Καταργείστε το αν σας «χαλάει»

Εκαψαν λέει το σπίτι διαι­τητή και συγκά­λεσε κατόπιν τούτου σύσκεψη ο πρω­θυ­πουρ­γός. Δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από την τελευ­ταία φορά που έγιναν ανάλογα γελοία και άκρως επι­κίν­δυνα , σ’ αυτή την γελοιό­τητα που λέγεται ελλη­νικό ποδό­σφαιρο.

Και ως γνωστόν μετά την έκπληξη « μα πως είναι δυνατόν…» , γίνο­νται συσκέ­ψεις, με το γνωστό «μαχαίρι που θα φτάσει στο κόκκαλο» και την «πάταξη αυτών των φαι­νο­μέ­νων». Γίνο­νται δηλώ­σεις βαρυ­σή­μα­ντες και πάνε όλοι για ύπνο, μέχρι το επόμενο επει­σό­διο γελοιό­τη­τας.

Ο «έχει ο Θεός» της Ελλάδας, απλά έχει βοη­θή­σει και ακόμη δεν έχουμε πρό­σφατο νεκρό. Μέχρι πότε όμως; Και μέχρι πότε μέσα από αυτές τις εικόνες , θα έχουμε την αίσθηση πως είμαστε πολίτες χώρας κανι­βά­λων; ‘ Η μήπως αυτές οι εικόνες απο­τυ­πώ­νουν μια χώρα δια­λυ­μένη, μια χώρα σε πλήρη πτώ­χευση ( και δεν εννοώ οικο­νο­μική…).

Οι άνθρω­ποι που τα σπάνε στα γήπεδα και έξω απ’ αυτά έχουν κάλυψη τελικά. Η αδυ­να­μία ή αδια­φο­ρία -ή όπως θέλετε πείτε το- των ΠΑΕ, μετα­φρά­ζε­ται πλέον σε κάλυψη. Εχουν και εκπρο­σώ­πηση στα μαντα­λά­κια. Τα περί­πτερα πουλάνε οπα­δι­λίκι με τερά­στιους τίτλους για την ομαδάρα, μίσος και απα­ξί­ωση για τους αντι­πά­λους. Αλλά το κυριό­τερο είναι πως οι άνθρω­ποι που τα σπάνε,  πάσχουν από έλλειψη παι­δείας. Κανείς δεν εννοεί να το αντι­λη­φθεί. Με πρώτο και καλύ­τερο το κράτος.

Βέβαια για να απαι­τή­σεις τομές στον αθλη­τι­σμό (πέρα του εθνι­κο­ντο­πα­ρι­σμέ­νου και ποδο­σφο­ρο­ποι­η­μέ­νου), στην εκπαί­δευση και στην παιδεία που παράγει σκέψη και κρίση, πρέπει να έχεις και κράτος που δεν έχει μετα­τρα­πεί εδώ και χρόνια σε ένα απέ­ρα­ντο λογι­στή­ριο υπο­λο­γί­ζο­ντας την αξία του χρή­μα­τος ως το άπαν. Προ­ά­γεις και παρά­γεις και πολι­τι­σμό, εκτός από αυτόν των κερ­κί­δων. Αλλά μήπως άραγε δεν ζούμε έναν απί­στευτο λεκτικό χου­λι­γκα­νι­σμό, με εμπρη­στι­κές δηλώ­σεις εκπρο­σώ­πων του κοι­νο­βου­λίου;  Μήπως δεν ζούμε έναν απί­στευτο χου­λι­γκα­νι­σμό σε όλες τις εκφάν­σεις πλέον της ζωής μας;

Καταρ­γεί­στε το αν σας «χαλάει» τόσο. Απα­γο­ρεύ­στε το αν είστε ανί­κα­νοι να το δια­χει­ρι­σθείτε ως «πλέγμα προ­βλη­μά­των»,  γιατί μας «χαλάει» όλους εμάς τους υπό­λοι­πους. Γιατί άθλημα δεν το λες… Δια­πλοκή το λες, Μαφία το λες.

Και τα λόγια του Σαρτρ λες…”Εάν δεν μπο­ρείτε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σετε τα μάτια σας για να βλέπετε , τότε θα τα χρεια­στείτε για να κλάψετε”…