Ομιλία του Προέδρου της ΠΕΔ Ν. Αιγαίου με θέμα “Νησιωτικότητα και διοικητική μεταρρύθμιση”

    ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΟΜΙΛΙΑΣ

1. Εισα­γωγή – Ιδιαι­τε­ρό­τη­τες νησιω­τι­κών πολι­τι­κών
2. ΠΕΔ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ – Νησιω­τι­κό­τητα
3. Διά­λο­γος για Διοι­κη­τική Μεταρ­ρύθ­μιση

α) Αρxές Εγγύτητας- Επικουρικότητα- Απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα

β) Χωρο­τα­ξι­κός Σχεδιασμός- Εκλο­γικό Σύστημα

γ) Διοι­κη­τική Μεταρ­ρύθ­μιση

4. Οικο­νο­μικά του Δήμου

α)ΚΑΠ- Πηγές Εσόδων

β)Οικο­νο­μική Αυτο­τέ­λεια

γ) Ελεγ­κτι­κοί Μηχα­νι­σμοί

δ) Ειδικές Πηγές Εσόδων

5. Κατα­στα­τική Θέση Αιρετών
6. Προ­σφυ­γικό

—————————–

      Κύριοι  Υπουρ­γοί, κύριε Πρόεδρε της Ένωσης Κεντρώων, κ. Πρόεδρε της ΚΕΔΕ, κ. Βου­λευ­τές, κ. Περι­φε­ρειάρχη, κ. Γεν. Γραμ. της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, Αγα­πη­τοί Συνά­δελ­φοι Δήμαρ­χοι και Δημο­τι­κοί Σύμ­βου­λοι, Περι­φε­ρεια­κοί Σύμ­βου­λοι  και Πρό­ε­δροι  Δ.Τ. Κοι­νο­τή­των, κ. Πρό­ε­δροι  και εκπρό­σω­ποι επι­με­λη­τη­ρίων, κ. Εκπρό­σω­ποι των Ενόπλων Δυνά­μεων και των Σωμάτων Ασφα­λείας, του Λιμε­νι­κού και Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος.

 

   Κυρίες και κύριοι,

Πριν από την κεντρική μας ομιλία για το Συνέ­δριο μας, θα ήθελα να κάνω μια μικρή αναφορά στην υπο­ψη­φιό­τητα της Ρόδου και όλων των νησιών μας για την Πολι­τι­στική Πρω­τεύ­ουσα Ευρώπης 2021. Θέλω να ευχα­ρι­στήσω όσους στή­ρι­ξαν την προ­σπά­θεια αυτή του κ. Περι­φε­ρειάρχη και Π.Σ., τους δημάρ­χους και τα δημο­τικά συμ­βού­λια, Κυκλά­δων και Δωδε­κα­νή­σου, τους φορείς και τους συλ­λό­γους και όλους τους συμπο­λί­τες μας που πίστε­ψαν σε αυτό το ταξίδι , «το Ταξίδι στο Φως».

Ξεχω­ρι­στά θέλω να συγχαρώ τον αντι­δή­μαρχο πολι­τι­σμού κ. Χατζη­ιω­άν­νου και όλη την ομάδα εργα­σίας που δού­λε­ψαν σκληρά – μερό­νυ­χτα για να συγκρο­τή­σουν τον φάκελο της υπο­ψη­φιό­τη­τας.

Θέλω να συγχαρώ την πόλη της Ελευ­σί­νας και τις άλλες 13 πόλεις που μέσα στην οικο­νο­μική κρίση, πίστε­ψαν ότι ο πολι­τι­σμός είναι η κινη­τή­ρια δύναμη για την ανάταση της κοι­νω­νίας μας.

Κύριε Υπουργέ, κύριε Πρόεδρε της ΚΕΔΕ,

Δεν θέλω από αυτό το βήμα να εκφράσω παρά­πονα όπως οι φίλοι μας της Καλα­μά­τας, που δήλωσαν ότι για μια ακόμη φορά το κράτος του λεκα­νο­πε­δίου της Αττικής, κατί­σχυσε της Περι­φέ­ρειας, όμως ήταν μια χρυσή ευκαι­ρία μέσα από την υπο­ψη­φιό­τητα της Ρόδου και των νησιών , να ανα­δει­χθεί επι­τέ­λους ο νησιώ­τι­κος χώρος πανευ­ρω­παϊκά.

Εμείς στη­ρι­χθή­καμε μόνο στις δικές μας δυνά­μεις που τις αντλή­σαμε από την αστεί­ρευτη δύναμη της τοπικής κοι­νω­νίας.

Μπορεί να μην είχαμε τους χορη­γούς που ευχα­ρί­στησε ονο­μα­στικά ο συνά­δελ­φος δήμαρ­χος της Καλα­μά­τας, οι οποίοι συνει­σέ­φε­ραν άνω του 60% στα έξοδα της υπο­ψη­φιό­τη­τας τους, όμως δεσμευ­θή­καμε και ζητώ και την δέσμευση όλων των συνα­δέλ­φων να υλο­ποι­ή­σουμε την πρόταση μας και πάλι με τις δικές μας δυνά­μεις.

Γιατί για όλους εμάς τους νησιώ­τες: η Ρόδος και τα νησιά στην καρδιά μας παρα­μέ­νουν ο Ειρη­νι­κός Φάρος Πολι­τι­σμού, η Γέφυρα Ανα­το­λής και Δύσης, Βορά και Νότου, η αληθινή και μονα­δική Πρω­τεύ­ουσα  της Μεσο­γείου.

• Εισα­γωγή – Ιδιαι­τε­ρό­τη­τες νησιω­τι­κών πολι­τι­κών

  Με ιδιαί­τερη χαρά σας καλω­σο­ρίζω στις εργα­σίες του 1^ου (επί θητείας μας) τακτι­κού συνε­δρίου της Περι­φε­ρεια­κής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου. Το Συνέ­δριο μας διε­ξά­γε­ται σε μια ξεχω­ρι­στή χρονική συγκυ­ρία για την Αυτο­διοί­κηση, για τα νησιά, αλλά και για το σύνολο της χώρας. Μετά από μια πολύ­χρονη δοκι­μα­σία που κλόνισε την εμπι­στο­σύνη της κοι­νω­νίας προς το πολι­τικό σύστημα, η Τοπική Αυτο­διοί­κηση και οι εκπρό­σω­ποι της καλού­νται για μια ακόμη φορά να πρω­τα­γω­νι­στή­σουν στην ανά­δειξη ενός νέου ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχεδίου ανα­συ­γκρό­τη­σης της χώρας, στο οποίο κυρί­αρχο ρόλο δια­δρα­μα­τί­ζει η αλλαγή του διοι­κη­τι­κού μοντέ­λου οργά­νω­σης του κράτους μας.

  Σημα­ντική και αδια­πραγ­μά­τευτη παρά­με­τρος που θα συμ­βάλ­λει τα μέγιστα στην επι­τυ­χία και στην ολο­κλή­ρωση της μεταρ­ρύθ­μι­σης αυτής, πρέπει να είναι η γεω­γρα­φική, ανα­πτυ­ξιακή, οικο­νο­μική, και πλη­θυ­σμιακή ιδιαι­τε­ρό­τητα κάθε Περι­φέ­ρειας της χώρας, προ­κει­μέ­νου ο ρόλος της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης να είναι ουσια­στι­κός και απο­τε­λε­σμα­τι­κός όχι μόνο στην επιτυχή αντι­με­τώ­πιση των  θεμάτων  καθη­με­ρι­νής λει­τουρ­γίας των δήμων, αλλά και στην ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική και ανόρ­θωση του κράτους και της κοι­νω­νίας. 

 Η Τοπική Αυτο­διοί­κηση είναι βέβαιο, ότι ενι­σχύει τον δημο­κρα­τικό χαρα­κτήρα του πολι­τεύ­μα­τος, επειδή με την λει­τουρ­γία της πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται οι πηγές από τις οποίες αντλεί ο κρα­τι­κός σχη­μα­τι­σμός, ως σύνολο, τη νομι­μο­ποί­ηση του, ενσω­μα­τώ­νο­ντας έτσι και την τοπική διά­σταση του κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κού γίγνε­σθαι στο δημο­κρα­τικό κράτος. H Δημο­κρα­τία μέσω της Αυτο­διοί­κη­σης καθί­στα­ται πολυ­κε­ντρική, πολυ­φω­νική και  πολυ­ε­πί­πεδη.

2)ΠΕΔ  Νοτίου Αιγαίου  – Νησιω­τι­κό­τητα. 

   Μέσα από την καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία της ΠΕΔ Ν. Αιγαίου απο­δει­κνύ­ει­ται περί­τρανα ότι η ρύθμιση του άρθρου 101 του Συντάγ­μα­τος δεν έτυχε μέχρι σήμερα της ουσια­στι­κής απο­δο­χής από τις εκά­στοτε κυβερ­νή­σεις αφού δεν λήφθη­καν οι ανα­γκαίες νομο­θε­τι­κές πρω­το­βου­λίες και ρυθ­μί­σεις που θα έκαναν πράξη την άνω συνταγ­μα­τική επιταγή. Αντί­θετα λήφθη­καν μέτρα σε βάρος των νησιών μας, όπως η κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ και οι πρό­σθε­τες φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις.

  Η Π.Ε.Δ. Νοτίου Αιγαίου συγκρο­τεί­ται από 34 δήμους,  19 στις Κυκλά­δες και 15 στα Δωδε­κά­νησα με χωρικές αρμο­διό­τη­τες σε 48 συνο­λικά κατοι­κη­μένα νησιά. Το 21μελές Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της Περι­φε­ρεια­κής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου και το Επο­πτικό Συμ­βού­λιο  έχουν  εκπρο­σώ­πους από 16 Δήμους. Στα 2 χρόνια της θητείας μας, το Δ.Σ. συνε­δρί­ασε 14 φορές  και πήρε 258 απο­φά­σεις, που αφορούν θεσμικά, οικο­νο­μικά, λει­τουρ­γικά θέματα των δήμων μας, αλλά και θέματα που αφορούν γενι­κό­τερα τις τοπικές μας κοι­νω­νίες και ανα­φέ­ρο­νται στην υγεία, την παιδεία, την συγκοι­νω­νία, την οικο­νο­μική ανά­πτυξη, την φορο­λο­γία και την αντί­δραση μας στην κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ και άλλα θέματα που αφορούν τα νησιά μας. Τα προ­βλή­ματα και τα μειο­νε­κτή­ματα της νησιω­τι­κό­τη­τας και ιδίως του προ­βλή­μα­τος των συγκοι­νω­νια­κών συν­δέ­σεων εκφρά­ζο­νται ανά­γλυφα ακόμη μέσα και από τον τρόπο λει­τουρ­γίας του κορυ­φαίου συλ­λο­γι­κού οργάνου της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης. Από τις 14 συνε­δριά­σεις της Π.Ε.Δ., μία μόλις πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην έδρα της Π.Ε.Δ. στη Σύρο και μία στη Ρόδο. Οι υπό­λοι­πες συνε­δριά­σεις, ακόμη και η κορυ­φαία Γ.Σ. της εκλογής των μελών του Δ.Σ. της Π.Ε.Δ. πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν σε ξενο­δο­χεία των Αθηνών, με την ευκαι­ρία της ταυ­τό­χρο­νης σύγκλη­σης τακτι­κών ή έκτα­κτων Γ.Σ.  ή των Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε., στα οποία συμ­με­τεί­χαμε παράλ­ληλα, προ­κει­μέ­νου να μην μας κατα­λο­γι­στούν τα έξοδα μετα­κί­νη­σης.

   Κατ’ ανα­λο­γική ερμη­νεία και εφαρ­μογή της διά­τα­ξης του άρθρου 167, εδ.5 του Ν. 3852/2010 (Νόμος Καλ­λι­κρά­της)  συνε­δριά­σαμε επίσης μια φορά με τηλε­διά­σκεψη, για την αντι­με­τώ­πιση έκτα­κτου και κατε­πεί­γο­ντος θέματος. Για την αντι­με­τώ­πιση της ατέ­λειας του νόμου και των παθο­γε­νειών του συστή­μα­τος, ζητή­σαμε από την πρώτη στιγμή την τρο­πο­ποί­ηση της άνω διά­τα­ξης  ώστε να ισχύσει αυτή και για τις συνε­δριά­σεις της Π.ΕΔ., αλλά όπως είναι γνωστό ακόμη και για τα αυτο­νό­ητα σε αυτόν τον τόπο, πρέπει να δώσεις μάχες, να επι­χει­ρη­μα­το­λο­γείς, να υπο­βά­λεις υπο­μνή­ματα και πάνω από όλα να περι­μέ­νεις μήνες ίσως και χρόνια. Τελικώς η ρύθμιση αυτή συμπε­ρι­λή­φθηκε στο άρθρο 57 του σχεδίου νόμου Κου­ρου­πλή, η τύχη του οποίου και η ψήφιση του μετά από 8 μήνες επε­ξερ­γα­σίας είναι αβέβαιη μετά τον πρό­σφατο ανα­σχη­μα­τι­σμό της Κυβέρ­νη­σης.

Όλα αυτά χωρίς να απε­μπο­λούμε τα δικαιώ­ματα των νησιών μας, για την από­κτηση τακτι­κής συγκοι­νω­νια­κής σύν­δε­σης, όλων των νησιών με τις πρω­τεύ­ου­σες των νομών και μεταξύ τους (Ρόδου – Σύρου), καθώς και με τον Πειραιά και την θέσπιση επι­τέ­λους του μετα­φο­ρι­κού ισο­δύ­να­μου, ένα θέμα που έχει περιέλ­θει στις καλέν­δες, παρότι έχουν κατα­τε­θεί προ­τά­σεις επί προ­τά­σεων, επε­ξερ­γα­στικά σχέδια νόμου και έχουν δοθεί από όλες τις κυβερ­νή­σεις δεκάδες δεσμεύ­σεων και υπο­σχέ­σεων. Η δήλωση του παρι­στά­με­νου υπουρ­γού Ναυ­τι­λίας και νησιω­τι­κής πολι­τι­κής κ. Κου­ρου­πλή,  αμέσως μετά την ορκω­μο­σία της νέας κυβέρ­νη­σης ότι στο­χεύ­ουν: «Να εμπε­δώ­σουν ….στους νησιώ­τες ότι υπάρχει ισο­πο­λι­τεία σε αυτή τη χώρα»  ελπίζω να γίνει πράξη.

Κυρίες και κύριοι,

Στην απο­γευ­μα­τινή και αυριανή συνε­δρί­αση, μετά τις επί μέρους ειση­γή­σεις των συνα­δέλ­φων δημάρ­χων, θα δοθεί η δυνα­τό­τητα σε όσους επι­θυ­μούν να κατα­θέ­σουν τις σκέψεις, τις προ­τά­σεις και τις  δια­πι­στώ­σεις για τις σπου­δαίες θεμα­τι­κές ενό­τη­τες του συνε­δρίου μας. Θα ήθελα όμως και στην εναρ­κτή­ρια συνε­δρί­αση, παρου­σία των εκπρο­σώ­πων της Κυβέρ­νη­σης, των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών μας εκπρο­σώ­πων και των φορέων, να μετα­φέρω επι­γραμ­μα­τικά τις σκέψεις και τις προ­τά­σεις μυ,  όπως δια­μορ­φώ­νο­νται και εναρ­μο­νί­ζο­νται μέσα από τα συνέ­δρια της ΚΕΔΕ και την μελέτη του Ι.Τ.Α. για την τριετή στρα­τη­γική μεταρ­ρυθ­μί­σεων 2016-2018.

  3) Διοι­κη­τική μεταρ­ρύθ­μιση

 Σημαί­νουσα θέση στην στο­χευό­μενη διοι­κη­τική μεταρ­ρύθ­μιση έχει η τρο­πο­ποί­ηση –αλλαγή του Καλ­λι­κράτη, για την επίλυση προ­βλη­μά­των που δημιούρ­γησε στην καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία των δήμων μας, την κατα­στα­τική θέση των αιρετών και στην ανά­δειξη του πραγ­μα­τι­κού ρόλου που ανα­θέ­τει το Σύνταγμα στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Έξι χρόνια μετά την ψήφιση του Ν. 3852/10 και λει­τουρ­γίας των δήμων με το νέο αυτό σύστημα, έχουμε δια­πι­στώ­σει και εντο­πί­σει ατέ­λειες, παρα­λεί­ψεις και αδυ­να­μίες. Η αλλαγή αυτή θα πρέπει να είναι ουσια­στική σε καίρια ζητή­ματα – ώριμα θέματα προς μεταρ­ρύθ­μιση, όπως δήλωσε στο συνέ­δριο του Βόλου ο Γενικός Γραμ­μα­τέας του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών – και όχι πρό­χειρη και απο­σπα­σμα­τική όπως προη­γού­με­νες μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Η αλλαγή αυτή θα έχει τότε μόνο νόημα και απο­τέ­λε­σμα, αν το νέο θεσμικό πλαίσιο κατα­τεί­νει στην υιο­θέ­τηση και δημιουρ­γία ενός νέου μοντέ­λου σύγ­χρο­νης οργά­νω­σης και λει­τουρ­γίας του συνόλου της διοί­κη­σης, με την δημιουρ­γία -επιτέλους- ενός σύγ­χρο­νου, επι­τε­λι­κού κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού, με πολυ­ε­πί­πεδη δια­κυ­βέρ­νηση και δημο­κρα­τικό προ­γραμ­μα­τι­σμό βασι­σμένο στις αρχές της εγγύ­τη­τας παροχής των υπη­ρε­σιών στους πολίτες και στις επι­χει­ρή­σεις και της επι­κου­ρι­κό­τη­τας, ώστε να γίνει πράξη η αρχή της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας.

  Η Τοπική Αυτο­διοί­κηση απο­τε­λεί το κατα­φύ­γιο των πολιτών και της κοι­νω­νίας, είναι κοντά στον πολίτη, είναι αυτή που δέχεται καθη­με­ρινά τις αγωνίες, τα προ­βλή­ματα και τις ανάγκες του πολίτη και λει­τουρ­γεί ως κυμα­το­θραύ­στης. Εισπράτ­τει την αγα­νά­κτηση και την δια­μαρ­τυ­ρία του πολίτη, διότι όπως είναι φυσικό, οι εκπρό­σω­ποι της νομο­θε­τι­κής και της εκτε­λε­στι­κής εξου­σίας, που νομο­θε­τεί, που χαράζει πολι­τι­κές  αντί­στοιχα, δεν έχουν την αμε­σό­τητα και την εγγύ­τητα με τον πολίτη. Όμως ποια είναι η θέση του αδύ­να­μου δημάρ­χου και δημο­τι­κού συμ­βού­λου; Ποιες δυνα­τό­τη­τες έχουν να δώσουν λύσεις στα αιτή­ματα του δημότη, όταν δεν έχουν σχέση με τις αρμο­διό­τη­τες των δήμων, αλλά σχε­τί­ζο­νται με κρα­τι­κές αρμο­διό­τη­τες; Είναι βέβαιο, ότι όλα αυτά τα χρόνια πορευ­τή­καμε μέσα σε ένα αρνη­τικό για την Αυτο­διοί­κηση περι­βάλ­λον, λόγω της μακρό­χρο­νης συνε­χι­ζό­με­νης υφε­σια­κής οικο­νο­μι­κής πορείας της χώρας μας, της πολι­τι­κής ανα­στά­τω­σης, της αβε­βαιό­τη­τας και της ανα­μο­νής εξε­λί­ξεων στο θέμα της οικο­νο­μι­κής κρίσης και της πορείας της χώρας, αλλά και λόγω των διεθνών πολι­τι­κών και γεω­πο­λι­τι­κών αρνη­τι­κών εξε­λί­ξεων. Οι δήμοι όμως σήκωσαν το βάρος για τη στήριξη και ενδυ­νά­μωση των ευπαθών κοι­νω­νι­κών ομάδων των συμπο­λι­τών μας με την συμ­με­τοχή και της κοι­νω­νίας των πολιτών. Κρα­τή­σαμε ζωντα­νούς τους δήμους μας χωρίς αρμο­διό­τη­τες, χωρίς πόρους. Ανα­δεί­ξαμε το ανθρώ­πινο πρόσωπο της Ελλη­νι­κής Κοι­νω­νίας. Όλα όσα πετύ­χαμε μέχρι σήμερα, μας δίνουν το δικαί­ωμα να έχουμε κυρί­αρχο λόγο στην επι­χει­ρού­μενη διοι­κη­τική μεταρ­ρύθ­μιση και το δικαί­ωμα να απαι­τούμε νέους ρόλους που ούτως ή άλλως ασκούμε στην πράξη.

  Παρά την γενική παρα­δοχή των ανωτέρω η Κυβέρ­νηση θεω­ρώ­ντας ότι το εκλο­γικό σύστημα είναι ο βασικός μηχα­νι­σμός ελέγχου της αυτο­διοί­κη­σης, καθώς και το ότι ο χώρος της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης προ­σφέ­ρε­ται για την καλ­λιέρ­γεια δια­λό­γου και ανα­ζή­τη­σης συναι­νέ­σεων, θέλει να καθιε­ρώ­σει ως σύστημα εκλογής των Δημο­τι­κών και Περι­φε­ρεια­κών συμ­βού­λων, την απλή ανα­λο­γική. Εν’ ονόματι, λοιπόν, της ανάγκης αυτής, παρα­με­ρί­ζε­ται η ανάγκη απο­τε­λε­σμα­τι­κής δια­χεί­ρι­σης και λει­τουρ­γίας των Αυτο­διοι­κη­τι­κών θεσμών και τίθεται εν αμφι­βόλω η συνοχή τους. Σε χώρες με προηγ­μένο σύστημα αυτο­διοί­κη­σης βλ. Σκαν­δι­να­βία, Καναδά, Ελβετία, για να προ­ω­θη­θεί αλλαγή διοι­κη­τι­κού συστή­μα­τος, παρέρ­χε­ται χρόνος μεγα­λύ­τε­ρος της 20ετίας. Στην χώρα μας, μετά βίας παρέρ­χε­ται μια αυτο­διοι­κη­τική θητεία και στα μέσα της 2^ης αρχί­ζουν οι συζη­τή­σεις, οι προ­τά­σεις, οι τρο­πο­ποι­ή­σεις του ισχύ­ο­ντος συστή­μα­τος. Αυτή είναι η τακτική όλων των κυβερ­νή­σεων, προ­κει­μέ­νου να ελέγ­χουν την Αυτο­διοί­κηση.

   Σήμερα για μια ακόμη φορά επι­χει­ρεί­ται νέα διοι­κη­τική μεταρ­ρύθ­μιση, έχουν συγκρο­τη­θεί 4 επι­τρο­πές και όπως δια­φά­νηκε από την τοπο­θέ­τηση του πρώην Υφυ­πουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών στο συνέ­δριο του Βόλου η μεταρ­ρύθ­μιση ξεκινά από τον εκλο­γικό νόμο. Στο σημείο αυτό οφείλω να επι­ση­μάνω την ομόφωνη απόφαση της Γ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε.,  ότι  πριν ολο­κλη­ρω­θεί  προη­γου­μέ­νως ο διά­λο­γος για την Μεταρ­ρύθ­μιση, δεν συζητά την αλλαγή του που έως ότου η Κυβέρ­νηση κατα­θέ­σει την ολο­κλη­ρω­μένη πρόταση της για το Εκλο­γικό Σύστημα.

Ένα δεύτερο θέμα είναι η αλλαγή του χωρο­τα­ξι­κού σχε­δια­σμού. Ο Γενικός Γραμ­μα­τέας του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών, δήλωσε ότι δεν συζη­τούμε για αλλαγή του χωρο­τα­ξι­κού σχε­δια­σμού των 325 δήμων εκτός 2-3 περι­πτώ­σεων. Για μας, προέχει η δημιουρ­γία του Σύγ­χρο­νου Επι­τε­λι­κού Κράτους, ο Εκσυγ­χρο­νι­σμός Λει­τουρ­γίας της Δημό­σιας Διοί­κη­σης, η Εκχώ­ρηση Αρμο­διο­τή­των και πόρων στους Δήμους , η Εφαρ­μογή της Πολυ­ε­πί­πε­δης Δια­κυ­βέρ­νη­σης. Σε κάθε περί­πτωση θα επα­να­λάβω για μια ακόμη φορά ότι: Για τις αλλαγές στους νησιω­τι­κούς δήμους θα πρέπει να λαμ­βά­νο­νται υπόψη οι προ­τά­σεις των νησιω­τών και όχι των μελών των επι­τρο­πών που δεν έχουν καμία σχέση με τα νησιά.

  Η Διοι­κη­τική Μεταρ­ρύθ­μιση επι­βάλ­λε­ται να ξεκι­νή­σει από τις δομές Διοί­κη­σης του Κράτους και των Υπουρ­γείων και τις κρα­τι­κί­στι­κες νοο­τρο­πίες, οι οποίες αν δεν αλλά­ξουν, θα συνε­χί­σουν οι δήμαρ­χοι να γίνο­νται δια­δρο­μι­στές στους προ­θά­λα­μους των Υπουρ­γείων με την συνο­δεία των τοπικών βου­λευ­τών.

 Για την επι­βε­βαί­ωση των παρα­πάνω θα ανα­φερθώ σε δυο πρό­σφατα παρα­δείγ­ματα: α) Νόμος 4412/16 που ανα­φέ­ρε­ται στο νέο σύστημα διε­νέρ­γειας δια­κη­ρύ­ξεων, δια­γω­νι­σμών, εκτέ­λε­σης έργων, παροχής υπη­ρε­σιών κλπ. Από τις 8-8-2016 και μέχρι σήμερα, έχουν παρα­λύ­σει οι Περι­φέ­ρειες και οι Δήμοι αφού για την εφαρ­μογή του Νόμου απαι­τεί­ται η έκδοση δεκάδων π.δ. και οδηγιών. Οι αρμο­διό­τη­τες των δήμων για εκτέ­λεση έργων, για διε­νέρ­γεια δια­γω­νι­σμών κιν­δυ­νεύ­ουν. Οι δήμοι (όπως στην προ­κει­μένη περί­πτωση ο Δήμος Ρόδου) εδώ και 3 μήνες, δεν μπορεί να προβεί στην διε­νέρ­γεια δια­γω­νι­σμού για την απο­κο­μιδή και δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των με ολέ­θριες συνέ­πειες για τον δήμο, τον τόπο και την του­ρι­στική ανά­πτυξη και την οικο­νο­μία.

 β) ‘Αρθρο 16 του Ν.4429/2016 για την αυτο­δί­καια παρά­ταση των συμ­βά­σεων εργα­ζο­μέ­νων αορί­στου χρόνου. Ούτε εδώ λήφθη­καν υπόψη οι θέσεις της ΚΕΔΕ και των Δήμων για την πρό­βλεψη της ύπαρξης των απαι­τού­με­νων πόρων στους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς των Δήμων, με απο­τέ­λε­σμα, αυτοί να κιν­δυ­νεύ­ουν να εκτρο­χια­στούν ή να επι­βα­ρύ­νουν τους πολίτες με αύξηση των αντα­πο­δο­τι­κών δαπανών.

 4) Οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια των δήμων.

     Το Σύνταγμα κατο­χυ­ρώ­νει την αυτο­τέ­λεια των Ο.Τ.Α. δηλαδή την ικα­νό­τητα τους να παίρ­νουν μέσω των οργάνων τους και με δική τους ευθύνη πολι­τι­κές απο­φά­σεις για την διοί­κηση των τοπικών υπο­θέ­σεων, τις οποίες εφαρ­μό­ζουν με δικά τους μέσα και με δικό τους προ­σω­πικό. Ειδι­κό­τερα σύμφωνα με το άρθρο 102 του Συντάγ­μα­τος « Η διοί­κηση των τοπικών υπο­θέ­σεων ανήκει στους Οργα­νι­σμούς Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης πρώτου και δεύ­τε­ρου  βαθμού». Με νόμο μπορεί να ανα­τί­θε­ται στους Οργα­νι­σμούς Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης η άσκηση αρμο­διο­τή­των που συνι­στούν απο­στολή του Κράτους» και «Κάθε μετα­βί­βαση αρμο­διο­τή­των από Κεντρικά ή Περι­φε­ρειακά Όργανα του Κράτους προς την Τοπική Αυτο­διοί­κηση συνε­πά­γε­ται τη μετα­βί­βαση των αντί­στοι­χων πόρων. Δυστυ­χώς όμως οι σχε­τι­κές δια­τά­ξεις, (άρθρο 102 παρ.6) που αφορούν την κατο­χύ­ρωση της πραγ­μα­τι­κής δημο­σιο­νο­μι­κής αυτο­τέ­λειας τυγ­χά­νουν περιο­ρι­σμέ­νης εφαρ­μο­γής, δεδο­μέ­νου ότι οι ΟΤΑ ουσια­στικά παρα­μέ­νουν αιχ­μά­λω­τοι της κεντρι­κής εξου­σίας. Η χρη­μα­το­δό­τηση των Δήμων για την άσκηση των απο­κλει­στι­κών αρμο­διο­τή­των τους προ­έρ­χε­ται είτε από κρα­τι­κούς πόρους (ως θεσμο­θε­τη­μένο ποσοστό αυτών) είτε από ίδιους πόρους (ορι­σμέ­νοι εκ των οποίων έχουν αντα­πο­δο­τικό χαρα­κτήρα). Η χρη­μα­το­δό­τηση από τους κρα­τι­κούς πόρους γίνεται κυρίως με τη μορφή των Κεντρι­κών Αυτο­τε­λών Πόρων (Κ.Α.Π.) οι οποίοι τα τελευ­ταία χρόνια έχουν μειωθεί κατά   60 %. Επι­πλέον, σήμερα που οι ΣΑΤΑ έχουν μειωθεί δρα­μα­τικά αφού  το 2009 οι επι­χο­ρη­γή­σεις για επεν­δύ­σεις (ΣΑΤΑ) από τον Κρατικό Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό στους δήμους ανήλθαν σε 1,107 δις €. Το 2014 δεν ξεπέ­ρα­σαν τα 180 εκατ. € και για τα έτη 2015-2018 προ­βλέ­πε­ται ποσό 180 εκατ. € κατ’ έτος.

Έτσι για την απο­κα­τά­σταση της ομαλής λει­τουρ­γίας των Δήμων πρέπει να στη­ρι­χθούμε σε τρεις βασι­κούς άξονες ανα­γκαίας παρέμ­βα­σης στο μίγμα οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής.  

 Α)Οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια και δημο­σιο­νο­μική απο­κέ­ντρωση. Περι­λαμ­βά­νει την θωρά­κιση της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης με δυνα­μι­κούς ίδιους πόρους, συν­δε­δε­μέ­νους με τις δημό­σιες τοπικές παρεμ­βα­τι­κές πολι­τι­κές και με το σύστημα κρα­τι­κών επι­χο­ρη­γή­σεων για την άσκηση των βασικών αρμο­διο­τή­των τους, συν­δε­δε­μένο με τις τοπικές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες. Ενδει­κτικά θα επι­ση­μάνω για μια ακόμη φορά την ανα­γκαιό­τητα να θεσπι­στεί νομο­θε­τικά η δυνα­τό­τητα στους δήμους να επι­βά­λουν τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης για τους επι­σκέ­πτες, στους αφι­κνού­με­νους με κρουα­ζιε­ρό­πλοια, την επιβολή περι­βαλ­λο­ντι­κού ή πολι­τι­στι­κού τέλους, καθώς και την απόδοση στους δήμους μεγάλου μέρους από τα έσοδα που εισπράτ­τει το κράτος από τους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους, τα μουσεία, όπως με δια­βε­βαί­ωσε προ μηνός ο κ. Κου­ρου­πλής σε συνά­ντηση στο ΥΠΕΣ και γενικά να αυξη­θούν οι πόροι από την είσπραξη εσόδων τοπικά από ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ και τέλη  κυκλο­φο­ρίας.

 Β)Εναλ­λα­κτι­κοί τρόποι χρη­μα­το­δό­τη­σης. Η πρό­σβαση στο χρη­μα­το­πι­στω­τικό σύστημα στην περίοδο της κρίσης κατέστη προ­βλη­μα­τική. Οι ΟΤΑ πρέπει να ανα­πτύ­ξουν εναλ­λα­κτι­κές δυνα­τό­τη­τες χρη­μα­το­δό­τη­σης κυρίως των επεν­δυ­τι­κών τους αναγκών, να αξιο­ποι­ή­σουν την ακίνητη περιου­σία που βρί­σκε­ται τον δήμο και θα τους επι­τρέ­ψουν να προ­σελ­κύ­σουν κεφά­λαια, ανθρώ­πους και τεχνο­γνω­σία στο χώρο τους.

 Γ)Κωδι­κο­ποί­ηση των εσόδων των ΟΤΑ για την άρση της πολυ­νο­μίας και την απλού­στευση των δια­δι­κα­σιών, με στόχο τη βελ­τί­ωση της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας είσπρα­ξης των εσόδων τους. Παράλ­ληλα πρέπει να εκσυγ­χρο­νι­στεί το σύστημα είσπρα­ξης των εσόδων των Δήμων με στόχο την έγκυρη και έγκαιρη ενη­μέ­ρωση τους και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη είσπραξή τους. Αξιο­ποί­ηση των συστη­μά­των της Κεντρι­κής Διοί­κη­σης με την δια­σύν­δεση των ΟΤΑ με τη Γενική Γραμ­μα­τεία Πλη­ρο­φο­ρια­κών Συστη­μά­των (ΓΓΠΣ), ώστε να αντλού­νται στοι­χεία που θα τους διευ­κο­λύ­νουν στην είσπραξη των εσόδων τους (στοι­χεία για την είσπραξη των τελών, στοι­χεία των οχη­μά­των για την είσπραξη των παρα­βά­σεων του ΚΟΚ, στοι­χεία του Ε9, κλπ).   – Ενί­σχυση της οικο­νο­μι­κής αυτο­τέ­λειας των Δήμων και των Περι­φε­ρειών και διεύ­ρυνση της χρη­μα­το­δό­τη­σης τους από το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων και ιδιαί­τερα από τα συγ­χρη­μα­το­δο­τού­μενα από την Ε.Ε. Προ­γράμ­ματα.

 Άρα δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για ουσια­στική ανα­διάρ­θρωση του ζητή­μα­τος των αρμο­διο­τή­των, χωρίς αντί­στοιχη ανα­διάρ­θρωση του θεσμι­κού πλαι­σίου που θα διέπει τα έσοδα των ΟΤΑ. Θεωρώ ότι οποια­δή­ποτε φιλό­δοξη προ­σέγ­γιση για ουσια­στι­κό­τερη αλλαγή του ζητή­μα­τος των αρμο­διο­τή­των προς την τοπική αυτο­διοί­κηση Α’ και Β’ βαθμού θα κατα­στεί ανα­πο­τε­λε­σμα­τική.
  Οικο­νο­μικά:  Τα βασικά προ­βλή­ματα στην οικο­νο­μική δια­χεί­ριση των ΟΤΑ εντο­πί­ζο­νται στα ακό­λουθα:

• Οι πολλές και συνε­χείς μετα­βο­λές του νομικού πλαι­σίου της τελευ­ταίας πεντα­ε­τίας και οι νέες δια­δι­κα­σίες και αρχές (Διαύ­γεια, Δια­χεί­ριση Προμηθειών- ΕΣΗΔΗΣ, ηλε­κτρο­νι­κές προ­μή­θειες κλπ) , που έχουν επι­βα­ρύ­νει σημα­ντικά τις οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες των ΟΤΑ με απο­τέ­λε­σμα η πλειο­ψη­φία των δήμων να αδυ­να­τεί να παρα­κο­λου­θή­σεις τις αλλαγές.
• Ειδικά δε οι μικροί Δήμοι αδυ­να­τούν παντε­λώς να λει­τουρ­γή­σουν την οικο­νο­μική υπη­ρε­σία τους.
• Οι πολ­λα­πλοί έλεγχοι στην οικο­νο­μική δια­χεί­ριση (προ­λη­πτι­κός έλεγχος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου για τους Δήμους, Ορκωτοί λογι­στές, Επι­θε­ω­ρη­τές Δημό­σιας Διοί­κη­σης, Οικο­νο­μι­κοί Επι­θε­ω­ρη­τές κλπ. 13 στο σύνολό τους) δημιουρ­γούν σημα­ντικά προ­βλή­ματα στη λει­τουρ­γία των ΟΤΑ και απορ­ρο­φούν μεγάλο χρόνο από τις οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες. Η δια­φο­ρε­τική αντι­με­τώ­πιση ίδιων θεμάτων από τους Επι­τρό­πους του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου) δυσχε­ραί­νουν και επι­βα­ρύ­νουν σημα­ντικά την ομαλή λει­τουρ­γία των οικο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών των ΟΤΑ.
• Η ανάθεση νέων πρό­σθε­των ευθυνών στους προϊ­στά­με­νους των οικο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών των ΟΤΑ, σε συν­δυα­σμό με τους πολ­λα­πλούς και επι­κα­λυ­πτό­με­νους ελέγ­χους και υπό τον φόβο των κατα­λο­γι­σμών, δημιουρ­γούν προ­βλή­ματα στη δια­δι­κα­σία λήψης των απο­φά­σεων και συχνά οδηγούν σε παρα­λυ­σία των βασικών λει­τουρ­γιών των ΟΤΑ.
• Όλα τα παρα­πάνω, σε συν­δυα­σμό με την πολυ­νο­μία και την υπερ­βο­λική γρα­φειο­κρα­τία, έχουν ως απο­τε­λέ­σματα να δίνεται προ­τε­ραιό­τητα στην απλή δια­χεί­ριση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και στην υλο­ποί­ηση μόνο των γρα­φειο­κρα­τι­κών δια­δι­κα­σιών που προ­βλέ­πο­νται στο νομικό πλαίσιο.

    Προ­ϊ­ό­ντος του χρόνου αντί οι θεσμοί επο­πτείας να μειώ­νο­νται έχουν αυξηθεί τόσο που εν τοις πράγ­μασι είναι αδύνατη η λει­τουρ­γία των Δήμων, η δε ενα­σχό­ληση των αιρετών με τα κοινά απο­τε­λεί σοβαρό εμπόδιο. Ο έλεγχος αυτός πρέπει να παρέχει εχέγγυα ανε­ξαρ­τη­σίας και αμε­ρο­λη­ψίας, να διε­νερ­γεί­ται δε από Υπη­ρε­σία (Ελεγκτή Νομι­μό­τη­τας) η οποία θα έχει την υποδομή, τη γνώση και την πείρα να ασκεί τον έλεγχο αυτόν. Πρέπει να γίνει απο­δε­κτός ο ισχυ­ρι­σμός της Αυτο­διοί­κη­σης ότι οι υπάρ­χο­ντες σήμερα πολ­λα­πλοί ελεγ­κτι­κοί μηχα­νι­σμοί απο­τε­λούν απλώς ένα άλλοθι για τον Διοι­κη­τικό στραγ­γα­λι­σμό της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης και η αύξηση τους όχι μόνο δεν προ­στα­τεύει το Δημόσιο συμ­φέ­ρον, αντι­θέ­τως στο­χο­ποιεί την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, που καθί­στα­ται αντι­κει­με­νικά ανή­μπορη να συμ­βάλ­λει απο­τε­λε­σμα­τικά στη δια­χεί­ριση των τοπικών υπο­θέ­σεων.  Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα οι ΟΤΑ είναι ενδε­χο­μέ­νως ο μονα­δι­κός φορέας του Κράτους που παρα­κο­λου­θεί­ται τόσο στενά από την Κεντρική Κυβέρ­νηση, την ίδια στιγμή που απο­τε­λεί ένα από τα μικρό­τερα ανα­λο­γικά πεδίο «εξόδων» του Κρα­τι­κού Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Ταυ­τό­χρονα, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι οι μικροί δήμοι, ειδικά οι απο­μα­κρυ­σμέ­νοι, δια­θέ­τουν κατά κανόνα μικρό αριθμό στε­λε­χών, το οποίο έχει και περιο­ρι­σμένη πρό­σβαση σε πλη­ρο­φό­ρηση, υπη­ρε­σίες εκπαί­δευ­σης και κατάρ­τι­σης προ­σω­πι­κού. ΔΕΝ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ, ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΤΟΝ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ.

 Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επι­ση­μάνω ότι λόγω της ιδιαι­τε­ρό­τη­τας της νησιω­τι­κής Περι­φέ­ρειάς μας, στο σχέδιο νόμου του ΥΠΕΣ  για την ρύθμιση θεμάτων των ΟΤΑ είχαμε ζητήσει μετ’ επι­τά­σεως κατά παρέκ­κλιση των προ­βλε­πο­μέ­νων στο άρθρο 1 και 2 του σχεδίου για την ίδρυση Αυτο­τε­λούς Υπη­ρε­σίας Επο­πτείας  ΟΤΑ και ελεγ­κτού νομι­μό­τη­τας να ιδρυ­θούν αντί­στοι­χες υπη­ρε­σίες στις έδρες των 2 νομών (Κυκλά­δων και Δωδε­κα­νή­σου), αίτημα το οποίο δεν έγινε απο­δε­κτό.

5) Κατα­στα­τική θέση αιρετών

 Τα τελευ­ταία χρόνια με τις οδυ­νη­ρές συνέ­πειες της οικο­νο­μι­κής κρίσης, την εξα­θλί­ωση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου και την ισο­πέ­δωση των αρχών, αξιών και προ­σώ­πων για μια ακόμη φορά η εύκολη λύση από πλευράς κεντρι­κού κράτους, (Επι­θε­ω­ρη­τές Δημό­σιας Διοί­κη­σης, Συνη­γό­ρους του Πολίτη, Επι­τρό­πους και άλλους 13 συνο­λικά αρχές ελέγχων) ήταν να επιρ­ρί­ψουν τις ευθύνες στους εκπρο­σώ­πους της αυτο­διοί­κη­σης για τον οικο­νο­μικό εκτρο­χια­σμό.  Όμως οι αριθμοί δεν κάνουν λάθη, όταν η αυτο­διοί­κηση τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες  δια­χει­ρι­ζό­ταν ετησίως μόνο το 1,5 % του συνόλου του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Είναι δυνατόν δια­χεί­ριση του 1,5 % να οδη­γή­σει την χώρα  στην χρε­ω­κο­πία; Όμως οι δήμαρ­χοι ήταν εύκολη λεία, οδη­γή­θη­καν στα δικα­στή­ρια με απειλή ακόμη και ισόβιας κάθειρ­ξης, με τον ανα­χρο­νι­στικό νόμο 1608/50 περί δήθεν κατα­χρή­σεις του δημο­σίου, δια­σύρ­θη­καν και προ­σε­βλήθη πολ­λα­πλώς η προ­σω­πι­κό­τητα τους. Οι σχε­τι­κές απο­φά­σεις της ΚΕΔΕ περι­λαμ­βά­νουν συγκε­κρι­μέ­νες και ρεα­λι­στι­κές προ­τά­σεις βελ­τί­ω­σης της κατα­στα­τι­κής θέσης των αιρετών, που είναι ανα­γκαίο να υιο­θε­τη­θούν από την Κυβέρ­νηση στη σημε­ρινή κοινωνικό-οικονομική συγκυ­ρία, δεδο­μέ­νου ότι έχουν ανα­λά­βει σημα­ντικό ρόλο στην αντι­με­τώ­πιση της κρίσης, με αφο­σί­ωση στο έργο της υπο­στή­ρι­ξης των πλέον αδύ­να­των κοι­νω­νι­κών ομάδων, ιδιαί­τερα δε εάν κληθούν να εφαρ­μό­σουν και τη νέα διοι­κη­τική μεταρ­ρύθ­μιση της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.

Συγκε­κρι­μένα προ­τεί­νο­νται οι εξής:

1. Κωδι­κο­ποί­ηση και ορι­στική επίλυση όλων των θεμάτων κατα­στα­τι­κής θέσης των αιρετών, ώστε να ρυθ­μι­στούν με σαφή­νεια όλα τα θέματα που αφορούν στο μισθο­λο­γικό καθε­στώς τους, στις ειδικές άδειες για την άσκηση των αρμο­διο­τή­των τους.
2. Επα­νε­ξέ­ταση του καθε­στώ­τος του Ν. 1608/1950 «περί αυξή­σεων για αδι­κή­ματα κατά του Δημο­σίου ή ΝΠΔΔ».
3. Κατάρ­γηση της διά­τα­ξης του άρθρου 20 του Ν. 4387/2016 που αφορά στην περι­κοπή στο 100% της σύντα­ξης του συνταξιούχου- αιρετού, για όσο χρονικό διά­στημα δια­τη­ρεί την ιδιό­τητα του αιρετού.
4. Επα­να­φορά της διά­τα­ξης για την απο­ζη­μί­ωση αιρετών για την συμ­με­τοχή τους στις συνε­δριά­σεις των Δημο­τι­κών Συμ­βου­λίων, της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής και της Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής.
5. Χορή­γηση άδειας στους αιρετούς-δημοσίους υπαλ­λή­λους για τη συμ­με­τοχή τους σε νομο­θε­τη­μέ­νες Επι­τρο­πές, αλλά και σε όσες δεν προ­βλέ­πο­νται από ειδικές δια­τά­ξεις νόμων, όπως οι Επι­τρο­πές των ΠΕΔ, της ΚΕΔΕ και της ΕΝΠΕ.
6. Να μην θεω­ρεί­ται μισθός αλλά απο­ζη­μί­ωση μετα­κι­νή­σεων και να μην προ­σαυ­ξά­νει τυχόν άλλα εισο­δή­ματα των αιρετών (όπως το προϊ­σχύον καθε­στώς) για να απο­φευ­χθούν προ­βλή­ματα υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης ή απώ­λειας εργα­σια­κών δικαιω­μά­των (ανεργία) στους απα­σχο­λού­με­νους αιρε­τούς, Αντι­δη­μάρ­χους και Προ­έ­δρους Οργα­νι­σμών και Προ­έ­δρους Κοι­νο­τή­των.

    6) Προ­σφυ­γικό

Κυρίες και Κύριοι, επι­τρέψτε μου να ανα­φερθώ ακρο­θι­γώς στο προ­σφυ­γικό ζήτημα, ίσως το μεγα­λύ­τερο κοι­νω­νικό ανθρω­πι­στικό πρό­βλημα, που απα­σχο­λεί τα νησιά μας την τελευ­ταία διετία. Η απο­τί­μηση του παρό­ντος και η πρό­βλεψη του μέλ­λο­ντος για την χώρα μας και για τα νησιά μας, που καλού­νται να δια­χει­ρι­στούν τις ροές των νέων προ­σφύ­γων, που παρά τα μποφόρ και τους πνιγ­μούς δεν έχουν τελειωμό είναι μια νέα γεω­πο­λι­τική πρό­κληση, που η διεθνής κοι­νό­τητα, Ο.Η.Ε. και Ε.Ε., πρέπει να αντι­με­τω­πί­σει μέσα από το μέγεθος των παγκό­σμιων αλλαγών και προ­κλή­σεων που επι­χει­ρού­νται σήμερα. Οι πόλεμοι, που γίνο­νται σε χώρες της Ασίας θέτουν τον κόσμο στα πρόθυρα μιας παγκό­σμιας θρη­σκευ­τι­κής και πολι­τι­σμι­κής σύγκρου­σης. Η μετα­κί­νηση τερά­στιων αριθμών ανθρώ­πων προς χώρες της δύσης απο­τε­λεί βασικό πρό­βλημα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, που προ­σπα­θεί να επι­λύ­σει το ανθρώ­πινο δράμα.  Η ανθρώ­πινη τρα­γω­δία που εξε­λίσ­σε­ται στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες, είναι ένα υπερ­βο­λικά βαρύ φορτίο. Η Ελλάδα και τα νησιά μας καθί­στα­νται μέρος της προ­σπά­θειας για ανθρω­πι­στική λύση του προ­σφυ­γι­κού ζητή­μα­τος. ‘Ομως οι επι­βα­ρυ­μέ­νοι με το πρό­βλημα αυτό Δήμοι επέ­δει­ξαν άμεσα αντα­να­κλα­στικά και αντι­με­τω­πί­σαμε το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα της μετα­να­στευ­τι­κής κρίσης, που προ­βλη­μα­τί­ζει και επι­βα­ρύ­νει τα νησιά μας, την χώρα μας και ολό­κληρη την Ευρώπη. 

 Επίσης στο σημείο αυτό, θέλω να ανα­φερθώ στις πρό­σφα­τες ανι­στό­ρη­τες δηλώ­σεις του Τούρκου Προ­έ­δρου, Ταγίπ Ερντο­γάν ανα­φο­ρι­κώς με την Συνθήκη της Λωζάν­νης του 1923 και να υπεν­θυ­μί­σουμε ξεκά­θαρα, ότι (αυτή η Συνθήκη Ειρήνης) απο­τε­λεί ένα διεθνές συμ­βα­τικό κείμενο, με το οποίο καθο­ρί­στη­καν ορι­στικά και αμε­τά­κλητα, τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρ­κίας, τα οποία απο­τε­λούν και τα όρια και τα θεμέλια της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, με βάση τα δεδο­μένα που αφορούν στις παρα­δο­χές, τους κανόνες και τις αρχές του ευρω­παϊ­κού και διε­θνούς δικαίου και μέσα από τον σεβασμό των κοινών αξιών και των σχέσεων, που έχουν επι­τύ­χει οι δύο λαοί. 

 Κλεί­νο­ντας, επι­τρέψτε μου στο τέλος του συνε­δρίου μας και πέρα από την θεμα­το­λο­γία αυτού, να ζητήσω την έκδοση ψηφι­σμά­των για τα παρα­κάτω θέματα:

1. Την επα­να­φορά του προη­γού­με­νου καθε­στώ­τος για την δια­τή­ρηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά που έχει καταρ­γη­θεί και την μη επέ­κταση του στα υπό­λοιπα νησιά.
2. Την θέσπιση του μετα­φο­ρι­κού ισο­δύ­να­μου.
3. Την στήριξη των δομών της Υγείας στα μικρά και μεγάλα νησιά.
4. Την κατ’ εξαί­ρεση ενί­σχυση των δομών της Παι­δείας στο νησιώ­τικο χώρο.
5. Την εφαρ­μογή ειδικού προ­γράμ­μα­τος χρη­μα­το­δό­τη­σης των νησιών, λόγω της ένταξης τους στο στόχο 2 των Ευρω­παϊ­κών Προ­γραμ­μά­των. Και, 6. Τέλος την πρό­βλεψη νησιω­τι­κών πολι­τι­κών και την θέσπιση τοπικών φόρων και τελών υπέρ της αυτο­διοί­κη­σης.

   

  Κυρίες και Κύριοι, στο σημείο αυτό θέλω να τονίσω την ανάγκη να επι­κρα­τή­σει η λογική της αυτο­διοι­κη­τι­κής ενό­τη­τας, μέσα από τον διάλογο και την συνερ­γα­σία, όπως επι­βάλ­λει η απόλυτα κρίσιμη κατά­σταση της χώρας μας. Και καλούμε την Κυβέρ­νηση, μέσα από ένα ουσια­στικό διάλογο με την Αυτο­διοί­κηση «με καθα­ρούς όρους και καθαρές δεσμεύ­σεις» να καθο­ρί­σει το περιε­χό­μενο των ενερ­γειών της. Τελειώ­νο­ντας θέλω να ευχα­ρι­στήσω όλους εσάς για την συμ­με­τοχή και την αντα­πό­κριση σας στο Συνέ­δριο μας, προ­κει­μέ­νου μέσα από τις θέσεις και τις προ­τά­σεις όλων μας να δια­μορ­φώ­σουμε το διεκ­δι­κη­τικό πλαίσιο για την ανά­πτυξη των Δήμων μας  ώστε να διεκ­δι­κή­σουμε σθεναρά για λογα­ρια­σμό των πολιτών αυτά που δικαιού­νται και αυτά, που τους ανα­λο­γούν. Ωστόσο θέλω να υπεν­θυ­μίσω μια παλαιό­τερη ανα­κοί­νωση της ΚΕΔΕ, η οποία παρα­μέ­νει πάντα επί­καιρη: «Η Ελλάδα, είναι πάνω από όλους και από όλα. Οι περι­στά­σεις είναι κρί­σι­μες και απαι­τούν εθνική συνεν­νό­ηση και συνερ­γα­σία. Τα προ­βλή­ματα αντι­με­τω­πί­ζο­νται με ειλι­κρί­νεια και υπευ­θυ­νό­τητα και όχι με δημιουρ­γι­κές ασά­φειες και Πράξεις Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου. Η Αυτο­διοί­κηση όλα αυτά τα χρόνια έχει συμ­βά­λει έμπρα­κτα και με πολλούς τρόπους στην εθνική προ­σπά­θεια για να ξεπε­ρά­σει η Πατρίδα μας και η κοι­νω­νία τις συνέ­πειες της κρίσης. Και είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε για μια ακόμη φορά.»

 

Ο Πρό­ε­δρος της Περι­φε­ρεια­κής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου

ΦΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΔΙΑΚΟΣ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΡΟΔΟΥ