Γιατί θα (ξανα)γεμίσουν τους δρόμους οι Ροδίτες και οι Ροδίτισσες

Αύριο, οι Ροδίτες και οι Ροδί­τισ­σες θα ξανα­γε­μί­σουν τους δόμους, πιστοί στο ραντε­βού τους  «για τη Ζωή» , για 7^η συνεχή χρονιά. Ο πήχης τέθηκε πιο ψηλά και ο στόχος φέτος είναι η ανα­βάθ­μιση του υπάρ­χο­ντος ακτι­νο­λο­γι­κού συστή­μα­τος που  θα συμ­βά­λει σημα­ντικά στην διά­γνωση του καρ­κί­νου του πνεύ­μονα, με την δωρεά  του  ψηφια­κού ανι­χνευτή FDR D-EVO.

Αύριο λοιπόν οι δρόμοι θα «κοκ­κι­νί­σουν»  και η ευχή είναι ξεπε­ρα­στεί η περσινή συμ­με­τοχή των 8.000. Εδώ θα μου επι­τρέ­ψετε να θυμίσω σκέψεις που γρά­φτη­καν πέρσι, μια ημέρα μετά την  απί­στευτη συμ­με­τοχή των Ροδιτών. Σκέψεις που ίσως κάνουμε όλοι, σκέψεις που ίσως πείσουν  τους πλέον δύσπι­στους:

Τι είναι αυτό άραγε που κινη­το­ποί­ησε πάνω από 6.500 χιλιά­δες ανθρώ­πους πέρσι, πάνω από 8.000 φέτος να συμ­με­τέ­χουν, όταν βλέ­πουμε πως για πολλά άλλα και σημα­ντικά δεν υπάρχει συμ­με­τοχή; Νομίζω πως είναι απλό και ξεκά­θαρο. Μια ΑΜΚΕ δημιουρ­γή­θηκε με συγκε­κρι­μένο σκοπό από κάποιους ανθρώ­πους. Μόνο για τον σκοπό αυτό και όχι ως όχημα για ιδιο­τελή οφέλη, παρε­λά­σεις, φωτο­γρα­φίες και κοζερί.

Απέ­δειξε ότι από την πρώτη κιόλας χρονιά μιλά σοβαρά. Τα ιατρικά μηχα­νή­ματα που τις προη­γού­με­νες χρονιές έβαλε στόχο, έφτασαν στο Νοσο­κο­μείο και μάλιστα χωρίς φαν­φά­ρες.

Του­τέ­στιν : To 2010 Δερ­μα­το­σκό­πιο. 2011 Χει­ρουρ­γι­κός εξο­πλι­σμός προ­στα­τε­κτο­μής. 2012 Υστε­ρο­σκό­πιο 2013 Κολο­νο­σκό­πιο 2014 Ρινο­λα­ρυγ­γο­σκόπι 2015  Ψηφιακή Μαστο­γρα­φία. Ετσι, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν συνο­λικά 2,500 σχεδόν εξε­τά­σεις – επεμ­βά­σεις, και δια­γνώ­σθη­καν έγκαιρα 150 περι­πτώ­σεις εμφά­νι­σης καρ­κί­νου,με συνέ­πεια την άμεση και απο­τε­λε­σμα­τική αντι­με­τώ­πιση των όποιων προ­βλη­μά­των στην υγεία συναν­θρώ­πων μας.

Συμπέ­ρα­σμα: O κόσμος αγκα­λιά­ζει και συμ­με­τέ­χει σε κάθε τι, όταν δεν τον χρη­σι­μο­ποιούν για άλλα, πλην του σκοπού που καλεί­ται να συμ­με­τά­σχει.  Σε κάθε τι που έχει απο­τε­λέ­σματα, άμεσα και ουσια­στικά. Σε καθαρές μορφές εθε­λο­ντι­σμού. Αυτές του ανώ­νυ­μου, του βοη­θη­τι­κού στις δομές της πολι­τείας και όχι του υπο­κα­τά­στα­του.

Υ.Γ. Απο­ρη­μένο ανα­ρω­τιό­ταν κάποιο στέ­λε­χος κόμ­μα­τος, γιατί αυτός ο κόσμος δεν κινη­το­ποιεί­ται για θέματα που πάλι αφορούν τη ζωή τους και την ύπαρξή τους, όπως για το μερο­κά­ματο ή για τα δικαιώ­ματά τους.

Η απά­ντηση είναι απλή. Μα γιατί πατρο­νά­ρε­ται από κόμματα, σχήματα και κινή­σεις ιδιο­τε­λείς. Γιατί βαρέ­θη­καν τις άσκοπες και εν πολλοίς ψεύ­τι­κες παρόλες, άνευ απο­τε­λε­σμά­των. Γιατί σοβαρά θέματα όπως για παρά­δειγμα οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές, το αυτο­νό­ητο της παρου­σίας γιατρών και δασκά­λων στα νησιά, απαιτείται-διεκδικείται σε δια­φο­ρε­τικά πεζο­δρό­μια με κομ­μα­τι­κές ταμπέ­λες.

Οσο αυτά και πολλά άλλα δεν γίνο­νται κοινό κτήμα και ενιαία φωνή, αλλά αντί­θετα χωρί­ζουν σε στρα­τό­πεδα, θα εξα­κο­λου­θούν να διε­ρω­τώ­νται και να παρα­κο­λου­θούν έκπλη­κτοι την πλατεία που «ήταν γεμάτη με το νόημα που είχε κάτι…» Απλό δεν είναι;