Ολοι χρωστούν σε όλους, σήμερα, στην Ελλάδα-Στο «κόκκινο» οφειλές 200 δισ. ευρώ προς τις τράπεζες και το Δημόσιο

Δύο εκα­τομ­μύ­ρια Ελληνες έχουν ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές από κατα­να­λω­τικά δάνεια και κάρτες, ύψους 15 δισ. ευρώ. Αλλοι 420.000 έχουν «κόκκινα» στε­γα­στικά δάνεια ύψους 26 δισ. ευρώ και 305.000 επαγ­γελ­μα­τίες και πολύ μικρές επι­χει­ρή­σεις έχουν μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια 15 δισ. ευρώ.

Η ακτι­νο­γρα­φία του ληξι­πρό­θε­σμου ιδιω­τι­κού χρέους της χώρας απο­κα­λύ­πτει ότι όλοι χρω­στούν σε όλους και φυσικά όλοι μαζί στο Δημόσιο, οι ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές προς το οποίο αθροί­ζουν πρό­σθετα χρέη 90 δισ. ευρώ. Εάν σε αυτά προ­στε­θεί και ο δανει­σμός των μεσαίων και μεγάλων επι­χει­ρή­σεων, που αθροί­ζει «κόκκινα» δάνεια ύψους 45 δισ. ευρώ, τότε οι οφειλές του ιδιω­τι­κού τομέα υπερ­βαί­νουν το ΑΕΠ της χώρας και φθάνουν τα 200 δισ. ευρώ, ένα νούμερο που δεν θα μπο­ρούσε να απο­πλη­ρω­θεί στο ορατό μέλλον. Σύμφωνα με τα στοι­χεία που παρου­σιά­ζει η «Κ»:

• Για τη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των ελλη­νι­κών νοι­κο­κυ­ριών, δηλαδή περί τις 350.000, από το σύνολο των 420.000 που έχουν «κόκκινα» δάνεια, η οφειλή από στε­γα­στικά δάνεια είναι από 10.000 έως 100.000 ευρώ.

• Για τα κατα­να­λω­τικά δάνεια το 1,7 εκα­τομ­μύ­ριο των οφει­λε­τών από το 1,9 που έχουν μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια αυτής της κατη­γο­ρίας, χρω­στάει υπό­λοιπο έως 20.000.

• Σε ό,τι αφορά τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες από τους 305.000 με ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές προς τις τρά­πε­ζες, οι 220.000 δεν οφεί­λουν πάνω από 50.000.

Αντί­στοιχα από την ανάλυση των οφειλών προς το Δημόσιο προ­κύ­πτει ότι η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των φορο­λο­γου­μέ­νων, περί τα 4,2 εκα­τομ­μύ­ρια κυρίως φυσικά πρόσωπα και επαγ­γελ­μα­τίες οφεί­λουν ποσά έως 20.000 ευρώ, τα οποία θα μπο­ρού­σαν να μπουν σε μια λογική διευ­θέ­τη­σης εάν η φορο­λο­γική πολι­τική δεν εξα­ντλού­νταν στην επιβολή νέων φόρων και στη δημιουρ­γία νέου χρέους. Από την ίδια ανάλυση για το παλιό ληξι­πρό­θε­σμο χρέος προ­κύ­πτει ότι:

• Τα 4,2 εκα­τομ­μύ­ρια των ΑΦΜ με χρέη έως 20.000 ευρώ, οφεί­λουν συνο­λικά 5,5 δισ. ευρώ.

• 77.000 ΑΦΜ με χρέη από 20.000 έως 50.000 ευρώ, οφεί­λουν συνο­λικά 2,4 δισ. ευρώ.

• 30.000 ΑΦΜ με χρέη από 50.000 έως 100.000 ευρώ, οφεί­λουν 2 δισ. ευρώ.

• 25.000 ΑΦΜ με χρέη από 100.000 έως 500.000 ευρώ, οφεί­λουν 5 δισ. ευρώ.

Από εκεί και πάνω, δηλαδή πάνω από τις 500.000, υπάρχει φυσικά το χάος με 11.000 ΑΦΜ να οφεί­λουν το δυσθε­ώ­ρητο ποσό των 73 δισ. ευρώ! Από τα στοι­χεία γίνεται σαφές ότι το τρο­μα­κτικό νούμερο των 90 δισ. ευρώ που εμφα­νί­ζε­ται ως ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές προς το Δημόσιο, δεν είναι παρά μια συλ­λο­γική πλάνη που αγγίζει πλέον τα όρια του αστικού μύθου. Σύμφωνα με την ανάλυση των στοι­χείων της Γενικής Γραμ­μα­τείας Πλη­ρο­φο­ρια­κών Συστη­μά­των από το παλιό ληξι­πρό­θε­σμο χρέος, δηλαδή αυτό που είχε δημιουρ­γη­θεί έως τα τέλη του 2015 συνο­λι­κού ύψους 71,5 δισ. ευρώ, το Δημόσιο εισέ­πραξε περί το 1,8 δισ. ευρώ, δηλαδή ποσοστό περί το 2,5%. Την ίδια στιγμή και σύμφωνα με τα στοι­χεία που δημο­σιεύει η Γενική Γραμ­μα­τεία, οι νέες ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές προς το Δημόσιο ανήλθαν στα τέλη του περα­σμέ­νου Αυγού­στου στα 9 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 7,7 δισ. ευρώ είναι οι φορο­λο­γι­κές οφειλές (το υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας ανα­φέ­ρε­ται σε 5,2 δισ. ευρώ). Από το ποσό του νέου ληξι­πρό­θε­σμου χρέους που δημιουρ­γή­θηκε εντός του 2016, οι εισπρά­ξεις ανήλθαν στο 1,3 δισ. ευρώ και το ποσοστό είσπρα­ξης δεν ξεπέ­ρασε το 15%, επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι το χρέος δημιουρ­γεί νέο και το και­νούρ­γιο απλώς έρχεται να επι­τεί­νει μια ήδη βεβα­ρη­μένη κατά­σταση. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι στα στοι­χεία της ΓΓΔΕ υπάρχει ο όρος «απο­τε­λε­σμα­τικό νέο ληξι­πρό­θε­σμο χρέος» για να απο­τυ­πώ­σει αυτό που μπορεί να εισπρα­χθεί και το οποίο ορί­ζε­ται περίπου στο 64%.

Ακόμη και έτσι όμως από την ανάλυση των σχε­τι­κών στοι­χείων γίνεται σαφές ότι τα ποσοστά είσπρα­ξης ακόμη και του νέου χρέους που δημιουρ­γεί­ται και μπαίνει στην κατη­γο­ρία του ληξι­πρό­θε­σμου είναι εξαι­ρε­τικά χαμηλά και δια­μορ­φώ­νο­νται μεταξύ 15% και 17%, ενώ τα αντί­στοιχα ποσοστά για το παλιό χρέος είναι απο­γοη­τευ­τικά (της τάξης του 2,5%), ανα­δει­κνύ­ο­ντας την ανάγκη το κράτος να ξεκα­θα­ρί­σει επι­τέ­λους τους λογα­ρια­σμούς του, με επιχειρήσεις-φαντάσματα, επαγ­γελ­μα­τίες με ΑΦΜ «μαϊμού» και εται­ρείες εικο­νι­κές, πολλές εκ των οποίων έκλει­σαν πριν καν δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν, αφού πρό­κει­ται για δρα­στη­ριό­τη­τες συνήθως άνομου σκοπού.

Η συζή­τηση για τα ληξι­πρό­θε­σμα χρέη τείνει να λάβει απο­προ­σα­να­το­λι­στική διά­σταση, αφού η συντή­ρησή της εξυ­πη­ρε­τεί πλέον τον λαϊ­κι­σμό περί πάταξης της δια­φθο­ράς τη στιγμή που έχει πενιχρή συμβολή στην κάλυψη ελλειμ­μά­των. Πίσω από τα νούμερα που ανε­βά­ζουν τις οφειλές σε δυσθε­ώ­ρητο ύψος, υπάρχει η ψύχραιμη προ­σέγ­γιση που δείχνει ότι η πλειο­νό­τητα του πλη­θυ­σμού οφείλει ποσά που θα μπο­ρού­σαν να κατα­στούν δια­χει­ρί­σιμα εάν η οικο­νο­μία έμπαινε σε μια τροχιά στα­θε­ρο­ποί­η­σης.

Καθη­με­ρινή