βα­νι­κός, έτσι και ο ελλη­νι­κός λαός δεν δίστασε σε κρί­σι­μες στιγμές της ιστο­ρίας να σηκώσει το ανά­στημά του και να παλέψει κόντρα σε ισχυ­ρούς και παντο­δύ­να­μους αντί­πα­λους, για να διεκ­δι­κή­σει την ελευ­θε­ρία και την ανε­ξαρ­τη­σία του.

Την αξιο­πρέ­πειά του και το δίκιο του.

«Ελευ­θε­ρία ή θάνατος» ήταν το σύνθημα της Ελλη­νι­κής Επα­νά­στα­σης το 1821. Patria o muerte (Πατρίδα ή θάνατος), το σύνθημα της κου­βα­νι­κής Επα­νά­στα­σης το 1959.

Στα χνάρια του Σιμόν Μπο­λί­βαρ και του Χοσέ Μαρτί, παρέα με τον Τσε, ο Φιντέλ μετέ­τρεψε την Κούβα από μια ακόμα δικτα­το­ρία σε ένα παγκό­σμιο σύμβολο αντί­στα­σης και αξιο­πρέ­πειας. Και αφήνει πίσω πολύ­τιμη κλη­ρο­νο­μιά στον κου­βα­νικό λαό: στην παιδεία, στη εξά­λειψη του αναλ­φα­βη­τι­σμού, στην υγεία, στο επίπεδο των επι­στη­μών και του πολι­τι­σμού.

Αλλά αφήνει και πολύ­τιμη κλη­ρο­νο­μιά σε όλους τους λαούς: Γιατί ενέ­πνευσε πολι­τι­κές και κοι­νω­νι­κές αλλαγές στη Λατι­νική Αμερική και έθεσε τις βάσεις για μια νέα, δυνα­μική εποχή περι­φε­ρεια­κής ολο­κλή­ρω­σης. Και για την ειρη­νική συνύ­παρξη και συνερ­γα­σία της Κούβας με τη Δύση.

Η Κούβα του Φιντέλ, όμως, μάς έμαθε και ότι ο δρόμος προς τον σοσια­λι­σμό δεν είναι ανθό­σπαρ­τος. Έχει δυσκο­λίες, έχει υπο­χω­ρή­σεις, έχει σκα­μπα­νε­βά­σματα. Μάθαμε και από τα κατορ­θώ­ματα αλλά και από τις αδυ­να­μίες του. Μας έμαθε ότι η μάχη για τον κοι­νω­νικό μετα­σχη­μα­τι­σμό είναι μια μάχη διαρκής και απαιτεί μεγάλες θυσίες, όπως αυτές που με ηρωισμό κατα­βά­λατε, τα δύσκολα χρόνια του εμπάρ­γκο, που επι­βλή­θηκε στη χώρα σας ως διαρκής εκβια­σμός και ως τιμωρία.

Και μπορεί εμείς στην Ευρώπη να μη μπο­ρούμε να φαντα­στούμε τις δυσκο­λίες που εσείς περά­σατε, έχουμε όμως κι εμείς του δικούς μας δυνά­στες: Την απάν­θρωπη λογική των νόμων της αγοράς και του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού. Και δίνουμε και εμείς από τη μακρινή Ελλάδα, τον δικό μας αγώνα για τη δικαιο­σύνη και την αξιο­πρέ­πεια. Και σε αυτόν τον αγώνα, το παρά­δειγμα του Φιντέλ, μάς συντρο­φεύει και θα μας συντρο­φεύει πάντα. Στις νίκες και στις ήττες μας. Στις ανα­τρο­πές και στους συμ­βι­βα­σμούς μας.

Ο Φιντέλ έφυγε από τη ζωή, αλλά θα βρί­σκε­ται για πάντα: Στους μικρούς και μεγά­λους αγώνες των λαών σε όλο τον πλανήτη. Στη φλόγα της αντί­στα­σης των κατα­πιε­σμέ­νων που διεκ­δι­κούν την αξιο­πρέ­πειά τους. Στη δύναμη όσων παλεύ­ουν με πάθος για να διεκ­δι­κή­σουν το αδύνατο, προ­κει­μέ­νου να πάψουν να ζουν το αδια­νό­ητο. Γυρ­νώ­ντας έτσι τον τροχό της ιστο­ρίας. Αντίο, Κομα­ντά­ντε! Hasta la victoria siempre! (σσ: Για πάντα μέχρι τη νίκη)».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Γιωργος

    ο Φιντέλ μετέτρεψε την Κούβα από μια ακόμα δικτατορία σε ένα παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης και αξιοπρέπειας. Ε τοτε γιατι ο Παπαδόπουλος ηταν δικτατορας ρε ΑΛΗΤΗ. Ο Παπαδόπουλος τουλάχιστον δεν εβαλε κανενα αντιπαλο του στο εκτελεστικο απόσπασμα όπως ο Καστρο. Τωρα θα δεις τι σου ερχετε από Ευρωπη και Αμερικη. Δεν νομιζω να αντεξης αλλους 3 μηνες. Θα σε αναγκασουν να φυγης ΑΛΗΤΑΡΑ. ΨΕΥΤΗ.