Κίνδυνος για 4ο Μνημόνιο αν αποχωρήσει το ΔΝΤ

Μέρες του 2015 και νέο επει­σό­διο πι­στω­τι­κής ασφυ­ξί­ας κιν­δυ­νεύ­ει να ζήσει ξανά η χώρα, με­τα­βάλ­λο­ντας σε εφιάλ­τη τις ελ­πί­δες για οι­κο­νο­μι­κή ανά­καμ­ψη και έξοδο από το τρίτο Μνη­μό­νιο, αν πραγ­μα­το­ποι­η­θούν οι φόβοι Ευ­ρω­παί­ων αξιω­μα­τού­χων πως το ΔΝΤ δεν θα εγκρί­νει τη συμ­με­το­χή του στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα, πριν πε­ρά­σουν οι γερ­μα­νι­κές εκλο­γές.

Για τον κίν­δυ­νο αυτό, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, προ­ε­τοι­μά­ζο­νται ήδη το Βε­ρο­λί­νο, η Ευ­ρω­παϊ­κή Κε­ντρι­κή Τρά­πε­ζα, αλλά και ο Ευ­ρω­παϊ­κός Μη­χα­νι­σμός Στα­θε­ρό­τη­τας – ESM που δίνει τις δό­σεις των δα­νεί­ων στην Ελ­λά­δα. Την Πα­ρα­σκευή μά­λι­στα, αξιω­μα­τού­χος της ευ­ρω­ζώ­νης απο­κά­λυ­ψε στο Bloomberg, υπό τον όρο της ανω­νυ­μί­ας, ότι «το ΔΝΤ δεν θα με­τά­σχει στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα πριν τε­λειώ­σουν οι εκλο­γές στη Γερ­μα­νία».

Αμή­χα­νη αντί­δρα­ση

Και μόνο η ανα­φο­ρά αυτή δεί­χνει ότι στην Ευ­ρώ­πη κά­νουν σχέ­δια για το εν­δε­χό­με­νο να μην μπει τε­λι­κά το ΔΝΤ στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα. Η Αθήνα φαί­νε­ται μάλ­λον να αιφ­νι­διά­ζε­ται όμως, αφού κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές που ρω­τή­θη­καν σχε­τι­κά για το πώς θα αντι­δρά­σει η κυ­βέρ­νη­ση, έδει­χναν να ρί­χουν το βάρος στην πο­λι­τι­κή δια­χεί­ρι­ση του θέ­μα­τος στο εσω­τε­ρι­κό και όχι στις πολύ σο­βα­ρές –αν όχι δρα­μα­τι­κές- επι­πτώ­σεις που θα είχε στην ελ­λη­νι­κή Οι­κο­νο­μία.

Όπως έλε­γαν «αν το ΔΝΤ μπει στο πρό­γραμ­μα, αυτό θα ση­μαί­νει ότι γίνει με τον όρο για ελά­φρυν­ση του ελ­λη­νι­κή χρέ­ους και ευ­νο­εί τα σχέ­δια της κυ­βέρ­νη­σης. Αν απο­χω­ρή­σει, θα έχει επι­τύ­χει το σχέ­διο της κυ­βέρ­νη­σης για απο­χώ­ρη­ση του ΔΝΤ και πα­ρο­χή βο­ή­θειας απο­κλει­στι­κά από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Ούτε η Κο­μι­σιόν, ούτε χώρες όπως η Γαλ­λία θα αφή­σουν μόνη της την Ελ­λά­δα» τό­νι­ζαν.

Τε­λειώ­νουν χρό­νος και χρή­μα­τα

Τι ση­μαί­νει όμως για τη χώρα μας και την Ευ­ρώ­πη, τυχόν μη συμ­με­το­χή του ΔΝΤ στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα;

1ον: το ΔΝΤ πιέ­ζει για ελά­φρυν­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους, με­τα­φέ­ρο­ντας πίεση στην κυ­βέρ­νη­ση Μέρ­κελ. Καθώς όμως ο κυ­βερ­νη­τι­κός σχη­μα­τι­σμός έχει μπρο­στά του τις εκλο­γές τον Σε­πτέμ­βριο του 2017 και τα εκλο­γι­κά πο­σο­στά του φθί­νουν, δεν έχει πε­ρι­θώ­ρια για γεν­ναιό­δω­ρες απο­φά­σεις υπέρ της χώρας μας. Το ΔΝΤ δεί­χνει να μη βιά­ζε­ται να απο­φα­σί­σει να μπει στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα αν δεν σχη­μα­τι­στεί κυ­βέρ­νη­ση πρώτα στο Βε­ρο­λί­νο, που θα λάβει τις απο­φά­σεις της για την τύχη του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους.

2ον: η Αθήνα πιέ­ζε­ται να τε­λειώ­νει άμεσα μέσα στις επό­με­νες 40-50 μέρες και με τα μέτρα της 2ης αξιο­λό­γη­σης, για να ξε­κι­νή­σει η συ­ζή­τη­ση για το χρέος. Αυτό το χρειά­ζε­ται επει­γό­ντως, για να εμπι­στευ­τούν την χώρα μας οι ξένοι επεν­δυ­τές και να φέ­ρουν κε­φά­λαια για να προ­κύ­ψει Ανά­πτυ­ξη 2,7% το 2017. Αυτό είναι το πρώτο «σκα­λο­πά­τι» για να φανεί ότι «βγαί­νει το πρό­γραμ­μα», να κάνει έξοδο στις αγο­ρές ομο­λό­γων η Αθήνα μέσα στο 2017 και τε­λι­κά να πα­ρου­σιά­σει και στο λαό την προ­ο­πτι­κή εξό­δου από το Μνη­μό­νιο το 2018.

3ον: αν όμως η αβε­βαιό­τη­τα περί της συμ­με­το­χής του ΔΝΤ πα­ρα­τα­θεί και πέραν του 2016, τότε η πο­λυ­πό­θη­τη ανά­καμ­ψη θα αρ­γή­σει να επι­στρέ­ψει. Αν δη­λα­δή το ΔΝΤ και οι ξένοι επεν­δυ­τές πε­ρι­μέ­νουν ως τον Σε­πτέμ­βριο του 2017 για να πά­ρουν τις απο­φά­σεις τους, θα έχει χαθεί η χρο­νιά και, εν τέλει, το 2018 δεν θα μπο­ρεί η Ελ­λά­δα να φτά­σει στον στόχο της για πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα 3,5%, που απαι­τούν συν­θή­κες ισχυ­ρής Ανά­πτυ­ξης. Τότε προ­βάλ­λει ο κίν­δυ­νος για πα­ρά­τα­ση του 3ου Μνη­μο­νί­ου, ή για 4ο Μνη­μό­νιο, με ή χωρίς το ΔΝΤ.

4ον: και πριν κρι­θεί η τύχη του 3ου Μνη­μο­νί­ου, η χώρα κιν­δυ­νεύ­ει να βρε­θεί υπό συν­θή­κες πι­στω­τι­κής ασφυ­ξί­ας όπως το 2015. Ο λόγος είναι πως χωρίς την πα­ρου­σία του ΔΝΤ, χώρες όπως η Ολ­λαν­δία (έχει επί­σης εκλο­γές την Άνοι­ξη) και η Γερ­μα­νία, δεν θα μπο­ρούν να πε­ρά­σουν εύ­κο­λα από τα κοι­νο­βού­λιά τους την εκτα­μί­ευ­ση των επό­με­νων δό­σε­ων. Και αυτό γιατί το 2015, για να απο­σπά­σουν την έγκρι­ση των κοι­νο­βου­λί­ων τους, οι κυ­βερ­νή­σεις προ­έ­βα­λαν σαν εχέγ­γυο την συμ­με­το­χή του ΔΝΤ στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα. Ακόμα και η Σύ­νο­δος Κο­ρυ­φής της Ευρ­ζώ­νης τον Μάιο είχε προ­τά­ξει την ανά­γκη για να συμ­με­τέ­χει «πάση θυσία» στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα του ΔΝΤ. Ήδη μά­λι­στα, βου­λευ­τές του γερ­μα­νι­κού Κοι­νο­βου­λί­ου έθε­ταν θέμα και ζη­τού­σαν να υπάρ­ξει νέα ψη­φο­φο­ρία στη γερ­μα­νι­κή βουλή, εάν το ΔΝΤ δεν πα­ρά­σχει μέχρι το τέλος του 2016 την κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κή δια­βε­βαί­ω­ση πως τε­λι­κά θα συμ­με­τά­σχει.

5ον: αν δεν έρ­θουν οι δό­σεις των δα­νεί­ων του 2017 στην Ελ­λά­δα, μπο­ρεί να μην ση­μαί­νει μεν «το τέλος του κό­σμου» μιας και οι ανά­γκες για απο­πλη­ρω­μές δα­νεί­ων την χρο­νιά εκεί­νη είναι ως ένα βαθμό δια­χει­ρί­σι­μες (πε­ρί­που 8 δισ. ευρώ συ­νο­λι­κά), αλλά για να τα κα­τα­φέ­ρει η κυ­βέρ­νη­ση θα βρε­θεί αντι­μέ­τω­πη με δυ­σκο­λί­ες πλη­ρω­μής εσω­τε­ρι­κών ανα­γκών (πχ μι­σθούς και συ­ντά­ξεις).

Υπό τις συν­θή­κες αυτές, και ενώ η Αθήνα είχε στα σχέ­διά της να πιέ­σει τους δα­νει­στές μέσω του ΔΝΤ, μπο­ρεί τε­λι­κώς να βρε­θεί η ίδια πιε­ζό­με­νη. Ενώ όλα τα σε­νά­ρια είναι ανοι­κτά, η Αθήνα προ­σβλέ­πει μεν στην βο­ή­θεια «φι­λελ­λη­νι­κών» δυ­νά­με­ων (Γιούν­κερ, Ολάντ) αλλά είναι εξαι­ρε­τι­κά αβέ­βαιο πώς θα αντι­δρά­σει το Βε­ρο­λί­νο, ει­δι­κά κάτω από την πίεση μιας κυ­βερ­νη­τι­κής ή τρα­πε­ζι­κής κα­τάρ­ρευ­σης τους επό­με­νους μήνες (τριγ­μοί σε Deutsche Bank, κυ­βερ­νη­τι­κό συ­να­σπι­σμό κλπ).

«Κλει­δί» των εξε­λί­ξε­ων θε­ω­ρεί­ται φυ­σι­κά η στάση που θα τη­ρή­σει τε­λι­κά το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο. Ζυ­μώ­σεις και εξε­λί­ξεις εν­δέ­χε­ται να υπάρ­ξουν και αυτήν την εβδο­μά­δα, καθώς σύσ­σω­μη η οι­κο­νο­μι­κή ηγε­σία της Ευ­ρω­ζώ­νης, αλλά και ο Έλ­λη­νας υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών κύ­ριος Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, με­τα­βαί­νουν την Τε­τάρ­τη στην Ουά­σιγ­κτον για την ετή­σια σύ­νο­δο του ΔΝΤ. Εκεί, σε ευ­ρεί­ες ή κατά μόνας συ­να­ντή­σεις με την επι­κε­φα­λής του Τα­μεί­ου κα.Κρι­στίν Λα­γκάρντ, θε­ω­ρεί­ται βέ­βαιον πως θα επι­χει­ρη­θεί από όλους να ξε­κα­θα­ρί­σει το ΔΝΤ πριν το τέλος του 2016 αν θα συμ­με­τά­σχει στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα. Όπως όλα δεί­χνουν όμως, οι γερ­μα­νι­κές εκλο­γές με­τα­φέ­ρουν τις απο­φά­σεις για τον ρόλο του Τα­μεί­ου και την τύχη του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους στα τέλη του 2017 ή το 2018.

newmoney.gr