ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Από τον «Αϊκ» στον Ομπάμα

news room 3 λεπτά ανάγνωση
89

14 Δεκεμ­βριου 1959, Ντουαϊτ ΑΪζενχαουερ

Στις 14 Δεκεμ­βρίου 1959, τον πρόεδρο Αϊζεν­χά­ουερ και τη σύζυγό του καλω­σο­ρί­ζουν στην Αθήνα ο βασι­λιάς Παύλος και η Φρει­δε­ρίκη, όπως και ο πρω­θυ­πουρ­γός Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής. Με νωπές τις πληγές του Εμφυ­λίου και τον πλανήτη να βιώνει τον Ψυχρό Πόλεμο, η παγκό­σμια «περιο­δεία ειρήνης» του «Αϊκ» -είχαν προη­γη­θεί επι­σκέ­ψεις του στην Ινδία και στο Ιράν του Σάχη- έγινε δεκτή με ενθου­σια­σμό από τον ελλη­νικό λαό ή του­λά­χι­στον μεγάλο μέρος του, που του επι­φύ­λαξε παλ­λαϊκή απο­θε­ω­τική υποδοχή. Πλήθη βγήκαν στους δρόμους και επευ­φη­μού­σαν τον Αμε­ρι­κανό ηγέτη, ο οποίος επέ­βαινε σε ανοιχτό αυτο­κί­νητο σε όλη τη δια­δρομή από το αερο­δρό­μιο μέχρι το κέντρο της Αθήνας.

Ο Αϊζεν­χά­ουερ εκφώ­νησε ομιλία στη Βουλή, όπου έπλεξε το εγκώμιο του Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή, τον οποίο χαρα­κτή­ρισε «δια­κε­κρι­μένο» πρω­θυ­πουργό, «άξιο διάδοχο των προ­γό­νων του». Δεν παρέ­λειψε να μιλήσει για την «εκ Βορρά κομ­μου­νι­στική απειλή κατά της Ελλάδος», ωστόσο απέρ­ριψε το αίτημα του Παύλου για εγκα­τά­σταση Αμε­ρι­κα­νών στρα­τιω­τών στην Ελλάδα. Εθίγη το ζήτημα της «κυπρια­κής ανε­ξαρ­τη­σίας», ενώ συζη­τή­θηκε η κατά­σταση στα Βαλ­κά­νια και «ελήφθη εκτενώς υπ’ όψιν η ιδιά­ζουσα θέσις της Ελλάδος». Κάποιοι ήλπιζαν ότι με την άφιξη του «Αϊκ» στην Αθήνα θα φυσούσε άνεμος δημο­κρα­τι­κών ελευ­θε­ριών. Κάτι τέτοιο, φυσικά, δεν συνέβη…

18-21 Iουλίου 1991, Τζορτζ Μπους

Τριάντα δύο χρόνια αργό­τερα, πάλι ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής, αυτή τη φορά ως πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, υπο­δέ­χε­ται στις 18 Ιουλίου 1991 τον Τζορτζ Μπους τον πρε­σβύ­τερο. Η υποδοχή που του επι­φυ­λά­χθηκε δεν είχε καμία σχέση με αυτήν του Αϊζεν­χά­ουερ. Είχαν προη­γη­θεί η δικτα­το­ρία και η εισβολή στην Κύπρο, ενώ ο ρεπου­μπλι­κα­νός πρό­ε­δρος, παρότι είχε σχη­μα­τί­σει μια διεθνή συμ­μα­χία, ήταν αυτός που έκανε τον Πόλεμο του Κόλπου. Ετσι, αντί της παλ­λαϊ­κής υπο­δο­χής, υπήρχαν δια­δη­λώ­σεις.

Πάντως, το κλίμα στις συνο­μι­λίες με τον πρω­θυ­πουργό Κων­στα­ντίνο Μητσο­τάκη ήταν πολύ θερμό και επι­βε­βαιώ­θηκε με τη μετά­βαση του Μπους στην Κρήτη, όπου από­λαυσε τα ντολ­μα­δά­κια της Μαρίκας. Ο Αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος εκφώ­νησε λόγο στη Βουλή, όπου, λόγω μετα­φρα­στι­κού λάθους, δημιουρ­γή­θηκε η εντύ­πωση ότι το 1992 θα ήταν «η χρονιά της Κύπρου». Πάντως, ο Τζορτζ Μπους πίστευε ειλι­κρινά ότι η παρου­σία των Μητσο­τάκη, Οζάλ και Βασι­λείου γεν­νούσε μια «ιστο­ρική ευκαι­ρία» για λύση του προ­βλή­μα­τος και στην πορεία την πλήρη εξο­μά­λυνση των ελλη­νο­τουρ­κι­κών σχέσεων.

Ο Μητσο­τά­κης τού εξέ­φρασε την ετοι­μό­τητα να πάει στην Αγκυρα και να υπο­γρά­ψει σύμφωνο μη επί­θε­σης, ενώ του υπο­γράμ­μισε ότι και στην Κύπρο έγινε εισβολή όπως στο Κουβέιτ, μια «επί­καιρη» επι­σή­μανση μετά τον Πόλεμο του Κόλπου.

18-21 Νοεμ­βρίου 1999, Μπιλ Κλίντον

Η επί­σκεψη του Μπιλ Κλίντον ήταν περι­πε­τειώ­δης. Παρα­λίγο να ανα­βλη­θεί λόγω των αντι­δρά­σεων για τους αμε­ρι­κα­νι­κούς βομ­βαρ­δι­σμούς στη Γιου­γκο­σλα­βία, ενώ η αρχική ημε­ρο­μη­νία συνέ­πι­πτε με τον εορ­τα­σμό του Πολυ­τε­χνείου, δημιουρ­γώ­ντας ένα «εκρη­κτικό» μείγμα. Τελικά, η επί­σκεψη περιο­ρί­στηκε χρονικά και μετα­τέ­θηκε λίγες ημέρες αργό­τερα.

Οταν το Air Force One προ­σγειώ­θηκε στο Ελλη­νικό, η Αθήνα ήταν στις φλόγες. Οι λίγοι Ελληνες δημο­σιο­γρά­φοι που συνο­δεύ­αμε τότε τον Αμε­ρι­κανό πρόεδρο, προ­ερ­χό­μενο από την Κων­στα­ντι­νού­πολη και την Αγκυρα, προ­σπα­θού­σαμε να εξη­γή­σουμε την κατά­σταση στους Αμε­ρι­κα­νούς και άλλους ξένους αντα­πο­κρι­τές που ήταν μαζί μας στο προ­ε­δρικό αερο­σκά­φος. Μια «ενδια­φέ­ρουσα» παρά­με­τρος: μεταξύ των δια­δη­λω­τών ήταν και ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος ως πρω­θυ­πουρ­γός ετοι­μά­ζε­ται τώρα να υπο­δε­χτεί έναν άλλο Αμε­ρι­κανό πρόεδρο.

Ο Κλίντον είχε στόχο την προ­ώ­θηση του ελλη­νο­τουρ­κι­κού δια­λό­γου και την εξεύ­ρεση λύσης στο Κυπριακό. Τρία χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων και λίγους μήνες μετά την υπόθεση Οτζαλάν, που είχαν φέρει τις δύο χώρες στα πρόθυρα σύγκρου­σης, ήθελε να οικο­δο­μή­σει στη «διπλω­μα­τία των σεισμών» που ανα­πτύ­χθηκε μετά τα χτυ­πή­ματα του Εγκέ­λα­δου στις δύο χώρες, δύο μήνες πριν.

Την επί­σκεψη Κλίντον σφρά­γισε η περι­ή­γησή του στην Ακρό­πολη, από όπου και η φωτο­γρα­φία με την κόρη του Τσέλσι, η προ­σφώ­νησή του με τον στίχο του Πέρσι Σέλεϊ «Είμαστε όλοι Ελληνες», αλλά και η έμμεση συγ­γνώμη που ζήτησε για τη στάση των ΗΠΑ την περίοδο της χούντας.

Αίσθηση είχε προ­κα­λέ­σει η ομιλία του τότε προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας Κωστή Στε­φα­νό­που­λου, στη διάρ­κεια του επί­ση­μου δείπνου, στην οποία είχε υπο­γραμ­μί­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις της Αγκυρας που απορ­ρέ­ουν από τη Συνθήκη της Λωζάν­νης, τοπο­θέ­τηση που παρα­μέ­νει και σήμερα επί­καιρη.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.