ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τσίπρας: Ζήτημα λίγων εβδομάδων τα καλά νέα για το χρέος

news room 4 λεπτά ανάγνωση
Τσίπρας

«Η συζή­τηση (σ.σ. για την ελά­φρυνση του χρέους) είναι, ήδη, στο τραπέζι και είναι ζήτημα λίγων εβδο­μά­δων να έχουμε καλά νέα»: την είδηση αυτή δίνει ο πρω­θυ­πουρ­γός, Αλέξης Τσίπρας, στο άρθρο του, που δημο­σιεύ­ε­ται στο σημε­ρινό φύλλο της «Εφη­με­ρί­δας των Συντα­κτών».

Θέμα για το οποίο σημειώ­νει επίσης ότι «μετά το κλεί­σιμο της πρώτης αξιο­λό­γη­σης, θα τεθούν, επι­τέ­λους, οι όροι για την ελά­φρυνση του χρέους –ενός χρέους, που οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις θεω­ρού­σαν ότι είναι βιώσιμο… Η δεύτερη αξιο­λό­γηση θα κλείσει έγκαιρα, ώστε μαζί με τις απο­φά­σεις για το χρέος και την ένταξη των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων στην ‘ποσο­τική χαλάρωση’, να ανοί­ξουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για επι­στροφή της χώρας σε ανα­πτυ­ξιακή τροχιά. Το ίδιο λένε πλέον και οι θεσμοί».

Απόρ­ροια των παρα­πάνω εξε­λί­ξεων, η επι­στροφή της ελπίδας, αφού «σε πείσμα όλων των προ­βλέ­ψεων, όλων των δυσκο­λιών που προ­κύ­πτουν από μια σκληρή δια­πραγ­μά­τευση, αλλά και σε πείσμα των ‘προ­φη­τών της διχό­νοιας και της καταστροφής’, που επεν­δύ­ουν πολι­τικά στην απο­τυ­χία, η στιγμή που ο τόπος θα γυρίσει σελίδα, είναι, πλέον κοντά», εκτιμά ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Για να κατα­θέ­σει τη φιλο­δο­ξία, «η κυβέρ­νηση της Αρι­στε­ράς, να μη κατα­γρα­φεί ιστο­ρικά ως μια ακόμη κυβέρ­νηση της κρίσης, αλλά η κυβέρ­νηση που έβγαλε τη χώρα από τη κρίση». Ενώ εν συνε­χεία προ­σθέ­τει: «Δια­νύ­ουμε λοιπόν το τελευ­ταίο κομμάτι μιας δύσκο­λης δια­δρο­μής –και αυτό το λέμε με απόλυτη επί­γνωση των δυσκο­λιών που βρί­σκο­νται, ακόμη, μπροστά μας. Θα τις αντι­με­τω­πί­σουμε, όπως αντι­με­τω­πί­σαμε και όλες τις προη­γού­με­νες».

Ενώ μια άλλη φράση χαρα­κτη­ρι­στική είναι αυτή: «Η νέα εποχή για την Ελλάδα θα είναι μια εποχή στα­θε­ρό­τη­τας. Μια εποχή κανο­νι­κό­τη­τας, χωρίς τις στρε­βλώ­σεις του παρελ­θό­ντος. Μια εποχή εδραιω­μέ­νης κοι­νω­νι­κής συνοχής, χωρίς απο­κλει­σμούς».

Όσον αφορά το τελευ­ταίο δε, δια­βε­βαιώ­νει ότι «σε αυτή την πορεία ανά­καμ­ψης, δεν μπο­ρούμε, ούτε πρό­κει­ται να αφή­σουμε πίσω εκεί­νους που χτυ­πή­θη­καν περισ­σό­τερο από τα 6 χρόνια κρίσης και άγριας λιτό­τη­τας. Καμία ανά­πτυξη και καμία παρα­γω­γική ανα­συ­γκρό­τηση δεν οικο­δο­μεί­ται σε κοι­νω­νικά ερείπια».

Μιλώ­ντας για την Αρι­στερά, επι­ση­μαί­νει ότι «ανέλαβε για πρώτη φορά τη δια­κυ­βέρ­νηση του τόπου, ίσως στη πιο δύσκολη στιγμή για τη χώρα από τη μετα­πο­λί­τευση και μετά.

Για άλλους κακή τύχη, για τους γνώστες, όμως, της ιστο­ρίας ανα­με­νό­μενο. Η ιστορία ποτέ δε θυμάται την αρι­στερά για τα εύκολα, μα για να βγάλει το φίδι από τη τρύπα», γράφει εισα­γω­γικά. Και στον επίλογο του άρθρου του, «η Αρι­στερά και ο ελλη­νι­κός λαός γνω­ρί­ζο­νται πολύ καλά. Είμαστε νέοι στην εξουσία, αλλά όχι στις σχέσεις με την κοι­νω­νία.

Η Αρι­στερά προ­έρ­χε­ται από τον λαό και όχι από τα χρη­μα­τι­στή­ρια, τις τρά­πε­ζες και τα funds. Γι’ αυτό και αντέχει. Αν κάποιοι εντυ­πω­σιά­ζο­νται από την αντοχή της κυβέρ­νη­σης, απλά, δεν έχουν κατα­νο­ή­σει αυτή την στενή ιστο­ρική σχέση που υπάρχει σε αυτόν τον τόπο, ανάμεσα στην κοι­νω­νία και την Αρι­στερά…

Η δύναμη αυτής της κυβέρ­νη­σης είναι η εμπι­στο­σύνη του λαού και η σχέση τιμής που έχουμε μαζί του. Με αυτή τη δύναμη, προ­χω­ράμε με σταθερά βήματα προς τους στόχους μας. Κλεί­νουμε τον επώδυνο κύκλο της επι­τρο­πείας, και ανοί­γουμε μια νέα σελίδα για τον τόπο».

Ενώ απαντά και στην κριτική που δέχεται η κυβέρ­νηση για τα απο­τε­λέ­σματα της δια­πραγ­μά­τευ­σης του καλο­και­ριού του 2015: «Κατα­λή­ξαμε σε ένα συμ­βι­βα­σμό που μειώνει κατά 22 δισ. στη τριετία τη λιτό­τητα, χωρίς ωστόσο να την καταρ­γεί».

Ανα­φέ­ρε­ται όμως και στους πολι­τι­κούς του αντι­πά­λους, τους οποίους κατη­γο­ρεί ότι «με κάθε τρόπο επι­χει­ρούν να ανα­κό­ψουν την πορεία για την έξοδο από την κρίση, και την παρα­γω­γική και θεσμική ανα­συ­γκρό­τηση της χώρας, και ενδια­φέ­ρο­νται για ένα και μονα­δικό πράγμα: την επι­στροφή τους στην εξουσία μαζί με ένα ολό­κληρο σύστημα συμ­φε­ρό­ντων που για δεκα­ε­τίες αντι­με­τώ­πισε το κράτος ως λάφυρο και ως εργα­λείο για την ικα­νο­ποί­ηση των κάθε είδους ελίτ».

Με κύριο εκπρό­σωπο αυτής της τάσης, «το κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης (που) υπο­νό­μευσε το κλεί­σιμο της πρώτης αξιο­λό­γη­σης, και επι­χει­ρεί το ίδιο με την δεύτερη. Ταυ­τί­ζε­ται με τις πιο ακραίες φωνές στο θέμα του χρέους, συν­δέ­ο­ντας ευθέως την επίλυσή του με ένα «τέταρτο Μνη­μό­νιο».

Ανα­φε­ρό­με­νος εξάλλου στην πρό­σφατη ομιλία του προ­έ­δρου της Ν.Δ. Κυριά­κου Μητσο­τάκη ενώπιον ξένων επεν­δυ­τών και πως εκεί «μίλησε με τα χει­ρό­τερα λόγια για τις προ­ο­πτι­κές της οικο­νο­μίας και ζήτησε εκλογές», ο πρω­θυ­πουρ­γός θέτει το ρητο­ρικό, κατ’ αυτόν, ερώτημα: «Μήπως μπερ­δεύ­τηκε και νόμιζε ότι μιλά σε κομ­μα­τικό κοινό; Δυστυ­χώς όχι», απαντά και εξηγεί: «Γιατί η Νέα Δημο­κρα­τία έχει στρα­τη­γικό σχέδιο την απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση της χώρας και της οικο­νο­μίας, προ­κει­μέ­νου να χρεώσει στην Αρι­στερά τη κρυφή της ατζέντα, ένα ‘4ο μνημόνιο’ σκληρής λιτό­τη­τας και κοι­νω­νι­κής διά­λυ­σης».

Άλλωστε, «στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, το σχέδιο της Νέα Δημο­κρα­τίας είναι ένα: Να φανεί χρήσιμη στους πιο ακραί­ους κύκλους του διε­θνούς και του εγχώ­ριου οικο­νο­μι­κού κατε­στη­μέ­νου και ταυ­τό­χρονα να τιμω­ρή­σει τον ελλη­νικό λαό για την εμπι­στο­σύνη που έδειξε στην Αρι­στερά».

Μεγάλο μέρος του άρθρου, που έχει τίτλο, «Με σταθερά βήματα για την ανά­καμψη και τη δημο­κρα­τία», εστιά­ζε­ται στις ανα­γκαίες θεσμι­κές αλλαγές: «Οφεί­λουμε να επι­νο­ή­σουμε θεσμούς δημο­κρα­τίας και χώρους ελευ­θε­ρίας όπου η κοι­νω­νία θα μπορεί να ενη­με­ρώ­νε­ται, να κρίνει και να συμ­με­τέ­χει.

Αυτή ακριβώς είναι η λογική με την οποία η κυβέρ­νηση προχωρά στον κοι­νω­νικό διάλογο για την Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση, με την επι­δί­ωξη, οι τομές που θα εισα­χθούν προς συζή­τηση στην προ­βλε­πό­μενη κοι­νο­βου­λευ­τική δια­δι­κα­σία, να έχουν ένα ουσια­στικό ριζο­σπα­στικό απο­τύ­πωμα».

Και κλείνει με την εικόνα της χώρας στο εξω­τε­ρικό: «Μέσα σε ένα μόλις χρόνο γίναμε πρω­τα­γω­νι­στές των εξε­λί­ξεων. Εκεί που παλιό­τερα κανείς δε μας πλη­σί­αζε, τώρα επι­σκέ­πτο­νται τη χώρα μας, δια­δο­χικά, ξένοι ηγέτες με παγκό­σμια επιρροή. Γιατί απο­δεί­ξαμε, με τερά­στια και συστη­μα­τική προ­σπά­θεια η Ελλάδα δεν είναι ο φτωχός συγ­γε­νής. Έχει φωνή και υπε­ρα­σπί­ζε­ται παναν­θρώ­πι­νες αξίες».

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.