«Δεν βγαίνει λάδι με τον καφέ και το κινητό στο χέρι»

Γρά­φει

ο Νε­κτά­ριος Κα­λο­γή­ρου

«Η Ρόδος φέτος θα έχει μειω­μέ­νη η πα­ρα­γω­γή ελαιο­λά­δου». Στην εκτί­μη­ση αυτή κα­τα­λή­γουν τόσο οι γε­ω­πό­νοι, όσο και οι ελαιο­τρι­βείς του νη­σιού, που από αύριο ανοί­γουν τις πύλες των επι­χει­ρή­σε­ών τους για να υπο­δε­χθούν τους πρώ­τους πα­ρα­γω­γούς. Η ανομ­βρία, αλλά και η εγκα­τά­λει­ψη των ελαιώ­νων από τους νέους, είναι οι πα­ρά­γο­ντες που προ­βλη­μα­τί­ζουν έντο­να εκεί­νους που ασχο­λού­νται επαγ­γελ­μα­τι­κά με τον «ευ­λο­γη­μέ­νο καρπό».

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, από αύριο όλα τα ελαιο­τρι­βεία της Ρόδου θα είναι έτοι­μα να υπο­δε­χθούν τους πα­ρα­γω­γούς. Τιμές αγο­ράς του ελαιο­λά­δου δεν έχουν ακόμα κα­θο­ρι­στεί, ωστό­σο εκτι­μά­ται ότι η τε­λι­κή τιμή θα δια­μορ­φω­θεί για όλη τη χώρα σε επί­πε­δα 10% πιο χα­μη­λά απ’ ότι πέ­ρυ­σι. Για τη Ρόδο η μέση τιμή της πε­ρα­σμέ­νης χρο­νιάς είχε δια­μορ­φω­θεί στα 3,1 ευρώ, συ­νε­πώς φέτος μπο­ρεί να κυ­μαν­θεί με­τα­ξύ 2,9 έως 3,1 ευρώ.

«Η συ­νο­λι­κή πα­ρα­γω­γή φέτος θα είναι πιο χα­μη­λή», δή­λω­σε προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο κ. Γιώρ­γος Γέ­ρο­ντας, συ­ντα­ξιού­χος πια και έχο­ντας ως εμπει­ρία 35 χρό­νων μέσα στα ελαιο­τρι­βεία εξή­γη­σε ότι «το κλίμα έχει αλ­λά­ξει και αυτό επη­ρε­ά­ζει τους ελαιώ­νες και την καρ­πο­φο­ρία». Οι βρο­χές του πε­ρα­σμέ­νου Μαΐου πλή­γω­σαν τα ελαιό­δε­ντρα, έρι­ξαν πολ­λούς αν­θούς και αυτοί δεν ανα­γεν­νή­θη­καν. Ακο­λού­θη­σαν οι μήνες της ανομ­βρί­ας και αυτό έχει αρ­νη­τι­κές επι­πτώ­σεις για την πα­ρα­γω­γή. «Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι ελαιώ­νες στη Ρόδο είναι μη αδρευό­με­νοι, γι’ αυτό και τα δέ­ντρα στέ­γνω­σαν χωρίς νερό, ο καρ­πός τους αδυ­νά­τη­σε και αυτόν τον καρπό τον ρί­χνουν στο χώμα».

Η πε­ρι­γρα­φή του κ. Γιώρ­γου Γέ­ρο­ντα απο­τυ­πώ­νει την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της πα­ρα­γω­γής του νη­σιού. Ο ίδιος θυ­μά­ται «χρυ­σές χρο­νιές», για πα­ρά­δειγ­μα το έτος 2002 όταν όλα τα δέ­ντρα του νη­σιού ήταν βα­ρυ­φορ­τω­μέ­να καρπό. «Τότε εί­χα­με τη με­γα­λύ­τε­ρη πα­ρα­γω­γή ελαιο­λά­δου. Τέ­τοια χρο­νιά δεν ξα­νάρ­θε από τότε και θα είναι δύ­σκο­λο να ξα­νάρ­θει».

Η ευ­θύ­νη για τη μη επι­στρο­φή των «πα­χιών αγε­λά­δων της καρ­πο­φο­ρί­ας» δε βα­ρύ­νει τις και­ρι­κές συν­θή­κες, αλλά τις ίδιες  τις κοι­νό­τη­τες των αν­θρώ­πων. Οι με­γα­λύ­τε­ροι σε ηλι­κία αδυ­να­τούν πια να φρο­ντί­ζουν τα δέ­ντρα και οι πιο νέοι στην ηλι­κία απλώς δεν ασχο­λού­νται. «Ο ελαιώ­νας δεν θέλει πολλά. Λίγο νερό, μια φορά το χρόνο λίγο λί­πα­σμα κι ένα κλά­δε­μα», πε­ριέ­γρα­ψε ο κ. Γέ­ρο­ντας και τό­νι­σε «με το τσι­γά­ρο, τον καφέ και το κι­νη­τό στο χέρι, λάδι δεν βγαί­νει».

Στο ίδιο πνεύ­μα ήταν και οι δη­λώ­σεις που έκανε προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο κ. Λοϊ­ζος Χαρ­πός, ιδιο­κτή­της του ελαιο­τρι­βεί­ου στην πε­ριο­χή Μα­ρι­τσών. «Η ανομ­βρία θα οδη­γή­σει φέτος σε χα­μη­λή πα­ρα­γω­γή.

Εμείς εί­μα­στε έτοι­μοι να υπο­δε­χθού­με τους πα­ρα­γω­γούς, αλλά φο­βά­μαι ότι φέτος μα­ζευ­τεί πολύς καρ­πός από το έδα­φος».