ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Οι γυναίκες που έσπασαν την «ομερτά» της κακοποίησης

news room 7 λεπτά ανάγνωση
βία

«Δεν περί­μενα ποτέ ότι θα μου συμβεί κάτι τέτοιο. Ακουγα ιστο­ρίες για γυναί­κες που κακο­ποιού­νται και έλεγα ”μα πώς κάθεται και τον ανέ­χε­ται;”.

Μετά από δεκα­πέ­ντε ολό­κληρα χρόνια σε έναν γάμο όχι απλώς φθο­ρο­ποιό, αλλά επι­κίν­δυνο, ήρθε η στιγμή να σπάσω τη σιωπή μου. Θέλω για πρώτη φορά να δώσω στον εαυτό μου και στα παιδιά μου μια προ­ο­πτική. Ενα και­νούρ­γιο κοί­ταγμα ζωής, απαλ­λαγ­μένο απ’ τον πόνο και τον φόβο.

Αν από τη δική μου ιστορία έστω και μία γυναίκα πάρει δύναμη να απε­λευ­θε­ρω­θεί, θα είναι για μένα μεγάλη νίκη», απο­κα­λύ­πτει στο «Εθνος» η 36χρονη Μαρία, από τη Σερβία, μητέρα τριών παιδιών και θύμα συζυ­γι­κής κακο­ποί­η­σης.

Είναι μία από τις χαρα­κτη­ρι­στι­κές περι­πτώ­σεις γυναι­κών που έχουν πέσει θύματα συστη­μα­τι­κού ξυλο­δαρ­μού από αντρικά χέρια. Οι απειλές, οι εκβια­σμοί, η τρο­μο­κρά­τηση, η απα­ξί­ωση ήταν επίσης ένα κομμάτι της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς της.

Με τη διαφορά ότι, έστω και με μεγάλη καθυ­στέ­ρηση, η Μαρία απο­φά­σισε να ανα­λά­βει δράση και να απευ­θυν­θεί στην Αννα Ράζου, ιατρο­δι­κα­στή και επι­με­λή­τρια Β’, στο Ασκλη­πιείο Βούλας. Με τη βοήθεια τη δική της, αλλά και των ψυχο­λό­γων του νοσο­κο­μείου πλέον η Μαρία δεν είναι μόνη της. Η 36χρονη κατά­φερε να σπάσει τα δεσμά και κάνει μια νέα αρχή μαζί με τα τρία της παιδιά.

Κεραυ­νο­βό­λος έρωτας

Γνω­ρί­στη­καν με τον πρώην σύζυγό της το ’99 όταν η ίδια εγκα­τέ­λειψε μαζί με την οικο­γέ­νειά της τη Σερβία και ήρθε στη χώρα μας για να γλι­τώ­σουν από τους βομ­βαρ­δι­σμούς. Ο έρωτάς τους ήταν κεραυ­νο­βό­λος. Ο πατέρας της είχε αγο­ρά­σει ένα δια­μέ­ρι­σμα στη Βου­λιαγ­μένη, οπότε βρήκαν εκεί προ­σω­ρινό κατα­φύ­γιο. Η Μαρία κατά­γε­ται από εύπορη οικο­γέ­νεια, καθώς ο πατέρας της έχει εται­ρείες και εργο­στά­σια στην πατρίδα τους.

«Ενα σχετικά νέο χαρα­κτη­ρι­στικό για την ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία είναι ότι πλέον όλο και περισ­σό­τε­ροι άνδρες καταγ­γέλ­λουν περι­στα­τικά κακο­ποί­η­σης από τις συζύ­γους τους», επι­ση­μαί­νει ο Γρη­γό­ρης Λέων

«Ενα σχετικά νέο χαρακτηριστικό για την ενδοοικογενειακή βία είναι ότι πλέον όλο και περισσότεροι άνδρες καταγγέλλουν περιστατικά κακοποίησης από τις συζύγους τους», επισημαίνει ο Γρηγόρης Λέων

Στο Βελι­γράδι σπού­δαζε Φαρ­μα­κευ­τική, αλλά δυστυ­χώς λόγω του πολέμου παρά­τησε το πανε­πι­στή­μιο. Στην Ελλάδα ξεκί­νησε σπουδές στα χρη­μα­το­οι­κο­νο­μικά και στη σχολή άρχισε να ανα­πτύσ­σε­ται το ειδύλ­λιο ανάμεσά τους. Υστερα από έξι μήνες σχέσης ήρθε το πρώτο βίαιο ξέσπα­σμα.

«Με χτύπησε από ζήλια, χωρίς ποτέ να του δώσω την παρα­μι­κρή αφορμή. Τότε ένιωσα κολα­κευ­μένη γιατί ο σύντρο­φός μου έδειχνε μ’ αυτό τον τρόπο πόσο με θέλει. Εκανα ολέθριο λάθος».

Στα 24 τους χρόνια απο­φά­σι­σαν να παντρευ­τούν και να ζήσουν στη Σερβία. Ακόμη και εκείνη η μέρα για τη Μαρία θα μετα­τρε­πό­ταν σε εφιάλτη. Λίγο πριν ανέβουν τα σκαλιά της εκκλη­σίας ο σύζυγός της, πάλι από ζήλια, φρό­ντισε να αφήσει πάνω στο κορμί και στην ψυχή της τα δικά του… σημάδια. Με κλω­τσιές στην κοιλιά και σε άλλα μέρη του σώματός της η Μαρία έπρεπε να δείχνει χαρού­μενη στους τρια­κό­σιους καλε­σμέ­νους τους. Δεν είπε τίποτα σε κανέναν. Απλά το προ­σπέ­ρασε.

«Περά­σαμε μια φάση ηρεμίας, αλλά λίγο μετά τη γέννηση της κόρης μας η συμπε­ρι­φορά του άλλαξε και πάλι. Ελειπε συνέ­χεια από το σπίτι και τα βίαια ξεσπά­σματά του γινό­ντου­σαν και μπροστά στο παιδί», ανα­φέ­ρει.

Με χτύπησε πολύ άσχημα. Πάντα με υπο­τι­μούσε, με έβριζε και είχε εξω­συ­ζυ­γι­κές σχέσεις, τονίζει η 60χρονη Ολγα
Με χτύπησε πολύ άσχημα. Πάντα με υποτιμούσε, με έβριζε και είχε εξωσυζυγικές σχέσεις, τονίζει η 60χρονη Ολγα

Οταν τη ρωτάμε πώς πήρε την απόφαση να κάνει άλλα δυο παιδιά με τον συγκε­κρι­μένο άνθρωπο, η Μαρία μας εκμυ­στη­ρεύ­ε­ται ότι αυτό έγινε εξαι­τίας ενός σοβαρού γυναι­κο­λο­γι­κού προ­βλή­μα­τος. Οταν ήταν 20 ετών οι γιατροί της είχαν πει ότι δεν θα κατα­φέ­ρει να γίνει μητέρα. Και η ίδια ήθελε τόσο πολύ να απο­κτή­σει μια όμορφη και μεγάλη οικο­γέ­νεια.

Η Μαρία δεν δυσκο­λεύ­ε­ται να διη­γη­θεί τα ζοφερά κεφά­λαια της ιστο­ρίας της. Δεν φοβάται τώρα πια. «Το τρίτο μου παιδί προήλθε από βιασμό. Σήμερα, μετά τα ασφα­λι­στικά μέτρα που κέρδισα στο δικα­στή­ριο και με τη βοήθεια του πατέρα μου προ­σπα­θούμε να κάνουμε μια νέα αρχή με τα παιδιά μου, τα οποία εδώ και καιρό πηγαί­νουν σε ψυχο­λόγο», προ­σθέ­τει.

Αν και ο σύζυγός της έναν χρόνο τώρα έχει φύγει από το σπίτι, πριν από έναν μήνα παρα­λίγο να της σπάσει το χέρι. «Αυτό που ακόμη δεν μπορώ να συγ­χω­ρήσω στον εαυτό μου είναι το ότι αφέθηκα τόσο πολύ, το ότι έπαιξα το παι­χνίδι του».

Στην Ελλάδα της κρίσης η συζυ­γική κακο­ποί­ηση κατα­λαμ­βά­νει όλο και περισ­σό­τερα… τετρα­γω­νικά μέσα στο σπίτι. Η «αθέατη βία», όπως ονο­μά­ζε­ται η βία μέσα στο σπίτι, εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί μια μάστιγα που επι­δει­νώ­νε­ται μέσα στο κλίμα της εποχής.

Μέχρι εγκαύ­ματα

Είναι εντυ­πω­σιακό, όπως σημειώ­νει η κ. Ράζου, ότι μόνο τον Σεπτέμ­βριο στο Ασκλη­πιείο Βούλας αντι­με­τώ­πι­σαν 25 περι­στα­τικά ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας, εκ των οποίων 15 θύματα δήλωσαν τον ξυλο­δαρμό τους στα αστυ­νο­μικά τμήματα της χώρας. Από τα 15 περι­στα­τικά τα 4 αφο­ρού­σαν ανδρική κακο­ποί­ηση. Σχεδόν ο ίδιος αριθμός περι­στα­τι­κών κατα­γρά­φε­ται και για τον Οκτώ­βριο.

«Αυτά που αντι­με­τω­πί­ζουμε ξεκι­νούν από απλές σωμα­τι­κές βλάβες, εκχυ­μώ­σεις, εκδορές, δια­σχί­σεις στο δέρμα, τοπικά οιδή­ματα, τοπικές θλάσεις των μαλακών μορίων, μέχρι πολύ βαριές σωμα­τι­κές βλάβες, όπως κατάγ­ματα οστών, εγκαύ­ματα δευ­τέ­ρου και τρίτου βαθμού κ.ά. Πρό­σφατα με συγκλό­νισε η περί­πτωση μιας 34χρονης γυναί­κας, η οποία προ­σήλθε στο ιατρείο, λεχώνα δυο εβδο­μά­δων, στο δεύτερο παιδί τους. Ο σύζυγός της την είχε χτυ­πή­σει τόσο πολύ, που από το σοκ και τον τρόμο τής κόπηκε το μητρικό γάλα. Αύριο, διεθνής ημέρα για την εξά­λειψη της βίας κατά των γυναι­κών, διορ­γα­νώ­νουμε μια ημερίδα στο νοσο­κο­μείο για τις κακο­ποι­η­μέ­νες γυναί­κες, με τη συμ­με­τοχή όλων των αρμό­διων φορέων για να ευαι­σθη­το­ποι­ή­σουμε και να αφυ­πνί­σουμε τους συναν­θρώ­πους μας πάνω σ’ αυτό το ζήτημα».

Οταν μια πόρτα κλείνει, τα ένοχα μυστικά της βίας μένουν πίσω από αυτή. Δεν γνω­ρί­ζει όρια κοι­νω­νι­κής τάξης, μόρ­φω­σης ή εισο­δή­μα­τος η άσκηση βίας στις διά­φο­ρες μορφές της (λεκτική, σωμα­τική, σεξουα­λική). Και η μαρ­τυ­ρία της 60χρονης Ολγας, μητέρας δυο παιδιών, συγκλο­νί­ζει, αφού η ίδια ακόμη και σήμερα παρα­μέ­νει εγκλω­βι­σμένη σ’ έναν απο­τυ­χη­μένο γάμο και είναι έρμαιο του βίαιου χαρα­κτήρα του συζύγου της. Η κακο­ποί­ησή της είναι τις περισ­σό­τε­ρες φορές λεκτική και ψυχο­λο­γική, παρά σωμα­τική, όπως μας εκμυ­στη­ρεύ­ε­ται. Δυο φορές είχε κρού­σματα σωμα­τι­κής βίας και μάλιστα το ένα συνέβη πριν από έναν μήνα, που το κατήγ­γειλε στην Αστυ­νο­μία, ενώ συμ­βου­λεύ­τηκε και νομικό σύμ­βουλο. Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους.

«Με χτύπησε πολύ άσχημα. Πάντα με υπο­τι­μούσε, με έβριζε, δεν μου έδινε καμία σημασία και είχε εξω­συ­ζυ­γι­κές σχέσεις. Τα τελευ­ταία πέντε χρόνια κοι­μό­μα­στε σε ξεχω­ρι­στές κρε­βα­το­κά­μα­ρες. Τα παιδιά μας είναι μεγάλα και πλέον δεν αντέχω άλλο. Θέλω να ζήσω, να ανα­πνεύσω οξυγόνο και να είμαι ελεύ­θερη», λέει.

Γνω­ρί­στη­καν όταν ήταν 14 ετών, αλλά παντρεύ­τη­καν αρκετά χρόνια μετά όταν η Ολγα στα τριάντα της έμεινε έγκυος. «Ποτέ του δεν με αγάπησε. Ημουν ανα­σφα­λής και απο­ζη­τούσα την αγάπη με κάθε τίμημα. Η βία είχε γίνει για μένα ένας φυσιο­λο­γι­κός τρόπος ζωής. Πλέον βρήκα το θάρρος και τη δύναμη και έχω κινήσει τις δια­δι­κα­σίες να απαλ­λαγώ μια για πάντα από αυτόν τον άνθρωπο».

Γρη­γό­ρης Λέων, πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Ιατρο­δι­κα­στι­κής Εται­ρείας

«Απα­ραί­τητη η ιατρο­δι­κα­στική εξέταση»

Σύμφωνα με πρό­σφατη έρευνα, τρεις στους δέκα μαθητές εφη­βι­κής ηλικίας στη χώρα μας βιώνουν ένταση και καβγά­δες μέσα στην οικο­γέ­νεια συνε­πεία της οικο­νο­μι­κής κρίσης.

Οπως σημειώ­νει ο Γρη­γό­ρης Λέων, πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Ιατρο­δι­κα­στι­κής Εται­ρείας, «καθη­με­ρινά δια­πι­στώ­νουμε μία κλι­μά­κωση των περι­στα­τι­κών ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Ενα σχετικά νέο χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι πλέον όλο και περισ­σό­τε­ροι άνδρες καταγ­γέλ­λουν αντί­στοιχα περι­στα­τικά από τις συζύ­γους τους. Βέβαια, ακόμα οι άνδρες στη χώρα μας δεν φαί­νε­ται να φτάνουν εξίσου εύκολα στον ιατρο­δι­κα­στή.

Αντί­θετα στο Ηνωμένο Βασί­λειο οι άνδρες απο­τε­λούν περίπου το 40% των θυμάτων στα περι­στα­τικά ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Αυτό που πρέπει να γνω­ρί­ζουν όλα τα θύματα σωμα­τι­κής βίας είναι ότι πρέπει άμεσα να προ­σφεύ­γουν σε ιατρο­δι­κα­στή. Κανένα άλλο ιατρικό πιστο­ποι­η­τικό από ιατρό δια­φο­ρε­τι­κής ειδι­κό­τη­τας δεν έχει καμία απο­λύ­τως αξία. Ο μόνος που έχει την κατάλ­ληλη εκπαί­δευση για την πιστο­ποί­ηση των σωμα­τι­κών βλαβών είναι ο ιατρο­δι­κα­στής.

Συνεπώς είναι σημα­ντικό να γνω­ρί­ζουμε ότι μόνο μία κλινική ιατρο­δι­κα­στική εξέταση είναι απα­ραί­τητη και πρέπει να πραγ­μα­το­ποιεί­ται έγκαιρα. Η δια­δι­κα­σία εξαρ­τά­ται από το πόσο άμεσα θέλουμε να κατα­θέ­σουμε μήνυση. Εάν επι­θυ­μούμε να το πρά­ξουμε αμέσως, τότε στο τμήμα δηλώ­νουμε ότι επι­θυ­μούμε την εξέταση από ιατρο­δι­κα­στή, οπότε και μας δίνεται εντολή εξέ­τα­σής μας σε ένα δημόσιο ιατρο­δι­κα­στή.

Εάν πάλι θέλουμε είτε να εκμε­ταλ­λευ­τούμε το τρίμηνο περι­θώ­ριο υπο­βο­λής μηνύ­σεως, είτε να το σκε­φτούμε περαι­τέρω εάν θα προ­χω­ρή­σουμε νομικά, τότε θα πρέπει άμεσα να επι­σκε­φτούμε ένα ιδιω­τικό ιατρο­δι­κα­στικό ιατρείο για την πιστο­ποί­ηση των βλαβών».

Μαρίνα Ζιώζιου- ΕΘΝΟΣ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.