Οι «φυλές» της Βουλής: Πρώτο κόμμα οι… δικηγόροι, ακολουθούν οι γιατροί

Οι δικη­γό­ροι εξα­κο­λου­θούν να είναι, όπως και πριν τη Μετα­πο­λί­τευση, το… πλειο­ψη­φούν κόμμα της Βουλής με ποσοστό 15,7 % επί των 300. Ακο­λου­θούν οι γιατροί (12,6%), οι επι­στή­μο­νες (φυσικοί, χημικοί, μαθη­μα­τι­κοί, κοι­νω­νιο­λό­γοι, ψυχολόγοι- 12,6% ), οι πανε­πι­στη­μια­κοί (9,6%), οι οικο­νο­μο­λό­γοι (8,8%), οι υπάλ­λη­λοι (8,4%), τα διευ­θυ­ντικά στελέχη (6,5%), οι δάσκα­λοι και οι καθη­γη­τές μέσης εκπαί­δευ­σης (5%), ενώ μικρή είναι η συμ­με­τοχή των εργατών-αγροτών (1,9%), των τεχνι­κών επαγ­γελ­μά­των (1,1%) και των αξιω­μα­τι­κών ενόπλων δυνά­μεων (1,1%).

Αυτά και άλλα ενδια­φέ­ρο­ντα στοι­χεία στην έκδοση του Εθνικού Κέντρου Πολι­τι­κών Ερευνών «Η πολι­τική αντι­προ­σώ­πευση στην σύγ­χρονη Ελλάδα», που κυκλο­φό­ρησε από τις εκδό­σεις Παπα­ζήση, σε επι­μέ­λεια της ερευ­νή­τριας Μανίνας Κακε­πάκη. Στις 230 σελίδες του τόμου κατα­γρά­φο­νται, αξιο­λο­γού­νται και σχο­λιά­ζο­νται τα χαρα­κτη­ρι­στικά των μελών του ελλη­νι­κού κοι­νο­βου­λίου από το 1996 έως τη σημε­ρινή Βουλή.

Μελε­τώ­ντας τους πολλούς πίνακες μένει κανείς στα στοι­χεία που απο­δει­κνύ­ουν ότι υπάρχει υπεροχή πτυ­χιού­χων ΑΕΙ μεταξύ των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών μας , με ένα μικρό προ­βά­δι­σμα στους άνδρες. Τα πανε­πι­στη­μιακά πτυχία εσω­τε­ρι­κού και εξω­τε­ρι­κού είναι 51,3%, οι μετα­πτυ­χια­κοί τίτλοι 19,8 %, ενώ το άθροι­σμα μετα­πτυ­χια­κών και διδα­κτο­ρι­κών τίτλων αγγίζει το 32%. Συνο­λικά το 83% των εθνο­πα­τέ­ρων και εθνο­μη­τέ­ρων κατέχει τίτλους ανω­τά­των εκπαι­δευ­τι­κών ιδρυ­μά­των και μόνο ένα 7% δεν δια­θέ­τει πτυχίο ή μετα­πτυ­χιακό τίτλο.

Πρό­κει­ται για ένα πολι­τικό προ­σω­πικό που έχει να επι­δεί­ξει υψηλές βαθ­μί­δες εκπαί­δευ­σης και μάλιστα υπερ­βαί­νει σε τίτλους το κοι­νο­βου­λευ­τικό προ­σω­πικό άλλων ευρω­παϊ­κών κοι­νο­βου­λίων, των οποίων τα πτυχία και τα μετα­πτυ­χιακά κυμαί­νο­νται γύρω στο 65-80% των ακα­δη­μαϊ­κών τίτλων.

Βασική προ­ϋ­πη­ρε­σία το… κόμμα

Από ποια «πόρτα» όμως εισέρ­χο­νται οι υπο­ψή­φιοι; Ποια είναι η προ­ϋ­πη­ρε­σία τους; Και ποια η προη­γού­μενη δράση τους; Η θητεία στο κόμμα συγκε­ντρώ­νει τα μεγα­λύ­τερα ποσοστά (52,5% στους 1.058 βου­λευ­τές που εξε­τά­στη­καν). Έπεται η εκλογή στην αυτο­διοί­κηση (39%) και τρίτη κατά σειρά η συμ­με­τοχή σε συν­δι­κα­λι­στι­κές οργα­νώ­σεις (27%). Ακο­λου­θεί, σε μεγάλη από­σταση , η υπη­ρε­σία σε ευρω­παϊ­κές θέσεις (3,2%).

Η μελέτη, η οποία επε­κτεί­νε­ται σε οκτώ εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, εστιά­ζει στις βασικές κοινωνικο-δημογραφικές μετα­βλη­τές, δηλαδή το επίπεδο εκπαί­δευ­σης, το επάγ­γελμα και το φύλο, διε­ρευνά τις δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις στα δύο φύλα όσον αφορά την κατά­κτηση υπουρ­γι­κών θώκων, ( όπου υστε­ρούν οι γυναί­κες ),αναλύει την γεω­γρα­φική διά­σταση της αντι­προ­σώ­πευ­σης, αξιο­λο­γεί το θεσμό των βου­λευ­τών επι­κρα­τείας και εξε­τά­ζει το μεγάλο μέγεθος των εκλο­γι­κών περι­φε­ρειών.

Οι συγ­γρα­φείς των ξεχω­ρι­στών ενο­τή­των είναι οι: Γιάννης Καρα­γιάν­νης λέκτο­ρας στο Πανε­πι­στή­μιο Κρήτης, Φανή Μ. Κου­ντούρη διδά­κτο­ρας της Σορ­βό­νης, Κωστής Πιε­ρί­δης υπο­ψή­φιος διδά­κτο­ρας στο Πάντειο Πανε­πι­στή­μιο, Σταύρος Σκρίνης διδά­κτο­ρας στο Πάντειο.

Ο τόμος απο­τε­λεί την ακτι­νο­γρα­φία όσων προ­σω­πο­ποιούν τον παντα­χό­θεν βαλ­λό­μενο κοι­νο­βου­λευ­τικό θεσμό. Για τον οποίον… μέχρι στιγμής του­λά­χι­στον, δεν έχει βρεθεί έτερος πλέον αντα­γω­νι­στι­κός. Παρά τις επει­σο­δια­κές δια­κο­πές, τους θορύ­βους και τις εκρή­ξεις στις συνε­δριά­σεις των υψηλά μορ­φω­μέ­νων κοι­νο­βου­λευ­τι­κών μας…