Τα μέλη του “Save an Angel” κατάφεραν να κάνουν τη Ρόδο συνώνυμη της αλληλεγγύης

Ποιος είναι ο σκοπός του Συλ­λό­γου «Save an Angel» που μετρά ήδη τρία χρόνια ζωής;

Ο σκοπός του «Save an Angel» είναι να στη­ρί­ζει οικο­γέ­νειες που έχουν στην επι­μέ­λειά τους παιδιά με νεο­πλα­σμα­τι­κές ασθέ­νειες, που δυστυ­χώς τα τελευ­ταία χρόνια είναι σε μεγάλη έξαρση. Στη­ρί­ζουμε τις οικο­γέ­νειες αυτές οικο­νο­μικά αλλά και ψυχο­λο­γικά. Είναι τερά­στια τα έξοδα για τις θερα­πείες, είναι πολλές οι δυσκο­λίες που θα αντι­με­τω­πί­σουν οι γονείς από την στιγμή που θα ξεκι­νή­σουν τις συναλ­λα­γές με αυτό το απρό­σωπο και σκληρό δημόσιο σύστημα υγείας… Κάποιες εξε­τά­σεις καλύ­πτο­νται από τα ασφα­λι­στικά ταμεία κάποιες άλλες όχι, η συμ­με­τοχή των ασφα­λι­σμέ­νων στα φάρμακα και στις εξε­τά­σεις , σε πολλές περι­πτώ­σεις, είναι τερά­στιες. Οσα χρήματα κι αν έχει κάποιος, δεν φτάνουν. Είναι πολύ δύσκολο να αντε­πε­ξέλ­θει ένας γονιός σε όλο αυτό. Εχω δει να ξεκλη­ρί­ζο­νται οικο­γέ­νειες από αυτή την ασθέ­νεια… Είναι σημα­ντικό οι γονείς που αντι­με­τω­πί­ζουν αυτό το τόσο σημα­ντικό πρό­βλημα να έχουν και ψυχο­λο­γική στήριξη και αυτό το ανα­λαμ­βά­νουν ψυχο­λό­γοι, μέλη του Συλ­λό­γου μας.

Επι­πλέον, επειδή υπάρχει έλλειμμα στην ενη­μέ­ρωση για τον παιδικό καρκίνο, θα πραγ­μα­το­ποι­ή­σουμε σειρά εκδη­λώ­σεων για να ενη­με­ρω­θεί ο κόσμος για όλα όσα αφορούν τον παιδικό καρκίνο, ο οποίος αν δια­γνω­σθεί εγκαί­ρως είναι ιάσιμος. Υπάρ­χουν συμπο­λί­τες μας, που πιστεύ­ουν ότι είναι μετα­δο­τι­κός…

Υπάρχει αυτή η αντί­ληψη;

Δυστυ­χώς ναι, γι αυτό και θα προ­σπα­θή­σουμε να καλύ­ψουμε το έλλειμμα που υπάρχει στην ενη­μέ­ρωση.

Το «Save an Angel» είναι το απο­τέ­λε­σμα μιας ομάδας ανθρώ­πων της Ρόδου για να βοη­θή­σουν οικο­γέ­νειες που έχουν παιδιά με καρκίνο, και που με την φιλαν­θρω­πική δράση του κατά­φερε να ξεπε­ρά­σει τα σύνορα του νησιού.

Ξεκι­νή­σαμε πριν τρία χρόνια να βοηθάμε παιδιά του τόπου μας. Επειδή όμως έχω κατα­γωγή από την Πάτρα -είμαι Ροδί­τισσα από επιλογή- οι σχέσεις μου με την γενέ­τειρά μου είναι ισχυρές είναι εκεί η οικο­γέ­νειά μου, οι φίλοι μου, το πατρικό μου σπίτι, είδαν οι δικοί μου άνθρω­ποι το έργο μας στη Ρόδο και απο­φά­σι­σαν να ιδρύ­σουν και εκεί τον ίδιο Σύλλογο. Με ομόφωνη απόφαση του περ­σι­νού Δ.Σ. του «Save an Angel», δώσαμε το όνομά μας στην Πάτρα και έτσι τώρα έχουμε εκεί ένα «αδελ­φάκι».

Υπάρ­χουν κι άλλες πόλεις που ενδια­φέ­ρο­νται να δημιουρ­γή­σουν «αδελ­φά­κια» του «Save an Angel»;

Ναι. Υπάρχει ενδια­φέ­ρον από την Αθήνα και από την Θεσ­σα­λο­νίκη. Είναι κάτι που θα εξε­τά­σουμε, διότι θέλουμε τα άτομα που θα μπουν κάτω από την ομπρέλα του «Save an Angel», να μπορούν να το στη­ρί­ξουν σωστά, ηθικά. Θέλουμε να προ­στα­τέ­ψουμε αυτή την μεγάλη προ­σπά­θεια, που ξεκί­νησε από την μικρή μας Ρόδο… Οσοι Σύλ­λο­γοι φέρουν το όνομα του «Save an Angel» πρέπει να υπη­ρε­τούν με ανι­διο­τέ­λεια τον σκοπό.

Σε αυτά τα τρία χρόνια ζωής του «Save an Angel», χρειά­στηκε να βοη­θή­σετε πολλά παιδιά;

Ο Σύλ­λο­γός μας έχει παρέμ­βει -δυστυχώς- πολλές φορές, είναι αρκετά τα παιδιά στη Ρόδο που νοσούν από διά­φο­ρες μορφές καρ­κί­νου. Εχουμε την ευε­λι­ξία, επειδή είμαστε τοπικός Σύλ­λο­γος να μπο­ρούμε να παρέ­χουμε άμεσα την βοήθειά μας.

Πώς κατα­φέρ­νετε να συγκε­ντρώ­νετε τα χρήματα;

Από τα Bazaar που διορ­γα­νώ­νουμε τα Χρι­στού­γεννα και το Πάσχα. Με την ευκαι­ρία να πω ότι χρεια­ζό­μα­στε εθε­λο­ντές, γιατί τα πράγ­ματα που δια­θέ­τουμε στα Bazaar τα φτιά­χνουμε μόνοι μας. Μας βοηθούν και αρκετοί μαθητές από σχολεία της Ρόδου, όμως τα περισ­σό­τερα φτιά­χνο­νται από τα μέλη του Συλ­λό­γου γι αυτό και προ­σκαλώ, όποιον θέλει να γίνει εθε­λο­ντής, να έρθει σε επαφή μαζί μας μέσω της ιστο­σε­λί­δας μας και όλοι εμείς, θα χαρούμε πολύ να έρθει κόσμος να στη­ρί­ξει την προ­σπά­θειά μας. Το επόμενό μας Bazaar θα γίνει λίγο πριν τις 25 Δεκεμ­βρίου. Σύντομα θα ανα­κοι­νώ­σουμε τις ακρι­βείς ημε­ρο­μη­νίες και τον χώρο που θα φιλο­ξε­νη­θεί

Ποιοι στη­ρί­ζουν το έργο του «Save an Angel»;

Ο,τι έχουμε κατα­φέ­ρει σε αυτά τα τρία χρόνια, το οφεί­λουμε καθαρά στον ροδιακό λαό. Οι Ροδίτες είναι ευαί­σθη­τοι και όποτε χρειά­ζε­ται, στη­ρί­ζουν και βοηθούν τον συνάν­θρωπό τους. Μας βοηθούν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο και στο μέτρο που μπορεί. Δυστυ­χώς η οικο­νο­μική κρίση έχει κάνει πολύ δύσκολα τα πράγ­ματα για όλους, όμως με πολλή χαρά βλέπω ότι δεν έχει καμφθεί η διάθεση για προ­σφορά και αλλη­λεγ­γύη. Στα Bazaar που διορ­γα­νώ­νουμε έρχο­νται άνθρω­ποι και μας λένε με δισταγμό, «έχω μόνο ένα ευρώ να προ­σφέρω…». Ακόμα κι αυτό το ένα ευρώ είναι πολύ­τιμο για τον σκοπό μας.

Φαντά­ζο­μαι μέσα από τη δράση του Συλ­λό­γου, θα έχετε ανα­θε­ω­ρή­σει πολλά πράγ­ματα για την ζωή σε αυτά τα τρία χρόνια…

Είναι αλήθεια πως όλα τα μέλη του Συλ­λό­γου δίνουμε πολλή ενέρ­γεια για τον σκοπό του «Save an Angel». Είναι ανά­μει­κτα τα συναι­σθή­ματα που δημιουρ­γού­νται από αυτή την δράση, ειδικά όταν είσαι μητέρα, όπως είμαι κι εγώ, που έχω ένα μικρό παιδί… Πότε λύπη, πότε χαρά, πότε και τα δύο μαζί. Είναι λυπηρό να μαθαί­νεις ότι ακόμα ένα παιδί νόσησε αλλά από την άλλη είναι χαρά να μπορείς να προ­σφέ­ρεις στήριξη σε αυτό το παιδί και στην οικο­γέ­νειά του. Ολα τα μέλη του Συλ­λό­γου, θέλουμε να δώσουμε όσα περισ­σό­τερα μπο­ρούμε σε αυτά τα παιδιά και στις οικο­γέ­νειές τους. Είναι σημα­ντικό να ανα­φέ­ρουμε πως όλα τα μέλη μας, είναι ενεργά μέλη της κοι­νω­νίας που όμως κατα­φέρ­νουν να βρουν χρόνο, ανάμεσα στην εργασία τους, την φρο­ντίδα της οικο­γέ­νειάς τους και τις κοι­νω­νι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις, για να στη­ρί­ξουν το «Save an Angel». Είναι πολύ­τιμη η συνει­σφορά όλων των μελών του Δ.Σ. στο οποίο συμ­με­τέ­χουν ο Μερ­κού­ρης Αρφαράς, η Σταυ­ρούλα Μπίλλη, ο Στέ­φα­νος Κου­τσού­κος, η Ζαφείρα Δια­κο­λουκά, ο Κων­στα­ντί­νος Γκόνος και η Κων­στα­ντίνα Χατζη­πέ­τρου και όλων των εθε­λο­ντών που μας στη­ρί­ζουν.

Γνωρίζω όμως κ. Ανίννου ότι και πολλά μικρά παιδιά στη­ρί­ζουν το «Save an Angel».

Ναι και νιώ­θουμε πολύ τυχεροί γι΄αυτό. Το πρώτο παιδί που πάντα τρέχει να μας στη­ρί­ξει και να μας βοη­θή­σει, χωρίς να θέλω να περιαυ­το­λο­γήσω, είναι η μικρή μου…

Πόσων ετών είναι;

Είναι στα οκτώ. Συμ­με­τέ­χει ενεργά μαζί με εμένα και βλέπω ότι ως ενήλικη, θα είναι ένας άνθρω­πος που θα προ­σφέ­ρει στο κοι­νω­νικό σύνολο κι αυτό με κάνει διπλά χαρού­μενη. Πάρα πολλά παιδιά αυτής της ηλικίας αλλά και μεγα­λύ­τερα, μας βοηθούν φτιά­χνο­ντας κατα­σκευές για τα Bazaar μας και χαί­ρο­νται που με τον τρόπο αυτό μπορούν να βοη­θή­σουν συνο­μή­λικά τους παιδιά που δίνουν την μάχη τους.

Η τελευ­ταία παρέμ­βαση του Συλ­λό­γου, αφορά στον Μανώλη Σπυράκη, μαθητή του Βενε­το­κλείου Γυμνα­σίου που δίνει την δική του μάχη αυτή την περίοδο…

Ο Μανώλης δίνει την δική του μάχη και είμαστε όλοι στο πλευρό του. Εχει προ­σβλη­θεί από μια σπάνια περί­πτωση καρ­κί­νου και υπο­βάλ­λε­ται σε χημειο­θε­ρα­πείες και ακτι­νο­βο­λίες από τον Φεβρουά­ριο. Μόλις ενη­με­ρω­θή­καμε, μετά την ανα­κοί­νωση του διευ­θυ­ντή του σχο­λείου, για το κόστος των 7.000 ευρώ που απαι­τεί­ται για το επόμενο στάδιο της θερα­πείας του σε ιδιω­τικό νοσο­κο­μείο, συνε­δριά­σαμε εκτά­κτως για να καλύ­ψουμε εξο­λο­κλή­ρου το ποσό. Επειτα από περίπου δύο ημέρες και σε επι­κοι­νω­νία που είχα με την μητέρα του, με μεγάλη χαρά έμαθα ότι η «Φλόγα» θα καλύψει όλο το ποσό για την θερα­πεία του παιδιού στο «Υγεία». Θα ήθελα, στο σημείο αυτό, να πω χίλια μπράβο στη «Φλόγα» για το σημα­ντικό έργο που προ­σφέ­ρει και να την ευχα­ρι­στήσω εκ μέρους όλων των Ροδίων για την άμεση παρέμ­βασή της στην περί­πτωση του Μανώλη και για όλα όσα έχει προ­σφέ­ρει στα χρόνια που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται.

Με τα παιδιά που έχετε βοη­θή­σει μέσω του «Save an Angel», δια­τη­ρείτε επαφή;

Ναι βεβαίως, δια­τη­ρούμε επαφή. Ερχο­νται και στα Bazaar μας, όπου παί­ζουμε, δια­σκε­δά­ζουμε… Είμαστε τόσο χαρού­με­νοι όταν βλέ­πουμε τα παιδιά να βγαί­νουν νικητές από αυτήν την ασθέ­νεια και να απο­λαμ­βά­νουν πάλι την ζωή.

Σε αυτά τα τρία χρόνια όμως, αντι­με­τω­πί­σατε και απώ­λειες…

Δυστυ­χώς… Δυστυ­χώς, είχαμε απώ­λειες. Δεν υπάρ­χουν λόγια για αυτές τις περι­πτώ­σεις. Ισως ο Θεός, θέλει να παίρνει μαζί του κάποιους αγγέ­λους…

Το όραμά σας για τον Σύλλογο, ποιο είναι;

Να υπάρχει κόσμος με ενδια­φέ­ρον και με διάθεση να στη­ρί­ξει τον σκοπό του, να πολ­λα­πλα­σια­στούν τα μέλη, να κάνει «αδελ­φά­κια» και σε άλλες πόλεις. Οσο περισ­σό­τε­ροι Σύλ­λο­γοι υπάρ­χουν και όσες περισ­σό­τε­ρες δρα­στη­ριό­τη­τες γίνο­νται, τόσο μεγα­λύ­τερη θα είναι η βοήθεια που θα παρέ­χουμε σε αυτά τα παιδιά, που έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη την στήριξή μας. Στην περί­πτωση του Μανώλη Σπυράκη, βοήθησε ενεργά και το «Save an Angel» Πάτρας που κινη­το­ποι­ή­θηκε άμεσα.

Το «Save an Angel» Πάτρας, το “αδελ­φάκι” σας, όπως λέτε, πότε δημιουρ­γή­θηκε;

Είναι ενός έτους και στη διάρ­κεια αυτή έχει βοη­θή­σει πολλά παιδιά με καρκίνο και τις οικο­γέ­νειές τους, οικο­νο­μικά και ψυχο­λο­γικά και όχι μόνο στην Πάτρα αλλά στην ευρύ­τερη περιοχή.

Πώς μπορεί να γίνει κάποιος μέλος του «Save an Angel»;

Μπορεί να έρθει σε επαφή μαζί μας, μέσω της σελίδας μας στο facebook και εμείς θα επι­κοι­νω­νή­σουμε μαζί του, για να τον εντά­ξουμε στην μεγάλη οικο­γέ­νεια του «Save an Angel» και να γίνει εθε­λο­ντής. Ολοι μαζί, μπο­ρούμε να κάνουμε πάρα πολλά πράγ­ματα κι αυτό είναι το σημα­ντικό. Αυτό λέω πάντα∙ όλοι μαζί, κανένας μόνος του.

Ο εθε­λο­ντι­σμός πώς μπήκε στη ζωή σας;

Ξεκί­νησα από τα παιδικά μου χρόνια, από την Πάτρα. Η γιαγιά μου, η μαμά της μαμάς μου, ήταν εθε­λό­ντρια σε εκκλη­σίες και στο ορφα­νο­τρο­φείο της Πάτρας, μετά συνέ­χισε η μαμά μου, μετά εγώ… Χρι­στού­γεννα και Πάσχα θυμάμαι, πάντα κάναμε μέσα στο ορφα­νο­τρο­φείο Πατρών. Ετσι ο εθε­λο­ντι­σμός έγινε για ‘μένα τρόπος ζωής.