Συνεχίζονται οι καταλήψεις δημόσιων χώρων από Ρομά!

Κανέναν και τίποτα δεν υπο­λο­γί­ζουν οι ΡΟΜΑ, οι οποίοι προ­χώ­ρη­σαν εκ νέου σε κατα­λή­ψεις δημό­σιων χώρων, μετα­τρέ­πο­ντας πάρκα στην καρδιά της πόλης, σε τσα­ντί­ρια!

Χθες, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν με πρω­το­βου­λία της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Ρόδου ακόμα δύο επι­χει­ρή­σεις απο­μά­κρυν­σης ΡΟΜΑ από το πάρκο του Αγίου Δημη­τρίου και από το πάρκο που βρί­σκε­ται στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου!

Από το πάρκο του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, απο­μα­κρύν­θη­καν τρεις οικο­γέ­νειες ΡΟΜΑ, ενώ από το πάρκο του Αγίου Δημη­τρίου απο­μα­κρύν­θη­καν οι ίδιες οικο­γέ­νειες που είχαν εγκα­τα­στα­θεί όλες τις προη­γού­με­νες φορές. Οι ΡΟΜΑ στο πάρκο του Αγίου Δημη­τρίου, παρα­βί­α­σαν ξανά το δημο­τικό ακίνητο για να εγκα­τα­στή­σουν τα πράγ­ματά τους, προ­κα­λώ­ντας νέες φθορές.

Στην επι­χεί­ρηση συμ­με­τεί­χαν ο πρό­ε­δρος της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Ρόδου κ. Μιλ­τιά­δης Παγκάς και τα μέλη κ.κ. Κώστας Στυ­λια­νού και Γιώργος Μπε­λι­γρά­δης, που σε συνερ­γα­σία με άνδρες της αστυ­νο­μίας και συνερ­γεία του Δήμου, προ­χώ­ρη­σαν στην απο­κα­τά­σταση των φθορών και τον καθα­ρι­σμό των δύο πάρκων.

Η επι­χεί­ρηση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε και στις δύο περι­πτώ­σεις εν μέσω αντι­δρά­σεων, αφού οι ΡΟΜΑ δεν ήθελαν να απο­μα­κρυν­θούν, επι­κα­λού­με­νοι διά­φο­ρες δικαιο­λο­γίες.

Η δημο­τική κοι­νό­τητα Ρόδου, οργα­νώ­νει συνεχώς επι­χει­ρή­σεις απο­μά­κρυν­σης των ΡΟΜΑ από τα πάρκα της πόλης, όμως αυτοί δεν εννοούν να συνε­τι­στούν, δημιουρ­γώ­ντας συνεχώς προ­βλή­ματα.

Το πρό­βλημα, εκτι­μά­ται ότι θα περιο­ρι­στεί με την ολο­κλή­ρωση της του­ρι­στι­κής περιό­δου, αφού πολλοί ΡΟΜΑ θα επι­στρέ­ψουν στην ηπει­ρω­τική χώρα, απ’ όπου και ήρθαν στην έναρξη της σεζόν.

Παρόλα αυτά, η πληγή παρα­μέ­νει ανοικτή αφού το θέμα της μετε­γκα­τά­στα­σής τους παρα­μέ­νει στον αέρα και πολλοί από όσους δεν επι­θυ­μούν να δια­μεί­νουν στο Κορα­κό­νερο, έχουν γίνει περι­πλα­νώ­με­νοι ανα­ζη­τώ­ντας στέγη σε δημόσια ακίνητα και εγκα­τα­λειμ­μένα κτήρια, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι την αδρά­νεια των εμπλε­κό­με­νων υπη­ρε­σιών και την αδυ­να­μία τους να δώσουν λύση στο θέμα της στέ­γα­σής τους.