ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Tα προαπαιτούμενα για… φως στο τούνελ

news room 5 λεπτά ανάγνωση
μαρίλια

Εγκλω­βι­σμένη σε ένα ιδιό­τυπο τέλμα βρί­σκε­ται η πραγ­μα­τική οικο­νο­μία, όπως δεί­χνουν τα περισ­σό­τερα στοι­χεία και όπως συνο­μο­λο­γούν οι περισ­σό­τε­ροι παρά­γο­ντες της αγοράς. Και, καθώς το 2016 πλη­σιά­ζει στο τέλος του, χρειά­ζο­νται τολ­μη­ρές κινή­σεις για να αντι­στρα­φεί η κατά­σταση.

Οι εκτι­μή­σεις για επι­στροφή στην ανά­πτυξη, ακόμα και μετά τον ανα­σχη­μα­τι­σμό, μοιά­ζουν με λόγια κενά περιε­χο­μέ­νου, όταν στο επί­κε­ντρο του δημό­σιου λόγου είναι θέματα όπως οι τηλε­ο­πτι­κές άδειες ή οι πολι­τι­κές ισορ­ρο­πίες στην Ευρώπη εν όψει (όποτε και εφόσον) τεθεί το ζήτημα του δημό­σιου χρέους. Θα μπο­ρούσε να πει κανείς ότι η χώρα κοι­τά­ζει το δάσος την ώρα που θα έπρεπε να κοι­τά­ζει (και να φρο­ντί­ζει) το δέντρο.

Δεν λείπουν, βέβαια, και οι αισιό­δο­ξες εκτι­μή­σεις, με τις απα­ραί­τη­τες -εδώ και… 7 χρόνια- προ­ϋ­πο­θέ­σεις (όπως πολι­τική στα­θε­ρό­τητα, άμεσες κινή­σεις σε συγκε­κρι­μένα μέτωπα κ.λπ.) και παρότι το ποτήρι μπορεί να μοιάζει τώρα μισο­ά­δειο, όμως οι λύσεις υπάρ­χουν.

Τον κώδωνα του κιν­δύ­νου κρούουν παρά­γο­ντες της αγοράς, καλώ­ντας το νέο κυβερ­νη­τικό σχήμα να ασχο­λη­θεί με τα τρέ­χο­ντα και καυτά προ­βλή­ματα της οικο­νο­μίας και όχι να περιο­ρί­ζε­ται στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους θεσμούς και στα ζητή­ματα των τηλε­ο­πτι­κών αδειών.

Τα τελευ­ταία νέα από την αγορά θέτουν εν αμφι­βόλω τις προσ­δο­κίες όσων μιλούν για ισχυρή ανά­καμψη από το 2017 και ειδι­κό­τερα προ­κα­λούν έντονο σκε­πτι­κι­σμό ειδή­σεις όπως οι παρα­κάτω:

– Το συνε­χι­ζό­μενο σίριαλ λου­κέ­των γνωστών παρα­γω­γι­κών μονάδων, με τελευ­ταίο παρά­δειγμα το εργο­στά­σιο της εται­ρείας Pepsico στα Οινό­φυτα.

– Οι έρευνες αγοράς που ανα­φέ­ρο­νται σε μια αξιο­ση­μεί­ωτη μείωση (και κατ’ όγκο και ακόμη περισ­σό­τερο σε αξία) της ιδιω­τι­κής κατα­νά­λω­σης, η οποία επε­κτεί­νε­ται ακόμη και στα λεγό­μενα είδη πρώτης ανάγκης.

– Τα στα­τι­στικά στοι­χεία, που δεί­χνουν πως τα μισά περίπου νοι­κο­κυ­ριά της χώρας έχουν ληξι­πρό­θε­σμες υπο­χρε­ώ­σεις προς το ελλη­νικό Δημόσιο, ενώ πολλά από αυτά οφεί­λουν ταυ­τό­χρονα σημα­ντικά ποσά στις τρά­πε­ζες και σε τρίτους. Είναι πλέον προ­φα­νές ότι η φορο­δο­τική ικα­νό­τητα του μισού πλη­θυ­σμού έχει εξα­ντλη­θεί.

– Τα ευρή­ματα σφυγ­μο­με­τρή­σεων που δεί­χνουν τη μεγάλη πλειο­ψη­φία των συμπο­λι­τών μας να προ­βλέ­πει επι­δεί­νωση της οικο­νο­μι­κής του κατά­στα­σης κατά το επόμενο δωδε­κά­μηνο.

Το κυβερ­νη­τικό σενάριο μιλά για ολο­κλή­ρωση της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης μέσα στο Νοέμ­βριο, για υιο­θέ­τηση των βρα­χυ­πρό­θε­σμων μέτρων για το χρέος πριν από το τέλος της χρονιάς και ένταξη στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ (QE) στις αρχές του 2017. Ωστόσο, αν και εφικτό, χαρα­κτη­ρί­ζε­ται «φιλό­δοξο» από αρμόδια πηγή της ευρω­ζώ­νης, καθώς το νέο κυβερ­νη­τικό σχήμα καλεί­ται να κινηθεί πολύ γρήγορα.

Τι ζητά η αγορά

Τα αιτή­ματα των παρα­γω­γι­κών τάξεων μπορούν να χωρι­στούν σε τρεις κυρίως κατη­γο­ρίες.

– Η πρώτη αφορά το υπάρχον καθε­στώς υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης του επι­χει­ρείν, μιας επι­βά­ρυν­σης που δεν αφορά μόνο τους εται­ρι­κούς φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές, αλλά κυρίως επε­κτεί­νε­ται και περι­λαμ­βά­νει το επι­χει­ρη­μα­τικό κόστος. «Ας μας πει ότι θα φορο­λο­γή­σει τα κέρδη μας με 50% και 60% για τα επόμενα δύο-τρία και εμείς θα το δεχτούμε. Τώρα όμως κάνει κάτι πολύ δια­φο­ρε­τικό, καθώς η υπερ­φο­ρο­λό­γηση επι­βα­ρύ­νει υπερ­βο­λικά το κόστος μας, είτε μιλάμε για καύσιμα, είτε για ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, είτε για ΕΝΦΙΑ και επι­τό­κια χορη­γή­σεων. Και σαν να μην έφτανε αυτό, υπερ­φο­ρο­λο­γεί και τους πελάτες μας με ΦΠΑ 24%, από τους υψη­λό­τε­ρους στην Ευρώπη», ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά.

– Η δεύτερη κατη­γο­ρία αιτη­μά­των σχε­τί­ζε­ται με μια σειρά «έξυπνων» πολι­τι­κών που θα μπο­ρού­σαν να εφαρ­μο­στούν, τις οποίες η κυβέρ­νηση δείχνει να απο­δέ­χε­ται, αλλά τελικά φαί­νε­ται να σκο­ντά­φτουν στην τρόικα. Έτσι, ως τέτοια μέτρα προ­τεί­νο­νται σχέδια για δημιουρ­γία «ειδικών οικο­νο­μι­κών ζωνών» ή η υιο­θέ­τηση σοβαρών κινή­τρων για τον επα­να­πα­τρι­σμό των κατα­θέ­σεων και

– τέλος, οι επι­χει­ρη­μα­τίες ζητούν πολύ μεγα­λύ­τερη ταχύ­τητα από την κυβέρ­νηση σε θέματα αντι­με­τώ­πι­σης της γρα­φειο­κρα­τίας, αλλά και υλο­ποί­η­σης διαρ­θρω­τι­κών αλλαγών. «Αρκούν μερικές δομικές αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο και η πολι­τική στήριξη στο θεσμό των ΣΔΙΤ (Συμπρά­ξεις Δημο­σίου και Ιδιω­τι­κού Τομέα) για να προ­σελ­κυ­στούν πολύ σημα­ντι­κές επεν­δύ­σεις», υπο­στη­ρί­ζει πρό­ε­δρος εισηγ­μέ­νης εται­ρείας, συμπλη­ρώ­νο­ντας πως «όσο περισ­σό­τερο η κυβέρ­νηση καθυ­στε­ρεί, τόσο η κατά­σταση στην οικο­νο­μία θα χει­ρο­τε­ρεύει και τόσο η πολι­τική της εικόνα θα φθεί­ρε­ται. Ακούμε πως τα δημο­σκο­πικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ υπο­χω­ρούν. Αν τα στελέχη τους θέλουν να ανα­κτή­σουν το χαμένο έδαφος, δεν έχουν παρά να προ­χω­ρή­σουν στις απαι­τού­με­νες αλλαγές, που θα δημιουρ­γή­σουν νέες δου­λειές και αισιο­δο­ξία στον κόσμο».

Το αισιό­δοξο σενάριο

Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο μέσα σ’ αυτό το περι­βάλ­λον θα μπο­ρούσε να υπάρξει θετικό σενάριο για την ελλη­νική οικο­νο­μία. Και δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πως «κάτω από ορι­σμέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, ναι». Τα δύο βασι­κό­τερα επι­χει­ρή­ματά τους είναι η ύπαρξη πολι­τι­κής βού­λη­σης από την πλευρά των Ευρω­παίων να δια­τη­ρή­σουν την Ελλάδα στην ευρω­ζώνη και επίσης το πολύ χαμηλό σημείο της οικο­νο­μίας στο οποίο βρι­σκό­μα­στε σήμερα.

«Αν κατα­φέ­ρουμε να τρέξει το ΕΣΠΑ, να προ­χω­ρή­σουμε ορι­σμέ­νες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις και να προ­σελ­κύ­σουμε λίγες μεγάλες επεν­δύ­σεις, τότε η χώρα θα μπο­ρούσε να κερ­δί­σει στοί­χημα της ανά­καμ­ψης», ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά.

Στο θέμα αυτό ανα­φέρ­θηκε επίσης και ο γνωστός επι­χει­ρη­μα­τίας, κ. Ευάγ­γε­λος Μυτι­λη­ναίος, υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως η ελλη­νική οικο­νο­μία θα απο­γειω­θεί εφόσον ολο­κλη­ρω­θούν τρία παρα­κάτω ορόσημα: α) Η δεύτερη αξιο­λό­γηση, β) Η επίλυση του ζητή­μα­τος του χρέους, και γ) η αγορά ελλη­νι­κών ομο­λό­γων από την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Σ’ αυτό το περι­βάλ­λον, ο Γενικός Δείκτης του Χ.Α. κινεί­ται σε ένα στενό περι­θώ­ριο δια­κυ­μάν­σεων με αρκετά χαμη­λούς τζίρους, όπου οι ξένοι θεσμι­κοί τηρούν στάση ανα­μο­νής, χωρίς τίποτε να δείχνει πως θα μπο­ρού­σαν να μετα­βά­λουν τη στάση τους αυτή στο ορατό μέλλον. Επί του παρό­ντος, φαί­νε­ται να κρίνουν πως τα ρίσκα δεί­χνουν να είναι μεγα­λύ­τερα από τις προσ­δο­κώ­με­νες απο­δό­σεις (ιδίως σε μια περίοδο έντονης διε­θνούς αβε­βαιό­τη­τας) και έτσι περι­μέ­νουν περαι­τέρω κυβερ­νη­τι­κές κινή­σεις προς τη σωστή κατεύ­θυνση.

Και από την άλλη πλευρά, εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν κάποιοι μεσο-μακροπρόθεσμοι αγο­ρα­στές που χτίζουν θέσεις σε επι­λεγ­μέ­νες μετοχές του Χ.Α. (λ.χ. ΟΠΑΠ, ΟΤΕ, Μυτι­λη­ναίος, Τιτάν, Folli Follie, Jumbo) και που θα τεστά­ρουν τις επι­λο­γές τους μέσα στο Νοέμ­βριο, όταν αρκετές από αυτές θα ανα­κοι­νώ­σουν απο­τε­λέ­σματα εννε­α­μή­νου.

euro2day.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.