Στο εδώλιο για υπεξαίρεση δύο κοσμηματοπώλες!

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των κα­τη­γο­ρού­με­νοι για υπε­ξαί­ρε­ση αντι­κει­μέ­νου, η αξία του οποί­ου υπερ­βαί­νει το ποσό των 73.000 ευρώ, θα κα­θί­σουν δύο Ρο­δί­τες.

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι, που λει­τουρ­γούν κο­σμη­μα­το­πω­λείο, φέ­ρο­νται να ενε­πλά­κη­σαν σε υπό­θε­ση υπε­ξαί­ρε­σης κο­σμη­μά­των αξίας άνω των 1,3 εκατ. ευρώ!!

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι λει­τουρ­γούν ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία η οποία δια­χει­ρί­ζε­ται δύο χρυ­σο­χο­εία. Από την 7η Απρι­λί­ου 2005 άρ­χι­σε η συ­νερ­γα­σία τους με ντό­πια ανώ­νυ­μη εται­ρεία η οποία έχει ως δρα­στη­ριό­τη­τα τη δια­κί­νη­ση, πώ­λη­ση και τρο­φο­δο­σία σε αρ­γυ­ρο­χρυ­σο­χο­εία, πο­λύ­τι­μων και ημι­πο­λύ­τι­μων με­τάλ­λων.

Στo πλαί­σιo της εμπο­ρι­κής τους συ­νερ­γα­σί­ας συμ­φω­νή­θη­κε ρητώς με­τα­ξύ τους ότι η ΑΕ θα ανε­λάμ­βα­νε την ενο­χι­κή υπο­χρέ­ω­ση να προ­μη­θεύ­σει αντι­κεί­με­να της εμπο­ρί­ας του στην ΟΕ και οι εκ­πρό­σω­ποι της τε­λευ­ταί­ας ανέ­λα­βαν την ενο­χι­κή υπο­χρέ­ω­ση να δια­θέ­σουν στο λια­νι­κό εμπό­ριο τα εμπο­ρεύ­μα­τα για λο­γα­ρια­σμό της, επί προ­μη­θεία. Ει­δι­κό­τε­ρα, κατά τα με­τα­ξύ τους συμ­φω­νη­θέ­ντα, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι πα­ρε­λάμ­βα­ναν τα εμπο­ρεύ­μα­τα κυ­ριό­τη­τας της ΑΕ, συ­νο­δευό­με­να κατά την πα­ρά­δο­σή τους σε αυ­τούς με το αντί­στοι­χο δελ­τίο απο­στο­λής και τα διέ­θε­ταν προς πώ­λη­ση σε χρυ­σο­χο­είο.

Για όσα εμπο­ρεύ­μα­τα πω­λού­σαν, πα­ρα­κρα­τού­σαν για δικό τους λο­γα­ρια­σμό τη συμ­φω­νη­θεί­σα προ­μή­θεια, ανερ­χό­με­νη σε πο­σο­στό 20% επί της λια­νι­κής τιμής πώ­λη­σης, τα δε υπό­λοι­πα εμπο­ρεύ­μα­τα, τα οποία δεν επω­λού­ντο, είχαν το δι­καί­ω­μα να τα πα­ρα­κρα­τούν στο κα­τά­στη­μά τους προ­κει­μέ­νου να τα πω­λή­σουν μέσα στο χρο­νι­κό διά­στη­μα απο­κλει­στι­κά της αμέ­σως επό­με­νης του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, μετά δε τη λήξη αυτού όφει­λαν να τα απο­δώ­σουν στην ΑΕ.

Από το πε­ριε­χό­με­νο της μή­νυ­σης και τα προ­σκο­μι­ζό­με­να έγ­γρα­φα (τι­μο­λό­για – δελ­τία απο­στο­λής και απο­δεί­ξεις) προ­κύ­πτει ότι την 7η Απρι­λί­ου 2005 ο μη­νυ­τής με την ιδιό­τη­τα του νο­μί­μου εκ­προ­σώ­που της ΑΕ πα­ρέ­δω­σε στους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους, με την ιδιό­τη­τά τους ως ομορ­ρύθ­μων εταί­ρων και δια­χει­ρι­στών της ΟΕ συ­νο­λι­κά 5.441 τε­μά­χια κο­σμη­μά­των, τα οποία και πε­ρι­ήλ­θαν νο­μί­μως με τον τρόπο αυτό στην κα­το­χή τους.

Φέ­ρο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να να πα­ρέ­λα­βαν κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από το μήνα Μάιο του έτους 2005 έως και το μήνα Δε­κέμ­βριο του έτους 2005, 5.441 τε­μά­χια κο­σμη­μά­των (4.077 τε­μά­χια προ­μη­θεύ­τη­καν για το ένα χρυ­σο­χο­είο τους και 1.364 τε­μά­χια για το δεύ­τε­ρο), προ­κει­μέ­νου να τα δια­θέ­σουν προς πώ­λη­ση. Εξ αυτών οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι πώ­λη­σαν συ­νο­λι­κά 1.264 τε­μά­χια κο­σμη­μά­των.

Εκ των μη πω­λη­θέ­ντων κο­σμη­μά­των φέ­ρε­ται να προ­έ­κυ­ψε ότι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι επέ­στρε­ψαν στον μη­νυ­τή κατά τα με­τα­ξύ τους συμ­φω­νη­θέ­ντα, συ­νο­λι­κά πο­σό­τη­τα 2.254 τε­μα­χί­ων.

Προ­έ­κυ­ψε ότι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, ήδη από το μήνα Δε­κέμ­βριο του έτους 2005, έως και τη λήξη της επό­με­νης του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, ήτοι το μήνα Δε­κέμ­βριο του έτους 2006, δια­τή­ρη­σαν στην κα­το­χή τους, χωρίς να έχουν νό­μι­μο προς τούτο δι­καί­ω­μα, ιδιο­ποιού­με­νοι πα­ρα­νό­μως 1.923 τε­μά­χια κο­σμη­μά­των και επι­πλέ­ον δύο τε­μά­χια κο­σμη­μά­των που τους διέ­θε­σε ο μη­νυ­τής ως δια­φη­μι­στι­κό υλικό, ήτοι συ­νο­λι­κά 1.925 τε­μά­χια κο­σμη­μά­των ιδιο­κτη­σί­ας της ανώ­νυ­μης εται­ρί­ας συ­νο­λι­κής αξίας 1.326.219,50 ευρώ.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι απο­λο­γού­με­νοι αρ­νή­θη­καν την κα­τη­γο­ρία που τους απο­δί­δε­ται, αμ­φι­σβη­τώ­ντας τόσο την πο­σό­τη­τα των μη επι­στρα­φέ­ντων στην ανώ­νυ­μη εται­ρεία κο­σμη­μά­των, όσο και την αξία τους.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο, που εξέ­τα­σε την υπό­θε­ση, έκρι­νε ωστό­σο ότι ο αριθ­μός των μη επι­στρα­φέ­ντων κο­σμη­μά­των και η αξία τους συ­νά­γο­νται από τις μη­νιαί­ες μη­χα­νο­γρα­φη­μέ­νες κα­τα­στά­σεις «εκ­κα­θά­ρι­σης πω­λή­σε­ων εμπο­ρευ­μά­των σε τρί­τους», που οι ίδιοι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι εξέ­δω­σαν με την ιδιό­τη­τα των ομορ­ρύθ­μων εταί­ρων, νο­μί­μων εκ­προ­σώ­πων και δια­χει­ρι­στών της εται­ρεί­ας τους.