Μια διαδρομή θρίλερ

Πολ­λές φορές, έχου­με πει, για την δια­δρο­μή θρί­λερ το βράδυ, χωρίς κα­θό­λου φώτα σε με­γά­λα κομ­μά­τια , με αό­ρα­τη δια­γράμ­μι­ση, που εάν τύχει και βρέ­χει κά­νεις στην άκρη και πε­ρι­μέ­νεις να στα­μα­τή­σει η βροχή για να συ­νε­χί­σεις. Ως κά­τοι­κος Νό­τιας Ρόδου,  η μόνη λύση που έχω βρει για να γυ­ρί­ζω ασφα­λής σπίτι μου, είναι να κάνω την δια­δρο­μή μέχρι την δύση του ηλίου. Ας δια­βά­σου­με –και ας δια­βά­σουν όσοι τρα­βά­νε τα μαλ­λιά τους για τα τρο­χαία- άλλη μια εμπει­ρία. Του κ. Γιώρ­γου Τριά­ντου που χρειά­στη­κε να φτά­σει μέχρι το Γεν­νά­δι βράδυ.

« Χτες το βράδυ έκανα τη δια­δρο­μή Ρόδος – Γεν­νά­δι με την ευ­και­ρία μιας ενη­με­ρω­τι­κής ομι­λί­ας για τον καρ­κί­νο. Θε­ο­σκό­τα­δο σε με­γά­λα και επι­κίν­δυ­να κομ­μά­τια της δια­δρο­μής.  Ευ­θεία Τσα­μπί­κας. Από δια­σταύ­ρω­ση Αρ­χαγ­γέ­λου μέχρι Χα­ρά­κι. Γέ­φυ­ρα Γα­δου­ρά μέχρι αρχή Κα­λά­θου. Από Πυ­λώ­να μέχρι Λάρδο. Επι­κίν­δυ­νες κα­τα­στά­σεις. Ούτε μια φω­τει­νή σή­μαν­ση στην αρχή της γέ­φυ­ρας Γα­δου­ρά και από τις δυο κα­τευ­θύν­σεις. Απο­τέ­λε­σμα: Ένα σκα­σμέ­νο λά­στι­χο από πα­ρα­τη­μέ­νο σί­δε­ρο στη μέση του που­θε­νά, ένα σταυ­ρο­κό­πη­μα που δεν έγινε με­γα­λύ­τε­ρη ζημιά, συ­νέ­χει με­σαία-με­γά­λη σκάλα στα φώτα με κίν­δυ­νο να τυ­φλώ­σω κά­ποιο στην αντί­θε­τη κα­τεύ­θυν­ση ή να πάθω εγώ το ίδιο και ένα «μπρά­βο» σε όλους εκεί­νους που φρό­ντι­σαν να υπάρ­χουν φώτα μόνο μπρο­στά από τα ξε­νο­δο­χεία. Ει­λι­κρι­νά δεν ξέρω ποι0ς είναι αρ­μό­διος αλλά αυτό μικρή ση­μα­σία έχει. Ση­μα­σία έχει η ασφα­λής οδή­γη­ση και οι ασφα­λείς δρό­μοι.»